Showing posts with label My Life's Playlist. Show all posts
Showing posts with label My Life's Playlist. Show all posts

MY LIFE'S PLAYLIST (chap 14)

Saturday, May 5, 2012




Author's note: Super duper sorry dahil matagal akong di nakapag-upload. Sabi ko pa naman hiatus done na ako. Pasensya na po at kinailangan lang maghanap ng work at nung nakahanap naman super busy naman. Hay buti na lang andaming cute sa paligid. Sa mga readers(kung meron pa) super thank you lalo na sa mga nagco-comment tulad ni Coffee Prince. Thank you rin pala kay kuya JUSTN SHAWN(Kuya Jo) na gumawa ng cover picture para sa story, I really owe you big time. Sana po magcomment po kayo para maramdaman ko rin kung anu pong reaction nyo. Please and thank you :)
ENJOY GUYS :D
I just wish na sana may co-worker ako na reader nito :)



“Gising!!!”


“Bakit anung meron?”


“Eh di ba flight ko na mamaya!”


“Ay oo nga pala!”


Agad agad akong naligo at nag-ayos ng aking sarili. Pagkakatapos namin ayusin ang documents needed to get out of the hospital pumunta na kami sa front gate. Nandun naghihintay ang sasakyan ni Uncle Doc. Pagkakasakay namin agad nang pinatakbo ni Uncle Doc ang kotse.


“Dahil ako ang pinakamabaet na uncle sa buong mundo susundin ko ang request ng aking pinakapaboritong pamangkin..”


“Huh? Anu pong meron?”


“yan kasing pamangkin ko gusto munang i-perform ang isa sa fastest at sweetest date possible.”


“Huh I still don’t get it.”


“Just sit back and relax coz this would be the most wonderful moment we’ll have to live by till we meet again.”


“hoy kinakabahan ako dyan ha!”


“Ok were here”


“Anung meron?”


“basta bumaba ka na lang!”


Pagkakababa ko hinatak ako ni Rex sa isang restaurant. Pagkakapasok namin dito nakita ko sa isang sulok na may mga masasarap na food at may nakalagay na banner ng

“till we meet again, Rex”


“Tantararan despidida party ko ‘to pero mabilis lang ‘to huh”


“Ok..”


“dali upo ka na. ayan na rin pala ang lugaw, puto, at iba pang soft foods for you.
Syempre bawal pa sa ‘yo ang heavy and hard to digest food at bawal rin ang meat sabi ng doctor.”


“opo dad”


“hehehe kain ka na baby!”


Nakakatatlong subo palang ako ng pagkain ko bigla na lang sinabi ni Rex na “Ok breakfast slash despidida party over. We need to get to the next destination.”


“Hala sayang yung food!”


“Nope I already asked the waiters to send the food na hindi natin nagalaw sa family po para pang almusal nila.”


“Wow naisip mo pa family ko! Talagang responsable talaga ang boyfriend ko at hindi pa masayang.”


“Syempre naman. Oh tara na labas na tayo dito at naiinip na si Uncle Ash.”
Pagkakalabas namin ng restaurant ay sumakay agad kami sa kotse.


“Saan naman tayo pupunta?”


“Hintayin mo na lang.”


“Galit lang uncle doc?!”


“Shhhh”


“hmft ok”






After a few minutes nakarating kami sa quiapo church.


“Oh yan pwede na kayong lumabas. Dalian nyo lang kasi wala naman parking dito!”


“Uncle Ash you know where to wait for us.”


“Yeah I know.”


Agad kaming bumaba at hinatak na naman ako Rex. Habang hawak nya ako at patakbo kaming papasok sa church “Hoy tigil lang sandal!”


“Bakit?”


“Ikaw muna sumunod sa akin!”

Hintak ko sya at tumigil kami sa isa sa mga vendors.


“Kuya tatlo nga nito at isa nun”


“Anu ba yan Kirk bakit ka ba bumibili ng kakaibang shaped na candles?”


“For love, safe trip at happiness.”


“Huh?!”


“Ganito kasi yan, bawat candle may nirere-present na wish or prayer.”


“Ah ganun ba?”


“Hala anung ginagawa mo?”


“Kuya bibilin ko na ‘tong lahat huh!”


“Ay salamat po sir!”


“Bakit mo binili lahat?”


“Eh kasi di ba kung hihiling ka na rin lang bakit di mo pa lubos lubusin!”


“Wew hindi naman kasi ganun yun. Dapat taimtim at dapat kung anu lang talaga kailangan mo. Yun lang!”


“Taimtim naman at nagmula sa puso ang hiling ko eh. Kasi matagal rin tayo hindi magkikita. Kahit sabihin pang pwede tayong mag-usap sa phone o di kaya magchat iba pa rin ang feel di ba? Kaya just let me.”


Hindi ko na sya kinontra. May punto sya magkakalayo nga naman kami. Kung umuwi nga lang sya papunta sa bahay nya nag-aalala na ko eh papano pa kayo yung mangingibang bansa sya.


“Dito naman tayo.”


“Hoy hintayin mo ko Kirk!”







“Kuya ito nga. Tapos ito yung isusulat mo dyan huh.”


“Anu naman meron dito?”


“Yan customized teddy bear key chain.”


“Wow ang cute.”


“Eto na po sir!”


“Yan ok na. Kabit mo yan sa phone mo at ito naman ay kakabit ko sa phone ko.”


“Uy may nakasulat pa!”


I <3 Kirk
I <3 Rex


Wow yan ang sa ‘yo at ito ang sa akin. Tara na duon naman tayo.


“Anung area ba ‘to?”


“Dito nagpapamisa ang mama, tita at lola ko. Parang padasal ba..”


“Para saan?”


“For safe trip at para sa relationship natin”


“Alam mo kulang na lang ata lumipad ka pumunta sa heaven at makiusap sa lahat ng mga anghel at pati kay GOD na bantayan ako no?”


“Kung pwede ba eh?!”


“Adik!”


“Ou naman adik talaga ako sa ‘yo!”


“Hehehehe I love you Kirk!”


“I love you too Rex!”


“Huy bawal dito magkiss church ‘to!”


“Ay oo nga pala!”


“Tara na at magdasal na muna tayo.”


Nagdasal kami. Pansamantala akong pumikit at habang magkahawak kami ng kamay ay hinihiling ko na sa Panginoon ang lahat lahat ay maging ok at wala nang maging problema. Pagkakatapos kong magdasal binuksan ko ang aking mata at nakita kong nakapikit rin sya at para bang di pa sya tapos magdasal. Di katagalan dumating na ang pari na nagbabasbas.


“itaas mo yang key chain at baka sakaling mabasbasan din.”


“Ok!”


Magkahawak kami habang ang kabila naming kamay ay nakataas hawak ang mga binili kong key chain.


“Oh tara na at baka nabo-bored na si Uncle.”


“Sige tara.”


Nagmadali kami hanggang makarating kami sa kanto kung saan nakaparada ang kotse ni uncle doc. Agad agad kaming sumakay ni Rex. Tulad kanina mabilis na naman ang takbo ng kotse at di ko alam kung saan kami patungo.

Di katagalan nakarating kami sa SM. Dumiretso kami sa parking para iparada ang kotse ni Uncle Doc. Sakto at mukhang kakabukas palang.


“Tara brunch!”


This time kasama na namin si Uncle Doc bumaba at pumasok sa mall. “Tara dito tayo!”
Dumaan kami sa walkalator at dumiretso sa super market.


“Oh ayan treat ko sa inyong dalawa” sabi ni Uncle Doc.”






“Wow magnum!!! Bago lang ‘to huh?!”


“kaya nga eh. Kainin nyo na agad yan. Bago pa kayo pagbayarin ko.”


“Salamat Uncle!!!” sabay pa naming nasabi ni Rex.


“Iwan nyo na ko dito sa baba at itext nyo na lang ako pag-aalis na tayo.”


Pumunta kami sa cinema. Si Rex na ang pumili ng movie at bumili na agad sya ng ticket at ako naman ay bumili ng popcorn at milkshake.
Murang movie lang pala ang pinili ni Rex. Ewan ko ba kung bakit..


“Anung movie ba yan? Mukhang kakaiba yung title.”


“Wag mo nang isipin yan. Kasi trailer lang naman papanuorin natin eh.”


“Hahahaha kaya naman pala.”


Sunod sunod na pinakita ang mga upcoming movies ng taon mayamaya ay nagsimula na ang movie.


“Ok that’s our cue. Let’s go.”


“Aw ganun.. Sige na nga.”


Lumabas kami at dumiretso na sa parking. Nanduon na si Uncle Doc naghihintay na pala sa amin.


“Saan naman tayo pupunta this time?”


“Eh di sa airport na!”


“Hala! Ambilis naman!”


“Kaya nga ginawa natin ‘tong super fast date eh.”


“Sabi ko naman sa ‘yo let’s make a memory that will last. Simple man at mabilis ang pangyayari SUPER ito dahil ikaw ang kasama ko.”


“Yeah kahit simple at mabilis nga ‘tong date na ‘to matatawag ko pa rin nga ‘tong super date.”


Di na ko nagpatumpiktumpik hinalikan ko na sya. Di alintana na nagda-drive si Uncle Doc sa harap at nakikita nya kami.


“Oppssss bawal ang lalagpas sa kiss!”


BIgla kaming natigilang dalawa. “Si Uncle naman eh!”


“Hehehe go on continue with what your doing!”


“Tsk sira na kaya yung moment!”


“Kala ko ba basta kayong dalawang ang magkasama sulit na rin ang experience at happy na kayo!”


“OK!”


Wala na kaming nagawa at umupo na lang kami ng matino habang magka-holding hands at naka-dantay ang ulo ko sa balikat nya at nakadantay naman ang ulo nya sa aking ulo.


Di ko talaga akalain magkakaron ako ng ganitong boyfriend. Unang relationship ko pa man din ‘to with a guy at sa totoo lang I would love if this would be the one to last my life time. Nakaidlip ako sa mga oras na yun na nakasandal sa balikat nya.




“Dali baba na tayo?”


“Hala bakit anung meron?”


“Last stop before airport.”


“Isang ball pool?!”


“Exactly!”


Ewan ko ba kung mako-corny-han ako or matutuwa. Pambata ata ‘to masyado. Basta ewan.




“Tara na!”


“Ayoko para naman tayong retarded dyan!”


“Sus dalian mo na! Mamaya aalis na ako oh.”


“Bahala ka dyan!”


“Sige ka hinding hindi mo na ko makikita pag di mo ‘to ginawa!”


“Ok lang.”


“Bahala ka nga dyan”


Dun sa huling sagot nya iba ang tono nya kaya naman tumakbo ako papalapit sa kanya at niyakap sya.


“Susunod na po. Wag ka nang magtampo”


“Tara na huh!”


Tumakbo kami at dumiretso kami sa slide.


“1, 2, 3! Talon!”


Feel ko para kaming mga bata. Naghabulan kami. Nagbatuhan ng bola. At nagpaikot ikot duon.


Kitang kita ko ang ningning ng kanyang mga mata habang tumatawa. Napagtanto ko kung minsan para talaga syang batang na-stuck sa katawan ng isang prince charming. Parang nagslowmo ang earth at nagflash back ang lahat lahat ng nangyari. Magmula ng nagkakilala kami sa klase then sa pagdamay ko sa pagkakabusted nya hanggang sa mga bonding moments leading us being in a relationship. Naisip kong di lang pala sya minahal dahil pogi sya, hindi rin dahil mayaman sya, hindi rin naman sya matalino sa klase, di rin dahil maporma sya. Minahal ko sya dahil sa kulit nya, sa optimism nya, sa kabaitan nya at sa pagmamahal nya. Sa madaling sabi minahal ko sya dahil sya ay sya at I wouldn’t want him to change coz he’s already amazing the way he is.
Sa sandaling yun di ko na napigilan. Sinunggaban ko sya at hinalikan.
Magkayakap kami na nakahiga sa daan-daang maliliit na bola.


“I love you my prince charming!”


“I love you too my cutie pie!”


“ahehehe yucky ang cutie pie ang corny!”


“corny rin naman ang prince charming huh.”


“Basta I love you tandaan mo yan.”


“Syempre po at I love you too tandaan mo rin yan!”


Kinuha ko sa bulsa ko yung isa ko pang binili nung nagpunta kami quiapo. At sinuot ko sa kanya.


“Uy anu ‘to bracelet n parang rosary yan oh.”


“wow! Ang cute naman. Hawig ‘to nung sa bruce almighty.”


“oo parang katulad nga ‘to nun. Kaya rin kita binilhan nito kasi I want you to always remember GOD at since ako ang nagbigay you’ll always remember me along with it.”


“Sus parang akala mo di na ko uuwi ng Pilipinas.”


“Kahit na.”


“Panu ba yan wala akong bibigay sa ‘yo?”


“Ok lang yun.”


“Teka lang!” kinuha nya ang kamay ko tapos….


“Wah gag* ka! Bakit mo nilagay dyan kamay ko?!”
Nagulat ako sa ginawa nya. Bigla kong binawi ang kamay ko at hinampas ko ang kamay nya.


“ahehehe para at least alam mo na yun feel hehehe”


“Wah napaka-naughty mo!!!”


“Sus kaw naman joke lang yun.”


“Ahehehe ok lang yun. Nagulat lang ako. Pero sa totoo lang hahawakan ko naman yan kung gusto mo lang eh hehehehe!”


“Ahahaha kaw rin pala naughty eh.”


“Pero di nga ito akin na kamay mo.”


Tinanggal nya yung ring nya.


“Ayan itago mo yan.”


Kinuha ko at isinuot ko sa ring finger ko.


“Uy oh perfect fit!”


“Ahehehe wow oo nga.”


“beep beep beep beep!!!”


“Oh my! Tara na mahuhuli na pala ako..”

Agad agad kaming tumakbo at sumakay na ulit sa kotse. Mabilis na pinaandar ni Uncle Doc ang kotse. Pagkaraan ng ilang minute nakarating na kami sa airport.

“Paalam mahal ko! Paalam Uncle!”


“Huy bakit ka na humihiwalay, di ka ba namin ihahatid sa loob?”


“Yung iba mong gamit na sa loob na ng airport with ate.”


“I forgot to mention nasa loob si mommy. Ayoko na rin naman syang ma-stress kaya naman nag-super date na tayo before I leave kasi di mo ko mahahatid sa loob ng airport.”


“Sabagay ayoko na ng gulo with your mom.”


“Well I guess this is it.”


“Yeah bye.”


"Oy wait lang para naman may picture kayo! Dali akbayan nyo na ang isa't isa! 1, 2, 3!"


"Oh uncle bluetooth mo na yan sa amin!"


"Ok na?"


"Yup!"


"Bye!"


"Bye.."


Naglakad na sya palayo ngunit bigla syang tumigil at tumakbo pabalik. Niyakap nya ako ng mahigpit. Habang yakap yakap nya ako ramdam ko ang pagkabasa ng balikat ko. Di ko napigilan ang sarili kong maiyak rin. Hinalikan ko sya at pagkatapos nun kumalas na sya sa pagkakayakap at tumakbo na sya papasok ng airport.


“Wag ka nang umiyak. Buhay pa yun.” Naramdaman ko ang pag-akbay sa akin ni Uncle Doc at animo’y pinapatahan nya ako sa pag-iyak.


Niyakap ko si Uncle Doc at pinagpatuloy ang pag-iyak ko.
“Hoy batang iyakin tumigil ka muna. Dahil nabalitaan kong malapit na graduation nyo meron akong early grad gift sa inyo…”

Nung nakita ko ang hawak ni Uncle Doc napangiti na lang ako sa saya.

Read more...

MY LIFE'S PLAYLIST 2

Wednesday, April 18, 2012

Author's Note: Super sorry po talaga sa super duper slow update. Nag-ayos lang ako ng requirement sa trabaho at clearance sa school. Honestly marami pa talaga akong dapat gawin pero naisip ko na kailangan kong gawin ang dapat kong gawin. Isa rin sa reason kung bakit ako natigil kasi super empty ng emotions ko. Super sorry again.




"Months have passed since all the craziness was over. Nagtatrabaho si Rex sa Korea pero were in good terms. Sa totoo lang miss na miss ko na sya. I can’t seem to remember missing someone this intense. Sabi nya dadalaw daw sya after 3 months. Excited na talaga ako.

I don’t know how but my group on the thesis was able to finish the project right on the month of January. Imagine that whole time I was doing the project with Liezel and Kian on the room and should I forget Cedie.

Allot of things happened but this what I am sure of; I’m still in love with Kian when I started my relationship with Rex. Now more than ever I realized that I was quite selfish in thinking he must have had some feelings for me. Now that I see that he loves Liezel and Liezel loves him very much, I can finally let my hate go.

As a matter of fact I asked Liezel to go out na kami lang tipong parang tulad ng dati nung super best friends pa kami. I want to have a closure na kasi. Kung pwede nga rin gusto ko rin makausap si Kian para mawala na ‘tong weight sa chest ko. Either way makausap ko na lang si Liezel kung hindi man palarin na makausap ko pa ng masinsinan si Kian sa simula’t simula naman si Liezel at ako talaga ang magkatropa nasali na lang si Kian sa amin dahil nag-stop na yung ibang classmates namin eh.
"






Naluha ako sa aking nabasa.
Di ko akalaing huli na talaga ang lahat.
Walang wala na akong habol sa kanya.
Kung sabagay did I really thought na may babalikan pa ‘ko pagkatapos kung hayaan syang lumayo.

Badtrip!!! Ang bobo mo talaga Kian!!!

“Huy Kian wag ka ngang pakialamero ng diary! Ang epal mo talaga!” ang narinig ko sabay parang kidlat na naglaho ang hawak kong black book.

I wiped off my tears just as I was about to turn. “hehehe sorry naman Kirk…” ang aking paghingi ng tawad with matching kamot ulo.
“Next time makita kitang nakikialam ng gamit ko uupakan ko na lang lalamunan mo! Got that?!” sabi ng Kirk habang naka-pose na parang susuntukin na ko.

“Sorry prof! Ahehehe di na po…”

“Oh Kian bakit ka napadalaw dito?” tanong ng isang pamilyar na boses.

“Ayun oh nandito na yung delivery boy ko oh!” high pitch na sigaw ni Kirk sa taong nasa likod ko.

“Ahehehe napadalaw lang ako dito sa school tapos nakita ko si Kirk na paakyat sa College of Science kaya ayun sinundan ko. Nagulat na lang ako dito pala sya nagtatrabaho.” paliwanag ko.

“Ah part time nya lang ‘to may trabaho pa yang iba. Workaholic yang mahal ko eh.”

“ah sige mauna na ko.”

“Uy Kian you just got here!”

“Ahehehe ok lang yun may mga gagawin pa naman ako.”

“Bye Kian! Tara Kirk kain na tayo..”


Nagmadali akong tumakbo palabas ng university. Nang makalabas na ako nilingon ko ang pamatasan kung saan ko nakilala ang mga taong bumago ng buhay ko. Naglakad lakad ako patungo sa mga dati naming tambayan. Naroon pa rin ang mga tindera sa bangketa. Naroon rin ang computer shop kung saan kami naglalaro dati ng ragnarok, cabal, dota at crazy cart. Naroon pa rin ang mga murang kainan sa paligid nito. Pero wala na ang mga sandaling nais kong balikan.


Sabi nila ang isang tao daw oras na masabi nya sa ex nya or sa taong nanakit ng damdamin nya na wala na syang galit o inis na nararamdaman para sa kanya ay isa lang din ang kuhulugan noon. Wala na rin syang nararamdamang pag-ibig para sa taong ito.


Nagpunta ako sa computer shop na kung saan kami madalas maglaro. Nagrent ako sa number 21 sa second floor. Dito madalas ang pwesto. Gitnang unit kasi ito dito sa computer shop na ‘to. Sakto lang ang lamig di masyadong maginaw at at maayos din ang mouse, keyboard at monitor. Umupo ako at nagrenta dito. Habang nakaupo ako dito animo’y mirage na kasama ko ang mga kaklase ko dito. Katabi ko si Kirk na laging nangungulit na sa iisang lane kami para maganda ang set ng combo namin.




---------



“Hoy Kian tulong tayo dito sa baba huh..”

“Wag kang mag-alala lagi naman ako nandito para sa ‘yo eh.”

Pansamantalang katahimikan ang namayani sa kapaligiran tapos biglang sigwaan ng

“ayiiiiieeeeee…”

“Guys anu ba kayo mako-conscious nyan si Kirk eh” ang sabi ko.

“Pakyu andame nyong alam!”

Napalingon ako kay Kirk sa sandaling yun. Napansin kong namula sya. Di ko alam kong pumukaw sa tibok ng puso ko at animoy bumilis ito ng bahagya.

“Hoy Kian mapapatay ka na! Back dali back!!!” sigaw sa akin ni Kirk.

“Phew buhay hahahaha”

“Sus muntik na rin hindi!”

Pagkatapos nang game na yun. Nagsimula na kaming asarin ng klase. Bawat sandal na nangyayari yun napapansin kong namumula si Kirk. At bawat sandaling nakikita ko syang ganun para bang may pumipitik sa puso ko at may tumatambol sa dibdib ko.




---------




Ilang araw na ata akong ganito. Minsan natatahimik lalo na’t di ko maintidihan ‘tong nararamdaman ko.

“Bunso! Tumingin ka nga sa kalsada ng matino baka mabangga tayo nyan eh!!” sigaw ni ate habang hinahatid ko sya gamit ang motor papunta sa trabaho nya.

Habang nagda-drive ako bigla akong nawalan ng balance. Tumilapon kami ni ate. Kita ko pa ang dugo sa siko at kamay ni ate. Pero mukha ok naman sya. Ayun ang huli kong naalala bago ako gumising ng naka benda ang binti at braso.




--------



Ilang araw na ang nakakalipas mula ng hindi ako pumapasok dahil sa pagkakabangga. Mukhang alalang-alala sa akin si Kirk at Liezel. For some reason lalo ako na-excite maka-chat at makatext sila.


“Bunso gusto ko ‘tong mapanuod” ang wika ni ate sabay abot ng dvd. Agad ko naman isinalang ang palabas.


“Love of Siam?” ang basa ko sa title. Teka… Narinig ko na ‘tong palabas na ‘to. Teka kwentong bakla ‘to huh.


“akyat na muna ako ate!” paalam ko.


“Hay naku bunso tayong dalawa lang dito sa bahay. Samahan mo na akong manuod.”


Pagkatapos kong mapanuod ‘to napagtanto kong may mali sa trato at pagkakaibigan namin ni Kirk.




-------




“Oh at last nakapasok ka na! Nag-alala kami sa ‘yo.” Sabi ni Kirk na parang nangingilid pa ang luha sa mata.


“Ah ito ba?! Wala ‘to. Ok lang ako.”



“Huy Kian kumusta ka na?”



“Ok lang naman.”



“Uy Kian akin na yang dala mo ako na magdadala nyan.” Ang sabi ni Kirk sabay kuha nya ng bag ko.




------



Ilang beses nang ganito si Kirk at parang nahihirapan na ako. Siguro napuno lang din ako ng emosyon kaya nasigawan ko sya ng “Ano ba?! Tumigil ka na nga! Nakakasakal ka na eh!”




“Ah sige. Kita na lang tayo mamaya. CR lang muna ako.” Ang tangi nyang nasabi sabay takbo papalayo. Nakita ko sa mukha nya na nasaktan ko sya. Pero anung magagawa ko. Ang alam ko lang ay itinatama ko ang nararamdaman kong mali.



-------



Di ko ramdam na halos tatlong buwan na nakalipas mula nung graduation namin.
Lahat ata ng mga naging classmate ko ay may trabaho na. Ako?
Let’s say na nagpahinga muna ako.
Di naman ako excited na magkatrabaho eh.
Lalo na kung ikaw nasa lugar ko, baka siguro di mo gugustuhin na magtrabaho agad when you feel as crappy as I feel.


“Kian! Bumaba ka na dyan! Tulungan mo nga ako sa paghahanda ko ng almusal at baon ng mga ate mo!”

“Opo Ma! Sandali lang po.”


Oo.


Ako nga si Kian.

Before graduation kahit matinong sunny side up hirap akong lutuin, ngayon eh katulong na ako ni mama sa pagluluto. Well I guess ito ang isa sa mga pinagkakaabalahan ko pag hindi ako kumakanta kasama ang banda ko.

At baka sakali lang maitanong nyo kung bakit parang I’m living the life of a single, it’s because I am single.

At ewan ko ba sa lahat lahat ng alaalang tumatakbo ngayon sa utak ko ang naaalala ko lang ay yung panahong pinarinig ko kay Kirk ang kantang tumutugtog sa celphone ko ngayon.

Read more...

My Life’s Playlist (Special Entry)

Monday, February 13, 2012

DISCLAIMER: This story is a work of fiction. Any resemblance to any person, place, or written works is purely coincidental. The author retains all rights to the work, and requests that in any use of this material that my rights are respected. Please do not copy or use this story in any manner without my permission.

The story contains themes and scene that may not be suitable for your preference. You've found this blog like the rest of the readers so the assumption is that material of this nature does not offend you. If it does, or it is illegal for you to view this content for whatever the reason, please leave the page or continue your blog walking or blog passing or whatever it is called.

Read more...

MY LIFE'S PLAYLIST (chap 13)

Saturday, February 4, 2012

DISCLAIMER: This story is a work of fiction. Any resemblance to any person, place, or written works is purely coincidental. The author retains all rights to the work, and requests that in any use of this material that my rights are respected. Please do not copy or use this story in any manner without my permission.

The story contains themes and scene that may not be suitable for your preference. You've found this blog like the rest of the readers so the assumption is that material of this nature does not offend you. If it does, or it is illegal for you to view this content for whatever the reason, please leave the page or continue your blog walking or blog passing or whatever it is called.

Read more...

MLP: Hiatus done...

Thursday, February 2, 2012

Sana po may readers pa ang MY LIFE'S PLAYLIST...

Pasensya na po kung pinaghintay ko mga readers ko...(kung meron nga talaga ahehehe)

Nasira po kasi ang desktop ko at unfortunately natagalan bago ako nakabili ng replacement sa part na nasira.
Nawala din po ang aking celphone kaya ayun super problemado.
Hindi pa dun kasama ang problem sa love life.
Kung mabasa 'to ng ex ko ang masasabi ko na lang... Sorry huh...

Last year was rough on me..

Hope you understand pipz :)

GREAT NEWS...

MATATAPOS NA SI THESIS...

DOCUMENTS NA LANG...

SO I'M BACK NA TLGA :)



sa mga ga-graduate rin ito song natin :)

Read more...

MY LIFE'S PLAYLIST (chap 12)

Thursday, August 18, 2011



Author's Note: Salamat po sa mga readers. Nalaman ko lately na meron din palang mga silent readers ng story na sobrang nagpasaya sa akin dahil nakakwentuhan ko sila. Well I guess kilala na nila ang sarili nila. Apir tayo mga pards!




Pagkakarating ko sa bahay sinalubong ako ng magulang ko. Kinailangan kong magpakita ng pilit na ngiti at saya kahit sa totoo lang parang namamatay na ako sa loob.

Dumiretso agad ako sa kama para magpahinga. Kinuha ko ang celphone ko para magpatugtog at patulugin na lang ang sarili ko habang nakikinig sa mga kantang nilalaman nito. Pagkakakita ko sa phone 15 miss calls and 36 messages. Lima sa mga calls na yun galing sa mga kaibigan kong nangangamusta or nakikipagkulitan lang while sa text walo dun ay GM lang. As expected yung natira ay galing lahat kay Rex.

Sa totoo lang nagi-guilty rin ako sa ginawa kong pag-iwan sa kanya sa party. Well I guess inunahan ako ng takot ko. Mahirap lang ang pamilya ko. At kung ibabase ko sa mga telenovela at movies isa lang ang kababagsakan ng tulad ko sa pangyayari, pananakot at pangmamaliit mula sa magulang ng minamahal ko. Di ko rin sigurado pero sa kabutihan lang din ni Rex ang nasa isip ko. Gusto ko syang magkaron ng masaya, tahimik at normal na pamilya at alam kong kung ako ang pipiliin nya darating rin ang panahon na magsisisi sya na hindi nya nakuha ang ganung buhay.

Di ko na binasa yung mga message at alam kong masasaktan lang ako anu pa man ang laman nun. I marked them as read at nilipat ng folder. Punta na lang ako sa music player at nagsimulang lasingin ang utak ko ng mga kantang posibleng magbago ng mood ko. Kaya lang pagkakabukas ko palang sa ramdom song, ito na ang bumungad sa akin. Nagustuhan ko ‘tong kantang ‘to dati pero di ko expect na mararamdam ko ang bawat salita sa kantang ‘to tulad ngayon.



Natapos sa ang kanta ngunit nawala sa isip kong naka-repeat one ang setting ng kanta. Di ko na nagawang ilipat ang kanta or palitan ang settings dahil hinanghina na ako.

---------------------

May pasok pa talaga kami this week pero tinext ko na lang si Reina at Liezel na pakisabi sa prof namin na kinailangan kong umalis dahil sa family matter. Wala na rin kaming dapat ipasa sa school dahil maaga kong nagawa ang mga requirements. Di na rin naman kailangan pang kumuha ng classcard dahil napatupad n gang automation ng enrolment at dahil dun ganun din ang pagpapakita ng grades. It be posted on the university website isang lingo bago mag enrolment for second sem.

Tinabi ko na muna ang sim ko at bumili ako ng bago. Ang nakakaalam lang nang pagpapalit ko ng sim ay ang pamilya ko at si Reina na naging taga-update ko kung anu na nangyayari. Nagpaalam ako na pupunta muna ako sa batangas kina Auntie Nessa na ate ng tatay ko.

--------------------

Tulad ng dati sinalubong ako nina auntie Nessa at ni uncle Sonny na para bang sobrang saya nila. Pinatuloy nila ako sa isang kwarto kung saan kumpleto ng gamit. At oo, mayaman nga po sina auntie Nessa ko dahil na rin yun sa abogado si uncle sonny at sya ang naging mayor ng bayan nila dati.

Kinabukasan, nagpaalam akong maglalakad lakad muna sa dalampasigan pero makalanghap ng preskong hangin. Pagkakarating ko sa dalampasigan umupo ako sa docking station ng isang bangka nina auntie. Nagtampisaw ako at inihiga ko naman ang aking likod. Maulap ng araw na ‘yon. Malamig ang hangin. Parang isang nakakapagpakalmang awitin ang dala ng dagat. Nakatingala lang ako sa kalangitan. Pakiramdam ko parang pansamantala akong nakalaya sa lahat ng bigat ng kalooban ko. Di ko na namalayang nakatulog na ako sa aking kinalulugaran.

Nagising ako dahil sa ulan. Buti na lang at di ko dala ang celphone ko nasabi ko sa sarili ko. Di ako umalis sa pagkakahiga ko. Ewan ko ba pero dahil sa ulan naiyak ulit ako at nagbalik lahat ng problema ko.

Nagsisigaw ako sa lugar na ‘yon nang

“Bakit ‘di ba ako pwedeng sumaya? Anu bang nagawa kong pagkakamali?!”

--------------------

Ilang oras din ako sa dalampasigan habang umuulan. Sinundo na ako nina auntie dahil daw nag-aalala na sila sa ‘kin. Pagkakabalik ko sa bahay nila naligo ako at natulog na. Kinaumagahan at nagising ako na parang hinanghina. Di ako makatayo at ang init ng pakiramdam ko. Nakaramdam din ako nang matinding pananakit ng tyan ko. Nawala sa isip kong hindi na pala ako nakakainom ng gamot at di na ulit ako nakakakain ng nasa oras. Buti na lang at biglang pumasok si uncle Sonny dahil hapon na at hindi pa rin ako lumalabas ng kwarto.

“Oh anak nilalagnat ka na pala. May nararamdaman ka pa bang iba?” tanong sa akin ni uncle Sonny habang nakahawak sa noo ko dahil tiningnan nya temperatura ko.

“Uncle, may ulcer po ako at di ko na kaya ang sakit ng tyan ko.” ang nasabi ko habang naluluha na ako sa sakit.

“Honey, ipatawag mo nga si mang Andoy para magamit natin ang van at kailangan nang madala sa ospital ‘tong si Kikoy!” ang pagtawag ni uncle kay auntie.

Binuhat na ako ni uncle palabas ng bahay hanggang sa papasok ng van. Mabilis naman ang pagda-drive ni mang Andoy at di katagalan nakarating na kami sa pinakamalapit na ospital. Di ko na nalaman pa kung anung sumunod na nangyari dahil nagdilim na ang paligid pag pasok palang namin ospital.

-----------------------

“O mabuti at gising ka na.” ang bati sa akin ng pamilyar na mukha.

“Kakilala ko po kayo?” tanong ko sa aking kaharap.

“Hay naku kabataan talaga. Masyado na talagang makakalimutin. Uncle ako ni Rex. Remember me, Doc Ash?” sagot sa akin ng aking kaharap.

“Wah!!! Aw ang sakit!” ang napatigil kong pagsigaw sa pagkagulat.

“Kasi naman wag OA di ba! Sa ngayon ok ka na. Di ulcer ang naging problema mo nung nakaraang lingo, appendicitis.” sabi ni Doc Ash.

“Hala panu naman ako nagkaroon ng ganun?” ang pagtataka ko.

“Pasalamat ka na lang at nadala ka ng maaga dito. Kung nagkataon wala ka na. O heto pinapaabot sa akin yan ni Rex.” pagbibigay ni Doc Ash ng isang envelop.

Agad kong binuksan ito at binasa ang nilalaman.

Kirk,

Sa totoo lang miss na miss na kita. Aaminin kong nasaktan ako sa bigla mong pag-alis dun sa party. I thought magkasama tayong haharap kay mommy at daddy para sabihin nating nagmamahalan tayo. Tipong anu pa man ang sabihin nila at least magkasama tayo.

Hinanap kita sa school at punta pa ako sa bahay nyo. Pero wala ka sa inyo at ayaw naman sabihin ng parents mo kung nasan ka. I guess you need some time alone. I texted you na kung di ka pa babalik or wala ka man lang reply bago magsimula ang enrolment tatanggapin ko na ang maagang kasal na pinipilit ni dad. Kasi ikaw lang talaga ang magiging lakas ng loob ko para lumaban sa desisyon nila eh.

Nakausap ko si Yana tungkol sa bigla mong pag-alis sa party. Well I guess I needed to give you all the explanations you needed. Kung di mo nabasa o nareceive yung mga text ko sasabihin ko na lang ulit dito sa sulat. It was true na ako ang sumunod sa kanya nung college. Totoo rin na sya yung niligawan ko nung vacation. Pero di ba busted ako sa kanya. Sino bang sumalo sa ‘kin nung malungkot ako. Sino ba yung taong nag-effort para pasiyahin ako inspite of the obvious sadness sa kanya. Di ba ikaw yun! Kaya nga ikaw ang pinilit ko maging akin.

Isang pinakamalaking katotohanang masasabi ko ay ang ikaw ang aking ngayon. Ikaw ang mahal ko ngayon kahit si Yana pa ang aking nuon, sa ‘yo naman ako nakakita nang isang bukas na sasaya ako.
Mahirap pang tanggapin na si Yana ang papakasalan ko dahil sa sakit na dulot ng di nya pagsagot sa akin dati pero mas masakit pala yung pagkawala mo sa akin.

Kung nababasa mo ‘tong sulat na ‘to it could be possible na kinasal na kami ni Yana.Gusto kasi ni Dad na masira man ang merger ng company thru documents, tuluyan nya pa ring makukuha ang company thru me and Yana.

I truly loved you.

Rex




“This can’t be!” ang sigaw ko.

Sinubukan kong tumayo at kalasin ang dextrose na nakakabit sa akin.

Ngayong sigurado ko na ako pala ang minamahal ni Rex, I can’t let him marry Yana. At for sure biktima lang din si Yana ng magulang nya. Epal na mga magulang yan, gawin bang business deal ang anak.

Di pa ako tuluyang nakakatayo bumagsak ulit ako sa sahig. I guess wala pa akong lakas.

“Hmmm kasi kung anu anu pa ang binabalak. Pwede naman manghingi ng tulong di ba!” ang sabi ni Doc Ash.

“Ikaw na ata ang fairy godmother ko!” ang nasabi ko kahit hinanghina pa ako.

“Loko! Fairy Godmother ka dyan! Gusto mo bang tulong o hindi?” tanong ni Doc Ash with matching pananakot.

“Wah syempre gusto!” sagot ko.

“Badtrip ka kasi eh. Bakit ngayon ka lang nagising. Ito ang araw ng kasal ni Rex. 9:36am ngayon. 3PM sharp ang start ng wedding sa Malate Church.”

“No way!"

"Yes way! Tara na. Suotin mo 'to."

"So talagang expected mo na Tito Doc 'tong moment na 'to?" ang tanong ko sa kanya kasi parang handang handa sya.

“Eh binasa ko yung sulat nung wala ka pang malay eh” nasabi ni Uncle Doc.

“WAH! Pero teka bakit mo nga pala po ako tutulungan” pagtataka ko lang.

"Para 'to sa pamangkin ko. Ayoko syang matulad sa akin. Naging sunudsunuran ako kay Papa at kuya. Think of this as my revenge against my kuya!" sagot nya sa akin with an evil grin.

Parang mahabang kwento rin pala ang buhay nitong uncle ni Rex. Someday gusto kong malaman din ang pinagdaanan nya.

Ok mind set: Bawiin si Rex. Sabihin kong mahal na mahal ko sya at piliin ang buhay kasama sya kahit anu pa mangyari.

“Oh anu pang tinutunganga mo dyan? Magbihis ka na sa likod at hihintayin kita dito. We need to stop that wedding.”

“Tito Doc di ba natin pwedeng tawagan na lang si Rex?”

“Both Yana and Rex are inaccessible. Siniguro yan nang asawa ni Kuya.” Sagot ng uncle ni Rex.

Well I guess his parent’s will do everything to get the deed done. Mahusay ang mga epal.

Nagmadali na akong magpalit ng damit. Medyo nagtataka lang ako bakit parang kasama sa mga importanteng tao sa kasal ang damit ko. Paglabas ko nagtanggal na ng coat ng doctor si Uncle Ash at nakaporma rin syang kasama sa kasal.

Ang masasabi ko lang eh, I have a bad feeling about this.


------------



May motor din si Uncle Doc Ash (ang gulo ng tawag ko sa kanya no. Di kasi ako sure kung anung dapat kong itawag sa kanya eh). Bumyahe na agad kami, nagtext na lang ako kina uncle Sonny na may dapat akong puntahan.

Buti na lang magaling din ‘to si Uncle Doc sa pagmomotor, ang expected kong byahe namin ay seven hours or more pero umabot kami sa church ng 3:24pm.



Pumasok kami mula sa gilid na pinto. Nakalusot kami sa bantay sa main gate. Narinig ko na lang sa speaker sa church na “Sa loob ng simbahang ito. Meron bang tumututol o di nais magpatuloy ang pag-iisang dibdib nina Rodrigo at Arriana?”

“Akopmmmm” di ko na napagpatuloy ang pagsigaw ko. Para akong ginapos ng isang malaking lalaki sa kanyang braso at tinakpan ako sa bibig. Paglingon ko sa tabi ay ganun rin si Uncle Doc, may isang malaking manong rin na nakapayakap at nakapigil ang isang kamay sa bibig nya.

“Mukha naman walang tumututol sa kasalang ito Kung gayon..” natigilan ang pari dahil sa narinig na ingay sa tagiliran.

“Ahmm!” sigaw ng mamang nakahawak sa akin dahil nagawa kong diinan ang paa nya.

“I knew you’d come!” sigaw ni Rex. Kitang kita sa kanya ang saya sa laki ng ngiti habang naluluha pa ang kanyang mga mata.

“Alam kong darating talaga si friend Kirk” ang sabi naman ni Yana.

Rinig na rinig ang pagkakasabi nila dahil sa micropono na nakatapat para sa bride and groom.

Parang kidlat sa bilis na nakapunta agad si Rex sa harap namin. Ginawaran nya ng suntok sa tagiliran ang manong na bumubuhat sa akin. Sa sakit ng suntok na nagawa ni Rex nabitawan agad ako ni manong.

Si Uncle doc naman siniko na ang manong na mukhang goons kaya nakakalas na rin sya.

“Rex, catch!” sigaw ni Uncle doc kay rex na binato ang susi ng motor.

“Thanks Uncle. I owe you one.” Sagot ni Rex.

“Stop them!” sigaw ng tatay ni Rex.

“Hijo don’t do this!” sigaw naman ng kanyang mommy.

May dumating na anim pang mukhang goons na ewan. Kung iisipin nakakapagtaka at walang baril ang mga tao dito. Well I guess the church didn’t allow guns to be present at this holy matrimony.

“Even though I love Rex, I still value my friendship with Kirk kaya AHHHHHHHHHHHHH!!!” biglang irit ni Yana sa microphone na nagawang makapagpabingi sa mga tao sa loob ng church.

Hinatak ako ni Rex papalabas sa pinto na dinaanan rin namin kanina ni Uncle Doc. Kasunod rin namin si Uncle Doc.

“I’ll hold them off while you escape!”

“Thanks uncle, I really owe you big time!” sabi ni Rex.

“Wah I love you na Uncle Doc! Super thank you!” sigaw ko.

Super savior ko ngayon si Yana at si Uncle Doc. Ngayon nasa top na sila ng list ng mga taong dapat kong magantihan ng good deed. But then I’ll do that when all this fuss is over.

Nagtatakbo kami hanggang makarating kami sa motor ni Uncle Doc. Sumakay agad sya at umangkas naman ako sa likod.



Binilisan nya ang pagpapaandar at pumunta kami sa dorm nya.

“Wait for me here. Kukunin ko lang ang mga gamit ko huh.” paalam ni Rex sa akin.

After a few minutes nakabalik rin agad sya. Dala dala nya ang isang malaking bag.

“Next is your house.” Sabi nya sa akin. Kinuha nya na yung kotse nya at ayun na ang ginamit namin.

This feeling is just so great. Pakiramdam ko nasa action film kami. Tipong may chase at kung anu anu pa. Grabe. Nakaka-excite. Haist baka naman maghyper ventilate ako sa sobrang saya.

Pagkakarating namin sa bahay kinuha ko na ang mahahalaga kong gamit. Pagkakakita ko sa kay mama nagsabi na ako ng maikling paalam.

“Ma, kung may maghanap sa akin dito sabihin nyong ‘di nyo ko anak. At yung kasama ko po pala sa baba, si Rex. Naalala nyo naman po sya di ba?! Sya po ang bf ko. Pasensya na po at ngayon ko lang nasabi.

“Ingat ka anak!” paalam ni mama after kong humalik sa pisngi nya at humangos ako palabas. Nung lumingon ako nakita ko na lang si mama na lumuluha while waving good bye.

I guess hinayaan na ako ni mama. After all naging responsable akong anak at naging mabuti akong kapatid sa mga kapatid ko. Ako halos ang nag-aalaga sa buong pamilya since parehong may work si mama at papa. Since mas flexible dati ang oras ko, ako ang tagalaba, tagaluto at tagalinis ng bahay. I think ayun ang dahilan kaya hinayaan na ako ni mama at di na sya kumontra or nagalit man lang.
Sumakay na agad ako sa sasakyan pagkakalabas ko ng bahay. Pinaandar na agad ni Rex ang kotse hanggang naisipan namin tumigil muna sandali.

“So now, where to?” tanong ko kay Rex.

“Eh ikaw? San mo ba gusto?” tanong nya sa akin.

“Anywhere. Basta kasama kita ok na yun!”

“Alam mo ang cheesy mo!”

“Hoy Mr. Kirk Chua! Di mo ako masisisi, ikaw may kasalanan nito!”

“Halalalalala gumaganyan ka na?”

Niyakap nya na lang ulit ako ng mahigpit habang pareho kaming nasa sasakyan.

“Basta ayoko nang mawala ka ulit ok?”

“Opo. Di ko naiisipin kung anu yung sa tingin kong makakapagpasaya kung di rin naman pala yun yung talagang ikasasaya mo”

Kumulas sya sa pagkakayakap at hinalikan ako.

Parang iba ang pakiramdam. Parang sobrang ramdam ko at that moment na mahal na mahal nya ako. As in onti na lang ok na talaga sa akin mamatay at that moment.

“Aw”

“Why what happened?” tanong sa akin ni Rex sa bigla kong pamamaluktot sa sakit.

Binuksan ko ang tuxedo ko. Napahawak ako sa tagiliran ko. Pagkakakita ko rito mapula ang aking kamay. Nagdilim na lang ang aking paligid sa takot ko sa aking nakita.

Read more...

MY LIFE'S PLAYLIST (chap 11)

Sunday, August 14, 2011


Author's Note: Salamat po sa lahat ng readers. Sa totoo lang nung simula ng kwento eh dapat yun na yun tipong parang single entry lang. Kaya lang may nag-comment na sana may next part so I got excited and tried to follow it up. Habang gumagawa ako lalo talagang naging mas close sa akin yung pinagbasehan ko ng Rex. Sobrang natatakot ako at natutuwa at the same time. Siguro ang pinaka di ko expected eh yung sinabi nyang if ever mag decide syang di nag gf hanap nya sa ako daw ang una sa listahan nya ng gusto nyang maging bf. Ahahahah super haba ng sharing ko!

Thanks ulit sa lahat!
Kakainggit yung mga nakapunta sa GEB.
Sana kasama na ako next time!!!
Same goes for the readers, sana kasama rin kayo para makita ko kayo at mabigyan ng big hug :)


-----------







“Doc how is he?”

“He’ll be fine. Just make sure he’ll take this meds”

“Thanks doc!”

“No problemo, just doin’ my job”

Yun ang naririnig kong usapan sa labas ng pinto ng room na ‘to sa hospital. Hala anu kaya ang meron ako at kailangan ko pa ng gamot.

“Bwaaaaaaaaaaaaaaaah!”

“Ay sorry magugulatin ka pala!”

“Di naman masyado, you just caught me totally off guard.”

“Ahahaha ang kulit ng reaction mo talaga. Sobrang nakakatawa. Oh by the way I’m Arianna Denise Lopez, Yana for short.” Ang sinabi while extending her hand to help me stand up. Natumba kasi ako nung ginulat nya ko habang nakikinig ako sa usapan sa labas eh.

“Kirk, Kirk Chua. Nice to meet you.”

“Ok magkakilala na tayo. So Kirk, I was just wondering kaano-ano ka ni Ronnie. Para kasing sobrang concern sya sa ‘yo nung mawalan ka ng malay sa party.”

“Mag.. mag-bestfriend kami.”

“Hmmm ok. So ikaw pa lang ang susi para maging close kami ni Rex. From now on friends na tayo huh!”

“ah ok?!”

“Mahiga ka na nga ulit. Namumutla ka na naman oh. Kumain ka na rin. Makakasama sa ‘yo ang pag skip ng meals.”

“Alam mo ba kung anu daw ba sakit ko?”

“Ah ulcer daw.”

“ULCER!!! Meron ulit ako nun?”

“So you had before?”

“Yeah when I was about 6 years old. Busy kasi magulang ko that time. Pareho silang may trabaho. Lola ko lang nag-aalaga sa akin dati. Minsan nalilimutan akong pakainin kaya ayun nagka-ulcer ako. Dahil dun tumigil sa work si mama para maalagaan ako.”

“Hmmm ganun. So I guess nagkaroon ka now dahil sa busy college life. From now on I will be your makulit friend na mangungulit para lagi kang makakakain sa oras at makakainom ng gamot on time.”

“Salamat. I don’t mean to be rude pero bakit ka pala nandito?”

“Ako lang po yung naghatid sa inyo dito.”

“Wah sorry at super thanks!”

“No prob, ang bestfriend ng husband to be ko ay mahalaga rin sa akin.”

“Thanks.”

Ang cool namin nito ni Yana. Maganda, mayaman, mabait, I guess sila talaga ang bagay para sa isa’t isa.



Pumasok si Rex at abot langit ang ngiti nya nung makitang gising na ako.

“Thank GOD at ok ka na!” ang nasabi nya after he rushed to hug me.

“Wow ang sweet mo naman Rex sa bestfriend mo!!!” ang sabi ni Yana na parang kinikilig sa tuwa.

“Bakit nandito ka pa?” tanong ni Rex na parang galit.

“Hoy wag mo ngang awayin si Yana. Sya daw di ba ang nagdala sa akin dito.” Pagpapatigil ko kay Rex.

“Di sya ang nagdala sa ‘yo dito. Ako. Sya lang ang nagdrive ng kotse papunta dito nung binuhat kita.”

“Technically nakatulong pa rin sya”

“Sige na. Ang mahalaga your safe!” pagyakap nya ulit sa akin.

“Alam nyo kung isa sa inyo babae aakalain ko nang kayong dalawa ay may relasyon.”

“Wah! Walang ganyanan!” sabi ko kay Yana.

“Sige new friend Kirk, I’ll be leaving na! Paalam. Bye na rin fiancé” ang sinabi ni Yana while waving good bye na nasa pinto.

“Ingat!” sagot ko kay Yana.

“Hmpft! Good thing she left.” may pagkabadtrip na pagkakasabi ni Rex.

“Bat ba parang kumukulo ang dugo mo kay Yana?” tanong ko sa kanya.

“Di ba obvious? Next month officially engaged na kami. At sa tingin ko naging gamit lang ako ni Dad to get what he wanted”

“Huh? What do you mean?”

“Matagal ko nang kilala yung si Yana. Naging magkaibigan kami when I was in elementary, I think it was somewhere in grade 4 or 5. On the graduation day sinabi nya gustong gusto nya daw ako at kung pwede daw bang maging boyfriend nya na ako. I turned her down. Di ko naman kasi sya gusto na more than friends eh. Ever since nililinlang ko na sya kung san school ako mag-aaral. Tulad nung High school dapat dun ako sa province namin pag-aaral eh nalaman ko na nag-enroll agad sya dun nung nalaman nyang dun ako mag-aaral so nagpatransfer agad ako sa Pasay.”

“tapos…” parang batang nakikinig sa isang fairytale ang anticipation ko sa kwento.

“After graduation ng High school I was shocked nung bumisita sya sa dorm ko. Sabi nya bakit di ko daw sya sinabihan na dito ako sa pasay mag-aaral. Nagdahilan na lang ako na feel ko mas ok education dito sa Maynila. Tapos nitong college dapat sa Ateneo ako mag-aaral kaya lang nalaman kong nalaman din nyang balak ko dun mag-aral kaya ayun nagtake agad ako ng exam dito at nung nakapasa I enrolled without telling my parents”

“Wow grabe palang habulan moments nyo ni Yana. Pero teka di mo man lang sya tinapat na ayaw mo talaga sa kanya.”

“Well nung sinabi nya kasi dati na gusto nya ako I already told her na ayaw ko. Di naman sa tinatakbuhan ko sya kasi kahit papano naging friend ko sya at mabait naman sya pero ayoko lang talaga sa aggressive girls. I like flirting but I hate clingy people!”

“Heh! E di galit ka pala sa ‘kin?” sagot ko sa kanya kasi nagpantig ang tenga ko sa salitang clingy. Naalala ko na naman yung nakakasakal daw ako.

“Whoah di ko naman sinabing clingy ka huh! At sa totoo lang you have the right to be clingy on me if you want to. Boyfriend mo ata ako.” pagpapakalma sa akin ni Rex.

“Hmpf wag mo na ngang babanggitin yung word na yun. I hate it. Basta ang pasalamat ako dahil ganyan ka sa ‘kin” niyakap ko sya.

“ahhh!” napatigil ako sandal nung maramdaman kong sumasakit ang tyan ko.

“Hey uminom ka na nga muna ng gamot!” pagpapainom nya sa akin habang nilalagay nya na yung gamot sa spoon.

“wah yan din yun gamot ko nung bata pa ako! Ang galing!” natutuwa kong nasabi.

“Adik ka! Nagkaron ka na pala dati ng ulcer. You should know na dapat lagi kang kumakain on time. Dapat natuto ka na. Nganga!”

“ahhhummm!”

“Baet baet naman ng bata!” habang pina-pat nya ang ulo ko.

“Di ko naman akalain yung onting chest pains ko eh heart burn na pala at yung sakit pala ng tyan ko lately eh Ulcer na ulit.”

“Loko ka talaga! Mula ngayon bantay sarado ka na sa ‘kin!”

“Ok boss!”

-----------------------

Mula nga nung araw na yun naging mas maalaga sya. Napag-usapan namin di ko na sasabihin sa parents kong may Ulcer ulit ako. Nagpresinta sya na sya na lang ang magpo-provide ng gamot para sa ‘kin but I declined it. Sabi ko pag-iipunan ko na lang kaya lang napilit rin nya ako since mahirap talaga mag-ipon.

Araw araw nagtitext rin si Yana kung uminom na ako ng gamot, kung kumain na ako at minsan naman simpleng text text lang talaga. Di ko na kinwento kay Rex na nagtetext kami ni Yana baka mabadtrip lang sya eh. Nagtatanong pa rin si Yana on how she will be closer to Rex ulit pero di ko sure kung papaano mangyayari talaga yun kasi parang daga si Rex kay Yana na I think pusa para kay Rex.

Since panahon na nang gawaan ng protype para sa Project Proposal Defense nasa kanya kanyang mga grupo kami. Tawagan at text lang kami. Syempre pag may pasok super bonding kami. Mukhang nagiging ok naman ang lahat.

Si Liezel ay kahit papaano malaki ang inuusad ng project namin at nakakuha na kami ng schedule para sa defense at kasabay rin namin ang mga grupo nina Rex, Jon at Reina.

Thankfully lahat kami ay nakalusot sa Project Proposal Defence. Malapit na rin ang end ng sem. Nagdedeklara na ang mga prof ng final projects kaya busy pa rin talaga kami. Pero nangingibabaw pa rin ang saya kasi parang walang gulo talaga sa klase at syempre next sem namin ay 3 minor subject at final defence na lang. And still above all that, may love life pa rin ako bwahahahah!

----------------------

At the end of this week ay ang araw na ng Official Engagement Party ni Rex. Parang ambilis ng panahon. Di ko naramdaman na darating na pala itong araw na ‘to.

~One message received – Yana

> Dapat nandun ang magiging Best man ng future wedding namin :)


Wew parang tanga ata ako kung magiging best man ako ng boyfriend ko huh. No way! Tseh!

Dahil sa ayaw at sadyang badtrip sa kanya ang minamahal ko, medyo nahawa na ata ako. Minamaldito ko na ang trato ko kay Yana ng di nya alam. Haist this is so not me.

----------------------

Naglalakad ako sa hallway papuntang klase namin sa Literature and Arts ng bigla akong narinig na pamilyar na boses.

“Kirk!!! Wait up!!! Kirk!!!”

Ewan ko ba kung sadyang nahawa na ako kay Rex pero nung marinig ko ang sigaw nya ay nagninja run ako. And when I say ninja run, included ang takbong parang nakayuko na tulad ng kina-Naruto. Well I guess ang nasa utak ko nun eh ayun ang pinaka-efficient way of running. Di ko na sinubukang lumingon pa at baka maging obvious na tumatakas lang ako sa kanya.

Of course tao lang ako na napapagod so I stopped to catch my breath. Maya maya lang nang konti may naramdaman akong tapik sa balikat ko at nagsabi sya ng “Kala ko di kita aabutan!”

“Wah sorry lang nag-CR lang ako ng mabilis. Bigla kasi akong naihi eh.” Alibi ko since di kaluyuan ang CR sa spot na tumigil ako.

“Hoy di mo na ‘ko binalitaan ‘bout Rex. How can I be a good wife to be kung wala na akong alam sa kanya di ba?!” pangungulit nya sa akin.

Di ko napagtanto na sa di pala kalayuan ay nakatayo si Rex at nakita kami ng maibaling nya ang tingin nya sa diresyon namin. Lumapit agad si Rex at umakbay sa akin.

“Sorry Yana, I’ve been meaning to tell you this but….” Humarap sa akin si Rex at hinalikan nya ako. Na kinagulat ko at ni Yana. Ito ang unang kiss namin sa school in an open area kaya talagang gulat plus takot ang naramdaman ko at syempre meron din konting excite + happiness.

“Yana, Kirk and I are lovers.” ang pagtapos ni Rex sa sinasabi nya kanina.

Nakita ko na lang na napanganga si Yana at parang namutla. Napatitig ako sa kanya lalo. Nakita kong nagsimulang maging teary ang mata nya. Di ko alam kung mali ang nangyari but at that moment parang tinarakan ako ng konsensya ko ng itak sa puso.

“Perfect! You two are perfect for each other!” ang nasambit ni Yana at bigla syang nagtatakbo palayo.

“Whoah di ba parang ang sama ng ginawa mo sa kanya?” nasabi ko kay Rex.

“No! Tama lang yun. That is a perfect wake up call para naman matigil na sya ng kakasunod sa akin. Sawang sawa na ako eh.” nasabi ni Rex na parang nabunutan ng tinik.

“I have a bad feeling about this.” ang tangi kong nasabi habang nakakaramdam ng kaba sa malaking pagkakamali.

----------------

Araw na ng party. Naghanda na kami pareho ni Rex to go to the Engagement party. We both decided to tell his parents about us. If ever di sila umayon sa decision eh pipiliin na namin yung option na magsimula on our own kahit di pa kami graduate.
Pagpasok na pagpasok palang namin sa venue nanlambot na ang tuhod ko sa pagkamangha. Parang may kasal lang talaga.

Parang sobrang elegante ng kapaligiran. Ang mga telang sapin ng lamesa ay napaka lambot. Yung mga silya ang sarap sandalan, parang minamasahe ka lang pag ikiniskis mo likod mo ahahaha. Yung mga ilaw pa sa loob ay chandeliers. Basta nakakapanghina para sa isang tulad ko ang ganitong kasal. Nung kinasal kasi tita ko sa Judge lang tapos kainan na kami sa Savory tapos kanya kanyang uwi na. Ito, ibang iba talaga ‘to.
“KC, cr lang ako sandali.” paalam ni Rex.

Habang naghihintay ako sa isang sulok ng room may tumapik sa akin.

“Kirk, I need to talk to you” ang sinabi ng ni Yana na nasa likod ko lang pala.

“Yana sorry huh. I never meant that to happen. Di ko lang din talaga masabi sa ‘yo” pagpapaliwanag ko sa kanya dahil sa naganap last time na nagkita kami.

Nagkakwentuhan kami ng matagal tagal. Nakwento ko sa kanya yung reason na sinabi ni Rex kung bakit ito lumalayo sa kanya.

“No, you got it all wrong. It’s like you had it in reverse.” Sagot ni Yana.

“Wew how was it that I got like that? Could you explain what you meant.” Sagot ko kay Yana.

“He is the one who used to follow me up until he went to college. Niligawan nya ako ulit nitong vacation kaya lang may naunang nanligaw sa akin eh. Sa huli na-realize kong sya talaga ang mas gusto ko so I dumped my bf. I was just shocked nung nalaman kong kayo. It is so unlike him to do that.” Paliwanag ni Yana.

Nagsimula akong maluha for some reason. Parang nakakaramdam ako ng kakaibang bigat sa dibdib ko. Di ko maipaliwanag pero parang napagtanto kong ako ang kontrabida sa kanilang dalawa. Ang sakit. Parang nagkalokohan lang pala kami. I thought sya ang rebound ko but it was the other way around. I should have realized this earlier.

“Hey Kirk where are you going?” sigaw ni Yana sa akin ng sinimulang kong magtatakbo.

Tumumba ako ng may nakabangga ako.

“Sorry!” sabay naming nasabi.

“Oh KC where are you going?” tanong sa akin ni Rex na nakabangga ko.

“Malaya ka na. I don’t deserve you. Mahal ka ni Yana. Iniwan nya ang boyfriend nya para sa ‘yo at as far as I know your still in love with her.” ang lumabas sa bibig ko habang nagsimula na rin umagos ang luha sa aking mga mata.

Natigilan sya sa sinabi ko.

Well I guess this just confirms what I think.

“Arriana, Rodrigo come up on stage. We can’t do this engagement without you!” ang sabi ng tatay ni Arriana na nasa stage.

“Rex get up there. Wag mong paghintayin ang dad mo at ang tito Alfonso mo” nasabi ng mommy ni Rex habang tinatayo sya at pinapapunta na sa entablado kung nasan ang tatay nya at tatay ni Yana.

Bigla akong hinawakan ni Rex sa kamay at hinila pabalik.

“KC wag ka munang umalis. Stay here. Please. I need you!” ang pagmamakaawa sa akin ni Rex.

Habang sya naman ay hinihila na ng mommy nya.

“Son stop that nonsense go up there now!” sabi ng mommy nya.

“Tama ang mommy mo you should be up there, while I should leave now.” Ang nasabi ko kay Rex.

Inalis ko ang kamay ni Rex at lumabas ng kwarto. Nakita ko sa glass door na sinubukan ni Rex na sumunod ngunit pinigilan sya ng guards.

Pagkakalabas ko ng gate tumawag agad ako ng tricycle sa di kalayuan. Pumunta agad ako sa terminal at sakto may FX papuntang Lawton pa sa oras na ‘to. Di na ako nagdalawang isip na bumalik pa o anu pa man.

------------

Habang nasa matraffic na byahe ako nagsimulang umulan. Malakas ang buhos ng ulan. Maingay ang kulog. Nakakatakot ang kidlat.

“Siguro nararamdaman ng kalangitan ang hinanakit ng puso ko.” bulong ko sa sarili ko.
Nainip na siguro si manong driver ng FX kaya nagbukas sya ng radio. Nakailang pihit din sya ng knob ng radio at mukha walang matinong signal dahil siguro sa lakas ng ulan. Di katagalan nakahanap ng rin sya ng matinong station.



Nagsimula ulit akong maiyak sa kantang tumutugtog sa radyo. Bakit nga ba ganun ang buhay. Parang last month lang perfect ang lahat tapos isang linggo lang nagsimula nang mag-fall apart ang lahat. Mali bang iniwan ko sya duon sa party?

"Bakit pa kasi nagawa yang mga bwisit na fairytales na yan. Bwisit!" ang tangi kong nasabi habang tumatama sa akin bawat salita ng kanta.

Read more...

MY LIFE'S PLAYLIST (chap 10)

Tuesday, August 9, 2011

Author's Note: Maraming salamat talaga sa readers. Di ko alam kung may magic 'tong story writing ko pero yung pinagbasehan ko ng Rex ka-close ko na talaga. Bwahahahah wala lang share ko lang po :)
Sana tablan din yung pinagbasehan ko ng Kian hihihihihi jokes.
Good luck and GOD bless po sa ating lahat :)


--------

After a few minutes na kulitan sa ilalim ng ulan nagsimula na kaming ginawin. Bumalik na kami sa parking area kung saan nandun yung motor nya.

Buti na lang pala nagdala ako ng extra na damit at nagkataon kakabili ko lang ng new undies so meron akong maipapahiram kay Rex na hindi pa nasusuot hehehehe.

Niyaya ko sya sa 9th floor ng parking area nung mall. Ito yung pinakataas kaya for sure walang basta basta pupunta dun. Madilim dun at meron lang konting ilaw mula sa labas, sa hagdan at sa tapat ng elevator. Duon na kami nagtuyo ng katawan, nagbihis ng mabilisan at nag-ayos ng gamit. Di na kami nagbalak na gumawa ng kung anu kasi baka ma-late kami sa family reunion at hellow syempre baka may makahuli pa sa amin sa parking area di ba.

Nagsuot kami pareho ng kapote dahil medyo may konti pang ulan at sakto naman lagi syang may isang extrang kapote at helmet. Bumyahe na kami papuntang family reunion ni Rex. Unlike before na nahihiya pa akong yumakap sa likod nya ngayon go na go na ako. Sa totoo lang excited ako at natatakot at the same time. This will be the first time na makikita at makikilala ko ang parents ng new bf ko. Sana di ako mawalan ng malay sa kaba. Buti na lang at nakamotor kami kasi medyo naging matrapik dahil sa ulan.

Napatigil kami sandali dahil sa traffic dito sa manila. Pero I think ok lang kasi may narinig akong kanta sa di kalayuang jeepney. Gusto kong ma-download yun!!!



Medyo naa-amaze pa rin talaga ako kay Rex. Marunong syang magmotor at magdrive, business minded, makulit pero mabaet, di masyadong matalino pero madiskarte, matangkad, cute, gwapo, pogi, handsome, hot, cool, hunk… ay potek medyo exaggerated na pala ako. Di obvious na nahulog na talaga ako ng tuluyan sa mokong na ‘to noh?!



-------------------

Buti na lang kahit naging maulan ay safe pa rin kaming nakarating sa bahay nila…. daw. Hindi kasi ito yung pinagdalhan nya sa akin last time pero malapit lang din dun. Mas malaki ‘tong bahay na ‘to, mas malawak at mas bongga.

“Rich boy ka talaga!” ang nasabi ko pagkakababa ng motor.

“Adik di rin!” sagot nya na may kasamang ngisi.

“Kaninong bahay naman ‘to? Kala ko bahay nyo na yung pinuntahan natin last time?”

“Ito yung bahay talaga namin.”

“Waw grabe so marami kayong mga bahay?”

“di naman. Yung pinuntahan natin last week kay uncle Ash yun. Madalas kasing nasa business trip sina mommy at daddy, yung mga kapatid ko naman masyadong masipag sa pag-aaral, ayoko na silang istorbohin at baka mahawa pa sila sa akin” sagot ni Rex with a smile.

“hmmm ang baet mo naman na kuya!”

“Naman! Ako pa, eh the best ako.” With matching papogi pose.

“Di kaya!” sagot ko sabay sundot sa tagiliran nya.

“Wah kumokontra ka na the best ako!”

“Syempre!”

“Sige tampo na ako sa ‘yo!” nasabi nya sabay cross arms at hikbi.

“Wew nagtampo na ang prince ko!”

“Wow prince. Nice one.” Ngiti ulit nya.

“Kasi naman ayokong ikaw ang the best. Remember ang batas ng kalikasan, pag the best kinukuha na agad back to heaven.” Paliwanag ko sa kanya.

“Weh? Ngayon ko lang yan narinig.” Sagot nya with obvious disbelief.

“Remember Rico Yan?

AJ Perez?

The best yung mga yun.

Mabait, gwapo, rich, matalino at sikat.

Nasan na sila ngayon?

Nasa heaven.

Bakit?

Kasi nagiging unfair na sila sa ibang tao sa earth kaya binawi na sila!” ang mahabang paliwanag ko.

“Wow so ayaw mo akong maging the best dahil ayaw mo akong mawala?” ang tanong nya with matching akbay.

“Syempre! Adik ka ba? Minsan lang may magmamahal sa akin na Rodrigo Edgar Xavier papakawalan ko pa ba? No way! Makikipagsapakan ako kay Charon, kamatayan or the Reaper, anuman ang pangalan nya.”

“Wag kang mag-alala di ako mawawala sa ‘yo. No matter what di ako basta basta bibitiw.” Nasabi nya after nya akong yakapin.

“Oh wag ka naman masyadong serious. Syempre joke lang yun!” biro ko sa kanya.

“Wah badtrip ka! Ito ang sa ‘yo!” niyakap nya ako ng super higpit. Yung tipong ang hirap na talaga huminga. At since mas matangkad sya sa akin medyo buhat nya na ako.

“Aw sige na sige na. Totoo na ang lahat ng yun. Ito naman di mabiro. Ibaba mo na nga ako.” Complain ko sa kanya.

Binaba nya ako tapos kinarga ulit.

“mas gusto ko yung ganito. Para tayong bagong kasal.” Sagot ni Rex habang papalapit ang mukha nya sa mukha ko.

“Huy! Baka may makakita sa atin!” inalog ko sya habang buhat nya ako. At since basa pa ang footwear namin… Dulas na naman. At tulad ng last time dulas with a kiss.

“Wew ganito ba gusto mong kiss natin?” tanong ni Rex.
“Adik! Aksidente lang ‘to.” Paliwanag ko.

“Weh? Yung last time sadya?” tanong nya sa akin while magkapatong pa rin kami sa sahig ng garahe nila.

“Adik! Accident rin yun tae ka!”

“Weh?”

“Adik ka talaga! Tae ka!”

“eh di ikaw naman ang langaw ko!”

“Potek yuckies yatang tandem yun. Ayoko nun.”

“Tara diretso na tayo sa kwarto ko.”

“Wah anung balak mo?!”

“Adik! Duon tayo mag-aayos ng sarili natin. Halatang galing tayo sa byahe. Nakakahiya naman sa mga bisita kung ganito itsura natin di ba?”

Tumungo ako at tiningnan ang sarili ko. Medyo mukha na ngang di kaaya-ayang tingnan. Pero paano yan? “Ito na yung dapat susuotin ko sa party eh” biglang kong nasabi.

“Ok lang yan. Lapit ka sa ‘kin may bubulong ako sa ‘yo.” Mahinang pagkakasabi ni Rex.

“Anu yun? Anung meron?” tanong ko sa kanya sa mahinang boses rin. Sa totoo lang kami lang naman dito sa garehe nila kaya bakit kaya kailangan namin magbulungan?

“May surprise ako sa ‘yo!”

“Anu naman yan?”

“Binili kita ng damit!”

“Wah di nga?!”

“Hindi, joke lang!”

“Potek! Anu ba talaga?!”

“Eh di binili nga kita!”

“Wow ambaet mo!” pagkakasabi ko nito ay napayakap ako sa kanya.

Kung di naman obvious ang pagka-amaze ko sa rich people ay ‘yun ay dahil mula lang ako sa middle class family. Swerte ko lang din sa masisipag kong parents kaya nakapagkolehiyo ako. Minsanan lang sa isang taon kami bumili ng damit na pwedeng ipanggala kaya pag nakakaipon ako bumibili ako tipong tyempo sa sale.

“Ang cute mo naman! At ang sarap pa ng mahigpit na yakap.” ang nasabi ni Rex.

“Sensya na. Poor boy eh. Minsan lang magkaroon ng bagong damit. Medyo natuwa lang ng sobra!” paliwanag ko sa aking naging reaksyon.

“Sus wag mong –down sarili mo! At least nakapag-college ka. So di ka poor. Sakto ka!”

“Wow ano ako coke? ahahaha” banat ko sa kanya. Mukha nga lang akong engot kasi mas nauna pa akong tumawa eh.

“Ahahahaha eh di coke. Coke ng buhay ko. Pag kasama kasi kita, araw araw ang saya!” banat naman ni Rex.

Napapansin ko lang parang ang cheesy namin dalawa. Tipong ibang level na ang ka-corny-han. Ganun ba pag in love?!

“Adik! Tara punta na tayo sa room mo. Excited na ako sa gift”

“Para ka namang bata. Pero in fairness ang cute mo talaga ngayon. Dapat ata mabilhan kita ng ng something new every time eh.”

“Hoy Mr. Xavier! Di po ako Charity Case para bilhan mo everyday. Ay ayoko ng ganun. Kung ganun rin lang di ko na lang tatanggapin yung bigay mo.” Sagot ko sa kanya.

Syempre kahit di ako mayaman meron naman akong kahihiyan at pride. Ayoko talaga ng ganun. Suddenly naalala ko na naman kung bakit ako badtrip sa rich people.

Inggit at galit pala sa rich people. Inggit in the sense na I wish to be like them kaya ako nagsisikap mag-aral. Galit kasi galing naman talaga sa rich family ang nanay at tatay ko, dahil nga lang din sa series of unfortunate events kaya nangyari ang nangyari. Basta mahabang kwento talaga.

“Sorry na po Mr. Chua. Tara na nga sa room ko, bebe ko.”

Ting! Parang may kumalabit sa utak ko na ewan nung marinig ko yung BEBE KO!

“Wow parang sa movie lang ni Sarah and Lloydy yun ha. Ang cute! Pero di ata natin magagamit in a normal place. I mean sa public place or sa klase man.”

“Hmmmm may point ka. Ok ganito na lang. Call me on my First name and I will call you KC from now on.”

“Wow payag ka na tawagin kita sa first name mo. Ibang level na talaga ako sa ‘yo.”

Na-amaze naman ako dun talaga as in. Kasi ayaw nyang tinatawag sya sa first name eh. Sabagay Rodrigo, parang ang tanda di ba? Exception to the rule na ako! Yehey!

“Ok KC na ako. Ikaw naman Drex. Tara na nga at makapagbihis na tayo. Late na ata tayo sa party eh.”
“Hindi. Sakto lang tayo.”

---------

Pagkakarating namin sa kwarto nya nakita ko na ang tunay nyang room. Mas malawak kaysa sa kwarto nya sa bahay ng uncle nya. Malaki rin yung kama nya dito. Grabe! Bakit nga ba kasi nag-aaral ang mga tulad nyang rich sa State University. Ang ewan talaga ng rich tsk tsk tsk.

“Ito yung susuotin mo. Dun na ako magsa-shower at magbibihis sa kabilang room. Magshower ka na rin. Duon ang bathroom ko.” ang sabi nya sabay abot ng isang malaking paper bag na may tatak na malaking G.

(Basta alam nyo na siguro kung anung brand yun)

“Salamat!” ang nasabi ko pagkakatanggap nung paper bag. Lumabas na agad sya ng room.

Nagmadali na akong magshower. Sa totoo lang iba ang feeling. Parang ang bongga talaga ng paligid ko. Banyo palang nya eh singlaki na ng kwarto ko.

After kong maisuot ang binigay nyang damit humarap agad ako sa salamin. Di ko expected ‘tong nakita ko. Ibang iba from my usual garment. Feel ko ang cool ko. Ang galing. Ito yung damit na tinitingan ko nung magkasama kami eh. Siguro napansin nyang kursonada ko talaga ‘to.

“WAH!” napasigaw ako nang biglang may tumalon sa gilid ko at biglang tinusok rin ako sa tagiliran.

“Ahahahaha” malakas na tawa ni Rex.

Bago ako makapagsalita ng kung anuman na stun din ako sa itsura nya. Ang gwapo talaga nya. This time nakaayos pa ang buhok nya.

“Huy! Napopogian ka na naman sa ‘kin”

“Di naman. Sakto lang.” sagot ko sa kanya.

“Teka ayusan na kita ng buhok.”

Kinuha nya sa isang drawer ang isang lalagyan. He scooped up some wax. Pinaupo nya ako sa harap ng salamin at sinimulan nya akong ayusan ng buhok.

“Oh yan mas pogi na ang KC ko.” Ang nasabi ni Rex.

“Wow mula ngayon magwa-wax na ako. Grabe parang di ako.”

“Wag mong araw arawin. Baka may makapansin sa ‘yo at agawin ka bigla sa ‘kin.”

“Sus asa! Ako aagawin? Walang gagawa nun.”

“Hmmm di rin.”

“Adik tara na nga sa reunion mo!”

“Sige tara na.”

------------

At ito na naman ako. Para naman akong mangmang. Sobrang amazed na naman ako sa kapaligiran ko. Kasi sa TV ko lang naman nakikita ang mga ganito. This time nasa harap ko na kaya iba ang feeling.

Long white table with different foods na sosyal. Maraming serbidor na naka-uniform na mukha normal formal garment ko pagpumapasok ako sa school pag wash day. Mar red carpet leading towards sa center kung nasan ang long white table. Maraming bilog na tables sa paligid. Lahat ng table may cute na centrepiece. Maraming taong naka-suit at gown. Ibang klase family reunion ‘to.



Alam mo yung feeling ni San Chai or ni Jandi nung sinama sila sa party ng F4. Medyo ganun ang feeling. Well actually I think that is how I actually feel right now.

“Woooowwww….hmmm” pagkamangha ko sa kapaligiran na napigil dahil tinakpan ni Rex ang bibig ko bigla.

“Compose yourself! Di yan ang KC na kilala ko. Yung casual na ikaw, wag kang papaapekto sa kapaligiran huh.”

“Yes boss!”

“Kakasabi ko lang na cool ka lang eh”

“Ok. Sensya na. Iba lang talaga. Nakakapanibago.”

“Welcome to my life!”

“Adik! So ganito pala buhay mo.”

“Well oo. Kaya Masaya akong kasama kayo lahat sa school. Wala kaseng kapareho nyong kakulitan sa mga ganitong mundo.” Paliwanag ni Rex.

“Hmmm ok. Well then I will do my best to blend in”

“Ok. Tara dun tayo. Dun sa table malapit sa gitna.”

“Ok”

Umupo na kami at mukhang sakto lang ang dating namin.

“To all, Welcome to our Annual Family Reunion. This family reunion is a different one from the last year’s party. I invited the Lopez family to join us today for a special announcement. The first would be to formally announce our company’s merger.”

Wah anu ‘to? Nanunuod ba ako ng movie or teleserye? Potek ibang planeta na ata ‘to. Wah baka nawalan lang ako ng malay at nananaginip lang ako.

“Another thing that I should mention, I would like to invite you all next month for the engagement party for my son Rodrigo Edgar Xavier, my heir. He will be formally engaged to the only daughter of the Lopez family, Arriana Denise Lopez.”

At pagkakasabi nun gumalaw ang spotlight papunta sa table na di kalayuan sa table namin. At may tumayong napakagandang babae.Mukhang perfect sya. Parang model na parang prinsesa. Potek nakaka-in love si Arriana. Pero teka… ENGAGED? Hala di ‘to maaari.

Habang nakaupo ako sa table tumatakbo sa isip ko ang scenario na nangyayari sa mga ganitong pagkakataon. Tulad ng nangyari sa ang Paraffle na Pag-ibig, Meteor garden, boys over flowers at kung anu anu pang movie ‘bout rich and poor at ang guy+guy relationship. Ang sikip ng feeling sa dibdib. Argh!!!

Nanlamig ako. Pakiramdam ko bigla akong parang masusuka. Parang ang ewan. Ang sakit ng dibdib ko. Parang di ako makahinga.

“Kirk! Kirk! Help! Tulungan nyo ako!”

Ayun na lang ang huli kong narinig bago ako nagsimulang walang makita.

-------------

Read more...

MY LIFE'S PLAYLIST (chap 9)

Saturday, August 6, 2011

Author's Note: Pasensya na po sa late updates. Kung nabasa nyo naman po yung past entries ko eh nabanggit ko pong may thesis ako. At syempre po tulad ng sabi ng mga ibang students ang thesis ay nakakasira ng trippings at kung anu anu pang kasiyahan. ahahahah jokes lang pero syempre study first. Paalala ko lang po pala, The story is purely fiction. Some events might have been inspired by real events or other stories, novel, movie or song but that's as far as it goes. Hindi po ito story ng buhay ko, natripan ko lang gamitin ang name ko. Syempre, ang sarap kayang makita name mo sa isang story ahahahaha. Kung gusto nyo po suggest po kayo ng names para sa susunod na book ng MY LIFE'S PLAYLIST. di ko na kasi nabalikan ang kwento ni eman, at kung bakit nagkagulo talaga si kirk at kian. Maraming salamat po sa readers. Kayo ang lakas ko. :)

---------------

And everything as I knew it changed.

Pagkakagising ko nakikita ko agad ang mga text nya na:
~Hoy gising na!

Miss na kita eh heheheh :)

~ I ♥ u

Then right before lunch mare-receive ko:

~ kumain na ba mahal ko?

~ if you want kain tayo before class, just to make sure na bochog ang mahal ko ahahaha

At before class makikita ko na sya sa ilalim ng puno ng mangga, at lumilingon-lingon na parang may hinihintay o hinahanap. Sa totoo lang nagtataka ako kasi usually late sya sa klase or saktong sakto lang sa oras, but I admit it, natutuwa ako hihihi…

Pagkakakita nya sa akin niyayaya nya akong kumain sa may canteen at hahatakin nya ako sa kamay. Medyo nabubwisit ako kapag ginagawa nya yun pero nung nagpaliwanag sya bakit nya ako hinahatak sabi nya, “Hehehehe sorry lang, gusto lang kita i-holding hands ng di halata!”

Habang sinasabi nya yun kinakamot nya ang ulo nya at nakatungo sya. Tipong mukhang nahihiya talaga. Haist kakilig. Lately paulit-ulit ako ng pagsasabi ng kakakilig, mahirap na atang tanggalin ‘to sa habits ko.

Sa classroom magkatabi na lagi kami. Sa sobrang kulit namin at pigil na tawa habang magkatabi sa klase nabiro kami ng prof namin na para kaming may sariling mundo o di kaya naman may relasyon daw kami. Sa isip isip ko lang, “prof totoo! Meron talaga, how did you know?” ahahahaha pero syempre di ko pwedeng gawin yun.

After ng klase habang naglalakad papuntang computer shop a.k.a tambayan, todo akbayan. Tipong parang lasing lang na naglalakad na magkaakbay. Pag nasa computer shop na kami dapat magkatabi ulit kami at sa laro kita kita ko ang tuwa nya kapag magkakampi kami at ang simangot nya kapag magkalaban kami.

Kapag uwian na super text sa isa’t isa just to know kung nakauwi na. Tapos text text ulit kung nakapagdinner na. Ganun ulit just before we go to sleep.

And the routine starts all over again.

I think ito ang routine na di ko pagsasawaang ulit ulitin.

---------------

Sa school ang daming assignments pero di ko alitana, inspired eh.

“Ikaw na inspired” sabi ng isang side ng utak ko.

Sagot ko naman, “I know, right?!”

Potek yan baliw baliwan na ako. I guess I just can’t help myself from being too happy all of a sudden, after all, I know for a fact that I deserve to be this happy.

“Arrraaayyy!!! Sinong may gawa nun?” pasigaw kong nasabi nung biglang may tumamang maliit na bagay sa noo ko.

"hahahaahahaha!!!" tawanan ng mga classmates ko. at yung iba pigil pa ang tawa.

“Mr. Chua I see that you just came back to this world, so how was the dream world?” ang sarkastikong tanong sa akin ng prof ko.

“Ahh sorry if I spaced out, it won’t happen again.” Ang paghingi ko ng despensa sa prof ko.

“I hope so Mr. Chua. The next time I see you like that I will deduct some point from your grade” pananakot ng prof ko. Well I guess I derseve that. Sobrang nakakahiya yung moment na yun. Grrrr kakapikon ka KIRK CHUA!!! Focus! Focus! Focus!

“Mukhang lutang na lutang ka kanina huh…” biro sa akin ni Kian.

Kalapit ko ng upuan si Kian kasi kagrupo ko sya sa subject na ‘to. Well I guess I really don’t care much about the past now. May Rex na ako. Parang ganito lang kasi yan, “He loved me at my worst. You had me at my best. But binalewala mo lang lahat yun. And you chose to break my heart.” Nakawan ko ba daw ng linya si john llyod. But then again sa utak ko lang yan.

“Ah may bo… I mean may kasambuhay na kasi ako eh. Di ko mapigilang isipin.” Sagot ko kay Kian.

“Ahhh ok” maikling tugon nya. At after nun nagtaas sya ng kamay at tumayo.

“Mam can I please be excused. Emergency lang po.” Tumayo sya at lumabas ng room after tumango ang prof namin.

“What’s wrong with him?” tanong sa akin ni Liezel.

“Malay ko?!” sagot ko sa kanya.

Mula ng moment na yun parang sya naman ang lumalayo sa ‘kin. Kung kelan ok na ako sa kanya tsaka naman sya gumaganun ng drama. Palaka sya!

-----------------

“This is it!” sabi ko habang nakaharap sa salamin bago pumasok. Saturday ngayon, ang araw nang reunion ng family ni Rex. As promised kasama ako dun. I already picked out my best outfit, pati ang pabango ko naka-ready na rin. Nagbaon na rin ako ng konting damit in case mag-overnight ako sa kanila kung gagabihin kami dun.

When I reached school nakita ko silang nagsusulat at nag-aabang sa iisang yellow pad. Isa lang ang malinaw na meaning nun. Walang klase at nagpa-attendance na lang si Sir Alcantara.

“Wag ka nang makipila dyan naisulat ko na name mo with pirma.” Biglang pag-akbay sa akin ni Rex mula sa likod ko.

“Potek ginulat mo ko. Alam mo namang magugulatin ako eh.” Sagot sa kanya.

“bakit ka naman nagugulat. Eh ‘tong mukha bang ‘to dapat ikagulat?” sagot nya habang nagpapa-cute sya.

“Oo naman. Sinong di magugulat sa mukha mo, eh parang isang anghel na bumaba sa lupa. Kala ko tuloy sinusundo na ako papuntang after life.” Sagot ko with matching sundot sa tagiliran nya.

“Weh ang cheesy mo!” sagot nya sabay ganti ng kiliti sa akin.

“Handa akong maging cheesecake para lang sa ‘yo!” sagot ko sa kanya.

“bakit naman cheese cake?”

“Eh di para sweet na cheesy pa, at pahabol na lang yung cool pa…” sagot ko sa kanya with matching kindat.

“Hoy friend hayagayan nyo ba talagang gagawin yan?” tanong nang taong nasa likod namin.

“Wah Rein sorry naman.” Sagot sa kanya.

“Friend ikaw huh. I thought you were ignoring me but now it’s clear to me. Di mo na kailangan magpaliwanag.” Sabay kindat.

“Wah it’s not what you think?!” sagot ko with matching akbay kay Rein at nilayo ko sya sa pwesto namin.

“Sus friend. It’s ok with me. Di ba ako ang dakilang confidant mo. Last time sabi mo magpapakalalaki ka na, but if this is what makes you happy eh di gorabels!” sagot nya sa akin na may follow up na kurot sa pisngi.

“Hoy! Reina! Anu yan?” biglang pag-interrupt ni Rex.

“Ay jelly si bf mo. Pasado yan sa standard ng good bf. Good luck friend!” bulong sa akin ni Rein.

“Sus Rex bestfriend ko yan si Rein. At alam nya na.” mahinang sabi ko kay Rex.

“Waahhhh! Bakit mo sinabi? Kala ko ba secret natin ‘to.” Pagpapanic ni Rex.

“Don’t worry. She’s good with keeping secrets. Pasalamat ka inistorbo nya tayo. Kasi kung nagkataon tayo na nagbulgar sa atin dahil sa ka-cheesy-han natin kanina.”

“hmmmm ganun ba…” obvious na relieved na si Rex.

“Wahhhh salamat bisprin Rin!!!” biglang paghawak ni Rex sa kamay ni Rein with matching shake hands manner.

“Aysus! Basta wag kasi kayong pa-obvious! Wag PDA kahit ganyan lang kung sikreto ever nyo yan. Mga BEKsfriend ko talaga…” payo sa amin ni Rein.

“HOY LALAKE AKO!” sagot namin pareho ni Rex kay Rein.

“oh easy lang! Joke lang yun. Eh di kayo na ang lalaki! You already! Kayo na!” sagot ni Rein na super natatawa.

“Oo kami na talaga. As in kami na talaga!” sabay akbay sa akin ni Rex.

This moments talaga pakiramdam ko mamamatay na ako sa kilig. Parang nanghihina ako sa akbay nyang yun. Tapos ganun pa sinabi nya. Ah tinamaan ako ng shot gun ni Cupid! At oo shot gun or maybe canyon pa nga eh. Ang lakas ng tama sa heart ko.

At nabasag na naman ang tawanan namin ng biglang may kumalabit sa likod ko.

(Grabe sa amin noh puro nanggugulat mula sa likod. So bawal sa amin ang may heart attack. Ayun ang isang purpose ng medical exam sa colleges. Jokes!)

“Hoy Kirk may grouping tayo mamaya sabi ni Liezel!” parang bored na parang bwisit na parang ewan na may chilling feel na pagkakasabi ni Kian. Parang hinugot sa ilalim ng earth ang lalim ng voice.

“Ay sorry pre may lakad ako. May lakad kami ng family ko. Pakisabi pasensya na. Super duper mahalaga lang na nandun ako at di ko pwede i-cancel.” Sagot ko kay Kian na may kasamang dramatic effect.

“Ah ganun ba. Sige sasabihin ko na lang kay Liezel. By the way kung hahabol ka, sa bahay namin ang grouping.” Pahabol ni Kian.

“Ah ok! Salamat ng marami!” sagot ko kay Kian.

Mula naman sa sagot kong yun hinatak ako ni Rex papunta sa dulo ng hallway. Habang naglalakad kami papalayo kumaway na lang ako kay Rein para magpaalam. Nang makarating kami sa dulo ng hall lumiko kami papuntang janitor’s room. Pagkakarating namin dun niyakap ako ni Rex ng mahigpit.

“Wah di ako makahinga Rex. Medyo loosen up the hug. I love the hug pero medyo ipit lang yung chest ko” nasabi ko habang tinatapik ang likod ni Rex.

Kumalas sya sa pagkakayakap at humarap sa akin habang nakahawak ang dalawang kamay sa magkabilang balikat ko. Pagharap nya sa akin kitang kitang tuwang tuwa sya na medyo teary eyes na at sinabi nya na “Di ko akalaing mas uunahin mo ang reunion ng family ko kaysa sa thesis nyo!”

Medyo na-shock naman ako dun. Niyakap ko ulit sya at binulong sa tenga nya, “syempre pamilya ata yun ng bf ko!”

“ahhhh….” medyo paungol kong ingay. Bigla nya kasing kinagat tenga ko.

“Adik ka bakit mo yun ginawa?” tanong ko sa kanya habang di pa rin kumakalas sa pagkakayakap.

“Wala lang. Di ba nagustuhan mo naman?” sagot sa akin ni Rex.

“How sure are you?”

“Eh dahil dito!!!”

Bigla ko syang nabigyan nang malupit na kurot sa tagiliran.

“Aw what was that for?” tanong na medyo natatawa.

“Ehh adik ka eh! Ambastos mo!” sagot ko sa kanya at based on the heat I’m feeling nagbublush ako. Ganitong ganito kasi yung feeling ko pag nangyayari yun eh.

“Sus ako pa bastos eh junjun mo yung nagising!” natatawang sagot ni Rex.

“Wah gagu ka pala eh ikaw may kasalanan nito!” pasigaw na sagot ko sa kanya at nagsimula akong mag-walk out. Honestly sobrang napahiya ako. Mas malala pa ‘to compared dun sa binato ako ng chalk sa noo nung nakaraang araw.

Hinabol ako ni Rex at pinigilan sa pamamagitan ng pagyakap mula sa likod ko.

“Sorry naman. Joke lang yun. Di ko kasi mapigilan eh. Masyado akong natuwa sa ‘yo!”

“Hmpft! Ganun ka ba matuwa? Well I don’t like it.”

“Sorry na po. “ kumalas sya sa pagkakayakap sa akin at lumuhod sa harap ko.

“Sorry na talaga!” pagsusumamo ni Rex habang naka-pout pa sya.

Badtrip naman kasi eh. Ang hirap magalit sa mokong na ‘to. At epal di naman kasi ang automatic body reactions or should I say Involuntary reaction ng katawan. But then again, tao lang ako di ba?

“Tumayo ka nga dyan! Kung di lang kita bf baka inupakan na kita eh.” Sagot ko sa kanya na badtrip tone pa rin.

“Wow love mo talaga ako!” sagot nya sa akin na tuwang tuwa. Tumayo agad sya at niyakap ulit ako.

“Ahemmmm..” sabi ng manong sa di kalayuang lugar.

“Ay pasensya na po manong alis na po kami…” paghingi ko ng dispensa kay manong janitor.

Potek ang daming panggugulat today. Phew takbo mode kami ni Rex palayo sa janitor’s room. After namin magtatakbo nagpahinga muna kami sa canteen.

---------------------

“Di ka ba nawe-weirdo-han?” tanong ko kay Rex.

“Saan?”

“sa ‘tin.”

“panong sa ‘tin?”

“as in sa relasyong ‘to?”

“elaborate….”

“wow English!”

“naman!”

“back to the topic nga!”

“English rin oh!”

“adik!”

“hmmm sa totoo lang naninibago. Syempre this is my first relationship with a guy. Pero somehow pag kasama kita, kausap kita, ‘pag naghaharutan tayo o nagkukulitan, I tend to forget all those things.”

Nung sumagot sya ng ganung kaseryoso parang iba ang tingin ko sa kanya. As if parang ang mature nya. Parang di talaga sya. Sa totoo lang parang may liwanag sa langit na lumusot sa bintana na sakto sa kanya na parang spotlight at lalong na-enhance ang kagwapuhan nya.

Sa sagot nyang yun nakasigurado na ako, I will breakdown all my walls na. Di ko na kailangan mangamba. Sabi nga ni Ai ai sa ANG TANGING INA, THIS IS IT!!!

Hinawakan ko ang kamay nya at sinabi kong “Salamat! Di ko alam pero ganun din ako. Nawawala ang takot sa lahat. Kumbaga sa DOTA para akong si SVEN, na naka-god strength na kumpleto ng gamit.”

(Para po sa di naglalaro ng dota, si Sven po ay isang karakter dun. Para sa akin isa yun sa pinakamagandang gamiting heroes. Itanong nyo na lang po sa ka-close nyong dota player.)

“So kung magkataon dumating ang panahon na kailangan na nating sabihin sa magulang natin ok lang?” tanong ni Rex. Kitang kita ko ang pagseryoso nya. Shet minsan ko lang ‘to makita. Ang sarap picturan men. Wahhhh mas nahuhulog talaga ako. Everyday may bago sa kanya. Haist…

“If you’re ready then I’m ready. Kung di man sila pumayag handa akong magsimula ng buhay na tayong lang. Malapit na rin tayo gumradweyt eh.” Sagot ko sa kanya.

“Don’t worry if that ever happens I’m ready for it. Sa totoo lang meron akong small business na nasimulan. Mula yun sa naipon ko dati.” Ang nakakagulat na sagot ni Rex.

“Weh ipon mula saan?”

“Siguro naman napagtanto mo na rin na I’m from a well of family.”

“Well obvious yun dati pa, pero di ko expected na may business ka.”

“Ganito kasi yun, dati dapat private school ako. Ang budget na binibigay sa akin for tuition ay P70,000.00 per sem. Up until nalaman ng parent ko na sa state university ako nag-enrol at nalaman nila na 1/7 lang ng budget ang napupunt talaga sa tuition.”

“Wah! For how long?”

“Till third year.”

“Wah!!! Grabe men ang laki ng ganun!”

“Yup pero marami na rin ako nagasta”

“Wah almost P300,000.00 ang ipon mo dapat!”

“Ganun na nga.”

“So anu naman yung business mo?”

“Mobile reloading, sio mai stall na may pinapaswelduhan na ako na tagatinda, at nakipartner ako sa katropa ko sa isang computer shop”

“Wah ang galing mo pala! Grabe ka!”

“Well sinwerte ka ata sa bf mo. Hmmm masyado ka ngang sinwerte!”

“Wew marami ka pang di alam sa akin. Kung alam mo lang kung gano ka kaswerte!”

“Weh? Sige nga, tell me!”

“Marunong ako magluto, magplantsa, maglaba, magtiklop, maglinis ng bahay, magligpit at marunong din ako ng onting ibang lengguahe.”

“Wow para pala akong nagkaron ng wife!!!”

“Hala wife talaga?”

“Oo! Bakit ayaw mo ba akong husband?”

“Bakit sinabi ko bang hindi?”

“Adik ka rin talaga!”

Pagkakasabi ni Rex ng ganun hinawakan nya ako sa ulo at ginulo ang buhok ko. Natuwa naman ako ahahahaha. Konti lang kinain namin nung hapon na yun umalis na kami ng canteen. Pinuntahan na rin namin yung motor nyang naka-park sa mall.

------------------



------------------
After maitabi yung onti kong gamit sa kasama ng motor niyaya ko muna syang maglakad lakad lang.

“Hmmm anu nang gagawin natin ngayon?” tanong ni Rex.

“Wala lang. Mahaba pa naman oras natin eh.” Sagot ko sa kanya.

Di katagalan biglang bumuhos ang ulan.

“Potek ang lakas ng ulan! Tara sumilong na tayo!” pagyaya ko sa kanya.

“Wag kang magagalit pero trip kong maligo ngayon sa ulan!” sabi ni Rex with matching smile na naman na para bang nagsusumamong samahan ko sya.

“Eh di maligo na nga sa ulan” ang para bang walang pakialam kung anung mangyayari kong sagot.

Bakit ganun parang ang dali na ng lahat. Kung makikita ako ng sarili ko last year babatukan ako nun at sasabihan ng “Hoy Kirk gagu ka ba! Balak mong magkasakit!” but then again di ko naman makakausap ang dating ako. At for sure kung makakausap ko sya at malalaman nya kung gaano ako kasaya, maiintindihan nya na rin ang lahat at di na ako aawayin pa.



Ganun na nga at nasa ulanan kami sa likod ng mall sa may parking lot. Naghahabulan at nagsasayaw na para bang may sinasabayang music. Mukha kaming tanga para sa iba, pero this moments is simply perfect.

Read more...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP