Chapter 4 : Ang Mga Pangarap Ni Fredo

By: Jayson Patalinghug

email: king_sky92@yahoo.com

FB: jaysoncbucable@yahoo.com

-------------------------------------

Maraming salamat po sa naghintay at patuloy na sumubaybay sa kwentong ito. Gusto ko rin batiin ang mga bagong followers ng kwentong ito na sina Jerry, Jaylord, Redge, Eugene, Ral, Kogure, Mharcel at Levi. Kayo pong mga nagbabasa at nag eemail at nag iiwan ng comment sa blog na ito ang nagbibigay sa akin ng dahilan upang ipagpatuloy ang kwnetong ito kahit na sobrang busy ng schedule gawa na rin ng dalawangng trabaho. Maraming salamat po!

-------------------------------------

April 12, 2009

Limang taon na ang nakalipas mula noong may mangyari sa amin ni tito Kris. Parang normal lang ang lahat, at tila nalimot na rin ng aking isipan ang mga pangyayaring iyon. Sa tingin ko isa lamang iyon sa mga bagay na napagdadaanan ng lahat, ngunit di rin ako sigurado kasi hindi naman namin pinag uusapan sa bahay ang mga usapin na may kinalaman sa sex. Naalala ko nga noong minsan itinanong ko sa aking ina habang kumakain kami ang tungkol sa masturbation, namula siya sa galit, di daw namin dapat pag usapan ang mga bagay na iyon. Hindi na ako nagtanong sa kanya kaya kay kuya Jason nalang ako nagtanong. Sabi niya natural lang daw iyon sa mga lalaki ngunit wag ko daw itong babanggitin kahit na kanino kasi daw di nga ito dapat pinag uusapan. Mula noon di na ako nagtanong pa hanggang sa isang araw ay nagbago ang lahat, may natuklasan akong nagpabago sa aking buhay.

“Fredo....gising na!” sigaw ni kuya Jason habang kinakatok ang aking pintuan.

“Oo..hayan na pababa na ako..” sagot ko naman habang ang aking mga mata ay nakapikit pa. Antok na antok pa yata ako.

“Hoy..alam kong tulog ka pa! Gising na at Sunday ngayon!” sigaw ulit ni kuya na hindi pa pala umalis sa pintuan ng kwarto ko.

“Ano?” sigaw ko na natatarantang bumalikwas sa higaan. Sunday pala ngayon at naalala ko na may family devotional pala kami. Agad akong naghilamos tapos bumaba na sa sala kasama si kuya. Andun na si mama at papa kami nalang pala ang hinihintay.

“Oh hali na kayo at magsisimula na tayo” sabi ng aking ama na nakangiti. Nagmano kami ni kuya kina mama at papa pagkatapos ay naupo sa sofa. Kinuha ni kuya ang kanyang guitar tinugtog ito, sabay naman kaming lahat sa pagkanta ng aming devitional song.

As we gather may Your Spirit work within us
As we gather may we glorify Your Name
Knowing well that as our hearts begin to worship
We'll be blessed because we came X2 (Repeat I)

The steadfast love of the Lord never ceases
His mercies never come to an end,
They are new every morning
New every morning
Great is Your faithfulness, 0 Lord
Great is Your faithfulness (Repeat 2)

Pagkatapos ay naghawak kami ng kamay at nag pray si papa. Tulad ng dati, walang sawang pasasalamat sa kabutihan ng panginoon at ang paghingi ng proteksyon para sa boong pamilya kasabay na ang dalangin na panatilihing matatag ang aming samahan. Feeling ko ako na yata ang pinaka swerteng tao sa mundo kasi may mga mababait akong magulang, di tulad ng iba na magulo ang buhay gaya nalang ng aking kaklaseng si Friolan na binubogbog ng papa niya ang kanyang mama. Ang bait talaga ng panginoon, napangiti nalang ako habang nagdadasal. Pagkatapos ng aming short devotional, ay naghanda na kami para sa Sunday service. Si papa pala ang magbibigay ng mensahe ngayon, rotation kasi silang mga pastor ng church namin.

Alas syete na ng umaga at marami rami na rin ang tao sa simbahan, ready na ang banda at ilang sigundo nalang at magsisimula na ang service.

“Bro, halika na sa pulpeto at magsisimula na ang praise and worship” yaya sa akin ni kuya Jason.

“oo kuya, si Lucia ba andyan na?” tanong ko sa kanya. Si Lucia nga pala ang pamangkin ni pastor Rafael na galing pang Tandag Surigao del Sur. Petite siya, sexy at may maamong mukha, higit sa lahat may mga boses na mala anghel. Siya kasi ang mag lelead ng worship ngayon at ako naman back up singer lang, si kuya naman ang tutugtog ng piano.

“Kanina pa, nasa pulpeto na nga eh!” sagot naman ni kuya..

“ah ganun ba..eh di tayo na para makapagsimula na tayo”..at sabay na kami ni kuya na umakyat sa pulpeto. Kinuha ko ang microphone at si kuya naman ay naupo na sa harap ng piano. Nagsimula ang Praise and worship and I can feel the moving of the holy spirit...kasi naman itong boses ni Lucia para ka talagang dadalhin sa alapa-ap, tuloy lahat ng tao sa congregation ay na blessed ng todo. Pagkatapos noon ay ang para ng ritual na offering of tithes at ang pinakahihintay ko ay ang pagkain na ispiritwal. Si papa yata ang magbibigay ng mensahe, sigurado akong may mapupulot akong bagong aral sa araw na ito.

1Corinthians 6:9
(Good News Bible)

“Surely you know that the wicked will not possess God’s Kingdom. Do not fool yourselves; people who are immoral or who worship idols or are adulterers or homosexual perverts”

Idiniin ni papa sa mensahe niyang iyon na ang mga lalaking nakikipagtalik sa kapwa lalaki ay kinasusuklaman ng Diyos at sila ay hindi makakapunta sa langit kundi paparusahan sa empyerno. Hindi raw normal na umibig ang isang lalaki sa kapwa lalaki, ito daw ay pakana ng demonyo. Nasiksik iyon sa aking isipan at biglang bumalik sa aking ala-ala si Tito Kris, pagtatalik ba ang tawag sa ginawa namin? Di ko alam, wala naman akong alam sa mga bagay na iyan eh. Gusto kong itanong ito sa mama at papa ko kaya lang baka tulad lang ng dati iiwasan na naman nila ang ganitong tema sa bahay, si kuya Jason naman nasabi na niya sa akin minsan na ang mga bagay na ito ay hindi dapat pinag uusapan. Ah sa kaibigan kong si Eugene nalang ako magtatanong, mabuti pa yun nasasagot nito ang lahat ng tanong ko.

Lunes ng umaga, maaga akong nagising, kinuha ko agad CP ko at nag text “Bro, later sabay tayo lunch ha, may itatanong ako”  ilang saglit lang tumunog ang CP ko at nagreply si Eugene “OK ba..basta ikaw! handang mag explain si expert.. hehe” pabiro naman ang kanyang sagot sa text ko. Ganoon talaga ang lokong iyon, lagi nalang nagjojoke pero maganda namang kasusap, may sense kung baga.

Tanghalian na at hinintay ko si Eugene sa canteen, doon kasi kami lagi kumakain eh. Ilang saglit lang dumating na siya, naka yellow T-shirt at naka shade. Japorms ang dating ng kaibigan ko, poging pogi ang itsura kaya naman marami ang patay na patay sa kanya, mapa chiks man o bakla. Umupo siya sa table at nagsimula na kaming kumain at habang kumakain ay nagkukwentuhan.

“Tol, ano ba yung itatanong mo sa akin?” tanong ni Eugene sa akin.

“Ah..eh yun ba? Hehehe” di ko alam kung paano mag sisimula, lumagok ako ng laway at saka tinanggal ang bara sa aking lalamunan at nagsalita “bro, may karanasan ka na ba sa bakla?” ang naitanong ko kanya.

“Oo syempre, sa gwapo kong ito ang dami yatang gustong makipag sex sa akin at lalo na yung mga bakla binabayaran pa ako..hahaha!” maangas talaga ang kaibigan kong ito medyo bilib sa sarili at mahangin minsan.

“teka lang, bakit mo naman naitanong? Gusto mo bang subokan? Putah akala ko ba banal ka?” pagbalik ng tanong niya sa akin sabay tawa ng malakas.

“Tangi, curious lang ako at wala akong balak!” pagtatanggol ko naman sa sarili ko.

“okay sabi mo eh..” sagot naman niya sabay subo sa kinakain niyang adobo.

“eh bro, ano ba ang ginagawa nyo kapag nagsesex kayo?” tanong ko ulit sa kanya.

“hehee, tulad ng ginagawa ng babae at lalaki, kaso wala silang VGG kaya sinusubo nalang nila ang ari ng lalaki” paliwanag ni Eugene.

“Hah? So kapag sinubo ng lalaki ang ari ng kapwa lalaki eh sex na iyon?” gulat kong tanong sa kanya.

“OO ano pa nga ba? Waittty bakit naka subo ka naba ng ari ng lalaki?” tanong ni Eugene...di naman agad ako nakasagot sa kanya..

“Ano ka ba! Bakit ko naman gagawin yun?” nauutal ako sa pag depensa sa aking sarili, naalala ko kasi ang ginawa namin ni tito Kris  limang taon na ang nakakalipas. Tinigasan naman ako sa aking naisip ngunit ang isip ko ay sumusigaw na kasalanan pala iyon! Di ko maipaliwanag ang nararamdaman ko, malakas ang pintig ng puso ko at para itong sasabog.

“Eh bakit ka parang kinabahan at namumutla ka pa?” nakangising sabi ni Eugene.

“Ewan ko sayo...wala ka naming kwentang kausap eh!” tumayo ako at iniwan siya...

“Oy sorry na po!” sigaw niyang nagmamaka awa ngunit hindi ko na siya nilingon pa.

Naguguluhan ako. Akala ko ay okay lang iyon, yun pala ay sex na pala iyon? At bakit ko naman iyon nagustuhan? Bakla ba ako? Whoaaaah...grabe parang sasabog ang dibdib ko..nakokonsensya ako at feeling ko ako na pinaka makasalanang tao sa mundo! Naglakad ako sa kalsada at di ko namalayan na nasa harap na pala ako ng simbahan. Pumasok ako at lumuhod sa harap ng pulpeto, di ko namalayang tumulo na pala ang aking luha.....”Panginoon patawarin nyo po ako sa aking kasalanan! Di ko po alam...huhu” at humagulhol na ako ng iyak...Taos sa aking puso ang ginawa kong iyon. May isang oras din ako dun ng may tumapik sa aking likuran. Liningon ko siya at nagulat ako...si Lucia ang nasa likod ko.

“May problema ka ba?” tanong niya sa akin.

“Lucia..bakit ka nandito?” pagbalik ko ng tanong sa kanya.

“Eh ano ka ba, sa parsonage yata ako nakatira! At saka inutusan ako ni Pastor Rafael na ilagay itong mga bulaklak sa altar” paliwanag niya sa akin.

“Ah oo nga pala no..nalimutan ko sa parsonage ka pala nakatira.” Sagot ko naman, habang pinapahiran ko ang aking mga luha.

“hmmm...so bakit ka nandito at umiiyak? May problem ka ba?” tanong ulit niya.

“Ah eh, wala naman..nagdasal lang ako para sa world peace..” pabiro ko naming sabi sabay bitiw ng pilit na ngiti..

“hahaha ikaw talaga Fredo...maloko ka! World peace ka diyan..” tumawa siya at tinampal ako sa may balikat. Ngumiti lang ako..at nagulat naman ako ng bigla nyang hawakan ang aking kamay.

“If may problem ka, always remember God is always there for you at saka ako, handang makinig sayo!” pahayag niya sabay bitiw ng napakatamis na ngiti.

“Salamat.” Nginitian ko rin siya. I felt relieved ng dahil doon, sa tingin ko pinatawad na ako ng Diyos at heto na ang sagot niya. Hindi ako bakla! Napangisi nalang ako sa aking isipan.

Di na ako pumasok sa afternoon class ko, late na din kasi ako eh kaya nakipagkwentuhan nalang ako kay Lucia. Tinulungan ko siya mag arrange ng mga bulalak at magdilig ng mga halaman sa loob ng simbahan.

Mag aalas singko na nang umuwi ako, dumaretso na ako sa bahay at laking gulat ko ng buksan ko ang pinto..nandun si mama, si papa at si kuya...nakatayo lang at parang ako ang hinihintay...patay ako...!

-itutuloy-

Read more...

Chapter 3 : Ang Mga Pangarap Ni Fredo

by: Jayson

email: king_sky92@yahoo.com

blog: www.jaysoncnu.blogspot.com

Sa aking nabasa mula sa diary ng aking anak, parang gumuho ang aking mundo. Ang aking anak na inalagaan at pinalaki na matakutin sa Diyos ay naligaw ng landas na di ko man lang nalalaman. Ang akala ko ay alam ko ang lahat sa kanya ngunit aking napagtanto na pinipili ko lang pala ang aking nais malaman.

“Ma, uminom ka muna ng kape.”si Jason nakapasok na pala siya sa aking silid. Nilapag ko ang diary sa ibabaw ng lamesa at kinuha ang dala niyang kape.

“salamat anak.” Hinigup ko ang kape at tahimik lang, habang si Jason uy naupo sa aking tabi.

“Ma, miss na miss ko na si Fredo.” Malungkot na sabi ni Jason

“Ako din anak, buti sana kung nasa langit siya!”

“Ma sa tingin mo nasa impyerno ngayon ang kapatid ko?” tanong ni Jason sa akin.

“Marahil..” maikli kong sagot.

“Bakit mo naman nasabi yan ma?” tanong niya ulit.

“Nakasaad sa Bibliya na ang mga bakla ay di makakapasok sa kaharian ng langit at isa pa nagpakamatay ang kapatid mo! Ayoko man isipin ngunit di natin maipagkakaila na nagkasala ang iyong kapatid.. Nabigo ako!” pahayag ko habang tumulo ulit ang aking luha.

“Alam ko ang iyong nararamdaman Ma, alam niyo po lately nakausap ko ang isa sa mga kaibigan ni Fredo sa Theology school at may natutunan ako sa kanya. Di po ba ang Diyos ay pag ibig? At hinuhusgahan niya tayo di lamang kung ano ang ating nagawa kundi kung ano ang laman ng ating puso.” Kinuha niya ang bibliya na nasa tabi ng diary ni Fredo at binuklat ito.

“Ayon sa libro ni apostol Lukas kapitulo 16 bersikulo 15 : (At sinabi niya sa kanila, Kayo ang nangagaaring-ganap sa inyong sarili sa paningin ng mga tao; datapuwa't nakikilala ng Dios ang inyong mga puso; sapagka't ang dinadakila ng mga tao ay kasuklamsuklam sa paningin ng Dios.) Ang sulatin po na ito ang nagbibigay sa akin ng pag asa, kasi nga po di naman natin alam ang tunay na saloobin ni Fredo, di natin nakikita ang mga nais ng kanyang puso, di natin nakikita ang kanyang mga pagdurusa. Marahil nakikita natin ang kanyang kamalian ngunit aminin na natin na ang Diyos ay patas at hindi niya tayo katulad kung manghusga sa ating kapwa.” Binuklat niya ulit ang bibliya at inilipat sa ibang libro.

“Ang libro ni Juan kapitulo 8 besikulo 15 ay nagpapatunay na ang Diyos ay di mapanghusga, bagkus nakakaintidi siya sa sigaw ng ating mga puso, sabi po rito : Nagsisihatol kayo ayon sa laman; ako’y hindi humahatol sa kanino mang tao. Ma, di naman sa hinahanapan ko ng justification si fredo ngunit sa palagay ko dapat lang na buksan natin ang ating mga mata, at di lamang basta maniwala sa kung ano ang sabi ng simbahan. Dapat din po nating matuto mula sa mga salita ng Diyos mismo.” Di ako makapaniwala sa mga sinabi ng anak at nakinig lamang ako sa kanya. Binuklat niyang muli ang bibliya at binasa ito.

“Sa libro ni propeta Isiah kapitulo 55 bersikulo 8 hanggang 9, sabi po dito (8   Sapagka't ang aking mga pagiisip ay hindi ninyo mga pagiisip, o ang inyo mang mga lakad ay aking mga lakad, sabi ng Panginoon.

9   Sapagka't kung paanong ang langit ay lalong mataas kay sa lupa, gayon ang aking mga lakad ay lalong mataas kay sa inyong mga lakad, at ang aking mga pagiisip kay sa inyong mga pagiisip.) Ma, ngayon niyo po sabihin sa akin kung nasaan si Fredo? Hindi po tayo Diyos upang sabihin na nasa impyerno o nasa langit si Fredo.” Marring tanong ng aking anak pagkatapos ng kanyang pahayag. Di naman ako naka imik at natulala ako sa aking narinig, tila ba nakipag usap sa akin ang panginoon gamit ang aking anak.

“Tama ka anak, tama ka..” tumulo ulit ang aking mga luha at niyakap ng mahigpit si Jason.

“Ma, magpahinga na po kayo ha? Bukas may ipakikilala ako sa inyo.”

“At sino naman yang ipakikilala mo sa akin? Tanong ko sa kanya.

“Kaibigan siya ni Fredo, marami siyang alam tungkol kay Fredo na di natin alam. Sa tingin ko matutulungan niya tayong maintindihan ang lahat.” Ngumiti siya sa akin at binigyan ako ng isang good night kiss.

Pilit kung ipinikit ang aking mga mata ngunit di ako dinalaw ng antok. Ang daming tanong ang naglalaro sa aking isipan. Di ako mapakali. Kaya’t bumangon ako, binuksan ang lamp shade at kinuha ko ang Diary ng aking anak na nasa ibabaw ng aking drawer. At sinimulan ko ulit basahin ang karansan ng aking anak, naalala ko ang sulat niya “sana sa aking pagpanaw, may mga tanong na mabibigyan ng kasagutan” determinado akong hanapin ang mga sagot na iyon para na rin sa aking katahimikan.

-itutuloy-

Read more...

Chapter 2: Ang mga Pangarap ni Fredo

By: Jayson Patalinghug

email: king_sky92@yahoo.com

skype: jayson_patalinghug
blog: www.jaysoncnu.blogspot.com

-------------------------------------------------------

Salamat sa sumubaybay at nag comment sa kwento kung "Ang mga Pangarap ni Fredo" Sana po ay patuloy niyo itong subabayan at patuloy po kayong mag comment para naman ma improve o ganahan ako sa pag update.hehehe.

-------------------------------------------------------

Di ko maipaliwanag ang aking naramdaman sa aking natuklasan. Ina ako ni Fredo ngunit di ko man lang alam ang tunay na pinagdaanan ng aking anak. Kung nangyari sa kanya iyon, malamang nasa impyerno na ang aking anak, agad kong kinuha ang aking bibliya at agad na binuksan ang Unang Corinto capitulo 6 bersikulo 9-10 na nagsasaad:

“9   O hindi baga ninyo nalalaman na ang mga liko ay hindi magsisipagmana ng kaharian ng Dios? Huwag kayong padaya: kahit ang mga mapakiapid, ni ang mga mananamba sa diosdiosan, ni ang mga mangangalunya, ni ang mga nangbababae, ni ang mgamapakiapid sa kapuwa lalake. 10  Ni ang mga magnanakaw, ni ang mga masasakim, ni ang mga manglalasing, ni ang mga mapagtungayaw, ni ang mga manglulupig, ay hindi mangagmamana ng kaharian ng Dios.”

Sa pagkabasang kong iyon, umiiyak ako. Di ko matanggap na nasa empyerno ang aking mahal na anak. Nagbihis ako at nilagay ang diary at bibliya sa aking bag at nagtungo sa simbahan. Sadya kong tinanong ang pangulong pastor kasi alam kong iba ang magiging opinyon ng aking asawa. Nang makariting ako sa simbahan agad akong dumaretso sa opisina ni Ptr. Rafael.

“Oh Theresa, napasyal ka? Halika maupo ka dito. Gusto mo ba ng maiinom?” pagbati sa akin ni Pastor ngunit di na ako nagpa ligoy ligoy pa.

“Pastor Rafael, kung ang lalaki ba nakipag talik sa kapwa lalaki, may pag asa pa ba siyang mapatawad?” tanong ko agad kay pastor.

“Theresa, ayon sa Unang Corinto kapitolo 6 bersikulo 9 hanggang 10 ang ganitong uri nga gawain ay kinayayamutan ng Diyos at ang sinumang lalaki na nakikipag talik sa kapwa lalaki ay di makakapasok sa kaharian ng Diyos.” Ibinalik lang sa akin ni Pastor Rafel ang bersikulong binasa ko kanina sa bahay.

“pero pastor, what if humingi siya ng tawad? What if nagsisi siya? Maari bang mapatawad pa siya ng Diyos?” tanong ko ulit sa kanya.

“Kapatid, ang Diyos ay pag ibig at makikita natin iyan sa libro ni Juan kapitulo 3 bersikulo 16. Ibang usapan na kapag tunay ang pagsisi at pagpakumbaba ng isang tao. Mabait ang Diyos at kaya niyang magpatawad. Basahin mo ang bersikulo 11 ng Unang Corinto Kapitulo 6 sinasaad dito na “ At ganyan ang mga ilan sa inyo: nguni't nangahugasan na kayo, nguni't binanal na kayo, nguni't inaring-ganap na kayo sa pangalan ng Panginoong Jesucristo, at sa Espiritu ng ating Dios.” Ibig sabihin nun kapatid na pinatawad na tayo ng Diyos, basta wag lang tayong bumalik sa putik na ating pinangalingan.” Paliwanag ni Pastor Rafael.

“Paano kung namatay siyang hindi nakapagsisi? O namatay siyang di alam ang katotohanan? Paano kung nagpakamatay siya?” at humagulhol na ako habang nag uusap kami ni Pastor Rafael.

“Kapatid, the law of God is fixed and He is Just to judge those who sinned against him and those who violated the law” alam na niya kung bakit ako nagtanong, nakuha na niya iyon sa aking mga mata.

“salamat pastor aalis na po ako” nilisan ko ang simbahan at naglakad lakad sa plaza. Iniisip ko kung nasaan na ang aking bunso ngayon. Nasa empyerno kaya siya? Gustong kong isipin na nasa langit siya ngunit wala akong makitang rason o pahayag sa bibliya na magsasalba sa kanya. Muli kung binuksan ang kanyang diary at binasa ang kasunod na pahina:

Kinagabihan, nagtungo ako sa silid ng aking ina, naguguluhan kasi ako sa mga nangyari. As always nasa study table si mama nagbabasa ng bibliya.

“Ma pwede ba akong magtanong?”

“Hmm pwede later na anak, nag-aaral pa kasi ako para sa connect group bukas eh. Maaga akong susunduin nina sister Beth at Sister Leah bukas.” Sagot niya sa akin na di man lanng ako tiningnan.

“Ma, okay lang po ba na maghubad si kuya o si papa at harap ko? Kasalanan ba iyon?” tanong ko sa kanya kahit sabi niyang later na.

“Anak, okay lang walang masama doon! Pwede bang sa kuya o sa papa mo nalag itanong iyan? Nadidisturbo ako eh. Okay lang ba? Naiiritang sagot ni mama sa tanong ko. Alam kong kapag ganoon ang sagot niya eh dapat di ko na siya kinukulit. Lumisan ako sa kwarto nila at bumalik sa kwarto ko. Nandoon si Uncle Kris, walang saplot ang katawan maliban sa puting brief na suot suot niya. 

Nakakamangha talaga ang kanyang katawan, sana paglaki ko ganyan ang maging katawan ko. Kinawayan niya ako.

“fredo halika, tabi ka sa akin...” (Torrid Scene) kung gusto nyong mabasa ang part na ito paki email nalang po ako sa king_sky92@yahoo.com magrereply ako sa inyo once I get the email. Paki indicate sa email nyo kung nakapag comment na kayo sa entry ng MSOB sa FB and FS.

Di ko na kayang basahin pa ang sumunod na pahina, napahamak na ang aking bunso sapagkat di ko man lang siya nabigyan ng panahon noong kinailangan niya ang aking gabay. Sinisisi ko ang aking sarili, ngayon ang aking bunso ay nagdurusa ng dahil sa aking mga pagkukulang. Humagulhol nalang ako ng iyak, di alintana na nasa plaza ako. Hapon na ng maisipan kung umuwi, pula at namaga ang aking mga mata.

-itutuloy-

Read more...

Chapter 1 Part 3 : Ang mga Pangarap ni Fredo

By: Jayson Patalinghug

email: king_sky92@yahoo.com

skype: jayson_patalinghug

--------------------------------------------------------------------------

Kinaumagahan nagising nalang ako wala na si tito Kris tabi ko..hinagod ko ang aking mata at nanalamin, tiningnan ang sarili. Napansin ko ang basket sa tabi ng table at nakita doon ang pinaghubaran ni tito Kris. Ewan ko ba kung anong nakain ko at tiningnan ko pa ito at pinulot mula sa maruruming damit ang brief ng tito ko. May kung ano akong naramdaman at para bang nawala ako bigla sa sarili ng maamoy ko ang amoy pawis na brief ng tito ko. Tinigasan ako at parang nakikiliti ang buo kong katawan. Dahan dahan kong nilapat sa ilong ko ang brief at sininghot ito kasabay nito ang pag hagod ko sa aking tumigas na ari. Nabulabog nalang ako ng may kumatok..”Fredo anak gising na at may pasok ka pa!” si mama tinatawag ako. Buti nalang di niya binuksan ang pinto kundi lagot ako. Di ko rin naman alam kung mabuti o masama ang ginagawa ko. Agad akong naghubad, kinuha anng towel at pinulupot ito sa ibabang bahagi ng aking katawan. Tinungo ko ang CR. Nagtaka ako kasi bukas ang ilaw, malamang nalimutan ni tito na patayin ito. Binuksan ko ang aking pinto at nabulantang ako sa aking nakita. Nasa loob si tito Kris at nakapikit ang kanyang mata habang ang kanyang kaliwang kamay ay hinahagod ang kanyang ari, napakalaki nito mga 8 inches ata basta malaki. Nagulat siya sa bigla kong pagbukas ng pinto habang ako naman ay napako ang tingin sa malaking ari na hawak hawak ng kanyang mariang palad. “Fredo naman bakit di ka kumatok?” gulat na tanong ni tito.

“Sorry po! Akala ko kasi walang tao eh..” maikli kong sagot “lalabas na po muna ako, later nalang ako maligo” dugtong ko sabay talikod.

“wait..saglit lang! Nandito kana rin lang halika sabunin mo na lang likod ko.” Pakisuyong sabi ni tito.

“Ok sige po.” At pumasok ako sa banyo at ni lock ito, kinuha ang sabon at pinahid ito sa likod ng tito ko. Nakaupo siya sa isang maliit na upuan kasi naman malaking tao itong tito ko at kung tatayo siya eh di ko maabot ang balikat niya.

“tito, ano po ginagawa niyo kanina? Bakit po kayo nakapikit habang hinahagod nyo ang sarili?” inosente kong tanong.

“Di mo pa nasubukang mag jakol?” tanong ng tito ko sa akin.

“Ano po iyon?” pagbabalik ko naman sa tanong na medyo malilito.

“Iyong ginagawa ko kanina, pagpapaligaya sa sarili, masarap iyon. Lahat ng lalaki ginagawa iyon. Gusto mong subukan?”

“ha? Di ko alam eh” tugon ko sa pahayag na iyon ng tito ko.

“eh di tuturuan kita! halika madali lang ito.” Tumayo si tito kris at hinarap ako. Kinuha niya ang kamay ko at nilapat iyon sa ari niya. Di pa ako nakahawak ng ari ng ibang tao kaya sobrang namangha ako, ang tigas tigas at ang laki. Hawak nya mga kamay ko at ginabayan niya ako sa pag taas baba dito, nakuha ko naman at pinatuloy ko lang. Binitawan niya kamay ko at ginala niya ang kamay sa sarilling katawan, uumuungol siya parang sarap na sarap. Pinagpatuloy ko lang hanggang  lumakas ang kanyang ungol “ayan na...ayan na ahhhhhhhhhhh!” at biglang may lumabas na likido mula sa etits ng tito ko at deretso iyong sumabog sa mukha ko. Hinawakan ni tito ang etits niya at dahan dahan niyang pinagpatuloy ang pagbatil sa sarili habang ako naman ay naghilamos at nilinis ang mukha na parang nasabugan ng dinamita. Habol ang paghinga ni tito kris at ilang saglit lang nagsalita siya “Halika ikaw naman” hinablot niya ako at pina upo sa mismong ari nya na parang nawalan na ng lakas. Di ako nakapag salita at naramdaman ko na naman ang kakaibang kiliti sa aking katawan. Ang kanang kamay niya na bumubula pa sa sabon ay hinagod hagod ang utong ko habang ang kaliwang kamay ay hinawakan ang maliit kong ari. Tatlong daliri lang ang ginamit niya sa pagbatil dito at simula pa lang ay para na akong nag diliryo sa sarap. “tito..nakakakiliti po...ahhhh”..pinagpatuloy lang ang ginagawa at parang habol anng kanyang paghinga. Pabilis na pabilis ang kanyang pagbatil habang ako naman ay parang mabaliw sa kiliti na nararamdaman. Nabigla naman ako ng biglang dinilaan ng tito ko ang aking leeg mula sa likuran, napaigtad ako sa ibayong sarap na aking naramdaman.  Pinagpatuloy niya ang pagdila hanggang sa likod ng aking tenga..naramdaman ko nalang na parang hinugot ang aking tiyan at di maipalawanag na sarap ang aking nararamdaman na para bang naiihi ako ngunit wala namang lumabas. Nanlupapay ako. Tumayo si tito at nagbanlaw tapos lumabas “oh bilisan mo diyan at maleleyt kana! At saka wag mong ipagsabi kahit kanino ang ginawa natin ha?” kinindatan niya ako at saka tuluyan ng lumabas.

Di ko maipaliwanag ang aking nadama at di ko alam kung ano ang nangyari. Kung mabuti o masama ba ito, basta ang alam ko masarap ito at gusto kung gawin ulit..parang Jollibee sarap ulit ulitin, hehehe. Nang matapos na ako sa paliligo nagbihis agad ako at bumaba na upang saluhan sila sa hapag kainan.

“Oh Fredo halika na, eto oh Jumbo hotdog kainin mo para di ka magutom sa school! “ yaya ni tito Kris na nagbitiw ng nakakalokong ngiti sa pagkasabi niyang iyon.

-itutuloy-

Read more...

Chapter 1 Part 2 : Ang mga Pangarap ni Fredo

By: Jayson Patalinghug

email: king_sky92@yahoo.com

skype: jayson_patalinghug

----------------------------------------------

Ang bahaging ito ay inilalahad bilang isang sulat or diary. Katulad lang ito ng isang malayang salaysay kung saan wala masyadong conversation ang mga characters.

-----------------------------------------------

Mag iisang buwan na mula noong iwan kami ng aking bunso. Masakit, sariwa pa rin sa aking ala-ala ang lahat. Ngunit kailangan kong magpakatatag at mabuhay para sa aking pamilya. Isang gabi dinalaw ako ng isang matinding kalungkutan, bumalik sa aking ala-ala ang sulat ng aking anak “Sana sa aking pagpanaw may mabubuksan na isipan at may mga katanungang mabibgyan ng kasagutan”. Di ako makatulog kayat tinungo ko ang dating kwarto ng aking anak. Malinis ito at naroon pa rin ang lahat ng kanyang gamit, gusto ko kasing magmukha itong may gumagamit pa. Sa drawer tabi ng kama niya nadoon and kanyang Kindle na regalo namin sa kanya at ang diary na bigay ng kanyang kuya. Kinuha ko ang diary at habang hawak hawak ko ito ay parang tinutusok ang aking puso sa sakit. Binasa ko ulit ang sulat niya at sa dulo noon napansin ko na may nakasulat pa pala sa sumusunod na pahina. Ginugol ng anak ko ang natitirang oras niya sa pagsulat ng kanyang karanasan at mga pangarap sa diaring iyon.

Read more...

Chapter 1 Part 1 : Ang mga Pangarap ni Fredo

By: Jayson Patalinghug

email: king_sky92@yahoo.com

------------------------------------------------------

Ito ang kauna-unahang kwento na isinulat ko sa salitang Filipino. Pasensya na po at di ako magaling sa Filipino kayat iyan lang kaya ko sa ngayon. Sana magustuhan ninyo!

--------------------------------------------------------

Tumulo ang aking luha habang hawak hawak ko ang isang diary na naglalaman ng isang masakit na katotohonan, ang pagpatay ko sa sarili kong anak.

Ika labing siyam na kaarawan niya noon ng di namin maintindihan ang kilos niya, balisa siya at para bang may bumabagabag. Hindi kami sanay na ganoon ang kinikilos ng aming bunso sapagkat napaka masayahing bata ni Fredo. Nag aaral siya ng kursong theology sa Christian Foundation of Cebu. Bata pa lamang siya ay kaagapay na namin silang dalawa ng kuya Jason niya sa simbahan. Pastor kasi ang aking asawa at ako naman ang nangangasiwa sa women’s ministry. Ang panganay kong anak na si Jason ang siyang nangangasiwa sa music ministry, maganda kasi ang boses nito at magaling pang tumugtog ng gitara at piano. Si Fredo naman ay nasa children’s ministry, nagtuturo siya ng Sunday school sa mga bata. Kumakanta din siya kasama ng kuya Jason niya tuwing Sunday service. Magkasundong magkasundo silang dalawa sa lahat ng bagay at lagi silang masaya. Sinusuportahan ni Jason ang kapatid kahit bat hindi sila magkatulad na mahilig sa sports. Mas gusto kasi ni Fredo ang magsulat kesa maglaro.

“Fredo anak..halika labas ka na diyan, handa na ang mesa. Ikaw nalang hinihintay” anyaya ko sa kanya habang kinakatok ko ng marahan ang kanyang pintuan.

“Ma susunod na ako..magbibihis lang ako saglit” tugon naman niya.

“Oh sige anak, bilisan mo ha at may supresa kami sa iyo” sabi ko habang pababa na ako patungong sala kung saan nandun ang buong pamilya. May surpresa kasi kami para kay Fredo, binili namin siya ng bagong Amazon kindle “e-book reader”. Inorder pa yun ng papa niya sa America, matagal na nya kasing pangarap ang gadget na yun.

Tatlumpong minuto pa ang nagdaan at di pa rin siya lumabas. Pinuntahan na siya ng kuya niya sa kwarto at ilang minuto lang ay lumabas na sila. Bagong paligo si Fredo at nakabihis, suot nya ang polo shirt na regalo ko sa kanya nung pasko ko at nga rolex na relo na bigay naman ng papa niya nung nakaraang kaarawan niya.

“Happy Birthday!” sabayang bati namin sa kanya habang pababa sila ni Jason ng hagdanan. Ngumiti lang siya at tumingin sa amin.. walang imik.

“Oh, bakit naman parang malungkot ang aking bunso?” tanong ng papa nya.

“Di naman po, medyo napagod lang ako kanina sa school.” Tugon niya sabay bitaw ng pilit na ngiti.

“Oh siya wag ka nang malungkot at heto may regalo kami sayo!” sabay abot ng ama sa isang box na nakabalot sa pulang papel.

“Buksan mo agad anak at sigurado akong matutuwa ka nyan.” Sabi ko na sabik makita ang reaksyon niya.

Binuksan ni Fredo ang kahon at lumiwanag ang kanyang mukha sa nakita “Wow! Amazon kindle! Para sa akin po eto?” masayang tanong ni Fredo sa amin.

“syempre! Di ba last year mo pa gustong magkaroon ng ganyan?” sagot ng ama.

“salamat po pa, ma!” lumapit siya sa amin at niyakap niya kami nga mahigpit. Ewan ko bah parang kakaiba ang yakap niyang iyon. Puno ng damdamin, iba sa karaniwan niyang yakap sa amin. Marahil dala ng matinding kagalakan.

“ehem ehem...magseselos na ako nyan kapag di mo bubuksan itong regalo ko sayo” sambit ni Jason na may tonong pagtatampo..pero syempre paglalambing lang iyon...malambing kasi si Jason sa bunso niya.

“ah kuya, may regalo ka rin para sa akin?” tanong ni Fredo na nakangisi.

“syempre, kelan ba ako walang regalo sa birthday mo ha?” sagot naman nitong medyo pasigaw, pero nakangiti pa rin.

“Oh hala sige, buksan mo na rin regalo ng kuya mo at baka magtampo pa iyan” sabi ko kay Fredo. Agad nya namang kinuha ang regalo ng kuya at binuksan. Isang Diary na kulay blue at sa loob may naksulat:

“Pasa sa utol kong makata..isulat mo dito ang mga pangarap mo.

-kuya Jason-“

Walang imik si Fredo ngunit mamasa masa na ang mga mata nito at yumakap sa kapatid. Yumakap na rin kami sa kanila at nag Family hug. Ang saya namin nung gabing iyon.

“Ano di pa ba tayo kakain?” tanong ko sa kanilang nakangiti.

“Oo nga pala gutom na ako sa kahihintay nitong makata kong kapatid, tara kain na tayo!” sabay tawa at nag akbayan na ang magkapatid patungong hapag kainan.

Nang nasa hapag na kami, nagdasal muna ang asawa ko bago namin pinagsaluhan ang masarap na pochero, lechon kawali at pancit na hinanda ko. Paborito kasi yun ng mga anak namin. Syempre may birthday cake din.

Masaya kaming nag kukwentuhan habang kumakain ng bigla na lamang tumahimik si Fredo.

“Anak, ano ba problema at natahimik ka ata nang bigla?” tanong ko sa kanya. Di siya sumagot, patuloy lang sa pagkain. Ilang minuto nagtanong siya.

“Ma, pa.. may itatanong ako sa inyo sana po wag kayong magagalit.” Malumanay nyang tan
ong sa amin.

“tol, parang seryoso ka ata dyan ah... nakabuntis ka ba?” sabay ngisi ng kapatid.

“Eh di pakasalan! Ano bang problema dun? Lalaki ka anak at natural lamang na may ma inlove sa iyong babae.” Sambat naman ng ama.

“Diyos ko! Ano ba yang pinagsasabi ninyo? Tandaan nyong hindi kagustuhan ng panginoon ang mga bagay na iyan.” Sabat ko naman sa usapan.

“Eh kaya nga pakasalan eh para di na maging imorral! At least sigurado tayong di bakla ang anak natin.” Pangising biro ng ama.

“Sabagay, may punto kayo. Wala yata akong anak na bakla!” sagot ko naman. “Oh anak ano ba yang tanong mo? Wag mo na kaming intindihin, biro lang iyon pero sana di ganun ang tanong mo..joke! ehehe” pabiro ko namang tanong kay Fredo.

Tumahimik lang ito at binitiwan ang isang pilit na ngiti. “ah wala po ma..itatanong ko lang sana kung...(tahimik)...kung pwede na akong maunang matulog. Nahihilo po kasi ako eh. Mahinang sabi ni Fredo.

“May sakit ka anak? Uminom ka ng gamot bago ka pumasok sa kwarto at matulog” sabi ko naman.

“Di na po, pagod lang ako... ipapahinga ko lang ito. Basta ma, pa, kuya.. tandaan nyo mahal na mahal ko kayo at masaya ako sa kaarawan kong ito.” Tumayo siya at isa isa kaming niyakap at hinagkan sa pisngi.

Ewan ko ba...kakaiba talaga ang mga yakap niyang iyon pero di ko nalang inintindi. Umakyat na siya sa kwarto pagktapos kumain. Si Jason naman at ang ama niya ay nag videoke muna sa sala habang nililigpit ko ang aming kinainan.

Kinaumagahan, ginising ko si Fredo kasi parang nasarapan sa tulog at maleleyt pa ata. Kumatok ako ng kumatok ngunit walang tumugon. Mga sampung minuto na rin akong kumakatok kaya medyo kinabahan na ako.

“Pa...pa..pa! halika dalhin mo susi sa kwarto ni Fredo...baka may nangyari na sa kanya! Sumisigaw na ako sa pag alala....dali dali namang tumakbo paakyat ang asawa ko at si Jason. Bakas sa kanilang mukha ang matinding pag alala. Agad na binuksan namin ang kwarto at di ako halos makakilos sa aking nakita. Napako naman sa kinatayuan ang aking asawa at si Jason ay agad tumakbo palapit sa bankay na nakabitin sa kesame.

“Tol..tol..bakit? huhu...”umiiyak si Jason habang dali dali nyang pinutol ang lubid at inihiga ang kapatid sa kama. “tooooooollllllllll....huhuhuhuuhuhuhuhu

Di ko maintindihan ang aking naramdaman at parang sasabog ang aking dibdib. Dahan dahan akong lumapit sa walang buhay na katawan ng aking bunso. Umiiyak, di makapaniwala sa aking nakita. Nang papalapit na, humagulohol na ako ng iyak.. sumunod din ang aking asawa na parang batang umiiyak. Di ko maintindihan kung bakit nya iyon ginawa.

Sa ibabaw ng drawer niya nakalagay ang amazon kindle na regalo namin sa kanya at katabi nun ang diary na regalo ng kanyang kuya. Tiningnan ko ang kindle, nkabukas iyon at may naka download na e-book. Tiningnan ko ang pamagat ng libro “Tol...I love You by Mike Juha” Isang libro tungkol sa pag-iibigan ng dalawang lalaki.  Binuksan ko ang diary at may nakasulat dito...

Sa mahal kong Pamilya,

            Wala na akong mahihiling pa sa Diyos dahil binigyan niya ako ng isang mabait at mapagmahal na magulang. Hayan pa ang kapatid kong sobrang mahal din ako. Gagawin ko ang lahat para lang mapasaya kayo at pangako kong di ko kayo madidisappoint. Ngunit ma at pa..may sekreto akong matagal ko nang tinatago sa inyo. Natatakot akong ma disapoint kayo sa akin  at baka ikahiya sa ibang tao. Alam kong di nyo matatanggap na may anak kayong lalaki din ang hanap. Di ko ginusto ang aking nararamdaman at matagal ko na rin itong nilabanan. Mahirap, masakit dahil di ko kayang ipakita ang totoong ako at di ko malayang magawa ang mga nais ko sapagkat nakatali ako sa prinisipyo ng ating relihiyon. Natatakot akong mapunta sa empyerno at ayaw ko rin na ako ang maging dahilan ng kaguluhan sa pamilya. Ma at pa, litong lito na po ako...marami akong katanungan ngunit wala akong mahanap na sagot, wala akong masabihan sa takot na layuan ako ng aking mga kaibigan. Hindi ko maintindihan ang sarili ko at nakikita kong di rin ninyo ako kayang maintindihan. Napakabigat ng aking mundo...lalo nat walang nakakaintidi sa akin...sobrang bigat na hindi ko na kaya...The world is too much for me to bear!

            Ma at Pa, pasensya na po at di ko na maipagpatuloy ang inyong mga pangarap sa akin. Pasensya na at di ako naging matatag...Sana po sa aking pagpanaw may mabubuksan na isipan at may mga katanungan na mabibigyan ng sagot.

Kuya Jason,

            Salamat sa diary kuya..ito ang pinaka magandang bagay na bigay mo sa akin. Dahil dito, naisulat ko ang aking mga pangarap. Sa mga sumusunod na pahina, isinulat ko ang aking likhang nobela. Iyan ang pangarap ko.

Ma, Pa at kuya, sana mapatawad nyo ako sa aking ginawang paglisan!


                                                            Nagmamahal,
                                                           Wilfred

Parang dinurog ang puso ko sa aking nabasa, tumulo ang aking luha habang hawak hawak ko ang isang diary na naglalaman ng isang masakit na katotohonan, ang pagpatay ko sa sarili kong anak.

Matagal ko nang napupuna na iba ang aking anak ngunit di ko ito pinansin. Tungkulin ko bilang isang ina na gabayan ang aking mga anak, ngunit nabigo ako. Wala ako sa mga panahong gustong ibuhos ng bunso ko ang sakit na nadarama niya. Wala ako upang upang gabayan siya sa kanyang pinagdaraanan. Napahagulhol nalang ako at parang mawalan na ako ng lakas.

Si Jason naman ay sobrang hinagpis ang nadama. Sinisi ang sarili dahil sa biro nito sa kapatid nung nakaraang gabi. Ngunit niyakap siya ng ama..

“wala kang kasalanan anak...kami ang may pagkukulang. Di namin kayo nagabayan ng mabuti.” Humaguhol na rin ang aking asawa... napuno ng kalungkutan ang aming bahay at parang nawalan na kami ng pag asa... Ngnunit naalala ko ang sabi ni Fredo, na sana sa kanyang paglisan may mga katanungan na mabibigyan ng kasagutan..hahanapin ko ang sagot at hindi ko hahayaang mangyari ang ganito sa natitira kung anak.

-itutuloy-

Read more...