Ang Kwintas, ang Snickers at Si Patrick. (Part 16)

Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay ng series na ginawa ko. Ganun din sa mga silent readers na nagbabasa rin ng series ko. Nawa'y kung merong mga GRAMMAR FLAWS kayo na makikita especially this EPISODE, ipagpaumanhin ninyo na lang kasi first time ko lang magsulat.

Salamat din sa mga:

Kaibigan ko, kaklase ko sa block section ng MBA sa PLM, mga ka-officemate ko na habang tina-type ko ito ay binabasa ng patago ang nobela ko, sa bestfriends ko at mga barkada ko, at higit sa lahat, kay Patrick na siyang naging dahilan para makapagsulat ako ng ganito. (Sino siya?! Well... Secret!! Hehehehe..)

Siyempre, sa mga avid readers na palaging nagko-comment ng nobela ko:

Sina Dada, jac, mArk, mcfrancis, j.v, Erion, coffee prince( number one fan ng novel ko..) Kuya Nitro, mga anonymous readers (mga mentor ko pagdating sa grammar and spelling) Ross ram, Aqua16, Sen Janus(Don't worry, i will post some of my missing parts of my story ASAP, but not now..) dark_ken(fan ako ng novel niya..) jasper.escamillan(nag-iwan pa ng number sa akin, don't worry, I'll text u if I have some spare time Hahaha!!) Ernes_aka_jun, Magno, Jay aka Jcoi, chris018, jayfinap(in-add ako sa account niya at isa sa mga idol ko pagdating sa series) zenki, ogie8906, at si JhayCie. Guys.. Sana nagustuhan ninyo ang story ko!!!

ANY COMMENTS, OPINIONS AND VIOLENT REACTIONS ARE AFFABLY WELCOME!!!

(This story is based on my real life. I changed the names of those persons involved including myself to keep our characters confidential and personal.)

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL.

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

To visit my accounts, just get me in track here, AyT?!:

Blog: http://pinnohy.blogspot.?com/

FB: http://www.facebook.com/pINNOHy

TWITTER: @pINNOHy (just follow me and I'll follow you back!!)

------------------------------------------------

Part 16

24th of December, 2004. Friday. Medyo malamig ang gabing iyon kaya napagdesisyunan kong mag-jacket na kulay brown at tumambay sa water station na family business namin. Bakasyon ngayon at marahil ay busing-busi ang mga tao para sa pagsapit ng kapaskuhan. Nandun si Kuya Elmer, ang maasahang boy at helper ng family business namin. 20 years old siya noon at nakahinto ng tatlong taon after niyang grumradweyt noong high school. Nag-usap kami tungkol sa kalakaran at mga nangyayari sa negosyo namin para me idea ako kapag ako na ang namahala dito balang araw. Nang natapos ay binigyan ko siya ng regalo at binati ng Maligayang Pasko.

Nagtext si mommy sa akin at ipinag-utos na isarado ko ng maaga ang water station para makasama naman ni Elmer ang mga magulang nito ng maaga ngayon isang araw bago magpasko. Buti na lang at nandiyan si Kuya Elmer para tulungan ako. Mabilis naming nasarado ang water station at nagpasyang magpaalam siya sa akin. Hinawakan ko ang kanang balikat nito sabay ngiti na nangangahulugang sumasang-ayon ako. Hinintay ko munang umalis si Kuya Elmer sa harapan ko bago ako umalis at nagpasyang umuwi sa amin.

Pasko na nga at ramdam ko ang lamig ng simoy ng hangin. Naka-jacket na ako ha, pero parang tumatagos pa rin ang lamig sa kailaliman ng balat ko. Hindi ko maiwasan na manginig habang naglalakad. Sa kalye ng Varona sa Tundo, napansin ko ang mga bata na nangangaroling, gamit ang improvised musical instrument na paniwala kong ginawa nila. Nakakaaliw sila. Hindi kong maiwasan na maipasok sa isip ko ang mga panahong pinagsamahan namin nina Cheney at Patrick Noong mga bata pa kami. Na-missed ko tuloy sila.

Sa itaas, napansin ko ang bahay nina Cheney ang gate nila na puno ng Christmas light na naka-pormang Christmas tree. Sa second floor nila ay ang parol na napakalaki. Matagal na nila iyong ginagamit simula pa pagkabata ko. Napansin ko si Cheney na nagbabalot ng regalo sa sofa nila malapit sa bintana sa labas kaya napagdesisyunan ko na wag muna siyang abalahin.

Agad kong naisipan na kunin ang CP ko sa bulsa ko at binuksan. Nakita ko na nagtext pala si Lei at mukhang gusto niyang pumunta sa amin, kaya nagreply ako at pinapunta ko siya. Sa labas, napansin ko si Daddy at mukhang busy sa pagluluto ng lechon sa harapan ng barangay hall kasama ang mga ka-constituents niya.

"♪Sana ngayong Pasko ay maalala mo pa rin ako... Hinahanap hanap pag-ibig mo... At kahit wala ka pa, nangangarap at umaasa pa rin ako, muling makita ka, at makasama ka, sa araw ng Pasko...♪"

Iyan ang naririnig ko habang kinakanta ng mga tambay sa tindahan ni Aling Perla ang kanta. Biglang pumasok sa isip ko si Patrick. Buti na lang at hindi "Remember me this Way" ang kinanta nila kundi, nagwala ako sa harapan nila. Sa daanan, nakita ko si Joseph na kaibigan ko sa school. Niyaya niya akong pumunta sa kanila para sumalo sa darating na noche buena mamayang madaling-araw at pumayag naman ako. Pumunta ako sa kanila at nakita ang mommy nito, si Tita China.

Hindi ko na hinintay ang noche buena kaya napagdesisyunan ko na kumain ng maaga sa kanila. Pinaupo ako ni Joseph sa sofa nila at ipinaghain niya ako.

"Mukhang Masarap yan ah!!"

Nang ibinigay ni Joseph ang pagkain sa akin ay agad akong nagpasalamat. Niyaya din ako ni Joseph na mag-inuman sa kanila, pero hindi ako pumayag dahil ayaw kong malasing sa mga panahong iyon. Gusto din pala niyang iinvite si Nikol, Hiro at Lei kaso baka daw busy sila sa mga oras na ito.

Lumipas ang isa't kalahating oras at nagpasya akong umuwi na ng bahay. Hindi ko naubos ang mga kinain ko, siguro tama lang na ginawa ko iyon para makakain ako mamaya sa amin. Sinamahan ako ni Joseph pauwi sa amin at nang nasa labas na ng bahay namin ay agad na nagpaalam siya. May kailangan daw muna siyang asikasuhin at pagkatapos daw nun ay pupunta siya sa amin.

Pagkauwi, nakita ko sa loob si mommy na nagluluto ng ube halaya. Mukhang Masarap kasi habang nasa labas pa lang ako eh naaamoy ko na ang manamis-namis na panghimagas.

"Oh, jay andyan ka na pala, Teka may mga pupunta bang mga kaklase mo dito mamaya?" tanong sa akin ni mommy.

"Well, I'm not sure, probably si Lei pupunta, pero ewan ko kung pupunta si Joseph at Cheney." sagot ko kay mommy.

"Oh, I forgot to say, Cheney had told me na pupunta siya mamaya. I think I should have to buy some liquor drinks para mamaya." Sabi ni Mommy.

Umalis si mommy nang natapos niyang lutuin ang ube-halaya. At bumili ng alak para sa noche buena namin mamaya. Binuksan ko naman ang PC katabi ng ref namin sa gilid ng sofa. Nang nabuksan ay pinindot ko ang icon ng Internet Browser gamit ang mouse. Sinearch ang Friendster at binuksan ang Facebook sa kabilang Tab. As expected, andaming Christmas greetings na aking natanggap mula sa mga classmates ko, mga kaibigan, mga ka-officer ko sa booklovers club at mga officer ng Ang Baranggayette-SSG. Siyempre, di ko rin makakalimutan noong binati ako nina Joseph, Nikol, Hiro, Jayson at siyempre, ang dalawang pinakamahalaga sa akin. Sina Lei at Cheney. Agad akong nag-comment sa kanila. Pagkatapos ay inilipat ang tab sa Facebook at binati ang mga relatives ko, pati mga pinsan ko sa ibang bansa. Talagang Christmas is on the air na nga!! Habang nagta-type ay biglang me nag-pop ng instant message mula sa chatbox sa Facebook. Kenneth Joseph Cruz-Inocencio ang pangalan. Nang binuksan ko ay nagulat akong si kuya Kenneth pala.

"Merry Christmas Bro!! ☻"

Iyan ang bungad sa akin ng pop message sa chatbox ko. Nagchat kami ng ilang minuto tungkol sa buhay ko after one year na umalis siya sa amin. Ayun nga, fourth year na ako at kami pa rin ni Cheney. Sinabi ko rin ang relasyon ko kay Lei at mukhang mas nagustuhan niya pa iyon kaysa sa sinabi ko sa kanya tungkol kay Cheney. Nabanggit niya na nagkita na pala sila ng long lost boyfriend niya na hiniwalayan niya at ngayon daw di-umano ay nililigawan daw siya nito. Nagkita daw sila noong papauwi si Kuya Kenneth mula sa trabaho sa isang lugar sa Dubai malapit sa Philippine Embassy. Agad naman akong natuwa noong nalaman ko iyon at biglang nainggit sa kanya. Sana balang araw ay may magmahal din sa akin ng ganun. Natapos ang pagcha-chat namin ng biglang dumating si daddy. Agad na nagsign-off si kuya sa chatbox ng Facebook at ako naman ay biglang lumipat ng ibang tab at inilagay sa Friendster.

"Nasaan mommy mo? Hala at meron ako ditong Lechon para sa Noche Buena mamaya." sabi ni papa habang inilalapag ang dalahin niya sa lamesa.

"Sige daddy, pakilapag na lang po diyan. Umalis lang si mommy at bumili ng alak para sa amin ng mga kaibigan ko." paliwanag ko habang nagkatingin sa monitor at nagta-type.

Lumapit si daddy sa akin at umupo sa tabi ko. Inakbayan niya ako na palaging ginagawa niya sa aming magkakapatid at nagsalita sa harapan ko.

"Anak, Maligayang Pasko!! Swerte ako na may bunso pa akong love na love ni daddy.." sabi niya sa akin habang nakaakbay sa leeg ko.

"Daddy naman po eh, me kailangan ka ba? Teka at ikukuha ko po kayo ng beer sa ref." sabi ko habang nagtatype sa keyboard.

"Hindi iho, naalala ko lang kuya Kenneth mo. Alam mo ba, ilang Pasko na rin ang dumaan sa buhay natin na hindi natin siya nakakasama.(sabay tingin sa akin.) Kahit marami siyang ipinapadala sa atin. Nangungulila ako sa kanya."

"Ako din daddy, I missed kuya so much. Sana kumpleto po tayo ngayong Pasko.. Kung pwede lang."

"Teka, iho, Kamusta na pala kayo ni Cheney? Sana kayo ang lkasal, nang sa gayon ay magkaroon ako ng mga cute na apo mula sa inyo!!"

Hindi na lang ako umimik. Nagpatuloy ako sa pagti-tipa ng keyboard nang biglang dumating si mommy kasama si Cheney at Lei. Syempre, dala niya ang binili niyang alak para sa amin. Dalawang case ng San Mig light. Tumayo si daddy sabay halik sa pisngi ni mommy at kumuha ng isang beer. Biglang bumaba si Patrick (shitsu na ibinigay sa akin ni Cheney last 16th birthday ko) at lumapit kay Cheney. Samantala, itinigil ko muna pansamantala ang pagta-type sa keyboard at nagtungo kina Lei at Cheney para asikasuhin ang mga ito.

"Merry Christmas, Jacob!!" sigaw ng dalawa.

May mga dalang regalo sina Lei at Cheney noong pumunta sila sa amin. Pinapasok ko sila pagkatapos ay pinaupo ko sa sofa. Samantala, kinarga ni Cheney ang alaga kong shitsu sabay kiss sa ilong nito. Niyaya ko sila kung ano ang gusto nila kaso gusto nila na mamayang 12pm sila kakain sakto pagsapit ng Pasko, kaya't hinayaan ko na muna sila. Nagpasya akong patayin sa transformer ang PC at binaba ang kurtina. Tumabi ako sa gitna nina Lei at Cheney sabay halik sa nobya ko. Mukhang nagselos si Lei kasi halata sa kanya ang bigla nitong pagsimangot, kaya hinalikan ko din siya sa pisngi.

"Sorry big bro!! Sorry if I tried to hurt you last week. Hindi ko alam na masakit pala sa iyo yung kinakanta ko. Nakakahiya!!" sabi sa akin si Lei habang nakayuko sa akin.

"It's ok.. The damage is done, and I already forget it. Teka, bubuksan ko lang yung DVD at magbi-videoke tayo."

Tumayo ako saglit sa kanila. Binaba naman ni Cheney yung aso at sabay pumanik sa itaas. Binuksan ko ang salamin sa ibaba ng TV namin at sabay kinuha ang plug ng DVD at sinaksak. Pagkatapos ay kinuha ko ang microphone sa dulo ng DVD at inayos ang kurdon sabay saksak sa DVD. Kumuha ako ng isang CD at pinindot ang open button ng DVD. Agad na pinasok ko ang CD sa loob tapos ay pi-nlay ang aparato.

"Too love you more" ni Sarah Geronimo ang unang kanta sa DVD. nilakasan ko ang volume sa 55 at sabay bigay ng mic kay Cheney. Siya ang kumanta ng kanta. Nang kumakanta ay biglang dumating sina Jayson, Hiro, Nikol at Joseph na pareho pang naka-itim. Parang mga magkakapatid!!

"Ooop...ooopss.. Oppss.. Anong kaguluhan toh?! Sigaw ni Nikol habang pinupunasan ang sapatos sa basahan.

"Teka bro, mukhang magkakantahan sila ah!! Nakups!! Rambulan na naman toh!!" Sabi ni Hiro habang papasok sa loob ng bahay.

Kumuha ako ng makakain sa loob samantalang inaayos ni Cheney ang mga kolokoy kong mga kaibigan. Si Lei naman ay sinamahan ako tinulungan sa handang pagkain na ibibigay ko sa mga bisita ko...

"Ooops... Walang susuka sa inyo ah!! Ayokong magpapasko tapos galit ako sa inyo.." sabi ko habang naghahain sa kanila.

"Hoy, Oo nga, Joseph, wag kang ganun.. Kasi kapag nakakainom ka eh, para kang wild!!" Sabi ni Jayson kay Joseph na parang nangangasar.

"Oo nga, Joseph.. Nakakahiya kay Jacob tsaka kay Tita.. Magbago ka na!!" Tukso ni Nikol sa kawawa kong kaibigan na si Joseph.

"Oh.. Siya, siya.. Kayo na ang mabait!!" papikon ma sagot ni Joseph sa dalawa.

Biglang umeksena si Hiro sa usapan namin nina Joseph, Jayson at Nikol.

"Hoy, nga pala.. Walang kakanta ng "Remember me This Way" ah!! Puta, baka iyan ang ikanta ni Jacob sa atin pagkatapos niya tayong paslangin.. Hahahaha!!!"

Tawa kami ng malakas ng sinabi niya sa akin iyon, samantala, pansin ko na Hindi nagsasalita si Cheney sa akin. Lumapit ako para kamustahin siya.

"Ok ka lang, cakie ko?" tanong ko sa kanya.

"By the way, cakie I have something for you.."

May binigay sa akin si cakie, una ay yung pabangong binili niya sa bench, at yung pangalawa ay isang greeting card na galing pa sa ibang bansa. Hindi ko muna pinansin yung greeting card at nilagay sa lamesita sa gitna ng sofa namin.

"Bench for men... Thank you, cakie!!" sabay halik sa mga labi nito.

Tumayo si Cheney sa harapan ko at lumapit kay Lei. Bumulong si Cheney kay Lei at biglang tumungo ito sabay ngumiti sa Baby bro ko. Pagkatapos ay nagbigay sa akin si Lei ng isang paper bag na printed ang snickers na favorite namin. Nang binuksan ko iyon ay namangha ako sa nakita ko sa kanya.

"Snickers na laruan!! Nakakatuwa naman toh!! Baby bro, Salamat ah!!"

Isang snickers na laruan na galing pa sa ibang bansa ang ibinigay niya sa akin. Mukhang mamahalin at limited edition ito kaya sa sobrang saya ko ay hindi ko napansing nahalikan ko sa labi si Lei. Buti na lang at hindi nakatingin si Cheney sa akin dahil nanonood siya sa ginagawa ng apat na hunghang kong mga kaibigan.

Lumipas ang ilang oras at sumapit ang araw ng Pasko. Nagtayuan lahat kaming magbabarkada sabay batian ng "Merry Christmas" sa bawat isa. Nagyaya si Lei na mag Christmas Mass sa simbahan ng Tondo, kaya wala akong choice kundi umoo sa kanya. Ramdam ko ang init ng yakap niya sa akin nang bumati siya sa akin ng Maligayang Pasko. Niyaya ko si Cheney na sumama sa amin ni Lei kaso kailangan na daw niyang magpahinga dahil low-blood daw siya. Lumabas si Lei pagkatapos at sabay harutan sa mga kabarkada ko sa loob.

"Tangina, bro.. Ang gwapo mo!! Kayong dalawa ni Lei!! Minsan nababakla ako sa inyo!!" sigaw ni Nikol habang ini-islam ko siya sa likod.

"Well, ganun talaga!! We're meant for each other!!"

"Anong ibig mong sabihing "meant for each other?"

"Ah eh... Na gwapo.. Meant para sa amin na maging gwapo kami sa isa't-isa."

"Ah....!!"

Maya-maya ay tumunog ang CP ni Cheney. Binuksan niya agad ang bag niya sabay labas sa gate.

"Oh, who's this? It seems like your number was not already saved from my phonebook? Are you in a roaming line?!" tanong ni Cheney habang kinakausap ang tumatawag sa CP niya.

"Hi, Cheney... It's been a year since were not talked to each other, well.. I wanna talk to Jacob?! Can you give you're phone to him?" sabi ng tao na nagsasalita.

"Patrick?!........."

Agad na ibinigay sa akin ni Cheney ang CP niya sabay bulong nito sa akin ang pangalan ng minahal ko.... Si Patrick.

Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa puntong iyon. Huminto ang oras para sa akin. Para akong napatulala ng hindi ko alam. Kinurot ako ni Cheney sa mukha para medyo mahimasmasan ng kaunti sabay turo niya sa labas. Doon daw kami mag-usap sa labas kaya dali-dali akong lumabas ng hindi nahahalata ng mga barkada ko. Mahirap na at baka matuklasan nila, bukod kay Hiro, ang tunay kong pagkatao.

"Hello, Patrick.. It's me, Jacob.. Why did you leave me? I know that we're loving each other but why you didn't gave me any single updates of you? It was as if you were so mean to me? Why did you need to gotten up this far? I long for you... I long to see your love and adoration in your eyes. I long to feel the comfort and peace of your loving arms. I long to feel the sensual passion of your kisses... I long everything for you!!! When will you be coming back?! Promise, if you'll come back for as long as possible, I will forgive you and I will let you to love me all over again... Please answer me!!!! Hey Patrick!! I LOVE YOU!!!!"

Bigla akong napaiyak nang sinasabi ko sa kanya ang lahat-lahat ng gusto kong sabihin sa kanya simula noong naghiwalay kami. Wala akong ibang narinig sa kanya bukod sa sound background ng lugar na kinatatayuan niya. Feeling ko parang nandito lang siya sa Pilipinas. Nandito lang siya sa paligid ko, sa mga kasama ko, at higit sa lahat, sa buhay ko.

Tumagal ang dalawang minuto na hindi siya nagsasalita. Puro tunog ng Christmas Song ang naririnig ko as his background music sa kinaroroonan niya. Siguro gusto niya akong batiin ng Merry Christmas. Siguro gusto niyang malaman ang lahat ng nangyayari sa akin sa pamamagitan ng pakiramdam niya.

"Holy Crap!! Patrick please!!! Say something!! I'm already finished what I wanna say!! " sigaw ko sa kanya!!

Bigla ko siyang napamura dahil hindi siya sumasagot. Siguro dahil na rin sa tama ng nainom kong alak sa kanya kaya ko nagawa iyon. Lumipas ang ilang minuto at bigla siyang nagsalita.

"Merry Christmas, my love!! I love you!!"

Biglang bumalik sa akin ang lahat-lahat ng itinago kong emosyon sa kaniya simula noong pagkabata ko noong narinig ko, sa unang pagkakataon ang boses niya. Mukhang malaki na si Patrick at ang baba ng boses nito. Napahagulgol ako ng hindi oras at nabitawan kong bigla ang CP ni Cheney sa mga kamay ko. Hindi ako nagsalita. Lumuha ako ng lumuha. Sabi ko sa kanila na hindi ako iiyak ngayon Pasko, pero, hindi ko natupad ang pangakong iyon para sa kanila.

Napadapa ako sa kinatatayuan ko. Ang hirap pala. Bakit pa kasi tumawag si Patrick eh?! Bakit pa siya bumabalik sa buhay ko, gayong masaya na ako sa dalawang nagmamahal sa akin! Wala akong ginawa sa puntong iyon kundi umiyak ng nakadapa at nakayuko. Isa ba tong regalo sa akin ngayong Pasko? O isang pagsubok na susubok sa aking katatagan bilang tao at bilang isang lover?

"Paaaaaaaatttttrrrrrrrriiiiiicccckkk!!!!"

Sumigaw ako sa kinalalagyan ko. Ang sakit ng kahapon ay biglang dumaloy mula sa kailaliman ng kalamnan ko. Tumangis ako na parang wala na akong pakialam sa mga tao sa harap ko. Kahit ramdam ko na sumasakit at parang namamaga na ang mga mata ko sa kakaiyak at kakatangis sa kanya, pero wala na akong pakialam pa!! Walang anu-ano, biglang dumating sa harapan ko si Lei at sabay akong hinawakan. Itinayo niya ako mula sa pagkakadapa at pinaupo ako sa gilid ng gate namin. Kinuha niya ang CP ni Cheney sa ibaba at inilagay niya sa bulsa niya.

"See what I told you, Big Bro.. I'm here for you. If you want a shoulder to lean on, I will lend mine. Christmas is not just about a special day for us to spend. It remind us that everyday is just a beginning. Don't feel the emptiness without him. I'm always here beside you."

Ibinigay ni Lei ang dibdib into sa akin para makaiyak. Bumalik lahat ng sakit at pagnanasa na makita siyang muli. Para akong baliw ng gabing iyon. Feeling ko, parang yung saya at galit ay nag-collide in just a matter of second. Sa sobrang intense ng iyak ko ay napakapit ako sa mga dibdib nito ng mahigpit na mahigpit. Mukhang nasaktan siya pero ok Lang daw iyon para sa kanya. Hanggang sa nahulog ang salamin nito sa mata at biglang napayuko sa akin.

"Anong ginagawa mo?" tanong ko sa kanya habang bigla siyang napayuko at dinagan ang likod ko gamit ang kanyang ulo.

"Can I cry over your back?" sabi niya sa akin.

Umiyak din siya. Bigla akong napatigil sa mga sandaling iyon. Umiyak siya dahil naalala niya daw ang kanyang mga magulang, hindi dahil sa pagkapit ko sa kanya ng mahigpit. Tumangis siya na tulad ko. Nawala na ang pag-iyak ko ng dahil sa kanya. Napansin ko na habang umiiyak siya ay namumula ang kanyang mga tenga, sabagay kasi maputi siya. Ang cute kasing tignan. Naramdaman ko rin ang ilong niyang matangos na parang tumutusok sa aking likod. Nakakakiliti!! Agad na pinasan ko siya at sabay dinala sa loob. Napansin ko na basang-basa na din pala ang likod ko. Umiiyak pa din siya. Agad na tinulungan ako ni Cheney na buhatin siya. Kinuha ko ang salamin na nahulog sa mga mata nito. Kinuha din ni Cheney siya mula sa akin at nagtungo silang dalawa sa likod ng hagdan at dun nag-usap na parang me lihim na sinasabi sa isa't-isa. Nang matapos magpaliwanag ni Lei kay Cheney ay agad niya itong niyakap. Pinipilit kong magselos ng nakita ko sila na mas sweet na isa't-isa pero parang me pumasok bigla sa isipan ko na huwag na lang sila pansinin. Tumungo ako sa sofa at pansin ko na bagsak ang apat. Sina Nikol, Hiro, Joseph, at Jayson. Nakapatong ang mga ulo nito sa isa't-isa.

Ilang minuto pagkatapos ng alas dose ng hatinggabi ay agad na niyaya ako ni mommy na magsimba at umatend ng Christmas Mass. Mukhang tulog na tulog pa ang mga kolokoy. Si Lei naman ay nagpalit ng damit na picture ni batman at medyo fitted na itim ang damit nito. Gumuwapo siyang lalo at mas angat pa kesa sa akin. Samantala, nagpasiyang umuwi si Cheney sa bahay nila matapos ang pag-iyak ni Lei kanina dahil bigla siyang nahilo.

Itutuloy....

Read more...

Ang Kwintas, ang Snickers at Si Patrick. (Part 15)

Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay ng series na ginawa ko. Ganun din sa mga silent readers na nagbabasa rin ng series ko. Nawa'y kung merong mga GRAMMAR FLAWS kayo na makikita especially this EPISODE, ipagpaumanhin ninyo na lang kasi first time ko lang magsulat.

Salamat din sa mga:

Kaibigan ko, kaklase ko sa block section ng MBA sa PLM, mga ka-officemate ko na habang tina-type ko ito ay binabasa ng patago ang nobela ko, sa bestfriends ko at mga barkada ko, at higit sa lahat, kay Patrick na siyang naging dahilan para makapagsulat ako ng ganito. (Sino siya?! Well... Secret!! Hehehehe..)

Siyempre, sa mga avid readers na palaging nagko-comment ng nobela ko:

Sina Dada, jac, mArk, mcfrancis, j.v, Erion, coffee prince( number one fan ng novel ko..) Kuya Nitro, mga anonymous readers (mga mentor ko pagdating sa grammar and spelling) Ross ram, dark_ken(fan ako ng novel niya..) jasper.escamillan(nag-iwan pa ng number sa akin, don't worry, I'll text u if I have some spare time Hahaha!!) Ernes_aka_jun, Magno, Jay aka Jcoi, chris018, jayfinap(in-add ako sa account niya at isa sa mga idol ko pagdating sa series) zenki, Kuya Jayson ng LOL, ogie8906, at si JhayCie. Guys.. Sana nagustuhan ninyo ang story ko!!!

ANY COMMENTS, OPINIONS AND VIOLENT REACTIONS ARE AFFABLY WELCOME!!!

(This story is based on my real life. I changed the names of those persons involved including myself to keep our characters confidential and personal.)

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL.

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

To visit my accounts, just get me in track here, AyT?!:

Blog: http://pinnohy.blogspot.?com/

FB: http://www.facebook.com/pINNOHy

TWITTER: @pINNOHy (just follow me and I'll follow you back!!)

------------------------------------------------

Part 15

"Nanalo kami!! Nanalo kami!" Sabi ni Shaine habang nakaupo akong nakatulala na wari'y hindi makapaniwala sa nangyayari.

Bigla akong tinayo ng dating Guinoong Lakandula na si Hiro na ka-year level ko ngayon.

"Congrats, bro! Sabi ko sa'yo gwapo ka din eh.." sabi niya sa akin habang ibinibigay ang hash na nakasulat ang title ko as Guinoong Lakandula.

Magkakilala kami ni Hiro dahil isa rin siya sa officer ng Library Club. Section 7 siya. Half- Japanese at Half Pinoy. Mas singkit ang mga mata nito kaysa sa akin at mapapansing makapal ang kilay nito na parang linta. Mas matangkad ako sa kanya kasi 5"6' lang siya.

Kinuha niya ang crown sa gilid at unti-unting kinabit sa ulo ko. Nagkasiya naman. Pagkatapos nun ay si Shaine naman. Parang wala lang sa kanya ang kanyang pagkapanalo. Sanay na kasi itong taong 'to lalo na sa mga beauty pageant na katulad nito.

Read more...

Ang Kwintas, ang Snickers at Si Patrick. (Chapter 14)

Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay ng series na ginawa ko. Ganun din sa mga silent readers na nagbabasa rin ng series ko. Nawa'y kung merong mga GRAMMAR FLAWS kayo na makikita especially this EPISODE, ipagpaumanhin ninyo na lang kasi first time ko lang magsulat.

Salamat din sa mga:

Kaibigan ko, kaklase ko sa block section ng MBA sa PLM, mga ka-officemate ko na habang tina-type ko ito ay binabasa ng patago ang nobela ko, sa bestfriends ko at mga barkada ko, at higit sa lahat, kay Patrick na siyang naging dahilan para makapagsulat ako ng ganito. (Sino siya?! Well... Secret!! Hehehehe..)

Siyempre, sa mga avid readers na palaging nagko-comment ng nobela ko:

Sina Dada, jac, mArk, mcfrancis, j.v, Erion, coffee prince( number one fan ng novel ko..) Kuya Nitro, mga anonymous readers (mga mentor ko pagdating sa grammar and spelling) Ross ram, dark_ken(fan ako ng novel niya..) jasper.escamillan(nag-iwan pa ng number sa akin, don't worry, I'll text u if I have some spare time Hahaha!!) Ernes_aka_jun, Magno, Jay aka Jcoi, chris018, jayfinap(in-add ako sa account niya at isa sa mga idol ko pagdating sa series) zenki, ogie8906, at si JhayCie. Guys.. Sana nagustuhan ninyo ang story ko!!!

ANY COMMENTS, OPINIONS AND VIOLENT REACTIONS ARE AFFABLY WELCOME!!!

(This story is based on my real life. I changed the names of those persons involved including myself to keep our characters confidential and personal.)

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL.

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

To visit my accounts, just get me in track here, AyT?!:

Blog: http://pinnohy.blogspot.?com/

FB: http://www.facebook.com/pINNOHy

TWITTER: @pINNOHy (just follow me and I'll follow you back!!)

------------------------------------------------

Part 14

"Ok, in just a matter of minutes, we are about to start the program. Ok contestants, be ready!!" sigaw ni Cheney habang nagkukwentuhan kami sa loob.

"Cakie, cakie.. Wait! I have a question, sino ba yung judges namin?!" pahabol na tanong ko kay Cheney.

" SECRET!! Later on, you'll find out." paliwanag ni Cheney sa akin.

"By the way, where is my goodluck kiss?"

"Here..."

Hinalikan ko si Cheney ng saglit sa labi. Ang bango niya. Gamit niyang pabango ay yung georgie on ice. Ngumiti ako bago siya umalis sa akin.

Nakita ko si Ma'am Pelaez na kasama si Sir Pantaleon. Tinawag ko si Ma'am at nginitian niya ako.

"Best of Luck, Jacob!! My faith is in you so keep it up!!" Sigaw ni mam sa akin pagkatapos niya akong ngitian.

Agad akong nagpasalamat sa kaniya. Hinintay ko muna silang umalis sa harapan ko bago ako bumalik sa loob. Sa loob, kinuha ni Lei yung pabango niya sa bag niya. Ang booster Lacoste for men. Alam ko iyon dahil iyon ang pabango na ginamitan sa akin ni Patrick bago kami umalis noon paputang SM Megamall. Lumapit siya sa akin at sabay inispray ang pabango. Napapikit ako. Kasabay nun, agad kong naalala ang lahat ng alaala ng aking pagkabata, kasama na rin ang mga panahong minahal ko kay Patrick.

Tinawag ako ni kuya at kasabay nun ay nagpray kami. Bumilog kami at agad niya akong pinapunta sa gitna. Pumikit ako ng malalim. Dinig ko ang boses ni kuya na parang umiiyak at nagmamakaawa sa itaas para ibigay sa akin ang tagumpay ng kompetisyong ito. Tumagal ng tatlong minuto ang pagdadasal bago natapos. Niyakap ako ni kuya, Jayson, Nikol, Joseph at huli ay si Lei..

Umpisa na ang kompitesyon at nakita ko si Shaine. Magkahiwalay kami ng kwarto dahil gusto niyang ma-thrill at ma-excite ako kapag nakita niya ako, pati na rin si Lei, at hindi nga siya nabigong pamanghain niya ako. Ang ganda niya! Very astonishing!! Nakasuot siya ng 80's inspire na serpentina gown na kulay silver. Ang buhok niya ay nakalugay na kinulot ang ibaba ng buhok nito. At ang mga mga mata nitong mapupungay ay mas lalong gumanda at lumaki na parang manikin. She's looks like a princess on its own. A wonderful woman, even a gay person will enchant by her stupendous personality. That's for sure!!

"Ganda mo ah!! Stunning ka ngayon!! Nakaka-inlove ka!!" pabati kong sinabi kay Shaine.

"Sus, alam ko na 'yan, simula pa noong pagkabata!! Haha.." patawarin niyang sagot sa akin.

Nagsimula ang contest sa evening gown. Rumampa ang bawat isa sa amin sa entablado na ang background music ay ang mga kanta ni Jim Brickman na pinasikat niya. Unang naglakad ang pambato ng freshmen. Parang pilit ang pagma-matured ng dalawa. Bata pa kasi sila eh, kaya para sa akin ay medyo hindi bumagay para sa kanila ang suot nila. Pagkatapos ay sumunod ang sophomore. Maganda ang damit. Pilit ang mga ngiti at muntik pang madapa ang contestant na babae sa sobrang haba ng gown na kulay violet. Gwapo ang lalaki ah! May dimples na nakakakilig! Pero mas lamang ako sa kanya. At pagkatapos ay sumunod kami. Dinig ko ang tilian ng mga Tao sa harapan namin. Marami ang pumalakpak nang kami ay rumampa. Lalo na ng ngumiti ako sabay flying kiss sa mga audience at agad namang sinalo na parang nakuha nila ang mga halik ko. Sumunod sa akin si Shaine at nag catwalk. Ang galing niya! Parang bihasa na siyang maglakad ng ganun. Habang naglalakad, napansin kong tumatalbog ang ibaba ng gown niya na parang naglalaro ng soccer. Nakakatuwang pagmasdan! Sumunod ang fourth year sa amin na hindi ko napansin dahil madali kaming bumaba para maghanda sa talent portion.

Unang nagperform ang first year na sumayaw ng sayaw na remix ng N'sync at Destiny's child na magkaparehas. Sumunod naman ang Second year at nag-interpretative dance. Medyo natagalan lang ng konti dahil nagkaroon ng problema ang CD nila, pero natapos din naman. Sumunod kaming dalawa ni Shaine habang nagpipiano si Lei samantalang ako naman ay naggigitara habang kumakanta ng "Bakit Ngayon ka Lang" ng Freestlye at Pops Fernandez. Andaming kinilig sa aming dalawa ni Shaine nang binigyan ko siya ng rosas pagkatapos naming kumanta. Sumunod sa amin ang Fourth Year at Nag-interpretative dance din to the tune of "Endless Love" ni Mariah Carey at Luther Vandross.

Question and Answer portion. Heto ang pinakahihintay ng lahat. Agad pinauna ang mga babae bago ang mga lalaki kaya pinapasok kami sa isang maliit na chamber katabi ng stage at pinapasak ng earphone para Hindi kami marinig.

Habang sinasaksak ay biglang pinatugtog ang kanta ng Black-Eyed Piece na "Where is the Love." Napansin ko din si Cheney na busing-busi sa baba na inihahatid ang mga pagkain para sa mga judges. Nakita ko ang mga Judges, sina Mrs. Blas, ang principal ng school namin, si Ex-Superintended ng DepEd na si Paraluman Giron, Si Councilor ng 2nd District na si Marlon Lacson at ang namayapang si Ex-Congressman Jim Lopez ng 2nd District. Mga bigatin nga at mukhang puspusan ang pagja-Judge sa amin.

Tumagal ng 15 minutes kami na nasa chamber room. Kinakabahan ako. Nang agad na pinatugtog ang hit songs ng Westlife ay bigla akong nabuhayan ng loob. Nang bigla kaming tinawag sa loob.

"Ladies and Gentlemen, in your front are the gorgeous men from different year level here in our beloved Alma mater. (tumingin sa amin) Gentlemen, if you're in nervous at this point, well worry no more, because each of you will going to accept consolation prices that has been sponsored by our rotaract club of lakandula. Without formal ado, let's keep the ball rolling as we call on in front of stage, the first male contestant."

Kinabahan akong bigla, Ayan na at nag-uumpisa na. Tinawag ang pambato ng First Year at mukhang kinakabahan. Sumunod ang Second Year at mukhang dehado ang pagsagot. Nang natapos ay sumunod ako.

"Well, can we now call on the candidate from Junior's? Mr. Mark Jacob Inocencio from section two."

Pumunta ako sa harapan nang hindi ko alam kung ano ang gagawin. Bigla kong naalala si Patrick nang kinapa ko ang pendant ng necklace na ibinigay niya sa akin. Nagkaroon ako ng lakas ng loob. Naglakad ako at nakita ko sa harapan ng stage si Lei kasama sina Jayson, Nikol, at Joseph.

"Mr. Inocencio, please pick up one question inside the bowl. Here's your question....Oh I forgot, the judges will be the one who give you such questions and you picked, Mr. Lacson. Mr. Lacson, please..."

Tumingin ako kay Sir Lacson. Medyo mataba ang mga mukha nito na matangos ang ilong na naka kulay pula.

"Candidate no. 3, here's your question. How do you define love in your own words, and how does it affect your personality as a whole?" Tanong ng isa sa mga judge sa akin.

"Well, before anything else, I would like to say hi to our fellow Lakanduleñans out there. Happy 42th anniversary for all of us. Well anyway, Mr. Lacson, Each of us has experience love. I have been there done that. In fact, valuing is one of the greatest tools I have found the paradox of love that, if I love until it hurts, then there is no hurt, but only more love. Thank you and goodnight Lakanduleñans!!" sagot ko with confidence..

"Very well said, Mr. Inocencio. We're about to call on our last and final contestant..."

Nagpalakpakan ang lahat. Mukhang na-impress ko ang judge sa sagot ko. Actually, nasabi ko iyon dahil kay Patrick, na minsan sa buhay ko ay nawala ang pagmamahal ko sa kanya, pero ang pagpapahalaga ko sa kanya bilang parte na ng pagkatao ko ay nasa puso ko habang buhay. Pinuntahan ako ni Kuya sa likod ng backstage at sabay yakap.

"That's my brother!! That's my brother!!" sigaw niya na may pagmamayabang sa mga makakarinig nito.

"Kuya, hindi ko alam!! Sinabi ko lang yun dahil naalala ko si Patrick!! I'm valuing him a lot, kahit na iniwan niya ako!!" Sagot ko habang yakap-yakap ni kuya.

"I know!! I know!! That's why I'm so proud of you!!" sigaw ni kuya..

Habang kayakap ko si kuya ay bigla kong napansin ni Lei sa harapan namin. Napahinto kami sa ginagawa namin sabay nagpaalam si kuya sa akin at umalis.

"Kuya.. Salamat!! At sana mapatawad mo ako!! Mahal na mahal kita!!" sigaw ni Lei sa akin habang inaayos ko ang tuxedo ko na mukhang nalukot dahil sa pagkakayakap sa akin ni Kuya.

"Ok lang iyon.. Halika nga, I want a hug from my baby bro.."

Niyakap ko si Lei nang mahigpit. Nang I-announce ang mga pangalan ng mga candidates ay tsaka siyang bumitaw sa akin at sabay pumanik sa entablado.

"Fellow Lakanduleñans, before we proceed to our much awaited announcement of winners, let's glance back first, as we set the final look for the candidates of this year's most prestigious pageant of beauty and brains here on Mr.&Ms. Lakanduleñans 2003. May we call on here in stage Mr. Hiro Kobayashi, our last year's Guinoong Lakandula and Ms. Sheena Mae Pecson, our last year's Binibining Lakandula. once again, our beloved candidates for this years Mr&Ms. Lakanduleñans 2003."

Lumipas ang ilang minuto at sinabi na ang result ng pageant.

"Now, ladies and gentlemen, we are here for the final results of Mr&Ms. Lakanduleñan. Their faith has been determined and there is no turning back at this point. The final decisions by the judge was being checked and that's final. And now, please dim the lights...

(Sabay tunog ng heartbeat na akala mo ay nasa starstruck.)"

"First, we're about to recognize first the special award that has been conducted since last month. The piso-para-sa-puso is one of the charitable movement done by the students where the proceedings will be given for the benefits of less fortunate students of Lakandula High School who despite of their financial incapability, they're striving hard for them to determine their will to finish their studies. They have collect some coins with the help of our Candidates. Let's give 'em a round of applause, ladies and gentlemen... And now, the final is about to begin. We are going to announce first the Mr.&Ms Maynilad..."

Andami pang pautot ng host.. Merong ayan na, merong hindi pa.. Merong commercial, meron pang joketime (Hindi nakakatawa yung iba kasi corny.. Hehehe)

Unang tinawag ang fourth year tandem dahil sila nag-uwi ng Maynilad award, at itinanghal silang Mr&Ms. Maynilad awardee. Sumunod ang First Year at ibinigay ang Campilan award at sila ang itinanghal na Mr&Ms. Campilan Awardee. Na-interrupt ang tawagan ng mga mananalo nang magdesisyon ang host na magproduction number ang mga first year student ng sayaw sa tugtog ng remix ni J.Lo. Pinababa muna ang lahat ng natawag na, maliban sa second year naming kasama at kami na third year. Hindi ko alam ang gagawin ko. Kinakabahan ako!! Habang pinapanood ang mga nagsasayaw sa harapan namin, ay napansin ko na panay ang pagkuha sa akin ni Lei. Kanina pa siguro ako nito kinukuhanan. Ngumiti ako sa kanya, sabay din siya. Sabay bumulong sa akin ng I love you. Bigla akong siniko sa tagiliran ni Shaine pagkatapos niyon.

"Ui.. Nag- I love you sa akin si Lei. Hehehehe... Sabi ko sa'yo at na-appreciate niya ang kagandahan ko eh.. Hahaha..."

Talagang babaeng Ito, ilusyonada!! Ako yung sinasabihan ni Lei at hindi siya. Hay naku!! Hindi na ako nagsalita at baka magkaroon lang ng komosyon dito sa entablado kapag nalaman niya lang ang katotohanan. Nagpasya na lang akong ngitian si Shaine sabay tango kunwari. Bigla akong kumapit sa kinauupuan ko nang i-aannounce na kung sino ang mananalo..

"Thank you freshies!! Now let all back to what we have been waiting for. The result for Mr.&Ms. Lakanduleñan is already here in my hand. Ladies and Gentlemen, who would be the next tandem to win the crown? The tandem here on my left side? Or at my right side, rather? As I call the names, the first tandem that I'm going to declare will automatically win the crown of Mr.&Ms. Maharlika and the last couple remain will be consider our new Guinoo at Binibining Lakandula and who probably owned the throne as our Mr.&Ms. Lakanduleñan 2003... Dim the light please....."

Agad na namang dumilim. Para kaming nasa starstruck!! Iniisa-isa kaming pino-focus ng spotligt na nagpapasingkit pa lalo ng mata ko sa sobrang silaw nito. Agad na hinawakan ako ni Shaine sa kamay ko, hanggang sa....

"Ladies and Gentlemen, the Maharlika awardee goes to......"

Itutuloy...

Read more...

Ang Kwintas, ang Snickers at Si Patrick. (Part 12&13)

Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay ng series na ginawa ko. Ganun din sa mga silent readers na nagbabasa rin ng series ko. Nawa'y kung merong mga GRAMMAR FLAWS kayo na makikita, ipagpaumanhin ninyo na lang kasi first time ko lang magsulat.

Pasensiya din ulit kung ngayon lang ako ngpost kasi tinarankaso ako this week...

Salamat din sa mga:

Kaibigan ko, kaklase ko sa block section ng MBA sa PLM, mga ka-officemate ko na habang tina-type ko ito ay binabasa ng patago ang nobela ko, sa bestfriends ko at mga barkada ko, at higit sa lahat, kay Patrick na siyang naging dahilan para makapagsulat ako ng ganito. (Sino siya?! Well... Secret!! Hehehehe..)

Siyempre, sa mga avid readers na palaging nagko-comment ng nobela ko:

Sina Dada, jac, mArk, mcfrancis, j.v, Erion, coffee prince(cge, next time, I'll make sure na tama ang grammars ko.. Thanks sa patuloy na pagsubaybay sa novel ko..) Kuya Nitro(Salamat po sa comment!! Basta, gagawin ko po yun!!) anonymous(my mentor pagdating sa grammar and spelling) Ross ram, dark_ken(fan ako ng novel niya..) jasper.escamillan(nag-iwan pa ng number sa akin, don't worry, I'll text u if I have some spare time Hahaha!!) Ernes_aka_jun, Magno, Jay aka Jcoi, chris018, jayfinap(in-add ako sa account niya at isa sa mga idol ko pagdating sa series) zenki( hindi na nagpaparamdam sa pagko-comment ko.;(() ogie8906, at si JhayCie. Guys.. Sana nagustuhan ninyo ang story ko!!!

ANY COMMENTS, OPINIONS AND VIOLENT REACTIONS ARE AFFABLY WELCOME!!!

(This story is based on my real life. I changed the names of those persons involved including myself to keep our characters confidential and personal.)

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL.

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

To visit my accounts, just get me in track here, AyT?!:

Blog: http://pinnohy.blogspot.?com/

FB: http://www.facebook.com/pINNOHy

TWITTER: @pINNOHy (just follow me and I'll follow you back!!)

------------------------------------------------

Part 12

"In my life, Nagmahal ako ng isang tao. Bago pa si Cheney. Bata pa ako noon. Nakilala ko siya when I was lost by my mommy, piyesta noon ng Tondo. Tinulungan niya akong hanapin si mommy. Habang tinutulungan niya ako, naisipan niya na pasayahin niya ako kasama niya si Cheney kasi iyak ako ng iyak noon. Saglit lang iyon, pero para sa akin, iyon ang pinakamasayang araw ko simula noong ako'y namulat sa pagkabata. May binili pa ako sa kanila na singsing palatandaan ng pagiging magkakaibigan naming tatlo. After that, dumating si mommy kasama si father. Agad niya akong niyakap sabay kuha sa akin. Agad akong nagpaalam sa kanila, na kahit masakit sa akin ay tinanggap ko iyon. Naging malungkot ako pagkatapos ng mga araw na iyon. Kinabukasan pagkagising ko, may nakita akong pulang pajero at doon huminto malapit ng kaunti sa bahay namin. Tinignan ko iyon at sinuri kung sino-sino ang mga bago naming kapitbahay. Pumunta ako at nang nakita ko ay sila palang dalawa. Simula noon ay naging maganda at mas naging matatag ang pagkakaibigan naming tatlo."

"Nang makalipas ang ilang araw ay nakita ko si Patrick na umiiyak sa gilid ng bahay nila. Tinanong ko siya at agad niyang sinabi ang lahat-lahat sa akin. Agad kong kinompronta ang umaway sa kanya. Pinatulan ko, sinuntok, inaway ang mga taong umaway sa kanya. Nang umalis ay agad niya akong niyakap sabay hawak sa aking mga kamay. Nang sumunod ang mga araw ay naging mas nakilala namin ang isa't-isa, hanggang sa nahulog ang aming mga loob at nagpasiyang magmahalan kahit sa ganoong edad namin."

"Lumilipas ang mga araw at dumating ang panahon na kailangan na nilang umalis ng mommy niya. Nasaktan ako dahil ayaw kong mawala siya sa akin. Pinuntahan niya ako sa bahay at nagpaalam. Kasabay niyon ay binigyan niya ako ng kwintas dahilan para panghawakan ko ang pangako niya na mamahalin niya ako pagkabalik niya sa bansa, 3 taon pagkatapos. Lumipas ang mga araw na hinihintay ko siya. Kahit ang mga sulat at bawat pagdating ng kartero ay hinihintay ko para lang malaman kung me pinadala sa akin pero wala. Nagmukha akong tanga noong mga panahong iyon.. Lei, alam mo ba, iyon ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko!! Parang gumuho ang buong mundo ko noong nawala siya sa akin. Halos kalahati ng buhay ko ang nawala nang iniwan niya ako. Masakit sobra!!"

Agad akong umiyak ng di-oras. Hanggang sa humagulgol ako, palatandaan na hindi ko talaga kaya na I-kwento pa sa kanya istorya ng buhay ko. habang tumutulo ang luha ko sa pisngi ko, ay kaagad niya itong pinunas.

"Much have been said, kuya. Much have been said!!"

Agad na lumapit sa akin si Lei at kaagad niya akong inakap. Doon ako umiyak sa dibdib niya. Mas lumala.. Mas bumulusok..

"Hiss!! Calm down my big bro!! Minahal ka din ni Patrick!!" sabi niya sa akin habang hinihimasmasan ang likod ko

Agad niyang kinuha ang mukha ko at itinapat sa mukha niya.

"From now own, you'll never be alone, I'm here now and I'm going to keep those promises alive!!"

Napapikit ako. Na-realize ko na si Patrick ang nagsasalita sa harapan ko. Oo at tumindi ang pag-asa ko na makikita at makakasama ko si Patrick sa buhay ko. Agad akong hinalikan ni Lei sa labi ko, tulad ng nangyari sa amin kagabi. Ramdam ko ang init ng kanyang mga labi at ang hininga niya sa mukha ko. Ansarap ng pakiramdam. Parang sa tingin ko, dumating na sa buhay ko si Patrick, pero sa katauhan ni Lei. Pinagpatuloy ko lang ang ginagawa sa akin ni Lei. Sumandal si Lei sa uluhan ng kama niya at doon ay ipinagpatuloy ang paghahalik niya sa akin. Inilabas niya ang dila niya ng marahan sabay pinasok niya sa aking labi para galugarin ang loob nito. Hindi ako nagpatalo at binanatan ko din siya ng ganoong init ng halik.

"This is the right time for us to spend those wasted moments for both of us. I love you kuya!!"

Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ni Lei sa akin, pero wala na akong pakialam. Sa pagkakataong ito, susundin ko ang puso ko. Tulad ng sinabi sa akin ni Lei.

Agad niyang tinatanggal ang uniform ko habang hinahalikan niya ako. Nang maglaon ay hinubad ko ang uniform ko at lumantad ang katawan ko sa harapan niya. Ganun din ang ginawa ko sa kanya. Hinubad ko ang t-shirt niya. Maputi ang balat nito, mas maputi sa balat ni Cheney. Hindi kalakihan ang katawan ni Lei at mukhang mas brusko pa ako kung tutuusin kaysa sa kanya. Hindi ko napansin na nakasuot pala siya ng kwintas at kaagad niya iyon tinanggal at hinalikan ako. Medyo bumaba ako ng paghalik sa kanya mula labi hanggang sa leeg. Napapa-ungol siya sa sobrang sarap na dulot ng paghalik ko sa kanya. Agad niyang inihinto ang paghalik ko at siya ang gumawa nito sa akin. Ako naman ang napaungol. Napahiga ako ng di oras. Ang mga halik nito sa aking leeg ang dahilan para tumayo ang ilang araw nang nagpapahingang alaga ko. Agad niyang hinawakan Ito at hinimas-himas. Dumaan ang kanyang mga labi sa mga nakatayong utong ko at agad na hinalikan pagkatapos ay sinipsip ng banayad una ang kanan sumunod ang kaliwa. Para akong nakuryente sa ginawa niya sa akin. Itinigil ko ng pansamantala ang paghalik niya sa katawan ko at sabay hubad ko sa pantalon. Nakaboxer short lang ako noon pero bumabakat na ang 6.5 inches kong alaga. Agad siyang bumaba at hinalikan niya ang boxer shorts ko ng dahan-dahan.

"Anlaki naman nito, Kuya..!!" pagkamanghang sabi sa akin ni Lei.

Nang ibinaba ay tumambad sa kanya ang nangangalit na alaga ko. Mamasa-masa ang ulo nito dahil sa pre-cum na lumalabas dito. Pansin ko na wala pa pala akong buhok na pumpoprotekta sa aking alaga at sa mga anak nito, dahil siguro, nagbibinata pa lang ako. Agad niya muna itong hinalikan at nang di-nakuntento ay Ipinasok niya ito sa kanyang bunganga.

"Arghhhh....!! Oh!! Shit!! Arghhhh!!"

Ito ang first time na may sumubo ng aking patola na hindi ko naranasan kay Cheney. Para akong nadidiliryo sa ginagawa niya. Panay ang taas baba nito sa aking alaga at di naglaon ay hinalikan niya ang katawan nito. Hindi siya nakuntento at hinawakan niya ang ulo ng tarugo ko at sabay halik sa gilid ng aking singit pababa. Inutusan niya akong bumuka ng bahagya at ginawa ko naman iyon. Bumaba ng halik si Lei sa singit ko at pinuntirya ang butas sa likod ko. Swabeng-swabe!! Sa totoo lang, virgin pa ako pagdating sa ganito at first time ko lang na nagpasex sa lalaki. Sa sobrang sarap ay napataas ko ng bahagya ang bewang ko at napasigaw.

"Oh.. Patrick, C'mon, I love you!! Oh.. Just keep kissing my asshole!!"

Hinalikan niya ang butas sa likod ko. Nilaro-laro niya ito gamit ang dila niya at pinatitigas at pinapasok sa loob.

"Oh.. Hmmmmm..."

Bumalik siya sa ari ko at isinubo Ito ng buong-buo. Halos nabilaukan siya pero wala na iyon para sa kanya. Agad niyang tinaas-baba ang tarugo ko na gamit ang kanyang umaapoy na bunganga nang may kakaiba akong naramdaman.

"Oh, Patrick!! I'm coming!!"

Bigla kong sinabunutan si Lei, nang di naglaon ay sumirit ang dagta ko sa kanya. Halos madami din iyon dahil ilang buwan na akong hindi nagpapasabog simula nang me nangyari sa amin ni Cheney. Masaya ako sa kanya pagdating sa kama, pero na-realize ko, mas masarap pala siya kaysa Kay Cheney. Lumabas ang dagta ko na nilunok niyang lahat. Halos walang natira. Tinanong ko siya kung bakit niya ginawa iyon at sinagot niya ako na para daw di kumalat sa kama ng bata niyang pinsan na si Tifanny. Nang natapos na ay bigla akong hiningal. Napagod ako. Umakap sa akin si Lei ng nakahiga sa dibdib ko na parehong walang suot pantaas.

Hindi ko pala alam na nakatulog si Lei sa harapan ko. Wala siyang suot na salamin. Agad kong pinagmasdan siya habang natutulog sa dibdib ko. Napansin ko ang reddish black niyang buhok. Medyo may pagkabrown pala yon. Iyon ang first time ko na nalaman na totoo pala at natural ang kanyang kulay sa buhok nang sinubukan kong hawakan. Makapal ang buhok niya. Mas makapal kaysa sa akin. Hinimas ko pagkatapos ang kanyang ulo. Sa di-inaasahang pagkakataon ay biglang naalala ko ulit si Patrick sa kanya. Sana, siya na si Patrick. Sana siya na yung lalaki na mahal na mahal ng buong puso ko at bawat hininga ng buhay ko.

Limang minuto kong hinimas-himas ang mga buhok nito. Pagkatapos ay unti-unti kong inaalis ang ulo niya sa dibdib ko. Nang matagumpay kong naialis ay inihiga ko siya at ako naman ay bumangon. Kinuha ko ang t-shirt niya at binihis ko sa kanya. Pagkatapos ay bigla akong napatitig sa mukha nito. Mukhang anghel! Mas gwapo pala siya kapag walang salamin! Maputi na namumula ang pisngi at ilong nito nang inobserbahan ko. Siguro dahil sa tagal ng pagkakahiga niya sa dibdib ko kaya medyo namumula siya. Wala siyang bahid ng kahit anong peklat o taghiyawat sa mukha. Ang kinis! Flawless!! Medyo pahaba ang mukha nito. Itinaas ko ang buhok nito sa noo at napansin ko na pa-heart ang kurba ng tubo ng mga buhok niya. nakakahalina! First time ko iyon nakita sa kanya.

"Jacob!! Mahal na mahal kita!! Sorry sa lahat-lahat!!"

Nagsasalita pala siya habang nananaginip. Bigla akong napatawa ng di oras sa kanya. Alam ko na mahal ko na si Lei, sa pagkakataong iyon! If we're meant for each other, so be it! Mamahalin ko siya tulad ng pagmamahal ko kay Patrick. Maya-maya ay napansin ko ang luhang dumaloy sa kaliwang pisngi niya. Nang di tumagal ay sumunod ang kanan niya. Ganun pala niya ako kamahal! Kahit sa mga panaginip niya ay ako pa din ang sinisigaw ng puso niya.

Kinuha ko ang uniform ko na medyo lukot na. Isinuot ko iyon at sabay binutones mula pataas hanggang pababa. Agad akong tumayo mula sa kinahihigaan niya at naglakad papunta sa labas ng kwarto niya. Mula sa corridor ng kwarto niya ay sinimulan kong maglakad pagkatapos ay bumaba.

Nagising si Lei at bumaba. Nakita niya akong nagbabasa ng Bob Ong series sa baba. Nasa kalahati na ako ng book na binabasa ko. Nadungaw siya sa akin sa hagdan. Ngumiti siya at tinitigan ang mga mata ko na kanina ko pa ginagamit sa pagbabasa.

" I LOVE YOU, BIG BRO!!" Pasigaw niyang sinabi sa akin habang nakatingin.

Bigla siyang bumaba at agad na pumunta sa CR. Samantala, itinigil ko ang pagbabasa ng libro ni Bob Ong. Pumunta ako sa mini-stereo component at binuksan ito. Inilipat ang istasyon sa RX 93.1 at natyempuhang pinapatugtog ang REMEDY ni Jason Mraz at hinayaan. Nang pumunta sa chorus ay bigla akong napakanta.

" ♪ I saw fireworks from the freeway

And behind closed eyes I cannot make them go away

'Cause you were born on the fourth of july, freedom ring

Now something on the surface it stings

I said something on the surface

Well it kind of makes me nervous

Who says that you deserve this

And what kind of god would serve this?

We will cure this dirty old disease

If you've got the poison I've got the remedy

The remedy is the experience.

This is a dangerous liaison

I say the comedy is that it's serious.

This is a strange enough new play on words

I say the tragedy is how you're gonna spend

The rest of your nights with the light on

So shine the light on all of your friends

When it all amounts to nothing in the end.

I won't worry my life away.

I won't worry my life away...♪"

Medyo matagal ding naglagi si Lei sa CR ng ilang minuto. Lumabas siya ng tapos na ang kanta. Lumapit siya sa mini-component at kumuha ng CD sa gilid nito. Medyo nakita ko naman ang harapan, at mukhang fanatic Ito ng Westlife, kaya pinabayaan ko na lang na patugtugin ang CD na hawak-hawak niya. Agad niyang kinuha ang remote at pinindot ang track 5.

World of our own pala yung pinapatugtog niya. Isa rin yan sa mga favorite ko at nasa mp3 ko kaya kumanta ako. Habang nasa unang Stanza ay agad niya akong sinabayan.

Maganda ang boses niya. Ang sarap pakinggan. Parang me pagka- RnB na balladeer ang tipo ng boses niya. Siguro kapag kumanta ito sa school ay mas sisikat siya at maraming babaeng mapapakilig sa boses niya.

Lumipas ang mga oras na ganun ang ginagawa namin. Kantahan, sayawan, asarahan, payabangan, pikunan at pagmamahalan. Nakita ko ang wall paper sa desktop niya at napansin ko na hindi pa din niya pinapalitan iyon. J&P na magkasama. Pagkatapos ay pinindot niya ang Internet browser. Binuksan niya ang Friendster at pagkatapos ng ilang minuto ay nagpasuyo akong buksan ang account ko sa Facebook kasi gusto kong kausapin ang pinsan ko sa Minneapolis, pero hindi pala siya naka-online. Nagpasa nlang ako ng PM sa kanya t agad nag-log-out.

"Astig yang social networking site na yan ah?! Teka nga, magsa-sign up ako diyan." Sabi niya habang namamanghang inoobserbahan ang Facebook na paniwala ko ay hindi pa gaanong nakikilala sa world-wide-web.

Gwapo sa profile pic si Lei. Kleinstein Francisco nakalagay ang profile name niya. Wala siyang salamin sa mata. Mgkasing edad kami nito, kaso Lang, matanda ako ng siyam na buwan sa kanya. March pa ako, samantalang December naman siya. Parang si Patrick, at nagkataong ka-birthday pa niya. Buti na lang at ako ang big bro niya samantalang baby bro ko naman siya.

Pagkatapos ay dumating si Tita na may dala-dalang grocery. Agad ko siyang tinulungang ipasok mula sa labas ang mga grocery at nagpasalamat naman siya. Samantala, pagkatapos patayin at tanggalin ni Lei sa saksakan ang computer ay pumunta ito sa grocery items at hinawakan niya ang aking kaliwang kamay, sabay halik nito sa mga labi ko na nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam.

Natapos ang isang araw at nakasama ko si Lei. Masaya ako dahil sinunod ko ang puso ko. Salamat na lang at dumating si Kuya Kenneth sa buhay ko para ako ay suportahan sa aking pag-ibig para buhayin sa puso ko si Patrick sa piling ni Lei.

----------------------------------------------

Part 13

Busy ang school ngayong foundation day nito. Maraming extra-curricular activity na kailangan naming salihan. Andiyan yung essay writing, jingle-making contest, sabayang pagbigkas (required ang section namin na gumawa noon, pero hindi ako sumali.), making boutiques that showcasing different literature pieces, break-through inventions, and even biographies of martyrs and well-prominent people in history. Sumali si Lei sa jingle-making contest at nanalo ng first price dahil sa piece niya kaming dalawa nagcompose. Samantalang ako ay busing-busi sa pangangandidato dahil isa ako sa mga contestant ng Mr.&Ms. Lakanduleñans 2003. kapartner ko noon si Shaine. Yung patay na patay kay Lei. Noong nalaman niya na bestfriend ko yung crush nito ay kinaibigan niya ako at kinuha pati ang number ni Lei sa akin. Di hamak na mas maganda si Cheney sa kanya, kaso lang ay mas matangkad naman si Shaine compare to her. Laman na kasi siya ng mga beauty contest kaya siya ang napili para kumatawan sa buong 3rd year.

"Please vote for me!! Mark Jacob Inocencio for Mr. Lakanduleñan!!"

Alok ko sa bawat dumadaang estudyante sabay bigay ng flyers na nakasulat ang aking pangalan.

Busy din si Cheney. Siya ang organizer ko. Siya ang nag-aayos ng schedule ko pati ang susuotin ko sa pageant. Samantalang si Lei naman ay nangangampanya kasama ang mga barkada kong sina Joseph, Jayson at Nikol para sa akin. Ang saya ko, pero andun pa din ang pressure kasi ang gagaling sumagot ng mga kalaban ko sa interview with the master teachers ng ibat-ibang year level.

"Si kuya Jacob!! Bilis!!" sabi ng isang first year na estudyante na mukhang fan ko.

Para akong artista noon. Tinitilian, nagpapapicture, nagpapa-autograph, at may fans club din! Solid J fans club. Kasi nga naman, when it comes to looks, mukhang ako ang lamang, pero ewan ko lang sa talent.

Pagkatapos ng mahaba-habang pangangampanya, agad kong ti-next sina Lei, Nikol, Joseph, Jayson at Cheney para kumain sa canteen. Nagreply sila at hintayin ko daw muna sila dun, kaya nagpasya akong pumunta mag-isa.

Nang pumunta ako ay bigla akong nagulat na parang me nagnakaw ng halik sa pisngi ko. Akala ko si Lei, iyon pala ay si Cheney. Nasa likod niya si Lei na nakayuko.

"Looks like y'all pretty tired ah? Sige, all of you, please just seat there, my treat!!" alok ko sa kanila.

Umupo sila sa dating gawi, at nagtungo ako sa bilihan kasama si Nikol at Joseph habang nag-uusap sina Jayson, Lei at Cheney. Mukhang seryoso silang nag-uusap. Ewan ko ba, lagi na lang silang ganyan. Hay naku!!

While on a queue, nakita ko din si Shaine dahil sa katangkaran nito. 5'10" siya . Naka blouse siya na shoulder-cut at nakapants. Ang ganda niya. Kamukha niya si Miriam Quiambao noon. Agad niya akong pinansin sabay kaway sa akin at niyaya na pumunta sa kanya. Sumenyas ako sa kanya para hintayin ako at pinaubaya ang pila sa dalawa kong kasama.

"Jacob, ikaw talaga, wag kang lalayo sa akin, remember. We're on tandem!" sabi ni Shaine sa akin.

"Sige.. Sabi mo eh!!"

Andaming lumapit sa amin. Mga estudyante, kahit mga teacher. Nagpa-picture at nagpa-autograph. Para kami talagang instant celebrity.. Sabi ko sa sarili ko, mukhang kami na ang mananalo! Sumilip ako sa kabila para tignan sila. Nakatingin pala sila sa amin. Nakita ko si Lei na hawak-hawak ang Bob Ong na libro. Mukhang magbabasa na naman siya. Samantalang si Cheney ay kinawayan ako at nag-flying kiss. Agad ko namang kinuha iyon, gamit ang kanang kamay ko sabay lagay sa puso ko. Bumulong siya sa akin ng "I LOVE YOU" sabay kindat.

Ngumiti naman ako at pagkatapos ay itinuon ang sarili sa mga fans naming dalawa ni Shaine.

"Jacob and Shaine!! Hoy, iboto ninyo sila ah!!" sigaw ng isa kong 4th year fan.

Natapos ang mini-conference namin at bineso ko sa cheeks si Shaine.

"Sana ikaw na lang si Lei.. Teka, nasan ba siya?" tanong niya sa akin.

"Ayun siya, katabi ni Cheney."

Pumunta si Shaine sa tabi ni Cheney at binati niya ito sabay beso. Tumabi siya kay Lei at sila ang nag-usap. Kinuha niya ang binabasa nito sabay tumitig sa kanya. Walang anu-ano, ay biglang hinalikan ni Shaine si Lei sa labi. Nagalit ako! Parang gusto ko siyang sugurin sabay komprontahin . Hayup na babaeng to! Parang wild! Hindi pa nga sila magkakilala ng tao, tapos hinalikan niya na parang wala lang! Nagulat din si Cheney at mga barkada ko sa ginawa ni Shaine. Pagkatapos halikan ay biglang tumayo si Lei at tumakbo. Sinundan ko si Lei. Samantalang iniwan ko si Cheney at mga barkada ko na parang walang pakialam sa kanila.

"Lei, saglit!" sigaw ko habang dumadaan siya sa harapan.

Sinundan ko si Lei. Hindi ko kaagad siya nakita. Nakita ko siya sa isang sulok, malapit sa multi-purpose hall at umiiyak. Lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi.

"Baby Bro ko.. Wag ka nang umiyak!! Your Big bro is here now! I saw what happened, kaya naintindihan kita."

Hindi siya sumagot. Dire-diretsong umiiyak ito hanggang sa tinapat ko ang mukha ko sa mukha niya.

"Remember kung ano ang sinabi sa'yo ni Big Bro?! nandito lang ako."

Agad ko siyang niyakap. Patuloy pa rin siya sa pag-iyak. Para siyang bata. Naalala ko tuloy si Patrick noon sa kanya na umiiyak sa gilid ng bahay nila sa labas.

"Hiss.. Tahan na!! "

Hanggang sa nakaisip ako ng paraan para hindi siya umiyak. Buti na lang at may dala akong snickers sa bulsa ko.

"Meron akong something para sa'yo!!"

Inilabas ko ang snickers sa bulsa ko. Tumigil siya sa iyak. Nakita ko ulit ang mga ngiti niya sa labi niya. Sa pagkakataong iyon ay kinuha niya agad iyon sabay yakap ng mahigpit sa akin. Bigla na namang tumibok ng napakabilis ang puso ko. Parang sasabog. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Buti na Lang at walang tao sa gilid namin kaya sinubukan kong kinuha ang mukha niya habang nakayakap sa akin ng mahigpit. Itinapat ko ang mukha ko sa mukha niya at kiniskis ko ang ilong ko sa matangos at mamula-mula nitong ilong. Ramdam ko ang init ng hininga niya. Napapikit tuloy ako ng hindi oras. Hanggang sa may naramdaman ako na parang may dumampi sa labi ko. Nang dumilat ako ay siya na pala ang humahalik sa akin. Bigla na naman akong namula. Naalala ko tuloy ang nangyari sa amin kahapon.

Tumigil siya sa paghalik sa akin at sabay ngumiti. Tumayo siya at kinuha ang aking mga kamay at pagkatapos ay hinila niya ako para makatayo.

"Punta na tayo sa kanila! Baka naghihintay na sila sa atin." sabi ni Lei habang hawak-hawak ang kanang kamay ko.

Habang naglalakad ay nakita ako ni Cheney. Hindi ko alam ang gagawin dahil nakahawak pa sa akin si Lei noong nakita niya kami. Tinanggal ko kaagad ng mabilis ang kamay ko sa kanya.

"Halika na! Your group is waiting for you." sabi ni Cheney sa akin.

Hinawakan niya ang kamay ko. Lumapit siya sa akin sabay halik sa aking pisngi. Tinanong niya si Lei kung ok na siya at sabay tango ko sa kanya. At sabay-sabay kaming pumunta kung saan naming iniwan sina Jayson, Joseph at Nikol.

Gabi noon at 3 hours bago ang pageant, pumunta ako sa CR para maghubad at palitan ng tuxedo ang uniform ko. Hinubad ko ang polo ko at pati na din ang sandong puti na panloob. Humarap sa salamin at namangha sa kakisigan ng aking katawan. Malalaki at matatambok ang dibdib nito at medyo may abs ng kaunti. Maputi !! Parang mas angat ng kaunti si Lei sa akin pagdating sa kaputian. Nakita ko ang baba ko at biglang tumigas si dudong. First time kong nagkaroon ng ganitong orgasm especially sa maganda at makisig kong katawan, kaya naisipan ko munang pantasyahan ang sarili ko . Agad na hinubad ang pang-ibaba at lumantad sa akin ang nangangalit at bakat na bakat na patola. Namamasa na ito dahil sa pre-cum na lumalabas sa titi ko habang tumatayo. Nag-iinit na ako.

Inilabas ko ang aking alaga sa boxer shorts ko na kulay green at sinimulang kilatisin ang haba ng titi ko. Wala pa itong balbas o bulbol na tinatawag. Dalawang tao na pala ang nakabiktima sa armas na tinatago-tago ko. Mula sa puson, hanggang sa baba ay kitang-kita sa salamin ang haba ni Dudong. Namumula at maputi ang ulo nito na parang helmet at medyo maugat ang bahagi ng katawan nito. Namula tuloy ako.

Hinawakan ko ang aking sandata sabay bayo nito gamit ang aking mga kamay. Sa una ay swabeng-swabe sabay binilisan sa pangalawang pagkakataon. Nang di nakuntento ay nilawayan ko ang kaliwang palad ko at sabay hilamos sa nangangalit kong armas..

"..Oh.. Hmmm.. Patrick!! Oh!!"

Pinapantasya ko si Patrick. Iniisip ko na parehas kami ngayon ng pangangatawan. Matipuno na tulad ko at may karisma sa tao. Siguro mas lamang siya sa akin dahil may dugo itong amerikano kaya feeling ko, mas hinahabol siya ng kababaihan pati na rin kabadingan. Dire-diretso ko itong ginagawa hanggang sa may naramdaman ako na parang ako ay maiihi, at ilang minuto lang ay sumirit sa akin na parang fountain ang aking katas. Ang taas ng sirit. Umabot pa nga ito sa dibdib ko. Napaluhod ako dahil biglang nanghina ako sa ginawa ko. Agad kong tinikman ang aking katas hanggang sa dinilaan ko ang aking palad sa sobrang sarap ng aking nalasahan. Manamis-namis na medyo maalat.

Agad akong naghanap ng pamunas. Pagkatapos na iyon ay naligo ako ay hinayaang matanggal ang katas sa aking puson. Tapos na ang pagbuburat ko, pero tayong-tayo pa din ang armas ko na wari'y gusto pa ng round 2. Hindi ko na lang ito pinansin. Nagsimula na din akong magsabon at sinabon ko ang sarili ko pati na din ang baba. Sinabon ko ang titi ko at ang mga alaga nito, pagkatapos ay ang mga singit ko naman. Pinadaanan ko ang sabon sa aking pwitan at sinabayan ko ng pagkuskos. Napaurong ako. Agad kong Ipinasok ang hintuturo sa butas ng pwet ko at nagsimulang linisin ito. Swerte ang taong makakapasok sa aking makipot at walang bahid pang butas na reserve lang para kay Patrick. At nang natapos ay binanlawan ko Ito gamit ang tubig sa tabo at timba.

Nang natapos ay sinimulan kong magshampoo, pagkalipas ng tatlong minuto ay binanlawan ko Ito gamit ang tubig sa batya. Agad din aking nagbukas ng conditioner sabay lagay sa buhok ko.

Lumipas ang 30 minutes nang natapos ako sa paglilinis sa sarili ko. Nakabihis na ako ng tuxedong kulay navy blue na may pagka- velvetlike ang surface. Ang sarap hawakan! Gwapong-gwapo ako noong gabing iyon. Kahit hindi na ako nagpulbos o di kaya mag-wax ng buhok.

"Naku, mukhang Mai-inlove na naman si Cheney niyan sa sa'yo" sabi ni Joseph sa akin habang inaayos ang kwelyo ng tuxedo ko.

"Nasaan siya?" tanong ko sa kanya.

"Ah, eh, pumunta sa inyo. Tinext kasi ni Lei yung kuya mo para suportahan ka, nagreply yung kuya mo na puntahan daw siya sa bahay kaya umuwi siya sa inyo, kasama si Lei."

Pupunta si kuya! Naks! Buti na lang at may susuporta sa akin ngayong gabi. Tinext ko din si kuya na dalhin ang kwintas na binigay sa akin ni Patrick noong bata pa kami para maging lucky charm at nagreply naman siya. Isasama daw niya iyon pagpunta niya dito. Nilagyan ng wax ni Nikol yung buhok ko, samantalang nilalagyan naman ni Joseph yung lips ko ng lip shiner para tumingkad ang ganda ng labi ko.

Pagkatapos ay tumingin ako sa salamin. Hinusgahan ko ang sarili ko at napuna ko na mukha pala akong koreano. Na-emphasize nila ang medyo matangos kong ilong. Napalaki nila ang maliliit na singkit kong mga mata at nabigyan ng hustisya ang mga magagandang labi ko.

Dumating si kuya habang ako ay inaayusan. Kasama niya si Lei, samantalang si Cheney naman ay bumaba at inasikaso ang mga judges para sa rampahang magaganap. Nang dumating si kuya ay nagpasyang umalis ng saglit sina Joseph, Nikol at Lei para bumili ng makakain.

"Marami pa akong nalaman sa'yo noong pumunta si Lei sa bahay, Jacob." sabi sa akin ni kuya.

"Do you love him, don't you?"

Sabi niya sa akin habang inaayos ko ang kwelyo.

Hindi ako sumagot. Tumingin lang ako kay kuya. Ayaw kong umiyak dahil baka masira ang foundation ng mukha ko. Lumapit siya sa akin at pumunta sa harapan ko. Kinuha niya sa bulsa niya ang kwintas at isinuot niya sa akin.

Nang natapos ay lumayo siya sa akin ng konti at tinitigan ang buo kong kaanyuan.

"Ang gwapo ng utol ko!!" sigaw niya sa akin.

"Mana sa'yo kuya! Anlakas ng dugo ni daddy sa ating dalawa! Hahaha!!"

"Teka, kumain ka na ba? Meron akong siomai at palamig. Kain ka muna." alok sa akin ni kuya.

Kumain kami. 6:56pm na noong tinignan ko ang relos ko. Medyo matagal pa ang simula ng pageant. Dumating sila Lei at agad akong napatayo sa kinauupuan ko.

"Ay kuya, andyan na pala sila. Yung mga kabarkada ko." Sinabi ko kay kuya habang nakayukong tinitignan ang kanyang mukha.

Sa isang sandali, biglang nabitawan ni Lei ang dalang naka-styrofoam na pagkain nila at napatitig ng di oras sa kumikinang na necklace.

"Ayan ba ang kwintas?!" tanong ni Lei habang nakatingin sa akin.

Agad na kinuha ni Nikol ang nahulog na pagkain sabay tayo at bumulong kay Lei. Agad na tumango si Lei ng sandaling natapos bumulong si Nikol sa kanya. Biglang tumulo ang mga mata ni Lei sabay takbo at yumakap harapan ko.

"Ang weird ninyo!! Please, don't act like that! Hindi ko alam ang ginagawa ninyo!" Pasigaw kong sinabi kay Lei habang kaakap ko siya.

"Sorry, I just carried away with my emotion." paliwanag ni Lei.

Bahagya kong nilayo ang sarili ko sa kanya. Pinunasan niyang bigla ang mata nito sabay ngiti sa akin. Ano kaya ang ibig sabihin ng pagkakagulat niya nang nakita niyang suot ang necklace na binigay sa akin ni Patrick? Bakit siya napaluha? Ano kaya ang ibig sabihin ng pagbubulong ni Nikol sa kanya na dahilan ng pagtango nito't pagsang-ayon sa binulong niya. At ano ang ibig sabihin ng pagyakap sa akin ni Lei? Hay naku!! Nakakabaliw!!

Itutuloy...

Read more...

Ang Kwintas, ang Snickers at Si Patrick. (Part 11)

Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay ng series na ginawa ko. Ganun din sa mga silent readers na nagbabasa rin ng series ko. Nawa'y kung merong mga grammar flaws kayo na makikita, ipagpaumanhin ninyo na lang kasi first time ko lang magsulat.

Salamat din sa mga:

Kaibigan ko, kaklase ko sa block section ng MBA sa PLM, mga ka-officemate ko na habang tina-type ko ito ay binabasa ng patago ang nobela ko, sa bestfriends ko at mga barkada ko, at higit sa lahat, kay Patrick na siyang naging dahilan para makapagsulat ako ng ganito. (Sino siya?! Well... Secret!! Hehehehe..)

Siyempre, sa mga avid readers na palaging nagko-comment ng nobela ko:

Sina Dada, jac, mArk, mcfrancis, j.v, Erion, coffee prince(tsaka na ang revelation, Baka ma-spoil yung story eh.. Hehehehe.. Darating tayo dun..), anonymous(my mentor pagdating sa grammar and spelling) Ross ram, dark_ken(fan ako ng novel niya..) jasper.escamillan(nag-iwan pa ng number sa akin, don't worry, I'll text u if I have some spare time Hahaha!!) Ernes_aka_jun, Magno, Jay aka Jcoi, chris018, jayfinap(in-add ako sa account niya at isa sa mga idol ko pagdating sa series) Nitro, zenki( hindi na nagpaparamdam sa pagko-comment ko.;(() ogie8906, at si JhayCie. Guys.. Sana nagustuhan ninyo ang story ko!!!

ANY COMMENTS, OPINIONS AND VIOLENT REACTIONS ARE AFFABLY WELCOME!!!

(This story is based on my real life. I changed the names of those persons involved including myself to keep our characters confidential and personal.)

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL.

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

To visit my accounts, just get me in track here, AyT?!:

Blog: http://pinnohy.blogspot.?com/

FB: http://www.facebook.com/pINNOHy

TWITTER: http://www.twitter.com/pINNOHy

------------------------------------------------

Part 11

"It was all started since when I was in college. I'm just an in-the-closet bisexual that time. Mahirap itago ang sexual preference ko especially kay daddy, alam mo naman iyon, diba? I was a sophomore student in Mapúa back then, at nagwoworking student ako sa Jolibee that time. I'm also a member of fraternity group named ALPHA KAPPA RHO. Ka-brotherhood ko si Robinson, ang one true love ko, at nagkaroon kami ng relasyon na lingid sa kaalaman ng fraternity ay bawal ang bakla, even the man-to-man relationship."

"Sekreto ang relasyon naming dalawa, at ang nakakaalam ng iyon ay si Susan, isa sa mga kaibigan ko. Magkaparehas kami ng course ni Robbie. BS Marine Engineering. Actually, the truth of that was, hindi ko dapat seseryosohin si Robinson, kaso time flies by, I realized, mahal ko siya."

"May nangyari sa amin ni Robinson, maybe 3 times bago niya ako iwanan. Maganda at matipuno ang katawan ni Robinson. Magaganda ang mga mata nito, hazelnut brown na mahahaba ang pilik-mata. Akala ko nga, contact lense yun, but when I looked into it, it was all natural pala. Ang buhok niya ay kulay reddish black na kung aakalain mo, parang foreigner, well anyway talagang may lahi siya. Half German-American ang daddy niya samantalang half chinese naman ang mommy niya. Matangkad siya, probably nasa 5'10" ang height niya at naging varsity player sa NCAA. Halos nasa kanya na ang lahat. Looks, Brains, and Talents. Marami na ang ngtangkang lumigaw sa kanya, pero he was not yet prepared to be committed."

"Ang pinakaromantic at hinding-Hindi ko makakalimutan ay ang pag-OOJT namin sa MV Kleinstein Weïnegört. Sabay kaming nag-OJT noon at wala nang taga Mapúang estudyante maliban sa amin. Malaya kaming nagmamahalan sa barkong itinuring naming paraiso dahil karamihan sa mga pasahero ay mga bisexual at gay. Nagkaroon kami ng sexual intercourse, especially habang naglalakbay kami sa buong SouthEastAsia. Ang saya ng bawat moment namin."

"Dun sa barko ay nagpropose sa akin para magpakasal si Robinson, pero parang tinaksilan ako nito noong nakita kong nagde-date sila ni Susan. Nagpaliwanag siya pero hindi ako naniwala. Talagang inaway ko siya noon at agad naming tinapos ang relasyon namin ng hindi ko pinariringgan ang side ng dalawa."

"Lumipas ang mga panahon at kami ay nakapagtapos na ng college at may mga trabaho na kami. Si Susan ay nakapasa sa nursing board exam, samantala, kaming dalawa naman ni Robbie ay nakapasa din sa Marine Engineering Licensure Exam noong 1986. Pagkatapos noon, ay hindi ko na alam ang nangyari sa kanila after."

"Pero may mga balita din akong natanggap this past months na pumunta ng ibang bansa sina Robinson at Susan. sabi daw ay may anak sila pero hindi sila kasal. Nasa Dubai daw si Robinson at balita ko din daw ay dun siya ngtatrabaho as executive officer in charge ng isang sikat na shipbuilding company. " kwento ni kuya Kenneth habang napapansin ko na medyo napapaluha siya.

"You know what, Jacob, if I could turn back time, I really would listened to them. Sana hindi nagsa-suffer ang friendship at relationship namin ni Robinson ng ganito. Gusto kong ayusin lahat, even the moments that we shared for the both of us. Kaya, Jacob, you must learn from my experience para hindi ka magiging katulad ko."

Para akong nagising sa sinabi sa akin ni kuya Kenneth. Tulad ko, naging discreet pala siya. Nagmahal pala siya, nasaktan, at ngayon ay unti-unting natututo at tumatayo.

Alas kwatro y media na pala nang natapos kaming mag-usap ni Kuya Kenneth.

"Tandaan mo lahat ng sinabi ko sa'yo Jacob! Mahalin mo kung ano ang tinitibok ng puso mo, huwag ang isip mo. The mind tells you the smart thing to do, but the heart tells you what you’re going to do anyways. Nagkokontrol lang iyan sa mga ginagawa mo, pero hindi niya kinokontrol ang pagmamahal na nararamdaman mo sa isang taong katulad niya." Pangaral ni Kuya Kenneth sa akin.

Tama, tama nga si Kuya Kenneth. Bigla akong nabuhayan ng loob para buhaying muli sa puso ko si Patrick. Ang pagkakawala ko ng pag-asa na mahalin si Patrick noon ay nanumbaling muli. Tama! Mahal ko si Patrick, at batid ko na alam din niya kahit anong mangyari.

Hindi ko na pala namamalayan na hindi ako nakatulog. Medyo parang nahihilo ako ngayon. Kaya ko kayang pumasok ng ganito? Paano ko haharapin si Lei? Halos parehas lang kung iisipin ang pagmamahal ko na nararamdaman ko kay Patrick para kay Lei. Buhay si Patrick para sa akin ngayon, at buhay na ang pag-asa ko na balang araw ay mamahalin niya ako. Papaano na si Cheney? Siya ang dahilan kung bakit ako naging matapang na kalimutan si Patrick. Siya rin ang nagturo sa akin para magmahal ako ng lubusan na halos walang kapalit. Hay!! Gulong-gulo na ako!!

Agad akong nagtungo sa CR, nagsepilyo at naghilamos. Hindi na ako naligo kasi bawal pala maligo ang mga puyat at hindi nakakatulog ng magdamagan. Binuksan ko ang TV at saktong saktong ipinalalabas ang Unang Hirit. Ginising ko si mommy para sumabay sa akin ng pag-alis at ako na rin ang nagluto ng aming makakain. Nagtimpla ako ng kape sa pitsel na pangkaraniwan na naming ginagawa at pagkatapos ay sabay kaming kumain ni mommy.

"Ano nangyari diyan sa kanang pulso mo?" Sabi ni mommy sa akin.

Biglang nahalata ni mommy ang gasa sa kanang pulso ko. Hindi ko alam ang isasagot ko, agad akong naghanap ng masasagot sa kanya, para maitago ko ang dahilan.

"Ah eh, mom, nasugatan ako along my way home kasi biglang umulan. Hindi ko pinansin na mayroon palang pako sa gilid ng nilalakaran ko kaya instead na nasugatan yung binti ko, ay yung kanang wrist ko ang napuruhan." Depensa ko sa tanong ni mommy.

"Ah.. Ganun ba? Next time, you should have to be careful especially when you're walking outside! You are prone in accident, as I notice these days ah?!"

"Oo nga mom eh.."

Natapos na akong kumain at agad na nagpaalam kay mommy. Agad akong pumanik sa taas para kunin ang bag ko at sabay suklay ng buhok at nagpabango ng booster Lacoste for men na padala pa ni kuya Kenneth noong nasa ibang bansa siya.

Alas sais na ng umaga nang ako ay nakapunta ng school. Medyo maaga ng di-inaasahan. Walang masyadong traffic. Nakita ko si Nikol na kausap si Cheney. Sabay bati sa akin. Agad kong hinalikan si Cheney sa lips sabay tingin sa sugat ko. Agad niyang tinanong kung saan ko daw ito nakuha at binigyan siya ng sagot na katulad sa sinagot ko kay mommy.

Ayos at nakaabot ako ng Flag Ceremony. Napansin ko na wala pa sa pila si Lei. Asan kaya siya. Alalang alala ako dun sa kinakapatid kong iyon? Lumipas ang ilang minuto ay isa-isang pumapanik sa respective classrooms ang mga estudyante. Minamanmanan ko pa din si Lei sa pila pero wala pa din. Wala akong choice kundi mag cutting sa klase at hindi muna papasok na una ko pa lang ginawa sa buhay ko para pumunta sa kanila.

Agad akong pumunta sa bahay nila. Naabutan ko ang Tita niya na papaalis na ng bahay nila.

"Tita, papasok po ba si Lei?"

"Ah iho, hindi siya papasok ngayon! Ang taas ng lagnat niya! baka hindi niya makayanan na pumasok kaya hinayaan ko siyang mag-absent."

"Ah ganun po ba, Baka pwede naman akong pumasok Tita, kakamustahin ko lang siya!"

"Sige, dapat sana ay ila-lock ko ang gate, pero hindi na. At saka isa pa, nasa kwarto siya ni Tifanny kasi ayaw niyang gamitin ang kwarto niya. Puntahan mo na lang siya, ikaw na ang bahala, iho."

Pumunta ako sa loob ng bahay nina Lei. Inilagay ko ang sapatos ko sa gilid ng pintuan nila at sabay panik ko sa itaas. Tumungo ako sa kwarto ni Tiffanny at nakita ko siyang naka-kumot. Pumunta ako sa harap niya at agad na hinipo. Ang init niya, sobra!!

"Ang init ni Lei ah!!" Sabi ko habang hinihipo ang noo at leeg nito.

Naisipan kong bumaba at kumuha ng bimpo at maligamgam na tubig. Kumuha din ako ng paracetamol sa itaas ng ref at pagkatapos ay pumanik.

Binalikan ko si Lei. Hinipo ko ulit ang noo nito at ganun pa din ang init niya. Ginising ko siya.

"Lei, baby bro, wake up!! Hey!"

Agad na nagising si Lei. Nang binuksan niya ang kanyang mga mata at nang kaagad niya akong nakita ay bigla siyang tumalikod.

"Why you are here?! Di ba you told me, hindi mo ako mahal?! Umuwi ka na! Ayaw kitang makita pa!" sigaw ni Lei habang tinataboy niya akong palayo sa kaniya.

"Baby bro, I know, it's my fault. I'm here to apologize for what I had done yesterday. I really don't know what to do when that moment happened kaya nasabi ko iyon sa iyo." paliwanag ko sa kanya.

"Lier!! You're just a lier!! You're like other people out there who doesn't love me! Mga makasarili!! Egoist!!" depensa niya sa akin.

"Baby bro, I'm not what you're talking about! I love you, please forgive me!!" pagmamakaawang sinasabi ko sa kanya habang nakaluhod.

Para hindi na siya magalit sa akin, naghanap ako ng paraan para pansinin niya ako. Nagpunta ako sa ref at binuksan, at sa di-inaasahan, nakita ko ang snickers bar na favorite din niya. Kinuha ko iyon at agad isinarado ang ref. Pumanik ako at bigla kong nakita ang isang punit na page ng notebook na nakalukos sa gilid ng panghuling hagdanan. Binuksan ko iyon at nakita ko ang nilalaman.

Sorry Jacob!! I still do love you!!

Sorry Jacob!! I still do love you!!

Sorry Jacob!! I still do love you!!

Iyon ang nakasulat sa harap at sa likuran ng page na lukot. Napansin ko din ang mga faded na ink na nasa papel. Pabilog ito at anim na piraso ito kung oobserbahan. May date ito, Aug.15, 1997. Agad ko itong inayos at tinupi. Inilagay ko sa bulsa ko at pumunta kaagad sa kinaroroonan ni Lei.

"Lei, can I enter?"

"Sige kuya, pasok ka na!!"

Nagulat ako nang narinig sa kanya ang salitang kuya. Ibig sabihin, napatawad na niya ako. Ngumiti siya sa akin at bahagyang itinaas ang ulo nito sa harapan ng hinihigaan niya.

"Kuya, Sorry din dun sa nangyari sa atin kahapon ah!!"

"Ah, So Ibig sabihin pinapatawad mo na rin ako?!"

"Ganun na nga kuya!!"

Agad kong nakita sa kanya ang mga ngiti na nakita ko sa kanya dati habang kami ay magkasama. Ibinigay ko sa kanya ang kinuha ko sa fridge.

"Oo nga pala, I bought you something that will bring back your smile."

Binigay ko ang Snickers kay Lei. Tuwang-tuwa niyang kinuha ito sa akin. Agad niya ito inihati at ibinigay sa akin ang kalahati. Pagkatapos ay tinoss niya na parang iinom ng wine ang snickers niya sa snickers ko.

Nang natapos ay pinainom ko siya ng gamot. Agad naman niya itong ininom. Sabay ngiti sa akin at niyakap. Ramdam ko sa kaniya ang pagmamahal na dati ay naramdaman ko kay Patrick kaya niyakap ko din siya na napakahigpit. Nang natapos ay umupo siya sabay hawak sa kanang kamay ko at tinitigang mabuti ang gasa na nakakabit sa pulso nito.

"Kuya, what's happened to this?"

"Oh nothing, It's just a minor bruises that I got yesterday."

"Kuya, please don't tell a lie to me! I know, that is not the main reason.."

Wala na akong magagawa pa! Agad kong sinabi ang dahilan ng pagkakaroon ko ng sugat sa pulso ko. Tinanggal ko ang gasa ng sugat ko at ipinakita ko ito kay Lei. Nagulat siya at sinabing hindi iyan isang ordinaryong sugat.

"I know kuya, it's hard, but please! Sabihin mo sa akin ang lahat-lahat!!"

Itutuloy..

Read more...