Without You 3

Sunday, October 2, 2011


Ngayon ninyo makikilala ang huling tao na kukumpleto sa tatlong character nang kwento ko, pasensya na po kung hindi dalawang lalaki ang aagaw sa ating bida, bisexual story po kasi... hehehe

maraming salamat po sa mga nag comment sana dumami pa po kayo!

BTW medyo matatagalan siguro ang chapter 4 nitong "Without You" kasi examination week ko na at meron akong defense sa thesis ko... wish me luck guys. Don't worry pagbalik ko may bago na ulit akong story simultaneous nitong kuwentong to!

3rd Installment na... excited na ako sa mangyayari kay Caleb. and don't mind to leave a comment, i would highly appreciate it :)

Paano nga ba babago ang buhay ni Caleb sa pag kilala niya nang lubos kay Enzo?

Chapter 3: Enzo

“Parang malayo lang ang tingin ko pare! Anong akala mo? Hinuhubaran ka nang tingin ko?” sabi ko na parang nahihiya sa mga sinabi ni Caleb. Pero parang galit, anong akala niya sa akin manyak? Di ko kaya siya tinititigan. Slight lang.

“oh mga tol halika na kayo, magagalit na naman si sir sa atin niyan eh, practice na tayo” Sabi ni Caleb na parang worried talaga. Cute kaya siya kapag galit, lalo na pag pawisin katakamtakam tingnan. Teka nga, di ko siya type noh, di pepwede.

Siya nga pala bago ko makalimutan ako nga pala si Vincenzo Perez, 18 siguro nga matatawag na nila akong pinakamatanda sa mga kabatch ko sa grupo, pero talagang kasabayan ko sila sa lahat nang bagay. 5’6 ang hight ko, lean lang ang katawan hindi maskulado pero di rin naman mataba. Amin ko sa sarili ko na I’m Bisexual pero hindi ako OUT! Discreet na discreet pa, at tsaka marami na akong naging girlfriend, pero mas malakas akong maatract sa mga lalaki, lalo na sa mga kauri kong discreet.

My hobbies are usually internet related, hindi games ha, socializing. Lahat siguro nang social networks meron akong account and come to think of it marami na akong nakilala dahil dito. Not to mention the numerous encounters I have with my fellow bi na nakakachat sa mIRC, YM, Skype, ooVoo at kung saan saan pa. Which leads to exchange of numbers, texting, calling hanggang makarating sa sexting, phone sex at ang paborito kong cyber sex. What am I supposed to do with a guy my age hinding hindi mawawala ang libog diba? Lahat na yata nang gwapo at magaganda na nakilala ko ay sex lang ang habol. Di naman sa pagmamayabang pero crush nang bayan daw ako kaya lang turn off sila kapag parang bakla daw ako kung kumilos.

Tinignan ko ang mga iba kong kasama tapos na din silang kumain at nag-uusap na lang sa likod na banda nang kwarto. Parang binuhusan ako nang malamig na tubig nang nakita ko si Caleb an naghubad ulit, nang sando niyang itim, nakita ko nanaman ang katawan niyang parang diyos tignan, di siya ganoon ka maskulado pero ang hubog nang katawan nito ay talagang katakam-takam. Pinunas niya ang hinubad na sando sa pawisin niyang katawan at nag suot annag maluwag na t-shirt.

Nag si tayuan na ang lahat pati ang iba pa naming kagrupo, marami kami 15 kaming lahat, para nang pamilya ang turingan namin. Nang maka puesto na ang lahat nagsimula na kaming sumayaw sa napagpractisan na naming tugtugin. Nasa harap sina Lester, Jenelle at Blitz, yung tinuturing leader namin sa grupo, siya ang dahilan kung bakit kami nag tipon para sumayaw sa mga events nang school at nong department namin. Nasa gitna naman sina Klea, Caleb at Isa, kami sa likod nila at katapat ko pa si Caleb.

Blitz: Ok Guys 5, 6, 7, 8…


Parang iba ang aura ngayon ni Caleb, di ko alam pero nalilibugan ako sa sayaw niya.

Tamang tama pagkatapos naming nang run through ay may narinig kaming nagpapalakpakan sa may pintuan, napatingin kaming lahat at nakita naming si Sir Rich pala iyon at si Mark, yung kaibigan ni Blitz na sumasayaw din sa mga events nang school.

“Galing, ang galing niyo talaga…” puro lang papuri ang sinalubong ni sir sa amin. At pinupo niya kami sa may floor at nag umpisa na itong magsalita.

“I have a nice good offer para sa inyo, pinayagan na ako nang dean sa proposal ko na gumawa tayo nang isang dance crew para sa ating college and because of your undying devotion and passion to dancing, I want all of you to pioneer this dance crew… oh excited ba kayo”

Marami sa amina ang napanganga at napagalak sa mga nangyayari at sa mga nagaganap. Hindi makapaniwala ang lahat na talagang magiging grupo kami after all this days na pagsasama.

Jenelle: Sir Rich naman, bakit naman hindi. Diba guys ito ang gusto natin noon paman.

Hera: OMFG sir ang ganda nang idea ninyo dapat magkaroon tayo nang name… um why not THE AMAZING
CREW! Oh diba , fancy.

Teo: Nakaksuka naman nang name, bakit di nlng the BLITZKREGE… diba Blits (na may pangilayngilay pa
kay Blitz)

Blitz: Ulol ka Teo, parang di bagay na ako ang gawin niyong lider kung yan ang iniisip ninyo. Lets ask sir kung 
may pangalan na siyang naisip para sa ating grupo.

Sir Rich: bakit hindi nlng NDC (Nursing Dance Company), simple lang pero may authentication, walang
halong kiyeme.

 Caleb: You know guys sir is right, hindi ang pangalan ang dadala sa atin kundi tayo, tayo ang magdadala nang 
pangalan, kung saan man makarating ang pangalan na ito ay dahil sa atin at hindi dahil sa ating
pangalan.

Marami ang natuwa sa sinabi ni Caleb, spoken by a true leader. Isa siya sa mga tinitingala sa student body namin kahit hindi siya kasama sa mga official officers nito, mas ginusto niya na sa school government makipagsabakan sa kanyang career as a student leader. Titig na titig lang ako kay Caleb noon sa kamanghaan hindi ko na namalayan na tumayo sila at nag group hug. Katabi ko si Caleb noon at magkaakbay kami nang nagsisiyahan ang lahat at nagtatatalon. Naramdaman ko namang pinisil ni Caleb ang aking balikat na nagdulot nang ibang sensasyon sa akin. Parang huminto nanaman ang mundo ko sa kaiisip kung ano ang gusto niyang ipahiwatig patungkol dito.

Lumalim na ang gabi tawanan, saywana at kainan lang ang ginawa namin at hinirang na namin ang mga lider nang grupo, officers kumbaga, si Mark ang ginawa naming president, samantalang si Blitz ang tumayong Vice niya, si Klea ang naging secretary, si Caleb ang Treasurer, si Teo ang auditor at nakasama pa ako sa listahan bilang Business Manager akalain niyo yon.

Nang makauwi na ako nang boarding house nakatulog ako kaagad sa sobrang pagod. Naalimpungatan nalang ako sa sobrang lamig dahil hindi pala ako naka damit pang itaas. Nang makuha ko ang phone ko merong isang text na galing kay Caleb.

Caleb Tan: mga parekoy… hehehe… super hapi ako ngayon dahil magkakakasama2 na tayo nang matagal sana ay mag tuloytuloy to… Go NDC!!! Mahal ko kayong lahat.

Napangiti naman ako dahil sa mga sinabi niya sa amin napareply nalang ako.
Caleb’s POV

You have 1 text message.

Nakahiga na ako noon para matulog nang biglang mag beep yung phone ko.  Oh, sino naman kaya to, hating gabi na ah gising pa.

Binuksan ko ang cellphone ko at nakita ko ang pangalan ni Enzo.

Enzo.NDC: Sweet2 mo naman pare, hahaha. Mahal din kita. hahaha

Caleb: Hahahaha, oh bakit gising ka pa parekoy?

Enzo.NDC: malamig eh, kaya nagising ako.

Caleb: Ah ganoon bah, simple lang ang solusyon diyan. Edi magpa-init ka para makatulog ulit. hahaha

Enzo.NDC: Anu bang init ang gusto mo?

Nagulat ako sa huling sinabi niya, joke ko lang yung init-lamig thing eh parang sineryoso naman nito.

Caleb: ulol matulog ka na nga.

Mga ilang minute din siyang hindi naka reply. Akala ko tulog na kaya hindi ko na pinansin. BEEP.

Enzo.NDC: nakapalabas na ako pare, salamat sa tulong ha, gudnyt.

Nagulat na naman ako sa nabasa ko, anu ba naman tong gagong to parang wala lang sa kanya ang bagay na yun. At natawa lang ako hanggang sa maka tulog.

Lumipas ang mga araw at naging maayos ang takbo nang buhay ko and now is the moment of truth ang launching nang grupo namin sa buong student body, kinakabahan ako dahil napakalaking production ang ginawa namin. Lahat kami ay super excited na sumayaw.

Bago kami sumalang sa antablado ay nagdasal kami. Pinalibot kami ni sir Rich at inutusang mag hawak kamay. Hindi ko na namalayan na si Enzo ang katabi ko at magkahawak kami nang kamay. Nagsimula nang mag salita si sir nang mahalata kong gumagalaw ang kamay ni Enzo, mula sa simpleng hawak lang ay inisa-isa niyang ilagay ang fingers niya sa spaces between nang fingers ko. Nagulat ako, nanlamig ang buo kong katawan, hinarap ko siya, nakapikit siya pero abot tenga ang ngiti, nagdulot ito nang kuryente sa buo kong katawan. Out of the blue hindi ko na namalayan na napangiti narin ako.

Pagkatapos nang dasal ay hindi niya inalis ang kamay niya sa akin, pero winaksi ko ito. Ayokong magkaroon nang isyu sa pagitan naming dalawa lalo pa ngayon na meron nang namumuong magandang samahan sa amin nang mga kapwa ko dancers.

And the show started.


Habang sumasayaw kanina ay nakita ko si Sophie sa audience. Ang ganda talaga niya, ngumilay lang ako dito at napangiti. Kitangkita ko ang reaction niya mula sa titig na titig sa sayaw namin papunta sa pamumula at parang nahiya nang tumingin.

Pagkatapos nang buong production namin, nag yakapan at iyakan ang lahat sa backstage, di na nila mapigilan ang nararamdaman nila sa mga panahong iyon. Tumakbo si Klea at Isa sa amin ni Lester na noon ay nag uusap, at nag yakapan kaming apat. Mahigpit na yakapan, di siguro kami kapaniwala na ganun na ang narating nang pagsasama naming apat.

“Oh, di niyo na ako isasali diyan sa power hugs niyo?” Tama ba ang narinig ko? Hindi kaya.

“Felix!!!” sigaw ni Isa na napatakbo sa lalaki sa likod naming apat na may dalang dalawang boquet nang flowers. Lahat sila nagsipag takbuhan na maliban sa akin. Hindi ako makapaniwala na si Felix ang nakikita ko, malaki na talaga ang pinagbago niya, naging mas lean yung pangangatwan at mas malinis tingnan at lalo siyang gumwapo sa suot niyang glasses mas mature na siyang tingnan.

“Shoti (bunso), titingnan mu nalang ba ako hanggang mamaya?” sabi pa niya na may pa ngiti ngiti.

“So may balak ka pa palang magpakita sa amin, ha” inis kong sabi, kasi naalala ko ang mga panahong mag-isa lang akong gumala sa school na walang kasama.

“Aba, Shuí dào zhèlǐ lái (halika nga dito)” agad niya akong ginapos sa mga kamay niya at pinagtulungan ako nang iba na hubaran nang pantalon, yan kasi ang ginagawa naming pag may isang nagsusungit.

“Qǐng gěi wǒ(bitiwan niyo ako), Qǐng gěi wǒ, Qǐng gěi wǒ” paulitulit kong sinabi para lang mabitawan nila ako sa pagkakagapos.

Tawa lang kami nang tawa, nakakamiss yung mga sandaling iyon, kaya parang nangulila na naman ako sa mga kaibigan ko na matagal ko nang di nakakasama.

Nag aya si sir Rich na mag victory party sa bahay niya, kaya sama na ang lahat. Nagpaiwan si Felix kasi nahihiya siya hindi naman siya kagrupo. Nagyaya naman ito na mag dinner kinabukasan doon sa may Jolibee na 24hours, mahilig kasi kami sa fast food kaya doon parati ang punta naming especially pag gabi kasi maliit lang ang pumupunta doon. Kaya payag naman kaming lahat kasi noon lang kami nakakapag bonding.

Pagdating sa bahay nina sir Rich ay marami ang nakahandang pagkain para sa amin. At may sound system pang dala, parang house party talagang maituturing yung nangyayari. Sayawan, kantahan, sayawan ulit at napakaraming kainan. Nang makarami na nang kain lumabas na ang mga inumin. Alam nilang lahat na “boy inom” at “party boy” ako noong high school kaya ako daw ang tangero sa gin at mix samantalang si Blitz ang taga bigay nang Beer.

At dahil medyo budgeted ang inuman na iyon ay baso-baso lang ang tagayan pati sa beer, nakahilatag nang lahat sa sahig. “Teka lang kuha lang ako nang pambukas nung beer” sabi ni Shawn, isa din naming kasamahan sa grupo.

“Wag na pare.” Sabi ko sabay abot nung bote nang beer at kinagat ang tansan nito, saka binuksan ang bote nang beer gamit ang bibig ko. Nagulat ang lahat siyempre, hindi nila alam na may talent akong ganoon. Nakikita ko sa kanila na napatulala sa nangyari. Bigla naman akong tumawa nang malakas, at sinabayan na nila ako sa pagtawa.

“Mukhang mahaba habang inuman na naman ito” sabi ni Blitz na parang uhaw din sa alcohol.

Nagsipag-uwian na ang iba at kaming mga lalaki nalang ang naiwan sa lamesa para uminum. Tumayo ako at pumunta nang banyo para umihi. Nakapwesto na ako nang biglang bumukas ang pintuan nang banyo, hindi ko pala ito naisara, nang biglang pumasok si Enzo.

“Pare, kito mo namang umiihi ang tao eh, maghintay ka naman doon sa labas” sabi ko habang patuloy ang pagdaloy nang ihi ko.

“Pare, pa share nalang ihing ihi na talaga ako eh” at pumwesto din siya katabi ko. Hindi man lang ako hinintay matapos.

Medyo naparami ang inom ko kaya medyo natagalan ang ihi nang tirik na tirik ko noong titi. “pare ang laki niyang ahas mo ah” Sabi niya, na nakatitig talaga sa aking alaga.

Nang humarap siya sa akin gustong gusto ko talaga siyang sapakin sa sobrang kalasingan dahil sa inasta niya pero, para naman akong walang pinag-aralan niyan. Timing din naman na tapos na ako kaya umalais na ako sa banyo bago paman may mangyari kung anong kalandian. Alam ko na ang modus na iyon marami na ang gumawa sa akin iyan sa club pero strict policy ko talaga sa sex ay “NO TO FRIENDS” kaya bawal sa kanya. Talagang bawal.

Nang makabalik na ako sa lamesa ay papatapos na din ang tagayan kaya medyo ok na ako sa sitwasyong iyon kasi makakauwi na ako at hindi ko na makakasalamuha si Enzo.

Nang sumunod na araw ay bigla akong naalimpungatan sa mga nangyari kagabi, ini imagine ko what if nangyari ang hindi dapat mangyari. Kaya pag gising ko, galit na galit na si “mini leb” (ang tawag ko sa aking alaga). Ang aga-aga ang horny ko, anu ba naman to.

Bumangon ako at nagbihis nang panglakad at pumunta nang mini grocery para bumili nang pang almusal, dahil linggo noon at wala nang tao sa bahay para maghanda nito.
Bumibili ako sa likod na parte nang shop nang nakita ko si manong guard na nakatingin sa akin, siguro iniisip niya na shop lifter ako. Di ko na siya pinapansin, pero sa tuwing makikita ko siya ay nakatingin talaga siya sa akin. Nang biglang napansin ko na bumubukol ang kanyang harapan na hindi naman halata kanina. Duon ko napagtanto kung papaano ako makakaraos sa libog ko ngayong umaga.

Lumapit ako kay manong guard at tinanong kung nasaan ang CR, sabay kindat, at ngiti. Nakuha siguro niya ang ibig kong ipahiwatig at sinamahan niya ako papunta doon, agad naman akong nagpasalamat at sinabihan siya na kung pupwede ba niyang bantayan ang pinto kasi hindi ako sanay na naka lock ito dahil natatakot akong ma trap sa isang closed space. Nang umiihi ako napansin kong tinititigan ako ni manong guard.

“Manong? Nakapagalmusal ka na ba?” tanong ko sa kanya, agad naman itong lumingi. “Pasok ka manong nang makapagalmusal kana” sabi ko sa kanya sabay ngiti. Tiningnan niya ang paligid at pumasok, agad niyang kinain si “Mini Leb” na noong mga panahong iyon ay tirik na tirik na. Napakabilis nang pangyayari dahil parang batang uhaw sa gatas itong si manong eh ako naman boner boy pa noong umagang iyon kaya naman, POOF! It became coco crunch.

Lumabas agad si manong nang banyo at pasimpleng bumalik nang puwesto, nang lumabas ako nagulagt ako sa nakita kong nakaharap sa banyo na mamimili noong store, si Enzo.

Tingnan mo naman ang pagkakataon, nakalimutan ko nga pala na malapit lang ang boarding house niya sa bahay namin so talagang malaki ang posibilidad na magkikita kami noong mga panahong iyon. Nahiya ako kasi baka nakita niya ring lumabas si manong guard sa banyo. Dumiretso ako sa labasan nang hindi lumilingon.

Balisa ako buong araw hanggang sa takda naming tambay nang barkada, Masaya kami noong nagkitakita ngunit umiba na naman ang ihip nang hangin sa ulo ko dahil sa mga nangyayari sa buhay ko ngayon na involved si Enzo.

“Uri, Bakit ka nakatitig sa malayo? Mukhang malalim ang iniisip mo ah” Tanong ni Felix na katabi ko noon.

“Wala ito Aya (kuya)” sabi ko naman sabay kain nang burger na kanina pa nasa kamay ko.

“Hmp, baka naman iniisip mo lang yung babae mo ha, teka hindi ka pa pala nag kukuwento,  kwentuhan mo na kami dali!” sabi ni Klea na halong pag-iba nang boses, parang batang maliit siya kung magsalita.

“Babae?... itong si Uri? Aba, may inililihim kana kay Aya ngayon. Wǒ hěn fǎngǎn, rènwéi nǐ (naiinis na ako niyan ha)” sabi ni Felix.

“Ito kasing si Klea eh, kahit kelan ang bibig nito di maprenopreno.” Tugon ko na may halong galit.

“Oh siya, sige na nga siya si Sophie, at kabatch natin siya, Nursing student din, there is something weird sa babaeng ito at come to think of it may litrato ako sa Wallet niya, ni hindi pa kami noon ka close.” Agad na
Nagtawanan ang lahat.

“So stalker mo pare pinatulan mo?” Lester added.

“Patulan? Sinong nagsabing papatulan ko siya? Hahaha, She is out of my league man” pagsagot ko kay Lester.

“Bawiin mo iyang sinabi mo, baka kainin mo ang mga iyan.” Tugon naman ni Isa sa akin sinabi.

“okey sige heto nalang, I will turn off the silent mode of my phone, pag may nagtext diyan ngayon na hindi nag riring yang phone I will take that as a sign na I will consider, I repeat consider that statement”

A few minutes of talking biglang lumiwanag ang CP ko, at laking gulat ko dahil hindi nagring ang phone ko, Nagkatutuo ang sign. Huwat! Nang tingnan ko inuna ko ang profile settings ko, naka Business Profile pala siya kaya ang importananteng tao lang ang magkokontak dito na mag riring ito.

“Pano yan brother, panalo kami… we will expect results by the end of the month is that a deal?” Sabi ni Lester na napangisi.

“Ulol! Sino kaya tong taong to?”

Unknown number.

_Abangan

Read more...

The Best Thing I Ever Had - Season 3 Episode 6

Saturday, October 1, 2011

Author's Note: Again, maraming maraming salamat po sa lahat ng mga taong patuloy na sumusubaybay sa story na ito. Maraming salamat din po sa mga comments nio! Sorry po kung hindi ako nakakapagreply sa mga comments nio po. Sorry rin po kung uber late ang update..busy po kc sa school... BATIAN PORTION! lol..i would like to thank the following : russ , Rue , Erwin, dada , Roan , Jayfinpa , Darkboy13 , Mars , Jack , jm , wastedpup , kushu , Ace , mhei , jojie (and ur friend hehe) , MArc , royvan24 , mc , warren , patrick , Icy , Jasper Paulito , R3b3L^+ion , Mark Gonzales , superman , kenji , -SLUSHE_LOVE- , -jj- , -RL , John143 , Jaceph Elric , mcfrancis , eman_cruz , xndr. At sa lahat ng anonymous and silent readers ng MSOB and LOL. :) Siyempre I would like to thank my kuyas : kuya Jeffrey, kuya Liger , kuya Harvey :D , kuya coffee prince , kuya kenji (Kuya "KO" raw sabi ni kuya Arl.lol) , kuya kambal ko (kuya Arl..lol) and kuya Vince ko. :) And lastly, I would like to thank the 2 persons who made all of this possible, kuya mike and kuya jayson :). Para sa mga hindi ko po nabati, eto na lang, MWAH! :)

PS: Para po sa mga nag-add sa akin sa FB, uhhmm, send muna po kayu ng message sakin kung sino kayu,.-.-.. pakilala lang po kayu tpos friends na tau hahaha :)

BTW, don't forget to vote for kuya mike on PEBA!!! :)

This is Episode 6 of the TBTIEH Season 3! Enjoy!

Episode 6 - Back Together Again


"Ahhh ehhh....ayos lang naman siya.." sabi ni kuya Van..Pero parang may gusto pa siyang sabihin pero parang pinipigilan niya ang sarili niya..

"Ahh okay..".tumayo ako at akmang lalabas ng kwarto.

"O san ka pupunta?" tanong niya.

"Kay kuya Marco. gusto ko siyang makita." sabi ko.


Well, gusto ko naman kasing makita na si Marco ulit. Namiss ko rin yung mokong na yun.


Ang lantod! Grabe! Ang landi mo talaga! May Van ka na, naghahanap ka pa ng Marco! Grabe ang kati mo talaga!


Ang sabi ko, gusto kong makita yung tao dahil namimiss ko siya, hindi ko sinabing gusto ko siyang makita dahil crush ko siya! Abnormal ka talaga!


"Ayy.." parang nadisappoint siya.."Ganun ba??, sige.." sabi niya.

Hala! anong problema nito?


Baka naman nagseselos!


Nagseselos?


Ayy hinde!!!!!!!!


Bakit naman?


Hello?! Ang slow mo talaga, shunga na nga, slow pa..haay nako!


Eh bakit nga?!


Si Marco yung pupuntahan mo edi tiyak magseselos yan! Hello?! nakalimutan mo na ba? Marco's inlove with you too!


Ohh so? Friends lang naman kami ni kuya Marco ah?


Naku! Friends nga lang ba talaga?


Gaga! Ou naman! friends lang kami nun hanu!


Whatever!


Nasa ganoon akong pakikipagtalo sa boses sa utak ko ng biglang sumulpot si manang sa pinto..

"Sir Av, may bisita po kayo sa baba.." sabi ni manang.

Hala?! Bisita na agad? wala pang isang araw dito may bisita na agad? Sosyal!


Talagang sosyal ako! Hindi katulad mo! Cheap! hahah


Yabang naman nito!! Hoy FYI! Hindi ako cheap!


Hahaha, whatever.


"Ah eh...sino daw po yun manang?" tanong ko.

"Sina sir Marco po.." Nagkatinginan kami ni kuya Van..Parang bigla naman siyang naging malungkot nung narinig niyang nasa baba si Marco..

Nagseselos nga kasi!


Mukha nga. 


"Sige po manang, susunod na kami." at umalis na si manang. Nilapitan ko si Van sa kama,.Hinawakan ko ang kamay niya at ngumiti sa kanya.

"Tara, puntahan natin si kuya Marco sa baba." sabi ko. Ngumiti naman siya at tumayo na..Papalabas na sana kami ng pinto ng bigla niya akong yakapin at halikan muli.

"O para saan yun?" sabi ko.

"Sakin ka lang..Nakakulong ka na dito sa puso ko, kaya wala nang makakakuha sa'yo." sabi niya.

Tinulak ko ang noo niya. "Umm! Hindi ka pa rin nagbabago! Abnormal ka pa rin! At ang Corny ha!" sabi ko. "Tara na nga!"

Bumaba na kami. Hindi pa rin bumibitiw ang kamay namin sa isa't-isa..

Aray!


Hala? Bakit ka naman umaaray diyan?


Ang dami kasing langgam! Masyado kasi kayong sweet!


Inggit ka lang!


Che!


Nasa hagdan pa lang kami ay nakikita ko na sina kuya Marco, Macky at Coleen na nakaupo sa couch sa sala..Papalapit na kami sa kanila ng bigla silang nagtayuan at tumingin papunta sa amin ng nakangiti..Nginitian ko rin naman sila..Agad pumunta sina Coleen at Macky papunta sa akin. Binitawan naman ni kuya Van ang kamay ko para mayakap ang mga kaibigan ko..

"Av!" sabay nila akong niyakap..

"Buti naman okay ka..Akala namin iniwan mo na kami.." mangiyak-ngiyak na sinabi ni Coleen.

"Oo nga, pero buti na lang at okay ka na..Namiss ka namin!" sabi naman ni Macky..

Nginitian ko silang dalawa.. Namiss ko rin tong dalawang abnormal na mga kaibigan ko.


Hindi ko namalayang pumatak na pala ang luha ko.."Namiss ko rin kayo." ang saya-saya ko kasi nakita ko na ulit silang lahat,.

"Av.." sabi ni Marco..Gumilid muna yung dalawa para mag-give way kay Marco. Agad siyang lumapit sa akin at niyakap ako ng mahigpit.."Av! Thank God at okay ka!.Namiss kita..sobra..."

"Namiss din kita kuya.." ang nasabi ko na lang..habang nakayakap ako kay kuya Marco, nakita ko si kuya Van na nakatingin lang sa floor at parang may malalim na iniisip.

Anong drama nun?


Nagseselos nga!


Ganun?


Hayy nako! Paulit-ulit na lang! Parrot teh?! Unli?!


Kumalas na si Marco sa pagkakayakap sa akin at hinawakan niya ang magkabila kong pisngi.."I'm really happy to see you again.." nginitian niya ako at pumatak ang luha niya..

"Me too kuya.." at nginitian ko rin siya..hinalikan niya ako sa noo at niyakap muli...

"Ehem ehem.." sabi ni Macky.."Hindi naman kaya magdikit na ang mga katawan ninyo niyan?"

Tumawa kaming lahat except si Van..mukhang may gumugulo talaga sa kanya..

Uulitin ko pa ba yung reason kung bakit?


Hinde yaan mu na..muka ka lang tanga..para kang sirang plaka! hahah


Che!


Anyway, so ayun nga, nagkita-kita na ulit kami. Umupo kami sa couch..2 yung couch sa sala. dun sa isa, nakaupo silang tatlo..dun naman sa isa, magkatabi kami ni Van na umupo. nasa kanang side ko siya..Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at hinawakan ko ang kamay niya.. Pagkatapos ay tiningnan siya't ngumiti..Parang nagliwanag naman ang buong mukha niya at nginitian niya ako.,hinigpitan pa niya ang pagkakahawa sa kamay ko't umakbay sa akin..Nakangiti naman sa amin yung dalawa..Si kuya Marco naman, halatang pilit yung ngiti niya.

O! Alam ko na sasabihin mo! Nagseselos diba?


Hayy nako! Buti naman alam mo! Nahihirapan na kaya akong paulit-ulit na sinasabi sa'yo!


Sinimulan kong ikinuwento sa kanila ang lahat ng nangyari sa akin..mula sa pagsagip sa akin ni kuya Caloy, hanggang sa pagkakadiscover ko sa real identity ko, as Sam Wilson..Nakikinig naman sila sa akin ng mabuti habang nilalaro laro ni kuya Van ang kaliwang palad ko..ewan ko ba kung bakit niya ginagawa yun, pero hinayaan ko lang siya..Hindi naman kasi nakakadistract.

Panung hindi nakakadistract, eh gusto mo kasi!


Ou na! Sige na! Gusto na! Eh ano naman ngayon sa'yo?!


Wala naman.


Wala naman pala eh!


Pagkatapos ng kwento ko,..

"Grabe,..ang gulo pala ng buhay mo Av este Sam." sabi ni Coleen..

"Oo nga eh, pang-teleserye ang drama!" sabi naman ni Macky.

"I know right?!" sabi ko naman.

Tumawa naman kaming lahat..Pagkatapos ng kwentuha'y nagpaalam na sina kuya Marco..Pagkatapos ay umupo kaming muli ni kuya Van sa couch..nakasandal ang ulo ko sa balikat niya at nakaholding hands..

"Bakit parang hindi masaya kanina nung nandito si Marco?" tanong ko..

"Wala.." sabi niya.

"Nagseselos ka ba kay kuya Marco?" tanong ko.tinignan ko siya sa mga mata.

"Oo." seryoso niyang sagot habang nakatitig sa akin.

Tama ka nga! Nagseselos nga talaga siya!


Hello?! May tao ba?


No comment na lang ako..baka kung ano pa masabi ko sa'yo.


Okay.

Nginitian ko siya at hinalikan sa labi.."Wag kang magselos kay kuya Marco..kaibigan ko lang siya..parang kapatid ko na lang din iyon."

Nginitian niya ako.."So ibig bang sabihin nito tayo na ulit?" tanong niya habang nakangiti.

"Nanligaw ka na ba?" tumawa ako..

"Akala ko pa naman makakalusot na ko!" sabi niya.

Tumawa lang ako..Pagkatapos ay niyakap ko siya..Napansin ko yung singsing na binigay niya sa akin. I was wearing it the whole time..Buti na nga lang at hindi siya nawala,. sa dinami-dami ng pinagdaanan ko, naka-stay lang siya sa daliri ko..Nakita niyang naka titig lang ako sa singsing na iyon na nakasuot sa daliri ko..


"Tayo na diba?" sabi niya.

"..hahalikan ba kita kung hindi tayo??" sabi ko.

"Sabi ko na nga ba eh!" sabi niya.."I love you Av..este Sam pala.." sabi niya at tumawa.

"I love you too kuya.." sabi ko.


Kumain kami ng hapunan at doon siya natulog sa amin..

PS: Walang nangyari sa amin huh!


Nag-umpisa na ulit akong bumalik sa pag-aaral..Nakahabol naman ako kaagad sa mga lessons dahil hindi naman ganoon ka-complicated ang mga ito..Masaya rin ang mga teachers at mga kaklase ko sa aking pagbabalik..Lumipas ang mga araw at bumalik na sa dati ang buhay ko..Paminsan minsan nama akong dinadalaw nila kuya Ken at kuya Max sa bahay..Nabalitaan ko rin na nag-aaral nang muli si kuya Caloy sa Manila..Nursing ang course na kinuha niya,. Naipapagamot na rin si nanay Soledad kaya bumubuti na ang kanyang kalagayan..Okay rin naman ang naging relationship namin ni Van,.Wala pa namang sinasapian ni Jenny or ni Ram sa paligid kaya walang kontra bida sa relasyon namin..

Eh paano naman si Marco?


Ay oo nga no..Ayun! Ang balita ko eh may nililigawan na si kuya Marco..si Cathy! Maganda si Cathy, matalino, at mabait raw sabi ng iba kong mga kaklase..Kaya siguro nagustuhan ni kuya Marco..I'm happy for him..

Happy ka ba talaga?


Oo naman! I'm happy na na-realize niya na babae talaga ang gusto niya,.naguluhan lang siguro siya noon nung sinabi niyang ako ang gusto niya..


Hindi ka nagseselos?


Bakit naman ako magseselos? At isa pa, I'm happy rin naman sa kalagayan ko ngayon ah..Happy ako with Van..so bakit pa ako maghahanap ng iba diba?


Ok.

Everything seems to be fine as time goes by. Parang ang saya-saya ng buhay.. Kasama ko ang mga kaibigan ko,..kasama ko ang mga taong mahal ko,.Nasa tabi ko lang palagi si Van..meron man kaming mga misunderstandings pero naayos naman kaagad..Madalas rin siyang matulog sa bahay..lalo na kapag Friday..

PS ulit: Walang nangyari sa amin,.


Hindi pa kasi ako ready sa ganoong bagay..oo 16 na nga ako, nasa college na, pero siyempre, mayroon pa ring mga bagay na hindi pa ako handang gawin, at isa na roon ang sex..Maybe the right time will come.

Ang arte mo naman!


Ewan ko sa'yo! Palibhasa kasi, malandi ka!


Che!

Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana..Isang araw, pagkagising ko ay bumaba ako para kumain ng almusal,.Sunday noon kaya walang pasok..Pababa pa lang ako ng hagdan ay rinig ko na ang mga tawanan ng mga pamilyar na tao..Pagpunta ko sa sala, nakita ko sina mommy, daddy at buong Wilson family na nagkukuwentuhan. Lumapit ako sa kanila at binati silang lahat..Niyakap ko sila pati na rin si Sai..mukhang natutunan na niyang tanggapin ang lahat..

Pero bakit sila nandito?


"Uhmm, mama, papa, why are you here?" tanong ko.

"Sam..we're here to...."


----------------------
Until the next episode,
Sam.

Read more...

Without You 2

Friday, September 30, 2011

So inspired po akong magsulat kaya meron na agad nang chapter two.

Sana po Nagustuhan niyo ang flow nang story at sana ay abangan ninyo ang mga twists nito.

magpapasalamat po pala ako sa kay Kuya Jayson at Miss D, thank you po sa pag ad sakin as contributor to your blog at sa mga unang nagcomment sa aking nilikha sina joseph at Jayfinpa... maraming salamat.

2nd Installment ko na po, and don't mind to leave a comment, i would highly appreciate it :) Enjoy!



CHAPTER 2: Sophie

As usual isang araw na naman nang paghihintay sa crush ko dito sa tapat nang gate nang University namin, uma-umaga nalang ay dito ako naka puwesto. Siya nga pala, ako nga pala si Sophie, 16 turning 17 na rin, Nursing student din ako dito sa university. Vital statistics uum… 34,28,35 medyo malaki yung tiyan ko pero mind you may hubog din naman ako, yun nga lang pinagkaitan nang hight, 5’3 yun lang huhuhu, gusto ko pa naman sanang mas matangkad pa doon. Di ako gaanong maporma, simple lang minsan nga casual shirt at jeans pero im not that boyish ngayon ,di gaya noon na kailangan si mama pa maghanda nang damit ko para wag lang akong pagkamalang tomboy nang mga kapitbahay namin. Mahaba ang buhok ko gusto ko kasi hanggang balakang talaga ito, mas comportable ako, at tinatawag pa nga nila akong nerd kasi may neardy glasses ako at braces. Ang pangit ko ano, kaya paanu naman ako mapapansin nang super crush ko.

Teka nga pala di ko pa siya napapakilala sa inyo, uhm pero bawal ipagsabi ha, baka kasi mabuko niy ako eh, Siya si Caleb Uriel Tan y Espinosa, alam ko kilala niyo siya, nagulat siguro kayo kung bakit may Espinosa, yun kasi ang maiden name ni mama niya kaya nilagay ko diyan parang tunog espanyol at para ang Initials niya would spell out C-U-T-E! oh diba, tama naman ako cute talaga siya, kay nga crush na crush ko siya eh.

6:30 palang, medyo late na kasi dumating yang si Caleb eh, 7 am ang first class niya kaya 6:45 siya dumadating. Ako pinapanood ko nalang siyang naglalakad patungong gate uma-umaga at tsaka umalis para sa 7:30 ko naman na clase. Dami kong alam noh, sige aaminin ko may pagka stalker ako, lahat nang class schedules niya alam ko, pati family profile niya alam ko, school backgrounds, affiliations, organizations, name it alam ko, pero isa lang ang hindi, ang mga saloobin niya – alam niyo kung bakit, dahil hindi kami magkakilala. Isa lang ako sa maraming tagahanga na nasa tabi lang, walang guts makipagkaibigan sa isang diyos nang Universidad.

Nasa-ilalim ako nang daydreaming nang nakita kong nasa harap ko na siya. SHIIIIIIIIIITT!!!! Sigaw ko sa isip, hindi ko na alam ang gagawin kaya… TAKBO SOPHIE!!!!!!!! Ulit na sigaw sa sarili.

Hindi ako huminto sa kahit na sino o kahit na ano, basta makaabot lang ako nang Nursing Building na nasa gitna pa nang campus. Mabilis na takbo, hingal na hingal ako, panting at the hallway, di alam ang gagawin. Buti naman at wala na akong naaninag na imahe ni Caleb, Muntik na ako doon ah, muntik ka sa anu sister? Eh hindi ka naman preso’ngtakas para pagtaguan mo siya nang ganoon nalang, pagdidiin nang utak ko sa akin. Ah, bastah dapat I would still remain invisible to him… as much as I can.

Natapos na ang first subject ko, super gutom na naman. Nag bo-board kasi ako malapit sa school at para makatipid hindi na ako kumakain bago pumunta nang school. Daming tao naman sa canteen, pero dapat makipagsiksikan para makakain. Di ko napapansin ang mga tao, nahihiya ako sa ginawa kong pagtakbo kanina, anu ba naman kasi ang pumasok sa kokote niya at maaga pa siyang pumunta nang school. Yan tuloy, nahihiya na ako na makaharap siya. Malapit na ako sa counter nang hinanap ko ang wallet ko na nasa likurang bahagi nang aking pantalon, Oh my! Nawawala ang wallet ko! “nasaan na yun… hindi pwedeng mawala yun buong buwang baon ko nadoon.” Mahina kong nasabi.

“Ate, ako na ang magbabayad nung sa kanya” sabi nang lalaking katabi ko na ngayon ko lang napansin, nakayuko ako kaya sapatos lang niya ang nakita ko, hanggang makaharap ako sa matipuno niyang katawan, naka checkered polo siya na mix nang gray at dark blue teka kilala ko kung kanino to ah! Favorite top ko yan na suot-suot ni at nakita ko din ang mukha niya. Literally napanganga nalang ako, si Caleb, all this time nasa tabi ko lang siya. Para siyang gagong ngiti nang ngiti, yung mga ngiting noon ay hindi ko makikita nang malapitan, napakagwapo niya talaga.

“oh tara na!” sabi niya sakin matapos niyang magbayad nang kakainin namin, Teka, kakainin namin? Kasama ko siya? What is happening today bakit ganito toh? Lumalakas ang kabog nang dibdib ko nang pumunta kami sa bakanteng lamesa na pang two seaters lang. Lord, totoo ba talaga to? Please kung nananaginip ako, wag mu na akong gisingin!

Bago paman siya naka siya nakaupo, “uhm.. Caleb…” sabi ko, napahinto naman siya at tiningan ako na may pagtataka. Bigla naman akong tinamaan nang hiya at tumingin sa sahig, “ah..eh.. Thank you nga pala dito” wala na akong maisip na sabihin. Anu ba naman ako, oo. Ngumiti lang siya at “Hali kana at samahan mo na ako dito.”

Kain lang ang ginawa ko nahihiya talaga akong makipagusap sa kanya, nahihiya talaga ako. Pero hindi parin ako makapaniwala na kasabay kong kumain ang taong talagang nagpapacompleto nang bawat araw ko.

“Um, Caleb nga pala, Caleb Ur…” sabi niya na agad ko namang binara na hindi sinasadya. “Caleb Uriel Espinosa Tan. Alam ko!” nang marealize ko na nasabi ko ang buo niyang pangalan napalagay ko ang mga kamay ko sa aking bibig. Napangiti naman si Caleb at napangisi nang bahagya. “Kilala mu pala talaga ako, di naman ako sikat sa school ah…” napayuko naman ako sa hiya.

“Nga pala, anong pangalan mo? Mukhang di pa kita kilala?” Yabang naman nito oo, pero mas gumwapo siya pag aasta nang ganito. “Sophie Marie Aldeguer. Nakakahiya naman ako oh. Sorry po” Sagot ko naman at nararamdamn ko nang umiinit ang aking mga pisngi.

“Bakit naman”

“ah eh… marami… marami sana akong itatanong kaya lang baka ma late ako sa susunod kong class.. cge bye…”

“Ay sya nga pala…” sabi niya, sabay dukot sa bulsa niya. Ang wallet ko, pano naman napunta sa kanya toh? “...Nahulog mu yan kanina nang tumatatakbo ka. Di ko nga alam kung bakit pero, natawa talaga ako.” Grabe naman ang pagtawa nito. Nahiya na talaga ako kinuha ko ang wallet at nagpasalamat nalang at umalis.

Caleb’s POV

“Grabe talaga tong babaeng ito, lakas siguro nang tama nito sa akin. Pero cute siya, hmp,  pwede narin” sabi ko sa sarili habang inuubos ang kinakain ko. Nang biglang nag ring ang phone ko.

“Oh Lester napatawag ka?” sabi ko

“Tol, mag papractice ka ba mamaya?” siya sa kabilang linya

“aba siyempre, bakit anong meron?”

“May sasabihin daw si Sir mamaya at importante daw?”

“Si sir Rich ba ang tinutukoy mo?Anu nanaman ba yan?”

“Di ko rin naman alam tol eh, attend na lang tayo mamaya”

Nagpaalam na kami sa isat isa. Napansin kong ako lang mag isa ang kumakain nakaramdam ako nang kirot sa puso. Dati rati ay hindi ako nakikitang magisa kahit saan dahil kasama ko ang barkada ko. Di na kami magkakapareho nang schedule. Si Felix kasi Business Administration ang kinuhang kurso, malayo din ang building nila sa Nursing Building kaya minsan nalang kami magkita. Sina Lester, Isa at Klea ay kasama ko sa kinuhang kurso kaya lang eh magkakaiba na kami nang sections, ang masaklap dito kapag duty day nila ay lecture day ko naman, si Lester na nga lang ang kapareho ko nang schedule pero busy na siya ngayon sa nobya niyang si Mae.

Ang gusto ko lang sa set-up namin ay nagsimula kami nang dance group sa college namin, mga samahan nang mga mahilig lang sumayaw sa kahit anong occasion nang college, at kasama ko sina Lester, Isa at Klea dito at iba ding mga ka close namin na nakilala namin sa pagsasayaw.

Umalis na ako sa canteen at pumunta nang library. Doon ang lipas oras ko dahil aircon, ilalabas ko lang laptop ko at magsulat nang kung ano-ano. Minsan mga eh nag edit lang ako nang videos, pictures at music para lang pamatay nang oras. Nagsusulat ako nang tinatapos kong blogpost nang nakita ko muli si Sophie galing sa malayo, maraming librong dala. Nakaplaylist na noon ang laptop ko at doon nakasaksak yung earbuds ko na batman ang design (favorite ko kasi si batman). Nang tumunog ang pamilyar na kanta sa akin iTunes.



Hi
Girl you just caught my eye
thought I should give it try
and get your name & your number
go grab some lunch & eat cucumbers

Why,
Did i say that “I don’t know why?”.
But you’re smilin’ & it’s something’ i like
on your face, yeah it suits you
girl we connect like we have Bluetooth

Bawat hapit nung lyrics parang iba ang tingin ko sa kanya, nangungusap yung kanta sa akin, am I mesmerized with her look? those glasses? Braces? Pero ang cute niyang ngumiti, nakakahumaling.Weird pero napapangiti narin ako.
I don’t know why
I’m drawn to you
Could you be the other one so we’d equal two?
and this is all based on a lucky chance
that you would rather add then subtract
Am I Infatuating with her? Teka nga di ko siya type. Anu ba to bat ganito nararamdaman ko. Lumalapit na siya sa kinaroroonan ko, parang mabigat ang dala niya ah. Tulungan ko kaya siya
You & I
could be like sonny &cher
honey & bears
You & I
could be like aladdin & jasmine
lets ma…
I was so drawn looking at her na papalapit nang tumayo akong bigla hindi ko pa nakukuha ang earbuds ko at dahil medyo may katangkaran ako nahila nito ang laptop ko at bigla itong nagflip at nakuha yung earbuds sa audio plug. Naku patay.

…ke it happen
La.la.la.la.la.la.la.la.la.ala.al

Nataranta ako pinatay ko kaagad ang laptop ko dahil ang escandalo ako sa loob nang library. Nang makatayo na ako nakita ko silang lahat na nakatingin sa akin. Hiyanghiya talaga ako sa nangyari, parang nanliit ang tingin ko sa sarili ko. At bigla nalang akong nagpeace sign sa lahat nang nakatingin sa akin.

“Um… Ca… Caleb. Ok kalang?” Sabi ni Sophie na nasa harap ko na noong mga oras na iyon.

“ah…ah…eh…” shit bakit ka nag sta-stutter Caleb ikaw ba yan? “ah, nagulat lang ako kasi may langgam na pumasok nang pantalon ko” palusot ko nalng dito.

Natawa lang siya sa sinabi ko, nahihiya na talaga kao sa ginagawa ko.

“Um tulungan na kita diyan, dalhin na natin sa circulating room” sabi ko.

“naku wag na, ok na ako, pagpatuloy mo nalang yang ginagawa mo”

“kailangan ko din umalis dito nakakhiya na eh, ok lang naman siguro kung samahan kita”

She just smiled and handed me her books. Napangiti narin ako at tinitigan siya, di mawaglit sa mga labi niya ang ngiti. Pumasok na kami nag circulating area, doon ang pinakatahimik na lugar sa buong library. Nag settle ako sa isa sa mga tables doon habang binabalik naman niya ng dinalang mga libro. Nang pumasok na siya hindi na ako mapakali, gusto ko nang makipagkwentuhan excited din naman akong magtanong sa kanya, pero nilampasan niya lang ako at dumiretso sa paghanap nang libro.

Sinundan ko nalang siya. Pasimple akong hinanap kung saan siya at saka pumasok sa katapat nitong shelf, tinititigan ko lang yung mga mata niya hoping na makita niya ako mula sa kabila.  Ayun tinititigan ko lang siya, bigla siyang naglakad naghahanap nang libro niya, sinundan ko lang siya titig na titig parin sa mga mata niya. Nag bend over siya at parang napaluhod dahil nakita niya siguro ang hinahanap na libro sa shelf, napaluhod din naman ako sa other side at kinuha ang katapat nong libro na kinuha niya. Napangiti siya sa ginawa ko kaya napangiti din ako, kunwaring nag scan ako nag content noong book noon ko nalaman na engineering book pa ang nakuha ko, tawa nlng ako sa kinalalagyan ko

Nang napatingin ako sa kanya nahuli ko siyang nakatitig sa akin, at bigla siyang umiwas nang tingin. Parang kinikilig ako sa ginawa niya kaya binalik ko ang libro na kinuha ko at biglang punta sa kanyang side nang shelf. Nakita ko noong napatitig siya sa kabilang side at nagulat siguro na wala na ako, nakita ko ang paghanap  niya sa akin. Natawa nlng ako at biglang bumaling ang tingin niya sa kinatatayuan ko na isang hakbang mula sa kanya. Nang makita niya ako umupo siya sa sahig at napabasa nalang ulit sa libro niya.

Umupo nalang ako sa tabi niya at kunwari na akong nagbabasa nang libro, kinakabahan akong mag open nang topic baka kung anong isipin niy. Well here it goes. Bubuka na ako nang bibig nang. “By Chance!” sabi niya.

Nagulat ako siyempre, di naman siya nakatingin sa akin at sa libro ito nakatitig, ako ba kinausap noon? “um… may sinabi kaba?” tanong kong nalilito.

“Sabi ko, By Chance… yun yung kantang pinapakinggan mo kanina diba?” sabi niya na humarap sa akin at nakangiti. Parang na hihipnotize talaga ako sa mga ngiti niya.

“ah.. oo, pano mo naman nalaman yun? Di naman sikat ang kanta?”

“My cousin said ang maganda daw yun, maganda nga kaya ko na download, tugma kasi sa gusto kong sabihin SAYO!!” Masaya siya sa pagkakasabi pero nagulat din siya sa sinabi niya, makikita mong nanlaki ang mga mata niya. Natahimik kaming pareho.

“Saang linya?” tanong ko sa kanya. “Ha anong sabi mo?” balik niya sa akin na parang nanginginig. “sabi ko saang linya noong kanta?” Napahinto talaga siya at napaisip.

Hey
How’ve you been?
I know that it’s been awhile.
Are you tired cause you’ve been on my mind
runnin’ thousand & thousands of miles
Sorry, I know that line’s outta style
but you
you look so beautiful on this starry night
loving the way the moonlight catches your eyes & your smile
i’m captivated
your beauty is timeless never outdated

Akala ko na tuloy kakantahin niya pero tinula niya lang pero ang pagkakasabi niya parang iba, parang may gusto siyang ipahiwatig. Ah ewan.

“alam mo bang favorite ko ang kantang yan?” sabi ko sa kanya.

“Ngayon lang, marami pa pala akong hindi alam sa iyo”

“stalker ba kita?”

“ha? Anong pinagsasabi mo?” gulat niyang tanong.

“kanina ko pa kasi na notice na marami kang alam tungkol sa akin, kung anong oras ako dumadating sa school, kung saan ako parating nakaupo kapag nasa libraray ako, pati FULL NAME ko alam mo din, ano pa ba ang alam mo tungkol sa akin?”

“ang kulit mo, marami, napakarami pa, pero wag mo na siguro dapat alamin ngayon, baka magulat ka lang sa mga sasabihin ko, matatagalan tayo noh, isa pa diba may practice ka ngayon?”

Practice? Pano niya nalaman na may practice pa ako ngayon?PRACTICE!!! shit may practice nga pala ako ngayon. Tiningnan ko agad ang relo ko, 3:55pm. Shit! Malalate na ako. “oo nga pala, sorry kung mauuna ako, kita-kita nalang bye.” And out of the blue hinalikan ko siya sa pisngi. At umalis na nagmamadali.

Dumating ako sa classroom nang nakita ko na iilan pa lang ang nandodoon, yung iba nag pa practice na. Kinuha ko ang laptop ko at speaker at pinaandar na ang music. Nang dumating sina Lester, Klea at Isa kasama ang iba pa naming samahan sa grupo na close ko narin sina Teo, Janelle, Janice, Hera at ang ex nitong si Enzo. May mga dala silang pagkain.

“hay salamat, pagkatapos niyong kumain. Practice na tayo oh, baka kasi magalit na naman si sir.”

Klea: Ang sipag mo naman Caleb. May nakain ka bang bago ngayon? O baka nilalagnat ka?”

Isa: baka naman Tinipus yang si Caleb nang di natin nalalaman

Janelle: Girls, may nangyari lang sa amin kagabi ni Baba ko (baba nga pala ang tawag sa akin ni Janelle, para kasi kaming mag asawa kapag practice, well sa isip-isip niya), masarap kaya day.

Janice: ang sagwa mo naman Nel, ikaw kaya diyan yung lalake papormahin, bakit naman papatol sayo si Caleb.

At nagtawanan silang lahat.

“ano ba naman kayo? Ok lang kaya ako, may nakilala lang, kaya abot tenga ang ngiti” pagmamayabang kong sabi na ikinagulat nina Lester, Klea at Isa dahil alam nilang di pa ako nakabangit nang ganoon since sa amin ni Jessie.

“pare bago yan ah, dapat malaman ito ni Felix, tawagan ko na kaya yun” sabi ni Lester na may kasamang pang aasar.

“tol, wag na its no big deal, saka parang wala naman akong gusto sa kanya, walang pag-asa… next time nalang pag alam kong ito na nga, mabibigla pa yung isa mamaya niyan.” Agad kong paghinto kay Lester.

Alam ko ang sinabi ko at totoo ito, naging super ingat na ako sa mga babaeng kinalolokohan ko. Di pa nga ako nagkaroon nang serious relationship after Jessie, im scared of picking up the same girl at baka ngayon hindi ko na kayanin na iwan ako at ituloy ko ang pagpapakamatay.

“una nalang siguro ako sa inyong mag warm up.” Sabi ko sa kanila. Gusto kung iwaksi sa isip ko ang sa amin ni Jessie. Pumunta sila sa isang sulok at ako naman pumunta sa bag ko, sanay na akong maghubad nang shirt sa harap nang maraming tao (minsan nga sa bar pag marami ang nag request, trip-trip lang). Nag hinubad ko ang shirt ko may malakas na pagbagsak kaming narinig. Si Enzo, mag-isa sa gitnang bahagi nang rum natumba kasama ang upuan niya, tinakbuhan ko naman baka kasi may nangyaring masama, at saka ko pinatayo.

“Ah pare, ok lang ako nakatitig kasi ako sa malayo, di ko namalayang wala pala akong uupuan.” Sabi niya na parang may iniindayong sakit. Tumawa na kaming lahat sa paliwanag niya.

“Loko to oo” at ginulo ko ang buhok niya. Bumalik ako sa bag ko at sinuot ang black sando ko para mag warm up, mas mabilis kasi akong pawisan pag naka black, at yun lang ang dala ko.



Napansin ko na may nakatitig sa akin na parang super hanga kay nag decide ako na doon mag stop. Nakita ko siya at nakilala, ngiting malibog nalang ang binigay ko sa kanya, matagal ko naring nakikita na parati niya akong tinititigan.

Pakindat ko pang tugon dito “Oh, hinay hinay ka lang, parang matutunaw naman ako niyan pareng

Enzo”.

_Abangan

Read more...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP