Without You 6

Monday, November 7, 2011


Hello there... update na po ako, medyo maliit itong chapter na ito kahit na isa ito sa mga malalaking nangyari sa buhay ni Caleb, merong rason kung bakit, basta abangan niyo nalang po

Thank you nga pala sa lahat nang bumasa at nagsusubaybay nang Without You.
Gusto niyo ba talaga akong makilala? hehehe Soon po.

Bati portion na, Thanks to Miss D., I can't wait to read your continuations, sir Jayson P., thank you po sa pag acknowledge ninyo sa akin, Jayfpina na parating nakaabang sa site ko, kina Russ, Rue, joseph, joed12, ramy from qatar, andrei, dark_ken, Ross, Coffee Prince at sa mga anons at sa mga nag e-mail, type ko pa ulit yung scene na yun... soon you will be updated... thanks... hi sana susubaybayan ninyo parin po ito.

At malapit na malapit na ang "Exchange of Hearts" sana subaybayan niyo din po ito gaya nang pagsubaybay ninyo sa "Without You"

Website: urikido.blogspot.com
Email: uri_kido10@yahoo.com
Facebook: Gusto niyo na ba talagang malaman? :D

6th Installment na and more to go and don't mind to leave a comment, i would highly appreciate it even if you do go Anon :)

Anu ang kahihinatnan nang pagkabigo ni Caleb kay Sophie? at May mga bago na namang mga tauhan sa kwentong ito na lalo pang magpapakomplikado sa buhay nang ating bida, sino-sino kaya sila at sino sa kanila ang magkakaroon nang malaking papel sa buhay ni Caleb.



CHAPTER 6: Reborn

Nakaupo na ako sa tabi nang dagat, nakatanaw sa malayo malalim ang pagiisip, saan ba ako nagkamali saan ba ako nagkulang. Pero alam ko deep within me hindi sapat ang magparamdam pero wala akong magawa I wasn’t expecting those things to happen it just did.

Umupo si Felix sa tabi ko, “Iinum mo nalang yan bro!” sabay abot nang isng bote nang beer. Kinuha ko naman ito at nagsimulang uminum.

“Aya? Masama ba akong tao…?” biglang tumulo na naman ang luha mula sa mga mata ko. “bakit sila ganun? Niloloko nila ako, they always take advantage over me, yun yung main reason na ayokong maging totally serious sa pakikipag relasyon, dahil natatakot na akong iwan, parati nalang akong iniiwan, lahat nalang sila iniiwan ako.” Hindi pa ako umiiyak sa harap nang ibang tao kay Felix palang, marami nang alam si Felix tungkol sa akin, and who would be the best one to understand than him.

“Huwag mong sabihin yan Shio… nandito kami, mga kabarkada mo, mga bestfriends mo, hinding-hindi ka naming iiwan, promise ko yan sayo” niyakap ko siya pero saglit lang, raamdam ko ang init nang katawan niya sa gitna nang malamig na hampas nang malakas na hangin sa dalampasigan.

“Salamat sa pagdal sa akin ditto in such short notice… the best ka talaga.”sabi ko.

“Walang anu man yun basta ikaw magbabayad.” Sabi ni Felix at tumawa ito nang malakas, nagtawanan kaming dalawa nang biglang

“No Felix, It’s on the house, alam ko namang hindi kayo tatagal” sabi nang isang pamilyar na boses sa likod namin.

“Oh my go-o… Steven? Ikaw na ba yan?” tumayo ako bigla at nagulat sa nakita ko napalingon naman si Felix habang naka-upo.

“Gosh, Caleb… Hindi ka na nagbago” natatawa nitong tugon nang biglang nakipagkamay siya sa amin. Tumayo naman si Felix at nakipag kamay pero hindi naman niya ito binigyan nang kahit anong emosyon sa mukha.

“Felix, mas lalo ka pang gumagwapo ah!” sabi ni Steven, Yes bakla si steven and he is out, may itsura naman siya kaso lang mataba, pero napakabait, at type niya si Felix. Schoolmate siya naming noong High School, umalis ito papuntang America pagkatapos makagraduate kay matagal-tagal ko narin siyang hindi nakikita.

Inalis ni felix ang kamay niya na hawak-hawak pa ni steven and abruptly. “hahahaha… Nakakatawa ka naman Felix, Don’t worry I’m so over you” at biglang sumerioso si Steven. May tension na akong nararmdaman dahil ayaw na ayaw ni Felix sa mga bakla lalo na kapag alam nitong lumalandi na ito sa kanya.

“So… Steven, Saan ka na ngayon? What have you been doing lately?” I asked to cut the tension that was uprising.

“I came back to take over the Family Business, I own the place and other resorts in this side of the towns, Why don’t you go to my newly built luxury resort in Cebu, I know you will love it there.” He said.

“Wow, that sounds like a great idea (sabi k okay Steven, tapos ay hinarap ko si Felix)… Aya, diba hindi pa ako nakakapag celebrate noong birthday ko? At dahil summer naman I want to throw a party doon sa resort, all expense paid, I know I still have my savings with me…” I said

“That sounds great Caleb, I will be looking forward to that, here is my calling card… Call me if you want the reservations and I’ll be the one to accommodate you there… well I got to go babalik pa ako nang city ngayon to meet old friends and my BoyFriend” sabi ni Steven.

“Wow, that is nice to here, you finally have someone to call your own… well thank you talaga steven for the stay here at libre mo pa, tadhana siguro na magkitakita tayong muli” sabi ko sa kay steven at tiningnan naman ako ni Felix nang masama.

Umalis din naman si Steven agad at bumalik kami ni Felix sa cottege namin. Sinundo kami nang isa sa mga receptionist at sinabihan kaming pinalilipat kami sa may Suite room ni Steven. “Bakit mo naman ginawa yun?” sabi ni felix na medyo mataas ang boses. “nagagalit kaba? Still can’t get over the shadow of Steven Montenola?” sarcastiko kong tanong.

“For god sakes Caleb, hindi mo baa lam na siya sung dahilan kung bakit ako galit sa mga kagaya niya? Emotional trauma yung naranasan ko dahil sa sa pag stalk sakin nung whale na yun!” natwa ako sa mga sinabi niya. “hahahahaha nakakatawa ka talaga pag nagagalit yung butas nung ilong mo lumalalaki. Hahaha” sabi ko naman na tawa parin nang tawa.

Lumapit siya sa bintana at umupo doon kumuha siya nang isang stick nang sigarilyo saka ito sinindihan. Tiningnana ko lang siya at alam na niya ang ibig sabihin noon. “I stick lang Shio para makatulog…” agad naman itong ngumiti.

Nag alis na ako nang damit sa katawan, okey na sa amin ang maghubad sa harap nang isat’isa walang halong malisya, dalawa ang higaan doon ako pumwesto sa may malapit sa bintana, alam ni felix na mahilig ako sa mga magagandang tanawin especially pag gising ko sa umaga kaya hindi na siya umapila. Naka boxer shorts na ako nang mahiga sa may kama.

“Shio, hindi ka na ba nalulungkot sa mga nangyayari sa iyo ngayon.” Tanong niya sa akin.

“Matapang ako, I was once like this and hindi ito nakadulot nang maganda sa buhay ko, mas mabuti na yung ikubli ko sa sarili k oats a lahat ang nangyari, hindinghindi pa ako masasaktan nang lubusan” sabi ko habang nakatingin sa kisame noong suit.

“Kaya ba magpapaparty ka?” tanong niya.

“Everything gagawin ko just to make me happy at makalimutan koa ng lahat nang iyon” sabi ko. Agad naman akong nakatulog nang dahil sa pagod.

3 weeks later…

Pumunta na kaming Cebu para sa 3days and 2nights stay sa resort nina Steven ang “Monte Fuego”, buong isla pala ito at may private ferry ride sila para sa mga bisita nito, pero dahil sa pangunahang panauhin kami ni Steven ay sa private yatch nilang pamilya kami sumakay papunta doon.

Sampu ang sianama ko sa trip na ito at sabi ko nga all expense paid trip ito kaya lahat hindi nakapag ayaw. Sinama ko sina Felix, Isa, Klea at Lester at siyempre hindi pahuhuli ang mga kaibigan kos a sayawang sina Teo, Janelle, Janice, Hera, Blitz at Enzo.

“Wow, bongga mo talaga Mr. Tan, can afford mo talaga ang luxury na ito?” sabi ni Janelle na manghang mangha talaga sa facilities nang resort nina Steven.

“Alam mo Janelle, pa birthday lang ito nang mga kaibigan nang mga magulang ko sama na diyan yung allowance ko” sabi ko naman.

Nasa reception area na kami nang biglang tumawag si Steven na hindi daw siya makakarating noon dahil hindi pa niya masama-sama ang boyfriend nito. Pero nag check in narin kami at sabi niya bukas nalang daw niya kami bibigyan nang tour sa isla nila.

Dalawang De lux room ang kinuha naming, isa para sa mga babae at isa para sa mga lalaki, Grabe ang laki nang room na iyon at may sariling pool pa sa labas, napamangha naman si Lester sa architectural structure anng buong resort, napaka busisi daw at pulido ang pagkakagawa, talagang pinag-isipan.

Nag bihis na kami pampaligo at nagkantyawan pa sa mga katawan namin. Kami naman ni Enzo, parang, ewan hindi din naman siya nagpapahalata na may ginagawa kami pero alam ko pasimple lang siya sa pagtingin sa akin.

Lumabas kami na naka trunks at swimsuits nalang sa mga babae para mag tambay at mag swimming sa endless pool na overlooking ang dagat. Maganda talaga ang lugar at masaya ako dahil mga kaibigan ko ang mga kasama ko, kung wala siguro ang pag aaruga at pagkonsinte nila sa akin siguro ay gaya nang dati lasingero na ang kahihinatnan ko ngayon.

Masaya ang kulitan sa pool nang mga kaibigan ko ako naisipan kong mamaya na malulugo at mag papaaraw muna at magpawis. Kung titignan niyo siguro ako ngayon, lalaway din kayo sa aking tindig malapit sa pool side, kaya siguro umahon si Enzo sa pool at pumunas nang basing parte nang katawan niya.

Naka Dark colored rayband ako noon kaya malikot mga mata ko sa mga daan oh gusto kong tingnan, at sampat talaga na nakita ko si Enzo na nakatayo, nagpupunas nang basang parte nang katawan habang nakatitig sa akin. At kita ko ang bukol sa trunks niya na mas lalong lumalaki habang pinapanood ako na may kasama pang mga kagat labi na aaminin ko nakakalibog.

Balewala lang ako sa mga nakita ko, pero bumilis ang tibok nang puso ko nang lumapit siya sa akin at tumayo sa harap ko, na parang tinutok niya talaga ang kanyang pagkalalaki sa tapat nang mukha kong nakatingala sa langit. Nakita ko ang kanyang mala demonyong ngiti na parang nagaakit sa akin.

“Your blocking my sun!” sabi ko sa kanya na medyo galit, tumayo ako at agad na naglakad patungong banyo para makapagshower muna bago lumusong nang pool.

Habang nasa tapat nang shower bumabalikbalik sa akin ang mga nangyayari sa amin ni Enzo, para bang nahulog na lalo ako sa patibong na hinanda niya, hindi ko na alam kung ano ba talaga ang nararamdaman ko, pinagpapantasyahan ko siya noong mga sandaling yun at iniisip ang nangyari kanina sa swimming pool nang biglang may gumapang na mga kamay mula sa likod ko at binalot ang buo kong katawan, nasarapan ako sa mga nangyayari at hindi maalintana na tumayo ang aking junior.

Nang biglang bumababa at bumababa pa ang kamay niya papunta doon sa pumipiglas kong alaga. Nang biglag hinalikan ako noong taong yun sa batok.

Napatalikod na ako at sabay tulak sa kanya papalayo sa akin, Si Enzo pala yun at sinundan niya pala ako. “Putang-ina anong ginagawa mo dito” tanong ko.

“Akala ko ba…” sabi niya.

“Akala-akala maraming namamatay sa maling AKALA!” pagbara ko sa sasabihin niya, agad akong lumabas nang banyo at dumiretso sa pagbabad sa may swimming pool. Mag-isa akong lumangoy at iniiwasan ko ang mga kaibigan dahil gusto ko talagang magpalamig nang ulo.

Bumabagabag parin sa akin ang mga nararamdaman ko, may pagtingin nga ba ako kay Enzo? o dahil lang ba ito sa naudlot kong pagmamahal para kay Sophie kay ibibigay ko ito sa iba? Bakit ko ba naman iniisip to e straight ako, malay ko naman bas a mga ganito dba. Ah ewan basta yun yun, litong lito na ako.

Gabi na noong nang napagpasyahan kong maglakadlakad sa dalampasigan. Naka putting pajama pants lang ako noon at walang saplot pang-itaas, gusto ko lang talagang mapag-isa noong mga panahong iyon. Umupo ako sa buhangin habang tanaw ang napakadandang karagatan.

“Oh kanina ka pa namin hinahanap ah!” may nagsalita sa likuran ko, nang tumalikod ako nakita ko si Enzo. Hindi ko siya pinansin at humarap lang ako sa dagat at mas malayo pa ang aking tinanaw. Ayokong makipagtalo sa kanya sa ginawa niya kanina kaya babalewalain ko nalang siya.

Nagulat ako nang tinabihan niya ako noon. “Nabalitaan ko yung kay Sophie… Sorry sa kanina… g-gusto… gusto ko lang naman… pasiyahin ka kahit papano…” pa utal-utal niyang sabi. Hinarap ko siya pagkatapos noon, nakatingin pala siya sa akin. Nakatitig na ako sa mga mata niya, nangungusap ang mga ito na para bang napakarami nang sasabihin niya.

Hindi ko na namalayan na papalapit nang papalapit ang mukha niya sa akin, bumilis ang tibok nanng puso ko, pero para rin akong napako sa kinauupuan ko. Hindi, hindi pwede to, wag naman siya. Tumalikod ako agad sa kanya bago paman may mangyari sa amin, hindi pwede hindi pwedeng siya.

“I’m sorry ulit, di ko lang mapigilan…” agad niyang sabi at nagbalak na tumayo, hinawakan ko ang kamay niya at sinabing “huwag ka munang umalis… Huwag mo akong iwan.” Agad din naman siyang bumalik sa tabi ko at humiga naman siya sa balikat ko “Hinding-hindi kita iiwan… kelan man!” nanatili kami sa posisyong iyon nanag magdamag nagkwentuhan nang kung anuanu.

Matapos ang ilang araw pa masarap ang pakiramdam na may nagaalala sayo pinuno ni Enzo ang pangungulila ko kay Sophie. Lahat nang iyon at marami pang iba I opened up another portal for him to know me better, dahil sa Cyber Sex, okey lang daw sa kanya na kahit doon nalang niya ako mayakap at makita ang buong buong ako dahil hindi ko pa kayang ibigay sa kanya ang dapat.

Nagtagal ito hanggang sa nagging third year college na ako, mas maraming responsibilidad. Pero ganoon parin kami Enzo at napaka consistent niya, minsan pinupuntahan niya ako sa classroom para humiram nang lapis, pag balik nito sa akin marami nang stickers na heart, natatawa nga ako na parang kinikilig sa mga pinanggagagawa niya. At oras oras niya akong tinitext nang love quotes na hindi mo sukat akalaing manggagaling sa kanya.

Yung taong din na yun nakakilala ako nang mga nagging malalapit kong kaibigan na tinuring ko naring pangalawang barkada tawag sa amin sa classroom grupong HP “Highblood People” tinatawanan nga naming eh kasi kami daw yung matatapang mambara at mag tanong sa mga ginagawa nang mga kaklase namin at sa mga Clical instructors namin. Walo kami sa Grupo, ang magnobyong sina Bettina at Bryan, si Katelyn at Jelly na matagal nang magkaibigan, si Angelo na classmate ko mula pa noong 1st year college, si Kenjie na super crush nang bayan at si Carmina na naging bagong laman nang mga pagtingin ko. Napakabait niya at napaka pasensyahin hindi mo maalintanang hindi mahulog para sa kanya.
Alam nang lahat na may pagtingin ako kay Carmina maliban sa kanya at wala pa akong balak na manligaw kasi baka iisipin niyang gagawin ko lang siyang panakip butas kay Sophie, kaya iwas muna ako sa gulo mabuti na itong meron kaming communikasyon at magbarkada pa kami.

Tagong Bisexual si Enzo, napatunayan ko din yun at heto ako untiunti niyang binubuksan ang natatagong ako. At parang nahuhulog na ako sa kanya. Hanggang isang araw.

Kakatapos lang naming mag Phone Sex, tumatawa siya sa kabilang linya nang biglang tinanong ko siya nang napaka seryoso.

“Enz… Anu ba tayo?”
“Anong klaseng tanong yan? Bakit anu ba gusto mo?”

“We’ve been doing this for almost a year na pero parang may iba eh…”

“Alam ko naman yun, ikaw lang naman hinihintay ko…”

“Ibig bang sabihin nito… tayo na?” may pagaalinlangan kong tanong.

“edi oo… mwah, love you baby ko!”

“hehehe, love you din dady”

Para bang lumulutang ako sa alapaap nang mga panahong iyon, nabuksan ko din ang puso ko sa isang taong hindi ko namalayang magiging akin. Parati na kaming lumalabas pagkatapos noon pero lahat ay puro patago puro kulitang panlalaki ang ginagawa naming tapos pag may practice eh iba iba din naman yung kasama ko, pero pag kami nalang dalawa, ang sweet niya sa akin.

Isang araw naglalakad kami sa park tapos nang pag ensayo sa sayaw, umakbay siya sa akin at sabay sabing “Simula ngayon, mag asawa na tayong dalawa at hinding hindi na kita iiwan kahit kelan man”

Lumundag nang todo ang puso ko noon, para bang hindi mahirap ang lahat napakasaya nabuhayan ako nang loob at tuluyan ko nang nakalimutan ang lahat lahat.

Isang gabi magisa akong nakaupo sa park at hinihintay si Enzo, nang bigla kong nakita ko si Steven na may kasamang pamilyar na lalaki.

“Oh My God Caleb! Bakit nandito ka ta nagiisa siya nga pala si Mark Boyfriend ko” sabi ni Steven. Nanlumo ang lalaki dahil nakilala ko siya, parang gusto niya nang umalis sa harap ko nang mga oras na iyon.

“Kilala ko siya Steven, kasamahan ko yan sa grupo… hindi ko lang alam na… kayo palang dalawa.” Matagal ko nang alam na may berdeng dugo itong si Mark kasi may nakapagsabi sa akin sa grupo na type daw ako nito, pero hindi ko sukat akalain na sila pala ni Steven.

Nang dumating si Enzo, Fuck, magkakabukuhan na ba? “Oh at nandito din pala si Enzo” sabi ni Steven. “magkakilala kayo?” tanong ko.

“Oo naman, eh magkabarkada kaya tong sina Mark, may balak pa nga yang maglipat nang Boarding house doon sa kina Mark eh” sabi ni Steven na tsaka ko namang kinagulat. Hindi nabanggit sa akin ni Enzo na me ganun pero napapansin ko na nga rin na medyo malapit ang loob nila sa isa’t isa.

“Oh, look at the time, I’ve got to go Steven, nice seeing you here, kaw din Mark, and You too Enzo!” sabi ko sa kanila at umalis nalang bigla ayokong makita nila na tumutulo ang luha ko, hindi ko akalaing hindi niya ipagtatapat sa akin yun.

Tumakbo ako pero sa hindi nalalamang kadahilanan ay nahabol ako ni Enzo. “Bhe, bakit mo ako iniwa doon…” habang ginapos niya ako sa kanyang bisig na ngayon ay iniiyakan ko na.

“Mag mamaangmaangan kapa, may relasyon kayo ni Mark no? Bakita ang close niyo ngayon? Ha… sumagot ka”

“Your over reacting, sasabihin ko din naman sayo na doon na ako maninirahan if everything is settled. May mga nakawan sa Old Boarding house ko at kaya ako aalis, eh ito nito naman si Mark nag prisenta nang boarding house nila kay doon ako lilipat, please naman Bhe, magagawa ko bang lokohin ka eh mahal kita?”

Wala na akong nagawa kundi maniwala, maniwala sa pgamamahal na pinakita niya sa akin. Nagyakapan kami hanggang sa di ko na namalayan ay hinalikan niya ko sa pisngi malapit sa bibig, iba ang init na naramdaman ko noon kaya umiwas din ako, pero alam ko na alam niya na hindi pa ako handa at nirespeto niya ang desisyon ko.

Hindi ako makatulog noong gabing iyon dahil naalala ko ang init nang mga labi niya na ngayon ko lang nadama. Ang init na iyon na lumatay sa buo kong pagkatao, init nang pagmamahal.

Malapit na ang malaking araw nang buhay ko, ang Election nang Student body na hinandaan ko, Isang election na nagpabago muli nang buhay ko.

_Abangan_

Read more...

Ang Alay ng Babaylan

Sunday, November 6, 2011

by Jayson Patalinghug

Note: Matagal na din po akong di nakapagsulat sa sarili kong blog. Pasensya na po kayo kasi medyo busy lang po talaga ako sa trabaho. Gayon paman ay nais kong magpasalamat sa mga resident writers ng LOL  na  sina Inoh, Caleb Uriel Tan, Ace.Vince.Raven, Third at Emray sa walang sawa nilang pag update ng kanilang mga magagandang kwento na nagpakilig sa aking mga readers.

Salamat din sa ating avid readers na sina Coffee Prince, Joed, Chris, Jay, Troy at sa lahat ng ayaw magpakilala sa walang sawa nilang pagsubabay sa bawat kwento dito at sa tiyagang mag comment.

Salamat din kay Myx sa lagi niyang pagtambay dito sa LOL at pag entertain sa mga newbies.

Para po sa inyo ang kwentong ito at sana ay magustuhan ninyo kahit na medyo fantasy Fiction siya. Mahilig kasi ako sa mga symbolisms eh. hehehhehe...Comment lang po :)

*****************************************

Mataas na ang sikat ng araw, naglalakad pa rin  si Leo sa isang banyagang lupain. Mga ilang oras na rin siyang naghahanap ng batis upang maibsan ang uhaw na kanyang nararamadaman. Ngunit wala siyang mahagilap sa lupain ng mga itim na engkanto. Natatanaw na niya mula sa kanyang kinatatayu-an ang itim na gubat. Buo ang kanyang loob, haharapin niya ang reyna ng mga engkantong itim at ibibigay ang mensahe ng pinunong babaylan upang magkaroon na ng kaayusan sa mundo ng mga engkanto at tao.

Habol ang kanyang paghinga ng marating niya ang bungad ng kagubatan. Pinahiran niya ang pawis sa kanyang ulo sa pamamagitan ng dala niyang itim na balabal. Nangingintab ang kanyang katawan sa pawis na lalong nagpapatingkad sa napakagandang hubog ng kanyang katawan. Nilibot niya ng tingin ang kanyang paligid, hinanap ang mga nilalang na sabi ng pinuno ay sasalubong sa kanya sa bungad ng itim na kagubatan, ngunit wala na kahit isang tao ang naroon. Tanging mga awit ng ibon at halinghing ng hangin ang kanyang narinig. Sa pagod nya ay naupo muna siya sa isang bato at nagpahinga habang hinihintay niya ang mga taong sasalubong sa kanya. May ilang minuto lang siyang naupo ng may narinig siyang kaluskos sa kanyang likuran at ng lingunin nya ito ay nagulat siya sa kanyang nakita. Isang malaking lalaki na nasa pitong talampakan ang taas, napakalaki ng katawan na animoy bato sa tigas. Asul ang mga mata nito at kulay kayumanggi ang balat. Wala itong soot na pan itaas maliban sa kulay pilak na gayak pandigma na nakasabit sa dib-dib at braso nito. May hawak itong napakalaki at napaka talim na sandata.

“Banyaga… naliligaw ka ba ng landas?” tanong nito na may nakakatakot na boses.

“Ikaw po ba si Aris?” pagbalik niya ng tanong, “Kung kayo po si Aris, ako naman po ang pinadala ng pinunong babaylan upang maghatid ng mensahe sa mahal na reyna..”

Lumapit sa kanya ang malaking lalaki “Oo…ako nga si Aris. Halika, sumakay ka na sa kabayo at hinihintay ka na ng kamahalan.”

Tumango nalang siya at sumakay sa likod ng kabayo at agad nilang pinasok ang itim na kagubatan. Halos hindi na mapasok ng liwanag ang loob ng gubat at kailangan pang magsindi ng apoy ni Aris upang makita nila ang daanan. Nang marating nila ang pusod ng gubat ay halos wala na siyang makita sa kapal ng usok, tinakpan na lamang niya ang kanyang mukha ng dala niyang balabal at hinyaan niyang dalhin siya ni Aris sa kanilang patutunguhan.

“Tao, nandito na tayo”
Tinanggal niya ang balabal na nakatakip sa kanyang mukha at namangha siya sa kanyang nakita. Mula sa kawalan, nakita niya ang mga tent na may matitingkad na kulay. Dinala siya ni Aris sa pinakamaaking tent na kulay lilac. May mga malalaking tao na nagbabantay sa pintuan ng tent na iyon. Namangha naman si Leo sa laki ng mga iyon at sa boong buhay niya noon lang siya nakakita ng mga nilalang na ganoon kalaki. Bigla na lamang siyang nakaramdam ng panganib sapagkat siya ay nag-iisa, kasama ang mga mala higanteng nilalang sa loob ng itim na gubat. Alam niyang wala siyang kalaban laban sa ano mang gustong gawin ng mga taong iyon.

Dinala siya ni Aris sa isang silid kung saan nakaharap niya ang isang napakagandang dilag. Kumikislap ang kanyang mata na kulay asul, ang kanyang mga buhok ay mahaba at kulay pilak. Napakaganda ng hubog ng katawan nito na kapansin pansin sapagkat tanging dib-dib lang natakpan ng pulang balabal na soot nito.

“Maligayang pagdating, taga lupa.” Bati ng magadang dilag kay Leo. Ang kanyang tinig ay napakalamig at tila nagmula sa ilalim ng batis.

“Kamahalan,” lumuhod siya at yumuko sa harap ng napakagandang diwata. Mas nakatulong sa kanya ang pagyuko sapagkat nanginig ang kanyang tuhod sa nasilayan nitong ganda. ‘Pinadala po ako dito ng pinunong babaylan upang iparating sa inyo ang kanyang pagnanasa na magkaroon ng katahimikan at maging magkaibigang muli ang mga babaylan at ang mga enkantong itim.” Inabot niya ang hawak na liham sa diwata.

                Tinaas ng diwata ang kanyang kamay at winagayway, hudyat ng pagtawag niya sa kanyang babaeng alipin. Lumapit ang alipin kay Leo at kinuha ang dalang liham saka tinungo ang reyna at inabot ito. Kinuha naman ng Reyna ang liham at nag wika “Batid kong salat sa kagandahang asal ang aking alipin, gusto mo bang parusahan ko siya?” tanong ng reyna kay Leo.

“Huwag po, wala naman pong ginawa ang alipin na hindi ko naibigan. Huwag nyo lamang siyang parusahan.” Pagtatanggol ni Leo sa alipin.

Ngumiti lamang ang reyna at binasa ang liham. “Ang sabi dito ay ikaw ang panganay na anak ng isang datu sa inyong pook.”

Napatingin si Leo sa reyna at nagulat kung bakit nabanggit sa liham ang bagay tungkol sa kanyang pagkatao, “Opo mahal na reyna…..”

Tingingnan siya nito ng daretsahan, isang tinging malagkit at nakakatunaw “At ano ang iyong pangalan?”

“Leo….” Naputol ang kanyang pagpapakilala sa sarili ng maramdaman niyang may humablot sa kanyang likuran. Dalawang gwardiya ang humawak ng mahigpit sa kanyang magkabilang bisig.

“Mahal na reyna… nasisiguro kung kapayapaan lamang ang hangad ng aming punong babaylan.” Nauutal niyang sabi. Di niya maitago ang nararamdamang takot at pangamba sa maaring mangyari sa kanya.

Humalakhak lamang ang reyna at nagwika “ Huwag kang mag alala tagalupa…ang kahilingan na kapayapaan sa pagitan ng mga tao at itim na engkanto ay matutupad. Ang kabayarang iyong dala ang nagtakda ng aking pasya.”

Hindi maintindihan ni Leo ang mga pangyayari, at kinilibutan siya sa kanyang naisip “Hindi…..”

Tumingin ang reyna sa kanyang aliping babe at nagwika “paparusahan ko ba ang aking bagong alipin Lucina?”

Ngumiti lamang si Lucina at kinagat ang mapupulang labi nito “Huwag po kamahalan…..hayaan mong ako ang maggawad sa kanya ng kaparusahan.”

Lumapit ang alipin kay Leo at humugot ng ng matalim na kutsilyo mula sa tagiliran nito at mabilis nitong nahiwa ang soot na balabal ni Leo. Galit ang alipin at di mawari ni Leo ang dahilan. Nanatili lamang siya sa pagkakatayo at di gumalaw, wala naman siyang magagawa laban sa mga itim na engkanto.

Binaba ni Lucena ang dala niyang  kutsilyo at dahan dahan nitong hinipo ang katawan ng binata. Parang nagsilab ang katawan ni Leo sa ginawang iyon ni Lucena. Pinagapang nito ang kanyang mga kamay mula sa dibdib, huminto sa may utong at sinalat ang mga ito sa pamamagitan ng kanyang daliri, pagkatapos ay dahan dahanng gumapang ang kanyang mga kamay sa may puson pababa. Habang ang isang kamay ng alipin ay nasa umbok ng pagkalalaki ni Leo ang isang kamay naman ay gumapang sa may likuran nito at bigla nalang tumirik ang mga mata ni Leo sa kiliting nadarama ng lumapat ang mainit na dila ni Lucena sa kanyang kaliwang utong.  Sinuso niya ito ng banayad sabay kagat. Palipat lipat siya sa magkabilang utong hangang sa halos di na matiis ni Leo at tumigas na ang kanyang alaga na nagnanais na makalabas sa kapirasong tela na nakabalot dito.

Gumuhit ang isang mapanudyong ngiti sa mga labi ng reyna “tagalupa, ikaw ay isang mainam na pandagdag sa aking mga alipin, sadyang napakabait ng inyong punong babaylan at ikaw ang inalay niya sa akin.”

Gumapang ang dila ni Lucena mula sa utong ni Leo pababa sa makinis nitong puson. Walang masabi si Leo sa mga nagaganap, di niya  sukat akalain na siya pala ang inalay ng punong babaylan upang magkasundo ang mga tao at itim na engkanto. Ang akala niya ay sinugo lamang siya upang magdala ng mensahe ng pakikipagsundo. Sa kabila ng sarap na nadarama niya sa ginagawa ng babaeng alipin ay tumulo ang kanyang luha. Batid niyang kinasangkapan lang pala siya. Bumaling ang kanyang paningin sa babaeng alipin na sa kasalukuyan ay dinidilaan ang kanyang puson. Tatanggallin na sana ni Lucena ang kaperasong tela na nakabalot sa kanyang pagkalalaki ng basagin ng isang malakas na boses ang katahimikan ng silid na iyon “Tama na iyan!!!” sigaw ng reyna.

Agad na tinigil ng alipin ang kanyang ginagawa at lumayo kay Leo.

Tiningnan siya ng Reyna at inutusan “Luhod!” binitawan siya ng mga gwardiya na nakahawak sa kanyang likuran, ngunit nagmamatigas siya.

“Luhod!” sigaw ulit ng reyna.

Lumuhod siya at nanginginig ang kanyang mga tuhod kahit hindi naman malamig ang silid. Naramdaman niya mula sa kanyang likuran ang dalawang pares ng malalaking kamay ang tumulak sa kanyang likuran upang maka tuwad siya.  Nasa ganoong posisyun siya ng maramdaman niya ang malaking daliri ni Aris na marahas na pinasok ang kanyang pwerta. Napakagat labi siya sa sakit at lalong napasigaw ng maramdaman niyang dalawang daliri na ang ipinasok ng lalaki sa kanyang pwetan.

“Maawa ka…patigilin mo siya….” Pagmamaka-awa ni Leo habang  ang lumuluha niyang mata ay nakatingin sa reyna. Ngunit ngiti lamang ang ginante ng reyna. Naramdaman niyang inalis na ni Aris ang malalaking daliri nito sa kanyang puwet, ngunit lumakas ang kabog ng kanyang dibdib ng makita niyang nakaluhod na ang malaking lalaki sa kanyang likuran habang ang malalaki nitong kamay ay hawak ang magkabilang pisngi ng kanyang puwet. Nakatutok sa kanyang lagusan ang napakalaking tarugo ni Aris, nasa sampung pulgada ang taas.

“Mahal na reyna….maawa ka…pakiusap….patigilan mo siya…!” pagsusumamo niya, ngunit hindi siya pinakingan ng reyna “ Arrrrggggghh…..! ahhhhhhhhhh!!!!” napasigaw na lamang siya ng maramdaman niyang parang mapupunit ang kanyang lagusan ng pasukin ito ng mala halimaw na tarugo ni Aris. Halos mawalan siya ng ulirat sa sakit at parang batang nagsisigaw, ngunit walang tumulong sa kanya. Binilisan ni Aris ang pag indayog sa likuran ni Leo….Taas..baba….labas-pasok…sarap na sarap si Aris kanyang ginagawa habang si Leo naman ay namimilipit sa sakit. Pinikit na lamang ni Leo ang kanyang mga mata hanggang sa kalaunan ay nararamdaman niya ang kakaibang sarap dulot ng gianagawa ni Aris sa kaniyang puwetan.

Minulat niya ang kanyang mga mata ng maramdaman niyang hinatak siya ni Aris upang umangat ang kanyang katawan, ngayon ay nasa nakaluhod na posisyun na siya ngunit patuloy parin si Aris sa kanyang ginagawa sa likuran ni Leo. Nakita ni Leo na papalapit sa kanya si Lucena at sa pagkakataong iyon ay hubot hubad na ito. Napakakinis ng balat, napakaputi, ang suso nito ay maumbok at ang mga labi nito ay nanunukso. Lumuhod si Lucena sa kanyang harapan at agad na sinubo ang kanyang tarugo. Di maipaliwanag ni Leo ang sarap na nadarama habang kinakantot siya ni Aris sa likuran at chinuchupa naman siya ni Lucena sa harapan. Nararamdaman niya ang kuryenteng gumapang sa kanyang boong katawang habang naninikip ang kanyang likuran, si Aris ay habol ang paghinga at lalong binilisan ang pag indayog hanggang sa naramdaman ni Leo ang mainit na likido ang dumaloy mula sa tarugo ni Aris daretso sa Kaloob loban ng kanyang pwetan. Para siyang matatae ngunit di niya ito alintana dahil nasa rurok na rin siya ng kasarapan habang chinuchupa siya ng mainit at masikip na bibig ni Lucena. Nilunok lahat ni Lucena ang dagtang lumabas sa kanyang tarugo hanggang sa walan nang natira. Kasabay nun ay hinugot na ni Aris ang tarugo nito sa kanyang likuran at dahil sa wala nang nakasuporta sa kanyang likuran ay humandusay ang kanyang pagod na katawan sa sahig.

Habol ang kanyang paghinga, masakit ang boo niyang katawan at ang kanyang pwetan ay wasak at mula sa wasak na butas nito ay umagos ang putting likido. Hindi na siya gumalaw pa o nagsalita. Natatakot siya sa kung ano nanaman ang susunod na gawin sa kanya.

“”Linisin ninyo ang kanyang katawan at pagkatapos ay dalhin sa aking kama…” utos ng reyna sa kanyang mga alipin.

Walang magawa si Leo, hindi niya lubos akalain na ganun ang mangyayari sa kanya sa pagsunod sa utos ng kanilang punong babaylan.

-        -  WAKAS -

Read more...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP