Parafle Na Pag-ibig - Chapters 6-10

Tuesday, May 10, 2011

By: Mikejuha
email: getmybox@hotmail.com
fb: getmybox@yahoo.com
********************************************

Chapter 6

Nabigla ako sa narinig. Ang anyo ko ay nakayuko lang dahil sa hiya habang kinukuskos ang buhok sa pagbagsak ng tubig sa aking ulo. Tiningnan ko ang kanyang mukha, maingat na hindi magkamaling idaan ang tingin sa kanyang harapan at baka maisip niyang may pagnanasa ako. “B-bakit?”

“Wala lang... master kita dib a? B-baka lang gusto mong hilurin ko ang likod mo...” ang paliwanag niya.

“Huwag na... nakakahiya” ang sagot ko sabay balik uli sa pagyuko, kinuskos ang buhok ko, ang mukha, ang leeg, dibdib, tyan, harapan...

Nasa ganoon akong pagkukuskos ng katawan noong biglang naramdaman kong dumampi ang kamay niya sa aking likuran at marahang hinagod iyon.

Biglang napahinto ako sa ginagawa. Hinayaan siya at pinakiramdaman ang sunod niyang gawin.

Patuloy pa rin niyang hinagod ang aking likod. Ninamnam ang marahang paghagod at pagdampi ng kanyang kamay sa aking balat.

Maya-maya, itinuloy ko na naman ang aking pagkukuskos sa aking harapang parte ng katawan, nagkunyaring hindi ako apektado sa kanyang ginagawa. Dedma.

Hanggang sa naramdaman ko na may sabon na pala ang kanyang kamay at sinimulang haplusin niya ang aking leeg.

Kinapa ko ang valve ng shower upang humina ang pagbagsak ng tubig at hindi mataggal agad ang sabon. Bahagya kong inangat ang aking mukha upang bigyang daan ang kanyang kamay sa pagpapahid ng sabon sa aking leeg.

Habang ginagawa niya ang pagsabon sa aking leeg, naramdaman ko naman ang kanyang pagkalalaking dumadampi-dampi sa aking likuran.

Bumaba ang kanyang kamay sa aking dibdib at marahang hinahagod-hagod pa rin doon ang kamay niyang may sabon, paikot sa magkabilang umbok, paminsan-minsang nasasagi ng kanyang daliri ang aking utong.

Ang sarap ng pakiramdam. Nag-iinit ang aking katawan. Para akong isang batang naligo sa batis na unti-unting natatangay sa agos ng kamunduhan...

Noong bumaba uli ang kanyang kamay sa aking tiyan.... tigas na tigas na ang aking pagkalalaki. Tinakpan ko ito ng aking kamay sabay salat uli sa valve ng shower upang palakasin na ang bagsak ng tubig.

At dahil sa magkahalong hiya at takot na makita niya ang tirik na tirik kong pagkalalaki, nagmadali akong lumabas ng shower. “Tapos na ako... late na tayo!” ang sambit ko pagkalabas mismo ng shower.

Read more...

Terrified 7

AUTHOR:Rovi/Unbroken
FB:Iheytmahex632@gmail.com
BLOG:http://strangersandunbrokenangels.blogspot.com


Di pa rin ako makapaniwala. Ilang taon. Ilang mahahabang taon ko syang inantay. Ngayong nandito na sya ay di ko mapaliwanag kung anong nararamdaman ko. Yayakapin ko ba sya ng mahigpit? Hahalikan ko ba sya? Ano bang gagawin ko? Iiyak ba ako? Sisigaw ba ako sa tuwa? Hindi ko alam. Ang alam ko lang ay kayakap ko sya at nararamdaman ko ang kanyang katawan. Kapiling ko na anglalaking inantay ko ng napakatagal. Kasama kong muli ang aking lalaking minamahal.


“Jared.”

“Raf. Nagbalik ka.”

Hinarap ako ni Raf sa kanya at muli,mahigpit nya akong niyapos. Nakita ko muli ang kanyang mukha. Ang ekspresyon ng kanyang mapanglaw na mga mata, ang galaw ng kanyang noo sa t'wing sya ay kumukunot, ang kanyang mga ngiti, ang kanyang matangos na ilong, ang kanyang mapangakit na mga labi, namiss ko ang lahat ng ito. Namiss ko ang simplicity ng kanyang kaanyuan. Namiss ko ang kanyang pagkatao.

“Oo Jared. Di na ako aalis ulit. Di na ako aalis.”

Nakita ko ang ngiti sa kanyang mga labi. Naramdaman ko din ang pagapaw ng kaligayahan mula sa aking sarili. Ramdam ko ang saya na di maipaliwanag mula sa kaibuturan ng aking puso. Alam kong magiging ayos na lahat dahil muli,nandito na sya. At tulad ng sinabi nya,alam kong hindi na nya ako iiwanan.

Patuloy na nagdikit ang aming mga katawan. Dama ko ang init nito. Buhay si Raf. Buhay ang aming pagmamahalan. Tinititigan nya ako at ginawaran ng isang maiksi ngunit napakatamis na halik. The kiss washed all my worries away. Alam kong nasa tamang direksyon na ako. Si Raf ang gusto ko at di ko na hahayaang mawala pa.

“Bakit ka nawala? Ang tagal. Ilang taon din yon? Bakit?”

“Mahabang istorya Jared. Pero wag na nating pagusapan.”

“Ha? Naguguluhan na ako. Bakit? Bakit nga?”

Read more...

Mr. Sunshine Meets Mr. Gloom - 1


By Christian Erandio

Admin's Note: This story is written by our newest member in LOL, Christian Erandio. I am hoping that this would become his first step in developing his God given talent in scribing letters to express his feelings and innermost desires.

Welcome Christian!

-Admin Jayson
*************************

Isang normal na araw ito para kay nico ngunit wala siyang kaalam alam na ito ang simula ng kaniyang lovestory? O kalbaryo?. Nakaupo si Nico sa kaniyang favorite spot sa La Mia Taza at nagiisip ng mga bagong pakulo at recipe sa kaniyang restaurant. Si Nico ay nakapagtapos ng HRM at Culinary arts sa prestiyosong mga eskwelahan at sa edad na 22 ay meron na siyang sariling restaurant na ngayong namamayagpag sa mga tao. Hindi rin lingid sa kaniyang magulang ang kaniyang katauhan at dahil wala na siyang ama naintindihan ng kaniyang ina ang katayuan ni Nico. Wala rin siyang pakialam sa mga sasabihin ng tao sa kaniya. Physical feature ni Nico ay maputi medyo chubby my matangos na ilong at nakasalamin dahil na rin sa pagiging near sighted nito my konting balbas na maslalong nagpapagwapo sa kaniya at higit sa lahat masayahin.


Oh sige tama ng introduction balik tayo sa coffee shop.

“haiiiii” sabi ni nico sabay inat sa upuan.
“Aray!!!!” sabi ng tinamaan ni nico ng kanyang kamay sa pag inat.
“Ay Sorry” sabay ngiti.
“Anung sorry sorry?” tanong ng lalaki na nakakunot noo at nalilisik na mata.
“Sorry dahil tinamaan kita, anu pa ba?” natatawang sabi ni Nico
“Ganyan ka ba talaga ha! Nakatama ka na nga tumatawa kapa!! Sigaw ng lalaki
“Aba’t sinisigawan mo ba ako?” nakakunot noong sabi ni Nico
“Sa tingin mo?” sarkastikong tanong ng lalaki
“Anu ba tong coffee shop na ito nag papasok ng mga walang modong customer” parinig ng lalaki sa mga tao sa coffee shop at kay Nico
“Abat magaling rin tong magparinig ah” sabi niya sa kaniyang sarili kaya naman para di na rin sila makagawa ng malaking exsena ay gagamitin na niya ang kaniyang pagiging actor. Humugot siya ng isang buntong hinga at nagsalita.
“Am sir uulitin ko po SORRY dahil tinamaan ko kayo at SORRY rin po dahil napatawa ako sainyo” Nakangiti nitong sabi at with matching pacute.
“tsh....Pasalamat ka my gagawin pa ako at andito lang ako para uminom ng cape”
“Ah ganon ho! Ba? Ah sige po SORRY ulit” nakangiti pa rin nitong sabi
“Sige Sige” pagpapatawad ng lalaki
At lumabas ang lalaki sa La Mia Taza at naiwan si Nico na bwisit na bwisit sa lalaking iyon. At dahil sa bwisit niya hindi niya na pansin ang waiter na nakalapit sa kaniya.
            “Nakakabwisit yun na lalaking yon ah!” nalakas niyang sabi
            “Ok ka lang sir?” tanong ng waiter
            “ah eh ok lang ako. Isa na lang na latte.“ tarantang sabi nito
            “hai nico wag mo ng pansinin ang lalaking iyon at gawin mo na lang ang mga gagawin mo. Pro infeness gwapo siya at sa tingin ko yummy pa. Ay anlandi! Naku naman kinakausap ko nanaman sarili ko hai” sabay buntong hininga. Ganoon nga ang nangyari ipinagpatuloy niya ang kaniyang ginagawa.

Read more...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP