Terrified 7

AUTHOR:Rovi/Unbroken

FB:Iheytmahex632@gmail.com

BLOG:http://strangersandunbrokenangels.blogspot.com

Di pa rin ako makapaniwala. Ilang taon. Ilang mahahabang taon ko syang inantay. Ngayong nandito na sya ay di ko mapaliwanag kung anong nararamdaman ko. Yayakapin ko ba sya ng mahigpit? Hahalikan ko ba sya? Ano bang gagawin ko? Iiyak ba ako? Sisigaw ba ako sa tuwa? Hindi ko alam. Ang alam ko lang ay kayakap ko sya at nararamdaman ko ang kanyang katawan. Kapiling ko na anglalaking inantay ko ng napakatagal. Kasama kong muli ang aking lalaking minamahal.

“Jared.”

“Raf. Nagbalik ka.”

Hinarap ako ni Raf sa kanya at muli,mahigpit nya akong niyapos. Nakita ko muli ang kanyang mukha. Ang ekspresyon ng kanyang mapanglaw na mga mata, ang galaw ng kanyang noo sa t'wing sya ay kumukunot, ang kanyang mga ngiti, ang kanyang matangos na ilong, ang kanyang mapangakit na mga labi, namiss ko ang lahat ng ito. Namiss ko ang simplicity ng kanyang kaanyuan. Namiss ko ang kanyang pagkatao.

“Oo Jared. Di na ako aalis ulit. Di na ako aalis.”

Nakita ko ang ngiti sa kanyang mga labi. Naramdaman ko din ang pagapaw ng kaligayahan mula sa aking sarili. Ramdam ko ang saya na di maipaliwanag mula sa kaibuturan ng aking puso. Alam kong magiging ayos na lahat dahil muli,nandito na sya. At tulad ng sinabi nya,alam kong hindi na nya ako iiwanan.

Patuloy na nagdikit ang aming mga katawan. Dama ko ang init nito. Buhay si Raf. Buhay ang aming pagmamahalan. Tinititigan nya ako at ginawaran ng isang maiksi ngunit napakatamis na halik. The kiss washed all my worries away. Alam kong nasa tamang direksyon na ako. Si Raf ang gusto ko at di ko na hahayaang mawala pa.

“Bakit ka nawala? Ang tagal. Ilang taon din yon? Bakit?”

“Mahabang istorya Jared. Pero wag na nating pagusapan.”

“Ha? Naguguluhan na ako. Bakit? Bakit nga?”

Read more...

Mr. Sunshine Meets Mr. Gloom - 1

By Christian Erandio

Admin's Note: This story is written by our newest member in LOL, Christian Erandio. I am hoping that this would become his first step in developing his God given talent in scribing letters to express his feelings and innermost desires.

Welcome Christian!

-Admin Jayson

*************************

Isang normal na araw ito para kay nico ngunit wala siyang kaalam alam na ito ang simula ng kaniyang lovestory? O kalbaryo?. Nakaupo si Nico sa kaniyang favorite spot sa La Mia Taza at nagiisip ng mga bagong pakulo at recipe sa kaniyang restaurant. Si Nico ay nakapagtapos ng HRM at Culinary arts sa prestiyosong mga eskwelahan at sa edad na 22 ay meron na siyang sariling restaurant na ngayong namamayagpag sa mga tao. Hindi rin lingid sa kaniyang magulang ang kaniyang katauhan at dahil wala na siyang ama naintindihan ng kaniyang ina ang katayuan ni Nico. Wala rin siyang pakialam sa mga sasabihin ng tao sa kaniya. Physical feature ni Nico ay maputi medyo chubby my matangos na ilong at nakasalamin dahil na rin sa pagiging near sighted nito my konting balbas na maslalong nagpapagwapo sa kaniya at higit sa lahat masayahin.

Oh sige tama ng introduction balik tayo sa coffee shop.

“haiiiii” sabi ni nico sabay inat sa upuan.

“Aray!!!!” sabi ng tinamaan ni nico ng kanyang kamay sa pag inat.

“Ay Sorry” sabay ngiti.

“Anung sorry sorry?” tanong ng lalaki na nakakunot noo at nalilisik na mata.

“Sorry dahil tinamaan kita, anu pa ba?” natatawang sabi ni Nico

“Ganyan ka ba talaga ha! Nakatama ka na nga tumatawa kapa!! Sigaw ng lalaki

“Aba’t sinisigawan mo ba ako?” nakakunot noong sabi ni Nico

“Sa tingin mo?” sarkastikong tanong ng lalaki

“Anu ba tong coffee shop na ito nag papasok ng mga walang modong customer” parinig ng lalaki sa mga tao sa coffee shop at kay Nico

“Abat magaling rin tong magparinig ah” sabi niya sa kaniyang sarili kaya naman para di na rin sila makagawa ng malaking exsena ay gagamitin na niya ang kaniyang pagiging actor. Humugot siya ng isang buntong hinga at nagsalita.

“Am sir uulitin ko po SORRY dahil tinamaan ko kayo at SORRY rin po dahil napatawa ako sainyo” Nakangiti nitong sabi at with matching pacute.

“tsh....Pasalamat ka my gagawin pa ako at andito lang ako para uminom ng cape”

“Ah ganon ho! Ba? Ah sige po SORRY ulit” nakangiti pa rin nitong sabi

“Sige Sige” pagpapatawad ng lalaki

At lumabas ang lalaki sa La Mia Taza at naiwan si Nico na bwisit na bwisit sa lalaking iyon. At dahil sa bwisit niya hindi niya na pansin ang waiter na nakalapit sa kaniya.

            “Nakakabwisit yun na lalaking yon ah!” nalakas niyang sabi

            “Ok ka lang sir?” tanong ng waiter

            “ah eh ok lang ako. Isa na lang na latte.“ tarantang sabi nito

            “hai nico wag mo ng pansinin ang lalaking iyon at gawin mo na lang ang mga gagawin mo. Pro infeness gwapo siya at sa tingin ko yummy pa. Ay anlandi! Naku naman kinakausap ko nanaman sarili ko hai” sabay buntong hininga. Ganoon nga ang nangyari ipinagpatuloy niya ang kaniyang ginagawa.

Read more...

Somewhere Out There

PART 1: BLAKE

“Hey, Blake!”

Kiel called on my back, but I didn’t turn to look at him. I can’t. Instead, I walked fast the hallway, passing a big crowd of student, seniors and juniors, who were talking about the JS prom, the best day of a senior’s life. Everyone seemed excited. Except me. I was not excited at the prospect of dating Jessica on the prom at all. I was wondering what was wrong with me. Of course, I really know what’s wrong with me. But I just can’t take and accept it. I want Jess. I want Jess, I kept repeating these words in my head. I want Jess.

I turned towards the locker room. I walked in and shut the door behind me even harder than what was necessary. I unlocked my locker and tossed a pile of books inside when I heard the door squeaked open. I didn’t turn to know that it’s Kiel. I knew he’d follow. He’s always like that. But this time, I really didn’t know if I wanted him here.

“You have a problem,” he said and it was not a question. He always knew if I have a problem or none. He knows me well. And every time I opened up to him, he always manages to make me feel better. He’s like an angel. Yeah, an angel. He’s my angel. Jeez. What am I talking about?

“Blake?” he whispered, his left hand resting on my left shoulder. His voice was always happy. He’s always gay. Of course, he’s a gay, I knew. His voice is always boosting me with happiness, just like every time he flashes me those smiles that revealed a perfect white teeth. He’s a comforter. Of course, he’s my best friend. Yes. Best friend. He’s only my best friend. Only best friend, I kept on reminding myself. And we should not cross that border because it’s just…shameful. “What’s your problem?”

“You!” I said with hardness on my voice. I shook off his hand on my shoulder and leaned my head on the locker. I felt like crying. I closed my eyes and took a deep breath, fighting hard the tears that threatened to escape from my close lids.

“Me?” he said and I knew his merging his brows in the middle. I pictured him out on my head. “What’s happened?” his voice was curios. I opened my eyes, telling myself to do the right thing. “Why me?”

I took a deep breath before I turned to face him. He met my gaze with those warm and loving blue eyes. I suddenly felt ashamed as I think of the next thing I planned to do.

Read more...