Someone Like Rhon 9

Abot-tainga ang pagkakangiti ni Drigo. Tingnan mo nga naman ang swerte. Hindi na niya kailangang hanapin ang lalaking hinahanap ni Lt. Wainwright. Ito na mismo ang nagpakita sa kaniya kanina.

"Bakit masaya ka?" tanong ng hubo't hubad na si Ligaya, parang pusa itong nagsimulang gumapang papalapit sa kaniyang pagkakahiga sa kama. Tinunton ng mga kamay ang nakaumbok na harapan na natatakpan ng manipis na puting kumot.

Naramdaman niya ang bigat ng katawan nito sa kaniyang mga hita, ang mainit na kamay at ang hininga nito sa pagkakalapit ng bibig sa dulo ng kaniyang pagkalalaki. Maingay ang ikot ng bentilador sa kisame at nagsisimula ng uminit ang pakiramdam niya sa nakahubad na katawan.

"Mukhang nakita na natin ang makakapagpabago ng isip ni Wainwright."

Akmang didilaan na sana ni Ligaya ang dulong iyon na nababalutan ng kumot nang tumigil ito para titigan siyang muli. "Sino?"

"May pinahahanap siyang isang lalaki kay Ignacio na ang pangalan ay Rhon Santillan."

"Lalaki? At nakita mo?"

Napangisi si Drigo. Iba nga rin ang tipo ng binabaeng si Wainwright. Kahit medyo madungis ang lalaki nang matagpuan niya kanina, hindi maipagkakailang sobrang gwapo ito at malakas ang sex appeal. Hindi siya bakla pero kanina nakaramdam siya ng paghanga o pwede rin namang insecurity nang pagmasdang maigi si Rhon Santillan nang ihiga niya ito sa kaniyang dalang kotse. Kahit sinong lalaki ay hindi maiiwasang hindi humanga sa kagwapuhang iyon na halos kapantay ng kagwapuhan ni Lt. Prince Kenn Wainwright.

"Oo. Lalaki. Sa tingin ko lalaki naman talaga ang gusto ng binabaeng iyon. Nandiyan siya sa kabilang silid."

Naisip ni Ligaya na mukhang tama naman si Drigo sa naisip nito. Si Kenn Wainwright lang kasi ang kauna-unahang lalaking hindi umangkin sa kanyang pagkababae. Nagsimulang pisil-pisilin ni Ligaya ang matigas na laman sa kanyang palad. "Anong balak mo?"

Napapaigtad siya sa sensayon. "Siya ang gawin nating alay para makuha natin ang side ni Wainwright."

"Kelan natin gagawin?"

"Ngayon na," tugon ni Drigo.

Read more...

I Don't Wanna Be Your Friend: Part 3

For a few minutes you made me feel as though I actually meant something to someone.

Natulala kaming dalawa ni Matt nang makita namin si Andrew at Jason. Nilingon ko si Matt upang makita reaksyon nito na muntik ko nang ikatawa. Paano kasi, nakanganga, tapos dilat na dilat ang mata. Yun bang kapag ginulat mo, siguradong dedbol kaagad.

Ibinalik ko naman ang atensyon ko sa dalawang nasa sahig at nagsalita.

"Sa susunod kasi, i-lock nyo ang pinto." pagbibiro ko para mabawasan ang tensyon.

"Ulol! Ano ba sa akala mo ang ginagawa namin ha?!" sagot naman ni Drew.

"Aba malay ko, kayo ang nagyayakapan diba?" sabay tawa.

"Gago ka talaga Brix no?" sabat naman ni Jason. "Nag-aagawan kami ng remote. Eh ayaw ibigay ni Drew, kaya sinugod ko, hanggang nagwrestling na kami dito." pagpapaliwanag pa nito.

Sa pagkakataong ito ay sumagot na si Matt. Siguro nahimasmasan na.

"Jason, EXCUSES." sabi nito sabay tawa.

"Ah ganon?" si Drew sabay tayo at sugod sa amin ni Matt, na agad namang inilapag ang mga dala at nilabanan si Drew. Ako naman ang humarap kay Jason nang makita kong pasugod na rin ito.

Read more...

Parafle na Pag-ibig (1-5)

By: Mikejuha

email: getmybox@hotmail.com

fb: getmybox@yahoo.com

Chapter 1

aka Boss Aljun

“Jun! Jun!” ang sigaw ng best friend kong si Fred habang nagtatakbo itong lumapit sa akin, bakat sa mukha ang ibayong saya. Nasa library ako noon, nagbabasa ng libro. Dahil sa di napigilang pagsigaw niya sa pangalan ko, lahat ng tao sa loob ng library ay napalingon.

Si Fred ay ang ang kauna-unahan kong kaibigan sa school na iyon. Transferee lang kasi ako at nasa first year ng kursong Liberal Arts. Confirmed gay si Fred ngunit acting straight naman bagamat paminsan-minsan ay lumalabas din ang tunay na kulay. 

“Hinaan mo nga ang boses mo! Ano ka ba? Nakakahiya sa mga taong nag-aaral!” ang pigil na boses kong sagot sa kanya.

“Nakabili ako ng raffle ticket! Heto o, tig-iisa tayo!” sagot niyang pinigilan na rin ang pagsigaw.

“E, ano ngayon? Ano ba ang mayroon sa mga tickets na iyan at para kang natatae na hindi makahanap-hanap ng kubeta?” ang sagot kong pigil din ang boses.

“Doon na nga tayo sa botanical mag-usap para hindi tayo nakakaistorbo rito!” Mungkahi niya.

“Sige nga, sabihin mo sa akin kung ano ang mayroon sa ticket na iyan kung bakit para kang inaatake ng kalandian sa inasta mo?” ang tanong ko kaagad noong makaupo na kami sa damuhan sa lilim ng malaking mahogany ng botanical garden.

“May narinig ka ba tungkol sa taonang pinakaaabangan at kinababaliwang paraffle dito sa campus?” tanong niya sa akin.

“Hindi. Bakit? Ano ba ang nakakabaliw sa paraffle na iyan?” ang sagot kong may kaalituhan sa ibinigay niyang trivia.

“Hindi mo alam talaga? As in virginly innocent ka kung ano ito? As in wala talagang nakapagsabi man lang sa iyo kung anong klaseng paraffle mayroon ang campus na ito taon-taon?”

“Wala nga at hindi ko alam, ano ka ba? First year college pa lang ako, ngayon pa lang nakatungtong sa college na ito, ikaw pa lang ang kaibigan ko dito at wala namang tsismoso na lumapit sa akin, ikaw p lang! Ano yan?”

“Ay oo nga pala. Wala ka pala talagang kamuwang-muwang. O sige, ito, sasabihin ko na at huwag kang mabigla ineng ha? Itong paraffle na ito ay paraffle ng mga… lalaki!” napahinto siya at pinagmasdan ang aking reaksyon.

Syempre, lumaki ang mga mata ko sa gulat, hindi malaman kung matawa o mainis sa iniisip na niloko lang ako ng kaibigan. 

“O ano? Nagulat ka…” sabi niya sabay tawa. “

“Ibig mong sabihin totoo talagang lalaki ang papremyo sa paraffle na iyan?” tanong ko uli.

Tumango siya, bakat sa mukha ang pigil na pagtawa, ang mga mata ay nakatutok sa akin. 

Syempre naman, hindi ko lubos maisip na mayroon palang ganyang klaseng pa-raffle. Sa biro lang naman nangyari ang ganyan kasi, gaya ng “umulan ng mga lalaki”, “bumaha ng mga tite”, at ngayon pala, “parafle ng mga lalaki!” Parang weird. “Sandali, paano nangyari iyan? At sino ang may pakana niyan?” tanong ko uli.

“Sabi ko na nga bang magka-interes ka eh.” Ang biro ni Fred.

“Hindi ako interesado ah! Nawiweirdohan lang ako!” ang bigla ko ding pagtutol.

Read more...