Terrified 2

Wednesday, April 20, 2011

Author:Unbroken/Rovi
FB:Iheytmahex632@gmail.com
BLOG:http://strangersandunbrokenangels.blogspot.com/


✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖
“Nakikita kita Jared. Alam ko lahat ng sakit na dinaranas mo. Wag kang matakot sa bukas,kahit anong mangyari,andito ako. Ako ang kaisaisang taong hindi tatalikod sa’yo. Ganoon kita kamahal.”

✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖

Hindi ako mapakali. Ramdam ko ang malakas na pagkabog ng aking dibdib. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin kay Jared ang sinabi sa akin ng kanyang ina. Paano kung magalit sya? Paano kung bigla nya akong saktan? Paano kung masaktan ko sya sa mga itatanong ko? Hindi ko alam. Patuloy ang paghawak ko sa dulo ng aking palda na tila ba tinatastas ko ito. Nakita iyon ni Jared.
“Wifey? Bakit ganyan ang kamay mo? Kinakabahan ka ba?” malambing na tanong nito sa akin.
“Hubby,hindi naman.” sabay ngiti ng may halong kaba.
“Kilala kita Kath,ewan ko ba,alam ko na ganyan ang gawain mo pag kinakabahan ka. Ano bang nangayayari?”
“Wala naman hubby. Siguro stressed lang ako.”
Pagkasabi ko nito ay naramdaman kong inihilig ni Jared ang aking ulo sa kanyang balikat. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan. Nakakapaso ang sensasyong dala nito. Ang tagal na rin namang hindi kami nakakapagusap ni Jared ng maayos. Ngayon siguro ang tamang oras dahil mukha namang nasa mood sya. Umalis mula sa pagkakasandal sa balikat ni Jared at nagbuntong-hininga.
“Totoo ba?” tanong ko kay Jared.
“Totoo ang alin?” magiliw na sagot nito sa akin.

Read more...

The Last Kiss (Chapter 4)

Tuesday, April 19, 2011


The Last Kiss [Chapter 3]. <—- CLiCK THiS to READ THE CHAPTER 2
THE FiRST KiSS

Kirsten and Arielle helped me to bring Lance upstairs, to my bedroom, and onto my bed. We struggled in taking every step as we tried to balance his weight on our shoulders at the same time. I sighed in relief as we already passed the stairs. Arielle opened my room, ran to the bed and patted its mattress. And we lied Lance carefully on it.
“Wew!” Kirsten released a heavy sigh, rubbing an imaginary sweat out on her forehead. “This guy will gonna pay.”
I watched Lance as he sleeps peacefully on my bed. His chest went up and down as he took every breath. His hands rested on his sides, like he’s in a coffin. I laughed at myself. He’s probably the hottest dead on Earth.
I looked at his close eyes and luscious eyelashes that were almost touching his cheeks, deciding whether I should sleep or spend the remainder of the night just sitting and watching him. I wondered if I ever get use of his devastatingly handsome figure – his smooth olive skin, brown shiny hair, and lean sculpted body. I was wondering what the taste of his lips is. Oh! The thought of it makes me smile.
I was snapped back into the present when Arielle clicked his middle finger and thumb in front of my face. It’s like I was being freed from a hypnotic power that lulled me into a fantasy.
“Oh-huh!” she tsked. “You’re planning something aren’t you? I could tell it through your face.”
“What’s that mouth-gaping-open thing all about, huh, Riley?” Kirsten laughed at me. She picked a pillow which lied beside Lance and threw it on me. Before it could even land on my face, I caught it with my hands. I pulled it against my chest, wrapping my arms around it tightly and burying my mouth and nose to its softness.
“Hope I can stop myself.” I smiled teasingly.
“Shut up.” Kirsten laughed. “Don’t you ever think of doin’ that… thing on your mind. Gosh, Riley!”
“Whaaaat”, I laughed out loud, and then hushed myself, covering my mouth when I saw Lance moved. “I just sleep-” I motioned to the couch behind me. “-here on the couch.”
“Just make sure of it.” Arielle said.
“Mom!” I shouted when I saw my mom peering through the door, warning the girls not to press the topic anymore.
“Girls, time to go home.” Mom said, poking her head inside. Although her eyes were red and tired, her voice was still vivacious. She leaned on the doorjamb and added, “Your moms called.”
“Bye, girls!” I peeked into their cheeks.
They were making their way to the door when Arielle turned around to face me and said teasingly, “Take care of our friend, Rile.”

Read more...

Someone Like Rhon 8

Friday, April 15, 2011

"Nasaan na si Ignacio?"

Tumingin si Drigo sa tauhang si Mando saka bumaling kay Brix. Nakaupo ang dalawa sa harap ng mesang kinauupuan sa loob ng kaniyang opisina.

"Boss, iyang si Mando, binatukan pa si Ignacio ng baril," pagsusumbong ni Brix.

"Kung hindi ko ginawa iyon, siguradong hahantingin tayo noon," depensa naman ni Mando.

Parang nainis naman bigla si Drigo sa palitan ng salita ng dalawa at hindi pagsagot sa tanong niya. Napahampas sa ibabaw ng mesa ang kaniyang nakakuyom na kamao na nagpatahimik sa dalawa.

"Nasaan na ngayon si Ignacio?"

Si Mando ang sumagot, "Nasa basement na boss."

"Siguraduhin ninyong hindi siya makakatakas, kung hindi malalagot kayo sa akin."

Halatang kabado si Brix nang magsalita. "Hindi ho iyon makakawala Boss, mahigpit ang pagbabantay ng iba naming kasamahan sa basement."

Kuntentong tumango na si Drigo. "Sige makakaalis na kayo."

Biglang may naalala si Mando. "Boss Drigo, may iba pa nga palang hinahanap si Wainwright bukod sa nawawalang kapatid na si Prince Ernest."

Nagtatanong ang tingin ni Drigong humarap kay Mando. "Ano iyon?"

"Hindi 'Ano?' Boss, kundi 'Sino?'"

"Sino?"

"Lalaki po. Rhon Santillan ang pangalan."

Read more...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP