Malibog Si Alwyn- Part 3

Friday, March 11, 2011

by JoshX

WARNING: Sa mga hindi komportable na makabasa ng male to male sex lalo na ang may kinalaman sa INCEST, mangyari po lamang na huwag ng ipagpatuloy ang pagbasa. 

----------o0O0o----------


Pinilit kong labanan ang makamundong pagnanasang umuusbong sa malibog kong katawan. Hindi tama na pati sarili kong kapatid ay pagnasahan ko.




Ipinikit ko ng mariin ang aking mga mata hanggang maramdaman ko na lamang ang mga yabag ni Kuya Pong na nagmamadaling lumabas ng banyo. Saka lang ako nakahinga ng maluwang. 



Naglalaban sa loob ko ang tama at mali. Naroon iyong tama lang dahil sigurado namang hindi ako pagbibigyan ni Kuya Pong tsaka baka malaman lang nila lalo na si Daddy kung ano ako at mahirap na. Hindi pa ako harapin ang ganoong sitwasyon na kailangan kong aminin na ganito ako. Pero naroon din naman iyong, what if sinubukan ko? What if pagbigyan ako ni Kuya dahil sa namuong libog na rin nito sa pinapanood na bold DVD? Tsaka hindi ba nagpapachupa na rin naman siya sa bakla? Hindi ba sinayang ko ang chance na magkasarili kami lalo na kung iyon na ang right time?



Maingat akong umakyat sa aking silid pero pagdating ko naman doon ay hindi rin ako mapakali. Mainit pa rin ang aking pakiramdam. Iyon bang tipong utog na utog ka na pero wala ka naman magawa para palipasin ang libog. Paulit-ulit ko pang naiisip na isang kuwarto lang ang pagitan ko sa kanilang dalawa dahil nakapagitna ang kwarto nina Mommy sa amin ni Kuya Pong. Pwede ko silang puntahan at baka may makita na naman akong kakaiba na ginagawa nila.



Putangina! Kinantot na talaga ako ng libog. Daig ko pa ang manyak kung mag-isip. 

Read more...

Task Force Enigma: Cody Unabia 3

Thursday, March 10, 2011

Task Force Enigma Cody Unabia
CHAPTER 3


Busyng-busy sa pagngatngat ng straw ng binili niyang mocha frappe si Kearse habang nakatitig sa monitor ng mac notebook niya. He was slumped lazily on the comfortable sofa at the slightly dimmed corner of the cafe. Madalas siyang doon maglagi kapag nababagot siya sa loob ng bahay o di kaya naman ay gusto niya ng ibang ambiance kapag nagsusulat. Isa pa, walang paki-alam ang management ng cafe kahit ilang oras ng nakasalampak ang customer doon at isang piraso lang ng kape ang i-n-order. Ganoon kaluwag ang establishment and that's just the way he liked the place. So comfy. For his own comfort.

Binalikan niya sa ala-ala ang ilang eksena ng nobelang kanyang isinusulat. Pero kahit anong gawin niya, every effort was futile. Paano ba naman, ang tagilid niyang utak ay nangungulit na sa halip na ang kanyang pagsusulat ang intindihin, ang lalaking hubo't-hubad na nagngangalang Cody ang inaatupag ng tinamaan ng magling na utak niya.

"Haay!!" frustrated na sabi niya.

Sinubukan niyang mag-type ng ilang salita pero talagang si Cody at ang nakakalokang paghalik nito sa kamay niya ang sumasalimbay sa isip niya. Nakukulta na siya sa kakaisip kung bakit nito ginawa iyon. Naalala niyang bigla ang eksena pagkatapos ng halik na iyon.


"Thank you Kearse." ani Cody saka hinalikan ang likod ng palad niya.

Napasinghap siya sa ginawa nito.

No, understatement iyon. Naloka siya. Bakit siya hinalikan nito sa kamay? Feeling tuloy niya ang tanda na niya at pang-medieval times ang paraan ng pasasalamat at pagpapakilala na ginawa nito.

Ano bey?! Malanding sigaw ng isip niya.

Snap out of it Kearse! sigaw naman ng kabilang bahagi.

Natigilan siya. Nang mapagtuunan niya ng pansin ang lokong si Cody ay nakita niya ang kakaibang kislap ng mata nito. Para bang tuwang-tuwa sa nakikitang kalituhan sa mukha niya. Binawi niya ang kamay at pilit nagseryoso kahit gustong-gusto niyang tumambling ng 360 degrees pabalik-balik sa kwarto. 

Read more...

Task Force Enigma: Cody Unabia 2

Task Force Enigma Cody Unabia
CHAPTER 2

Natatarantang pinunasan ni Kearse ang mukha ng lalaking natagpuan niyang nakahandusay sa daan. Salamat sa mga kapatid niyang nurse na sina Jaime at Migs ay nalapatan ng paunang-lunas ang lalaki. Napakagwapo pala nito kaya siya natataranta. Iyon ang unang beses sa buhay niya na naka-encounter siya ng napakagwapong nilalang na katulad nito. Para itong anghel na inihulog mula sa langit, bumagsak sa harapan niya in all his naked glory.

Sayang! Piping sabi niya sa isip.

Paano ba naman, ng ipasok kasi niya ito sa bahay nila ay hindi na niya napansin kung "dakota harrison" ba si kuyang walang-malay na natutulog ngayon sa kama niya.

Hindi na nagtanong ang mga kapatid at ama niya bagaman nagulat ang mga ito. Mabilisan ang naging paliwanag niya habang nagtutulong ang dalawang kapatid niyang nurse na nagkataong walang mga duty ng araw na iyon.

"Hay!!!" Nanghihinayang na sambit niya sa hangin.

Muli niya itong tinitigan. Nakadamit na ito ng maayos. Hindi katulad noong una na duguan ito. Napalabhan na rin nila ang lahat ng nadumihan ng dugo nito. Ang bumabagabag ngayon sa kanya ay ang napag-usapan nilang mag-aama.


"Anak, baka naman biktima ng sindikato iyan o di kaya ay salvage? Bakit dito mo dinala?" anang kanyang ama pagkatapos pagpalain ng mga kapatid niya ang nahihimbing na lalaki.


"Eh tay, kung doon ko dadalhin iyan, malamang katakot-takot na paliwanagan ang gawin ko. Eh ni wala ngang kadamit-damit ang tao di ba? Nakita niyo naman? Alangan naman na hulaan ko ang pangalan niyan?" pangangatwiran niya.

"John Doe." sabi ni Migs.

Read more...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP