Ang Kwintas, ang Snickers at Si Patrick. (Part 12&13)

Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay ng series na ginawa ko. Ganun din sa mga silent readers na nagbabasa rin ng series ko. Nawa'y kung merong mga GRAMMAR FLAWS kayo na makikita, ipagpaumanhin ninyo na lang kasi first time ko lang magsulat.

Pasensiya din ulit kung ngayon lang ako ngpost kasi tinarankaso ako this week...

Salamat din sa mga:

Kaibigan ko, kaklase ko sa block section ng MBA sa PLM, mga ka-officemate ko na habang tina-type ko ito ay binabasa ng patago ang nobela ko, sa bestfriends ko at mga barkada ko, at higit sa lahat, kay Patrick na siyang naging dahilan para makapagsulat ako ng ganito. (Sino siya?! Well... Secret!! Hehehehe..)

Siyempre, sa mga avid readers na palaging nagko-comment ng nobela ko:

Sina Dada, jac, mArk, mcfrancis, j.v, Erion, coffee prince(cge, next time, I'll make sure na tama ang grammars ko.. Thanks sa patuloy na pagsubaybay sa novel ko..) Kuya Nitro(Salamat po sa comment!! Basta, gagawin ko po yun!!) anonymous(my mentor pagdating sa grammar and spelling) Ross ram, dark_ken(fan ako ng novel niya..) jasper.escamillan(nag-iwan pa ng number sa akin, don't worry, I'll text u if I have some spare time Hahaha!!) Ernes_aka_jun, Magno, Jay aka Jcoi, chris018, jayfinap(in-add ako sa account niya at isa sa mga idol ko pagdating sa series) zenki( hindi na nagpaparamdam sa pagko-comment ko.;(() ogie8906, at si JhayCie. Guys.. Sana nagustuhan ninyo ang story ko!!!

ANY COMMENTS, OPINIONS AND VIOLENT REACTIONS ARE AFFABLY WELCOME!!!

(This story is based on my real life. I changed the names of those persons involved including myself to keep our characters confidential and personal.)

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL.

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

To visit my accounts, just get me in track here, AyT?!:

Blog: http://pinnohy.blogspot.?com/

FB: http://www.facebook.com/pINNOHy

TWITTER: @pINNOHy (just follow me and I'll follow you back!!)

------------------------------------------------

Part 12

"In my life, Nagmahal ako ng isang tao. Bago pa si Cheney. Bata pa ako noon. Nakilala ko siya when I was lost by my mommy, piyesta noon ng Tondo. Tinulungan niya akong hanapin si mommy. Habang tinutulungan niya ako, naisipan niya na pasayahin niya ako kasama niya si Cheney kasi iyak ako ng iyak noon. Saglit lang iyon, pero para sa akin, iyon ang pinakamasayang araw ko simula noong ako'y namulat sa pagkabata. May binili pa ako sa kanila na singsing palatandaan ng pagiging magkakaibigan naming tatlo. After that, dumating si mommy kasama si father. Agad niya akong niyakap sabay kuha sa akin. Agad akong nagpaalam sa kanila, na kahit masakit sa akin ay tinanggap ko iyon. Naging malungkot ako pagkatapos ng mga araw na iyon. Kinabukasan pagkagising ko, may nakita akong pulang pajero at doon huminto malapit ng kaunti sa bahay namin. Tinignan ko iyon at sinuri kung sino-sino ang mga bago naming kapitbahay. Pumunta ako at nang nakita ko ay sila palang dalawa. Simula noon ay naging maganda at mas naging matatag ang pagkakaibigan naming tatlo."

"Nang makalipas ang ilang araw ay nakita ko si Patrick na umiiyak sa gilid ng bahay nila. Tinanong ko siya at agad niyang sinabi ang lahat-lahat sa akin. Agad kong kinompronta ang umaway sa kanya. Pinatulan ko, sinuntok, inaway ang mga taong umaway sa kanya. Nang umalis ay agad niya akong niyakap sabay hawak sa aking mga kamay. Nang sumunod ang mga araw ay naging mas nakilala namin ang isa't-isa, hanggang sa nahulog ang aming mga loob at nagpasiyang magmahalan kahit sa ganoong edad namin."

"Lumilipas ang mga araw at dumating ang panahon na kailangan na nilang umalis ng mommy niya. Nasaktan ako dahil ayaw kong mawala siya sa akin. Pinuntahan niya ako sa bahay at nagpaalam. Kasabay niyon ay binigyan niya ako ng kwintas dahilan para panghawakan ko ang pangako niya na mamahalin niya ako pagkabalik niya sa bansa, 3 taon pagkatapos. Lumipas ang mga araw na hinihintay ko siya. Kahit ang mga sulat at bawat pagdating ng kartero ay hinihintay ko para lang malaman kung me pinadala sa akin pero wala. Nagmukha akong tanga noong mga panahong iyon.. Lei, alam mo ba, iyon ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko!! Parang gumuho ang buong mundo ko noong nawala siya sa akin. Halos kalahati ng buhay ko ang nawala nang iniwan niya ako. Masakit sobra!!"

Agad akong umiyak ng di-oras. Hanggang sa humagulgol ako, palatandaan na hindi ko talaga kaya na I-kwento pa sa kanya istorya ng buhay ko. habang tumutulo ang luha ko sa pisngi ko, ay kaagad niya itong pinunas.

"Much have been said, kuya. Much have been said!!"

Agad na lumapit sa akin si Lei at kaagad niya akong inakap. Doon ako umiyak sa dibdib niya. Mas lumala.. Mas bumulusok..

"Hiss!! Calm down my big bro!! Minahal ka din ni Patrick!!" sabi niya sa akin habang hinihimasmasan ang likod ko

Agad niyang kinuha ang mukha ko at itinapat sa mukha niya.

"From now own, you'll never be alone, I'm here now and I'm going to keep those promises alive!!"

Napapikit ako. Na-realize ko na si Patrick ang nagsasalita sa harapan ko. Oo at tumindi ang pag-asa ko na makikita at makakasama ko si Patrick sa buhay ko. Agad akong hinalikan ni Lei sa labi ko, tulad ng nangyari sa amin kagabi. Ramdam ko ang init ng kanyang mga labi at ang hininga niya sa mukha ko. Ansarap ng pakiramdam. Parang sa tingin ko, dumating na sa buhay ko si Patrick, pero sa katauhan ni Lei. Pinagpatuloy ko lang ang ginagawa sa akin ni Lei. Sumandal si Lei sa uluhan ng kama niya at doon ay ipinagpatuloy ang paghahalik niya sa akin. Inilabas niya ang dila niya ng marahan sabay pinasok niya sa aking labi para galugarin ang loob nito. Hindi ako nagpatalo at binanatan ko din siya ng ganoong init ng halik.

"This is the right time for us to spend those wasted moments for both of us. I love you kuya!!"

Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ni Lei sa akin, pero wala na akong pakialam. Sa pagkakataong ito, susundin ko ang puso ko. Tulad ng sinabi sa akin ni Lei.

Agad niyang tinatanggal ang uniform ko habang hinahalikan niya ako. Nang maglaon ay hinubad ko ang uniform ko at lumantad ang katawan ko sa harapan niya. Ganun din ang ginawa ko sa kanya. Hinubad ko ang t-shirt niya. Maputi ang balat nito, mas maputi sa balat ni Cheney. Hindi kalakihan ang katawan ni Lei at mukhang mas brusko pa ako kung tutuusin kaysa sa kanya. Hindi ko napansin na nakasuot pala siya ng kwintas at kaagad niya iyon tinanggal at hinalikan ako. Medyo bumaba ako ng paghalik sa kanya mula labi hanggang sa leeg. Napapa-ungol siya sa sobrang sarap na dulot ng paghalik ko sa kanya. Agad niyang inihinto ang paghalik ko at siya ang gumawa nito sa akin. Ako naman ang napaungol. Napahiga ako ng di oras. Ang mga halik nito sa aking leeg ang dahilan para tumayo ang ilang araw nang nagpapahingang alaga ko. Agad niyang hinawakan Ito at hinimas-himas. Dumaan ang kanyang mga labi sa mga nakatayong utong ko at agad na hinalikan pagkatapos ay sinipsip ng banayad una ang kanan sumunod ang kaliwa. Para akong nakuryente sa ginawa niya sa akin. Itinigil ko ng pansamantala ang paghalik niya sa katawan ko at sabay hubad ko sa pantalon. Nakaboxer short lang ako noon pero bumabakat na ang 6.5 inches kong alaga. Agad siyang bumaba at hinalikan niya ang boxer shorts ko ng dahan-dahan.

"Anlaki naman nito, Kuya..!!" pagkamanghang sabi sa akin ni Lei.

Nang ibinaba ay tumambad sa kanya ang nangangalit na alaga ko. Mamasa-masa ang ulo nito dahil sa pre-cum na lumalabas dito. Pansin ko na wala pa pala akong buhok na pumpoprotekta sa aking alaga at sa mga anak nito, dahil siguro, nagbibinata pa lang ako. Agad niya muna itong hinalikan at nang di-nakuntento ay Ipinasok niya ito sa kanyang bunganga.

"Arghhhh....!! Oh!! Shit!! Arghhhh!!"

Ito ang first time na may sumubo ng aking patola na hindi ko naranasan kay Cheney. Para akong nadidiliryo sa ginagawa niya. Panay ang taas baba nito sa aking alaga at di naglaon ay hinalikan niya ang katawan nito. Hindi siya nakuntento at hinawakan niya ang ulo ng tarugo ko at sabay halik sa gilid ng aking singit pababa. Inutusan niya akong bumuka ng bahagya at ginawa ko naman iyon. Bumaba ng halik si Lei sa singit ko at pinuntirya ang butas sa likod ko. Swabeng-swabe!! Sa totoo lang, virgin pa ako pagdating sa ganito at first time ko lang na nagpasex sa lalaki. Sa sobrang sarap ay napataas ko ng bahagya ang bewang ko at napasigaw.

"Oh.. Patrick, C'mon, I love you!! Oh.. Just keep kissing my asshole!!"

Hinalikan niya ang butas sa likod ko. Nilaro-laro niya ito gamit ang dila niya at pinatitigas at pinapasok sa loob.

"Oh.. Hmmmmm..."

Bumalik siya sa ari ko at isinubo Ito ng buong-buo. Halos nabilaukan siya pero wala na iyon para sa kanya. Agad niyang tinaas-baba ang tarugo ko na gamit ang kanyang umaapoy na bunganga nang may kakaiba akong naramdaman.

"Oh, Patrick!! I'm coming!!"

Bigla kong sinabunutan si Lei, nang di naglaon ay sumirit ang dagta ko sa kanya. Halos madami din iyon dahil ilang buwan na akong hindi nagpapasabog simula nang me nangyari sa amin ni Cheney. Masaya ako sa kanya pagdating sa kama, pero na-realize ko, mas masarap pala siya kaysa Kay Cheney. Lumabas ang dagta ko na nilunok niyang lahat. Halos walang natira. Tinanong ko siya kung bakit niya ginawa iyon at sinagot niya ako na para daw di kumalat sa kama ng bata niyang pinsan na si Tifanny. Nang natapos na ay bigla akong hiningal. Napagod ako. Umakap sa akin si Lei ng nakahiga sa dibdib ko na parehong walang suot pantaas.

Hindi ko pala alam na nakatulog si Lei sa harapan ko. Wala siyang suot na salamin. Agad kong pinagmasdan siya habang natutulog sa dibdib ko. Napansin ko ang reddish black niyang buhok. Medyo may pagkabrown pala yon. Iyon ang first time ko na nalaman na totoo pala at natural ang kanyang kulay sa buhok nang sinubukan kong hawakan. Makapal ang buhok niya. Mas makapal kaysa sa akin. Hinimas ko pagkatapos ang kanyang ulo. Sa di-inaasahang pagkakataon ay biglang naalala ko ulit si Patrick sa kanya. Sana, siya na si Patrick. Sana siya na yung lalaki na mahal na mahal ng buong puso ko at bawat hininga ng buhay ko.

Limang minuto kong hinimas-himas ang mga buhok nito. Pagkatapos ay unti-unti kong inaalis ang ulo niya sa dibdib ko. Nang matagumpay kong naialis ay inihiga ko siya at ako naman ay bumangon. Kinuha ko ang t-shirt niya at binihis ko sa kanya. Pagkatapos ay bigla akong napatitig sa mukha nito. Mukhang anghel! Mas gwapo pala siya kapag walang salamin! Maputi na namumula ang pisngi at ilong nito nang inobserbahan ko. Siguro dahil sa tagal ng pagkakahiga niya sa dibdib ko kaya medyo namumula siya. Wala siyang bahid ng kahit anong peklat o taghiyawat sa mukha. Ang kinis! Flawless!! Medyo pahaba ang mukha nito. Itinaas ko ang buhok nito sa noo at napansin ko na pa-heart ang kurba ng tubo ng mga buhok niya. nakakahalina! First time ko iyon nakita sa kanya.

"Jacob!! Mahal na mahal kita!! Sorry sa lahat-lahat!!"

Nagsasalita pala siya habang nananaginip. Bigla akong napatawa ng di oras sa kanya. Alam ko na mahal ko na si Lei, sa pagkakataong iyon! If we're meant for each other, so be it! Mamahalin ko siya tulad ng pagmamahal ko kay Patrick. Maya-maya ay napansin ko ang luhang dumaloy sa kaliwang pisngi niya. Nang di tumagal ay sumunod ang kanan niya. Ganun pala niya ako kamahal! Kahit sa mga panaginip niya ay ako pa din ang sinisigaw ng puso niya.

Kinuha ko ang uniform ko na medyo lukot na. Isinuot ko iyon at sabay binutones mula pataas hanggang pababa. Agad akong tumayo mula sa kinahihigaan niya at naglakad papunta sa labas ng kwarto niya. Mula sa corridor ng kwarto niya ay sinimulan kong maglakad pagkatapos ay bumaba.

Nagising si Lei at bumaba. Nakita niya akong nagbabasa ng Bob Ong series sa baba. Nasa kalahati na ako ng book na binabasa ko. Nadungaw siya sa akin sa hagdan. Ngumiti siya at tinitigan ang mga mata ko na kanina ko pa ginagamit sa pagbabasa.

" I LOVE YOU, BIG BRO!!" Pasigaw niyang sinabi sa akin habang nakatingin.

Bigla siyang bumaba at agad na pumunta sa CR. Samantala, itinigil ko ang pagbabasa ng libro ni Bob Ong. Pumunta ako sa mini-stereo component at binuksan ito. Inilipat ang istasyon sa RX 93.1 at natyempuhang pinapatugtog ang REMEDY ni Jason Mraz at hinayaan. Nang pumunta sa chorus ay bigla akong napakanta.

" ♪ I saw fireworks from the freeway

And behind closed eyes I cannot make them go away

'Cause you were born on the fourth of july, freedom ring

Now something on the surface it stings

I said something on the surface

Well it kind of makes me nervous

Who says that you deserve this

And what kind of god would serve this?

We will cure this dirty old disease

If you've got the poison I've got the remedy

The remedy is the experience.

This is a dangerous liaison

I say the comedy is that it's serious.

This is a strange enough new play on words

I say the tragedy is how you're gonna spend

The rest of your nights with the light on

So shine the light on all of your friends

When it all amounts to nothing in the end.

I won't worry my life away.

I won't worry my life away...♪"

Medyo matagal ding naglagi si Lei sa CR ng ilang minuto. Lumabas siya ng tapos na ang kanta. Lumapit siya sa mini-component at kumuha ng CD sa gilid nito. Medyo nakita ko naman ang harapan, at mukhang fanatic Ito ng Westlife, kaya pinabayaan ko na lang na patugtugin ang CD na hawak-hawak niya. Agad niyang kinuha ang remote at pinindot ang track 5.

World of our own pala yung pinapatugtog niya. Isa rin yan sa mga favorite ko at nasa mp3 ko kaya kumanta ako. Habang nasa unang Stanza ay agad niya akong sinabayan.

Maganda ang boses niya. Ang sarap pakinggan. Parang me pagka- RnB na balladeer ang tipo ng boses niya. Siguro kapag kumanta ito sa school ay mas sisikat siya at maraming babaeng mapapakilig sa boses niya.

Lumipas ang mga oras na ganun ang ginagawa namin. Kantahan, sayawan, asarahan, payabangan, pikunan at pagmamahalan. Nakita ko ang wall paper sa desktop niya at napansin ko na hindi pa din niya pinapalitan iyon. J&P na magkasama. Pagkatapos ay pinindot niya ang Internet browser. Binuksan niya ang Friendster at pagkatapos ng ilang minuto ay nagpasuyo akong buksan ang account ko sa Facebook kasi gusto kong kausapin ang pinsan ko sa Minneapolis, pero hindi pala siya naka-online. Nagpasa nlang ako ng PM sa kanya t agad nag-log-out.

"Astig yang social networking site na yan ah?! Teka nga, magsa-sign up ako diyan." Sabi niya habang namamanghang inoobserbahan ang Facebook na paniwala ko ay hindi pa gaanong nakikilala sa world-wide-web.

Gwapo sa profile pic si Lei. Kleinstein Francisco nakalagay ang profile name niya. Wala siyang salamin sa mata. Mgkasing edad kami nito, kaso Lang, matanda ako ng siyam na buwan sa kanya. March pa ako, samantalang December naman siya. Parang si Patrick, at nagkataong ka-birthday pa niya. Buti na lang at ako ang big bro niya samantalang baby bro ko naman siya.

Pagkatapos ay dumating si Tita na may dala-dalang grocery. Agad ko siyang tinulungang ipasok mula sa labas ang mga grocery at nagpasalamat naman siya. Samantala, pagkatapos patayin at tanggalin ni Lei sa saksakan ang computer ay pumunta ito sa grocery items at hinawakan niya ang aking kaliwang kamay, sabay halik nito sa mga labi ko na nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam.

Natapos ang isang araw at nakasama ko si Lei. Masaya ako dahil sinunod ko ang puso ko. Salamat na lang at dumating si Kuya Kenneth sa buhay ko para ako ay suportahan sa aking pag-ibig para buhayin sa puso ko si Patrick sa piling ni Lei.

----------------------------------------------

Part 13

Busy ang school ngayong foundation day nito. Maraming extra-curricular activity na kailangan naming salihan. Andiyan yung essay writing, jingle-making contest, sabayang pagbigkas (required ang section namin na gumawa noon, pero hindi ako sumali.), making boutiques that showcasing different literature pieces, break-through inventions, and even biographies of martyrs and well-prominent people in history. Sumali si Lei sa jingle-making contest at nanalo ng first price dahil sa piece niya kaming dalawa nagcompose. Samantalang ako ay busing-busi sa pangangandidato dahil isa ako sa mga contestant ng Mr.&Ms. Lakanduleñans 2003. kapartner ko noon si Shaine. Yung patay na patay kay Lei. Noong nalaman niya na bestfriend ko yung crush nito ay kinaibigan niya ako at kinuha pati ang number ni Lei sa akin. Di hamak na mas maganda si Cheney sa kanya, kaso lang ay mas matangkad naman si Shaine compare to her. Laman na kasi siya ng mga beauty contest kaya siya ang napili para kumatawan sa buong 3rd year.

"Please vote for me!! Mark Jacob Inocencio for Mr. Lakanduleñan!!"

Alok ko sa bawat dumadaang estudyante sabay bigay ng flyers na nakasulat ang aking pangalan.

Busy din si Cheney. Siya ang organizer ko. Siya ang nag-aayos ng schedule ko pati ang susuotin ko sa pageant. Samantalang si Lei naman ay nangangampanya kasama ang mga barkada kong sina Joseph, Jayson at Nikol para sa akin. Ang saya ko, pero andun pa din ang pressure kasi ang gagaling sumagot ng mga kalaban ko sa interview with the master teachers ng ibat-ibang year level.

"Si kuya Jacob!! Bilis!!" sabi ng isang first year na estudyante na mukhang fan ko.

Para akong artista noon. Tinitilian, nagpapapicture, nagpapa-autograph, at may fans club din! Solid J fans club. Kasi nga naman, when it comes to looks, mukhang ako ang lamang, pero ewan ko lang sa talent.

Pagkatapos ng mahaba-habang pangangampanya, agad kong ti-next sina Lei, Nikol, Joseph, Jayson at Cheney para kumain sa canteen. Nagreply sila at hintayin ko daw muna sila dun, kaya nagpasya akong pumunta mag-isa.

Nang pumunta ako ay bigla akong nagulat na parang me nagnakaw ng halik sa pisngi ko. Akala ko si Lei, iyon pala ay si Cheney. Nasa likod niya si Lei na nakayuko.

"Looks like y'all pretty tired ah? Sige, all of you, please just seat there, my treat!!" alok ko sa kanila.

Umupo sila sa dating gawi, at nagtungo ako sa bilihan kasama si Nikol at Joseph habang nag-uusap sina Jayson, Lei at Cheney. Mukhang seryoso silang nag-uusap. Ewan ko ba, lagi na lang silang ganyan. Hay naku!!

While on a queue, nakita ko din si Shaine dahil sa katangkaran nito. 5'10" siya . Naka blouse siya na shoulder-cut at nakapants. Ang ganda niya. Kamukha niya si Miriam Quiambao noon. Agad niya akong pinansin sabay kaway sa akin at niyaya na pumunta sa kanya. Sumenyas ako sa kanya para hintayin ako at pinaubaya ang pila sa dalawa kong kasama.

"Jacob, ikaw talaga, wag kang lalayo sa akin, remember. We're on tandem!" sabi ni Shaine sa akin.

"Sige.. Sabi mo eh!!"

Andaming lumapit sa amin. Mga estudyante, kahit mga teacher. Nagpa-picture at nagpa-autograph. Para kami talagang instant celebrity.. Sabi ko sa sarili ko, mukhang kami na ang mananalo! Sumilip ako sa kabila para tignan sila. Nakatingin pala sila sa amin. Nakita ko si Lei na hawak-hawak ang Bob Ong na libro. Mukhang magbabasa na naman siya. Samantalang si Cheney ay kinawayan ako at nag-flying kiss. Agad ko namang kinuha iyon, gamit ang kanang kamay ko sabay lagay sa puso ko. Bumulong siya sa akin ng "I LOVE YOU" sabay kindat.

Ngumiti naman ako at pagkatapos ay itinuon ang sarili sa mga fans naming dalawa ni Shaine.

"Jacob and Shaine!! Hoy, iboto ninyo sila ah!!" sigaw ng isa kong 4th year fan.

Natapos ang mini-conference namin at bineso ko sa cheeks si Shaine.

"Sana ikaw na lang si Lei.. Teka, nasan ba siya?" tanong niya sa akin.

"Ayun siya, katabi ni Cheney."

Pumunta si Shaine sa tabi ni Cheney at binati niya ito sabay beso. Tumabi siya kay Lei at sila ang nag-usap. Kinuha niya ang binabasa nito sabay tumitig sa kanya. Walang anu-ano, ay biglang hinalikan ni Shaine si Lei sa labi. Nagalit ako! Parang gusto ko siyang sugurin sabay komprontahin . Hayup na babaeng to! Parang wild! Hindi pa nga sila magkakilala ng tao, tapos hinalikan niya na parang wala lang! Nagulat din si Cheney at mga barkada ko sa ginawa ni Shaine. Pagkatapos halikan ay biglang tumayo si Lei at tumakbo. Sinundan ko si Lei. Samantalang iniwan ko si Cheney at mga barkada ko na parang walang pakialam sa kanila.

"Lei, saglit!" sigaw ko habang dumadaan siya sa harapan.

Sinundan ko si Lei. Hindi ko kaagad siya nakita. Nakita ko siya sa isang sulok, malapit sa multi-purpose hall at umiiyak. Lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi.

"Baby Bro ko.. Wag ka nang umiyak!! Your Big bro is here now! I saw what happened, kaya naintindihan kita."

Hindi siya sumagot. Dire-diretsong umiiyak ito hanggang sa tinapat ko ang mukha ko sa mukha niya.

"Remember kung ano ang sinabi sa'yo ni Big Bro?! nandito lang ako."

Agad ko siyang niyakap. Patuloy pa rin siya sa pag-iyak. Para siyang bata. Naalala ko tuloy si Patrick noon sa kanya na umiiyak sa gilid ng bahay nila sa labas.

"Hiss.. Tahan na!! "

Hanggang sa nakaisip ako ng paraan para hindi siya umiyak. Buti na lang at may dala akong snickers sa bulsa ko.

"Meron akong something para sa'yo!!"

Inilabas ko ang snickers sa bulsa ko. Tumigil siya sa iyak. Nakita ko ulit ang mga ngiti niya sa labi niya. Sa pagkakataong iyon ay kinuha niya agad iyon sabay yakap ng mahigpit sa akin. Bigla na namang tumibok ng napakabilis ang puso ko. Parang sasabog. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Buti na Lang at walang tao sa gilid namin kaya sinubukan kong kinuha ang mukha niya habang nakayakap sa akin ng mahigpit. Itinapat ko ang mukha ko sa mukha niya at kiniskis ko ang ilong ko sa matangos at mamula-mula nitong ilong. Ramdam ko ang init ng hininga niya. Napapikit tuloy ako ng hindi oras. Hanggang sa may naramdaman ako na parang may dumampi sa labi ko. Nang dumilat ako ay siya na pala ang humahalik sa akin. Bigla na naman akong namula. Naalala ko tuloy ang nangyari sa amin kahapon.

Tumigil siya sa paghalik sa akin at sabay ngumiti. Tumayo siya at kinuha ang aking mga kamay at pagkatapos ay hinila niya ako para makatayo.

"Punta na tayo sa kanila! Baka naghihintay na sila sa atin." sabi ni Lei habang hawak-hawak ang kanang kamay ko.

Habang naglalakad ay nakita ako ni Cheney. Hindi ko alam ang gagawin dahil nakahawak pa sa akin si Lei noong nakita niya kami. Tinanggal ko kaagad ng mabilis ang kamay ko sa kanya.

"Halika na! Your group is waiting for you." sabi ni Cheney sa akin.

Hinawakan niya ang kamay ko. Lumapit siya sa akin sabay halik sa aking pisngi. Tinanong niya si Lei kung ok na siya at sabay tango ko sa kanya. At sabay-sabay kaming pumunta kung saan naming iniwan sina Jayson, Joseph at Nikol.

Gabi noon at 3 hours bago ang pageant, pumunta ako sa CR para maghubad at palitan ng tuxedo ang uniform ko. Hinubad ko ang polo ko at pati na din ang sandong puti na panloob. Humarap sa salamin at namangha sa kakisigan ng aking katawan. Malalaki at matatambok ang dibdib nito at medyo may abs ng kaunti. Maputi !! Parang mas angat ng kaunti si Lei sa akin pagdating sa kaputian. Nakita ko ang baba ko at biglang tumigas si dudong. First time kong nagkaroon ng ganitong orgasm especially sa maganda at makisig kong katawan, kaya naisipan ko munang pantasyahan ang sarili ko . Agad na hinubad ang pang-ibaba at lumantad sa akin ang nangangalit at bakat na bakat na patola. Namamasa na ito dahil sa pre-cum na lumalabas sa titi ko habang tumatayo. Nag-iinit na ako.

Inilabas ko ang aking alaga sa boxer shorts ko na kulay green at sinimulang kilatisin ang haba ng titi ko. Wala pa itong balbas o bulbol na tinatawag. Dalawang tao na pala ang nakabiktima sa armas na tinatago-tago ko. Mula sa puson, hanggang sa baba ay kitang-kita sa salamin ang haba ni Dudong. Namumula at maputi ang ulo nito na parang helmet at medyo maugat ang bahagi ng katawan nito. Namula tuloy ako.

Hinawakan ko ang aking sandata sabay bayo nito gamit ang aking mga kamay. Sa una ay swabeng-swabe sabay binilisan sa pangalawang pagkakataon. Nang di nakuntento ay nilawayan ko ang kaliwang palad ko at sabay hilamos sa nangangalit kong armas..

"..Oh.. Hmmm.. Patrick!! Oh!!"

Pinapantasya ko si Patrick. Iniisip ko na parehas kami ngayon ng pangangatawan. Matipuno na tulad ko at may karisma sa tao. Siguro mas lamang siya sa akin dahil may dugo itong amerikano kaya feeling ko, mas hinahabol siya ng kababaihan pati na rin kabadingan. Dire-diretso ko itong ginagawa hanggang sa may naramdaman ako na parang ako ay maiihi, at ilang minuto lang ay sumirit sa akin na parang fountain ang aking katas. Ang taas ng sirit. Umabot pa nga ito sa dibdib ko. Napaluhod ako dahil biglang nanghina ako sa ginawa ko. Agad kong tinikman ang aking katas hanggang sa dinilaan ko ang aking palad sa sobrang sarap ng aking nalasahan. Manamis-namis na medyo maalat.

Agad akong naghanap ng pamunas. Pagkatapos na iyon ay naligo ako ay hinayaang matanggal ang katas sa aking puson. Tapos na ang pagbuburat ko, pero tayong-tayo pa din ang armas ko na wari'y gusto pa ng round 2. Hindi ko na lang ito pinansin. Nagsimula na din akong magsabon at sinabon ko ang sarili ko pati na din ang baba. Sinabon ko ang titi ko at ang mga alaga nito, pagkatapos ay ang mga singit ko naman. Pinadaanan ko ang sabon sa aking pwitan at sinabayan ko ng pagkuskos. Napaurong ako. Agad kong Ipinasok ang hintuturo sa butas ng pwet ko at nagsimulang linisin ito. Swerte ang taong makakapasok sa aking makipot at walang bahid pang butas na reserve lang para kay Patrick. At nang natapos ay binanlawan ko Ito gamit ang tubig sa tabo at timba.

Nang natapos ay sinimulan kong magshampoo, pagkalipas ng tatlong minuto ay binanlawan ko Ito gamit ang tubig sa batya. Agad din aking nagbukas ng conditioner sabay lagay sa buhok ko.

Lumipas ang 30 minutes nang natapos ako sa paglilinis sa sarili ko. Nakabihis na ako ng tuxedong kulay navy blue na may pagka- velvetlike ang surface. Ang sarap hawakan! Gwapong-gwapo ako noong gabing iyon. Kahit hindi na ako nagpulbos o di kaya mag-wax ng buhok.

"Naku, mukhang Mai-inlove na naman si Cheney niyan sa sa'yo" sabi ni Joseph sa akin habang inaayos ang kwelyo ng tuxedo ko.

"Nasaan siya?" tanong ko sa kanya.

"Ah, eh, pumunta sa inyo. Tinext kasi ni Lei yung kuya mo para suportahan ka, nagreply yung kuya mo na puntahan daw siya sa bahay kaya umuwi siya sa inyo, kasama si Lei."

Pupunta si kuya! Naks! Buti na lang at may susuporta sa akin ngayong gabi. Tinext ko din si kuya na dalhin ang kwintas na binigay sa akin ni Patrick noong bata pa kami para maging lucky charm at nagreply naman siya. Isasama daw niya iyon pagpunta niya dito. Nilagyan ng wax ni Nikol yung buhok ko, samantalang nilalagyan naman ni Joseph yung lips ko ng lip shiner para tumingkad ang ganda ng labi ko.

Pagkatapos ay tumingin ako sa salamin. Hinusgahan ko ang sarili ko at napuna ko na mukha pala akong koreano. Na-emphasize nila ang medyo matangos kong ilong. Napalaki nila ang maliliit na singkit kong mga mata at nabigyan ng hustisya ang mga magagandang labi ko.

Dumating si kuya habang ako ay inaayusan. Kasama niya si Lei, samantalang si Cheney naman ay bumaba at inasikaso ang mga judges para sa rampahang magaganap. Nang dumating si kuya ay nagpasyang umalis ng saglit sina Joseph, Nikol at Lei para bumili ng makakain.

"Marami pa akong nalaman sa'yo noong pumunta si Lei sa bahay, Jacob." sabi sa akin ni kuya.

"Do you love him, don't you?"

Sabi niya sa akin habang inaayos ko ang kwelyo.

Hindi ako sumagot. Tumingin lang ako kay kuya. Ayaw kong umiyak dahil baka masira ang foundation ng mukha ko. Lumapit siya sa akin at pumunta sa harapan ko. Kinuha niya sa bulsa niya ang kwintas at isinuot niya sa akin.

Nang natapos ay lumayo siya sa akin ng konti at tinitigan ang buo kong kaanyuan.

"Ang gwapo ng utol ko!!" sigaw niya sa akin.

"Mana sa'yo kuya! Anlakas ng dugo ni daddy sa ating dalawa! Hahaha!!"

"Teka, kumain ka na ba? Meron akong siomai at palamig. Kain ka muna." alok sa akin ni kuya.

Kumain kami. 6:56pm na noong tinignan ko ang relos ko. Medyo matagal pa ang simula ng pageant. Dumating sila Lei at agad akong napatayo sa kinauupuan ko.

"Ay kuya, andyan na pala sila. Yung mga kabarkada ko." Sinabi ko kay kuya habang nakayukong tinitignan ang kanyang mukha.

Sa isang sandali, biglang nabitawan ni Lei ang dalang naka-styrofoam na pagkain nila at napatitig ng di oras sa kumikinang na necklace.

"Ayan ba ang kwintas?!" tanong ni Lei habang nakatingin sa akin.

Agad na kinuha ni Nikol ang nahulog na pagkain sabay tayo at bumulong kay Lei. Agad na tumango si Lei ng sandaling natapos bumulong si Nikol sa kanya. Biglang tumulo ang mga mata ni Lei sabay takbo at yumakap harapan ko.

"Ang weird ninyo!! Please, don't act like that! Hindi ko alam ang ginagawa ninyo!" Pasigaw kong sinabi kay Lei habang kaakap ko siya.

"Sorry, I just carried away with my emotion." paliwanag ni Lei.

Bahagya kong nilayo ang sarili ko sa kanya. Pinunasan niyang bigla ang mata nito sabay ngiti sa akin. Ano kaya ang ibig sabihin ng pagkakagulat niya nang nakita niyang suot ang necklace na binigay sa akin ni Patrick? Bakit siya napaluha? Ano kaya ang ibig sabihin ng pagbubulong ni Nikol sa kanya na dahilan ng pagtango nito't pagsang-ayon sa binulong niya. At ano ang ibig sabihin ng pagyakap sa akin ni Lei? Hay naku!! Nakakabaliw!!

Itutuloy...

Read more...

Exchange of Hearts 1

Heto na po yung pinangako kong kakambal na kwento nang Without You... Bakit po kakambal? malalaman niyo rin ito habang papalalim ang kwento...

Sana po pareho nang pagtangkilik ninyo sa Without You ay tangkilikin niyo ri po itong bago kong kwento na hinahandog sa inyo.

Exchange of Hearts

by Uri_Kido

This is a story about chances, taking the crossroads in life and looking for that perfect someone to be with for the rest of your life. But life has its countless blessings, blessings that only a person with full endearment could appreciate, blessings that are often neglected by others. Sometimes we want to live our lives the way we want but we can never get through it without the challenges that we would encounter.

This is a story about two persons finding their true self and ending up finding each other.

Chapter 1: Oras

6 O’Clock

Alarm clock rings at the exact same time at two different places. Yung isa nasa isang magarang kwarto, katabi nang queen sized bed na mala hotel room ang dating, yung isa naman nasa isang typical rum nang isang lalaki, medyo messy pero cool.

Pinatay noong nasa magarang kwarto ang alarm clock niya, yung isa naman ay pinindot ang snooze. Tumayo ang may magarang kwarto naka black sando siya na may pajama pants na beige. Pumasok ito nang banyo, yung isa nanatiling tulog, walang pakialam sa buhay.

6:30

Lumabas nang banyo ang binata naka tuwalya lang nakapang ahit na ito at nakapagsipilyo at nakapabango na, Gumising na yung isa dhil tumunog ulit ang alarm.

Kumuha nang polo shirt ang isa, ang isa inukay pa ang cabinet para hanapin ang kanyang favorite superman shirt. Nagsuot nang magarang damit yung una, naligo naman nang mabilisan ang isa bago sinuot ang pang casual na kasuotan.

7:00

Bumaba ang isa para mag almusal sa veranda nang bahay nang mag isa, marami ang handa niya pero tinapay lang at itlog ang kinain nito. Habang ang isa naman ay tinapos ayusin ang sarili bumaba at kumain kasama ang kapatid niyang lalaki na naka school uniform na.

Lumabas na ang una sa bahay niya at sumakas sa kanyang Vios, ang isa naman ay lumabas narin at sumakay sa kanyang motor na second hand.

Sabay nilang binaybay ang kahabaan nang traffic, hindi alintana ang oras nang pagdating nila sa kanilang paroroonan.

Dalawang taong napakalayo nang antas nang pamumuhay na sa iilang sandali lang ay mag-iiba ang takbo nang kanilang kapalaran.

Ang una ay si Carlsen, isang mayamang eredero nang isang multi billon company ditto sa pilipinas, may anking siyang kagwapuhan at hindi alintana na isa siya sa mga Eligible Bachelors of the land. Pero palagi itong bugnutin, parating walang pakialam sa kanino man.

Ang pangalawa ay si Lance, college student palang ito, ginapang nang ina niyang nagtitinda nang cosmetic products sa mga bahay-bahay at ang amang jeepney driver para magkapag-aral, may anking din siyang kagwapuhan gaya nang nauna at katalinuhan kaya siya nagging scholar nang pinapasukang eskwelahan.

7:45

Dumating si Carlsen sa opisina niya, inaabangan siya ni Mildred ang secretarya niyang maganda at sexy.

“Good Morning Sir, I am Mildred, and I am your secretary, you are to proceed to the board room at 8 for the meeting” sabi niya, tama ang narinig ninyo unang araw ni Carlsen sa trabaho. Pero hindi alintana sa kanya ang kaba para sa kung anu man ang nakaabang sa kanya sa loob nang opisina.

Dumating din si Lance sa kanyang eskwelahan, sinalubong siya ni Dennis, ang bestfriend niyang crush nang bayan. “Op, pare, hinintay talaga kita, marami akong ikukwento ngayon tungkol sa nangyari sa amin ni Julia kagabi” Sabi ni Dennis. “panu ka naman magkakaroon nang affair sa kay Julia eh ako ang mahal mo?” Sabi naman ni Lance. Tama nga ang nabasa ninyo alam ni Lance na may pagtingin si Dennis sa kanya pero hindi niya rin naman ito tinugunan dahil magkaibigan silang matalik. “eto naman oh parang hindi mabiro” sabi ni Dennis.

Papasok si Carlsen sa loob nang kanyang lobby lahat ay bumabati sa kanya nang “Good Morning Sir” pero wala itong tugon sa kanila, dirediretso lang ito sa paglalakad papasok nang elevator. Halos marami din ang maaga pang nagpapaflirt kay Lance na di hamak na kasing guwapo ni Carlsen, maag pa ay may pabati bati na sa kanya na kinikilig sa tuwing dadaan ito papuntang Commerce Building.

8:00

Nasa boardroom na ang lahat nang members nang board of directors nang companya pati ang mga stockholders nito. Hinihintay na nang lahat si Carlsen, nandoon narin ang ina niyang si Luisa delos Santos-Montenegro.

“May I all present to you the new President and C.E.O. of Montenegro group of Companies, Mr. Carlsen Andrew Montenegro” sabi nang isang lalaki na agad namang tumayo sa katabi ni Donya Luisa. At pumasok si Carlsen nang buong galak at pananabik.

Si Carlsen Andrew Montenegro, anak nina Felix at Luisa Montenegro, Isa sila sa pinaka mayamang angkan sa buong pilipinas. Kasama sa Elite circle nang mga negosyante sa bansa. At ngayong araw na ito ang kanyang 21^st Birthday at dahil doon pinangalan na sa kanya ang buong kumpanya sa kadahilanang hindi pa bumabalik at kasalukuyang nawawala ang ama nitong si Felix Montenegro. He has been the sole heir of luxury hotels and resort. Buong buhay niya yun ang tanging focus niya, yung maging proud ang pamilya niya sa kanya.

Namulat si Carlsen sa marangyang buhay, na hindi kailanman naghirap at nagdusa. Pero sa luob luob niya marami ang kulang, marami ang pagdududa, marami ang kasinungalingan.

“It will be a pleasure working with you guys. I know my father will be so proud of me. Wherever he is now I wish he was here to guide me. But then again life must go on. At nandito ako para sa inyo at alam kong nandiyan din kayo para sa akin.” Paunang bati ni Carlsen sa mga kasama. At nag-umpisa ang kanilang meeting sa mga bagong development nang companya na iprinisenta nila sa batang may-ari.

8:30

“Mga kaklase did aw makakarating si Prof. May mahalagang meeting daw ngayong umaga wla na raw tayong klase” Sigaw nang isang kaklase ni Lance. Graduating student ito at medyo nangungulelat sa klase pero pursigido at napakamasipag mag-aral, bakit siya nagungulelat? Dahil kabilang siya sa star section at lahat doon ay nag cocompete sa mataas na marka kaya nahilera parin ito sa talagang matatalino.

“Lance, patawag ka ni Dean sa office about siguro sa proposal mu sa College Activity natin.” Pahabol nung nag announce niyang kakalase. “Samahan na kita, basta samahan mu ako mamaya ha” sabi sa kanya ni Dennis. “Sure pare, no problem ako diyan.” Masayang sabi ni Lance.

Simplang bata lang si Lance, matulungin sa ina at sa amang umaruga sa kanya,alam niyang Ampon lang siya matagal na pero lubos ang pasasalamat niya sa mga taong umaruga sa kanya mula pagkabata at hindi nagpakita sa kanya nang kalupitan at kababaang asal. May dalawang bagay lang na hangad si Lance; una aya ang makita at makilala ang tunay niyang pamilya at pangalawa ay ang makapagtrabaho sa Villa Montenegro bilang isa sa administrative staffs nito. Maraming kuwento ang nabangit sa kanya nang kanyang mga magulang tungkol sa haciendang ito duon daw kasi sila nagtatrabaho noon.

“Lance Mercado, maupo ka at may pag-uusapan tayo” Sabi nang Dean pagpasok ni Lance.

“I am so proud of you Anak” sabi ni Donya Luisa kay Carlsen.

“It will be my pleasure Ma’am lahat gagawin ko para lang matuloy itong project nato and I won’t stop until I get it right” tugon ni Lance sa Dean.

“I know na gusting gusto mo to kaya I approve this project para naman magkaroon nang bago dito sa ating college” sabi ni Dean.

“I will make you proud of me” Sabi ni Carlsen sa kanyang mama.

Halos magkapareho ang dalawa over achiever at may malakas na sense of responsibility.

10:30

“buti naman at sinamahan mo ako dito sa bahay bro ako lang kasing mag isa dito” sabi ni Dennis sa kay Lance. “Ay Dennis kahit ano pa yan basta ikaw okey lang talaga sa akin” sagot ni Lance sa kanya.

Pumasok sila sa bahay ni Dennis at saka “Surprise!!!! Happy 21^st Birthday Lance” sabi nang mga kaibigan niyang kanina pa naghinhintay sa kanila.

“Oh bakita kayo nandito, Dennis ano toh?”

“Bro, It’s your 21^st birthday hinding hindi ko palalampasin ang araw na ito na hindi ka nag celebrate nang birthday mo”

“kaw naman talag oo, salamat tol ah the best ka talaga”

11:00

Umuupo si Carlsen sa loob nang bago niyang opisina binabasa ang list of properties at companies nila na sa kanya nang pamamahala.

Nang pumasok ang isang babae sa loob nang kanyang kuwarto.

Tinignan niya ito mula paa hanggang ulo, maganda ang babae at maputi.

“Good Morning sir, I’m Eunice your new personal secretary, inasign po si Mildred sa bagong pumalit sayo sa Board of directors si Mr. Trinidad” sabi nang babae nang mahinhin na pamamaraan.

“Eunice… okey you may go” masungit niyang sagot, alam nang lahat nang empleyado sa Montenegro Group of Companies kung ano ang ugali ni Carlsen dahil matagal din itong nagging head of the board bago binigay sa kanya ang titulong C.E.O.

“You have a visitor should I let her in?”

“So would you let her rot on your side of the office then?” sarcastiko nitong sagot.

Umalis nalang si Eunice at tinawag ang bisita. Pumasok ang isang babaeng napaka sexy at may alta sa siyudad na postura.

“Babe, ang ganda nanag bago mong office” pamungad nang babae.

“Valerie, ikaw pala… I miss you babe” naghalikan agad sialng dalawa, mapusok at punong puno nang pananabik. Matagal at mamasamasa.

Then may nag knock sa pintuan natigil ang masarap na laplapan anng dalawa. “Damn it… can’t you see we were busy?” sabi niya na medyo galit.

“Sorry po Sir pero naghihintay na po ang mga planners nang birthday party niyo mamayang gabi sa board room, importanante daw na makipagkita ka sa kanila sabi nang mama niyo” sabi ni Eunice na pumasok sa loob na walang pasabi.

Nag tinginan sila ni Valerie “Okey lang babe, I just dropped by to personally greet you a happy birthday… magkita nalang tayo ulit mamaya” nagahalikan din sila pagkatapos noon.

12:00

Kakatapos lang nang handaan sa bahay nina Dennis at naiwan nalang sialng dalawa doon.

“salamat pare ha, sinurpresa mo talaga ako doon.” Sabi ni Lance.

Hinawakan ni Dennis ang kamay nito at “Lance, Mahal na mahal kita, lahat gagawin ko para sayo matanggap mo lang ang pagmamahal ko…” at tinangkang halikan ni Dennis si Lance.

“Dennis wag!” agad naman itong bumitiw at tiningnan si Lance.

“Dennis, Hindi pa ako handa, may nararamdaman din naman ako pero hindi ko alam kung ano ito, if you could just give me the time and then maybe masusuklian ko din yang pagmamahal na yan.”

He just smirked and stood up “pupuntahan mo ba ang gig mo mamaya sa may Mirasol Resort?” tanong niya dito.

“Pera din naman yun pare” Sabi ni Lance sa kanya sabay tayo nito at sinundan si Dennis sa kusina.

Nagsimula nang maghugas sa Dennis nang mga plato nang bigla siyang niyakap ni Lance. “Thank you talaga sa pagmamahal pare” at mas lalo pa nitong hingpitan ang yakap, damang dama ni Dennis ang sinseridad nang binata sa kanyang turing.

“Sunduin nalang kita mamaya!” sabi ni Dennis nang binalikan niya ang paghuhugas nang mga plato.

3:00pm

“Handa na ba ang pinagagawa ko?” sabi nang isang babae sa telepono.

“yes, Maam naplanta ko na po ang bomba sa may ilalim nang lamesa na lalagyan nang cake… hindi nila malalaman” sabi nang isang goon na papalabas sa Mirasol Resort.

“Good, they will never know what hit them. Hahahahahaha” sabay tawa nang babaeng nakapulang gown.

5:00pm

Nakahanda na ang lahat sa may Garden nang resort at pinapanood lang ni Carlsen ang mga nagsisidatingang bisita. Naka suot na ito nang pantalon at sapatos pero naka sando parin. Pumasok ang isang matandang babae na nakadamit pormal pero hindi naka gown.

“Iho naman! Nagsisimula na ang lahat pero hindi ka parin nakapagbihis.” Sabi nito habang kinukuha ang polo ni Carlsen na nakasabit pa sa harap nang aparador. At binigay ito sa kanya.

“Yaya Glorya, hindi na ako bata para pagbihisan ninyo, malaki na ako oh, 21^st Birthday ko na kaya.”

“He, ikaw parin ang batang binibihisan ko noon, pinapaliguan kapag nahulog sa kabayo, ang batang pinapagalitan ko kapag hindi nakapag mano sa mga matatanda, ang bataang inalagaan ko mula pa nung pagkabata, kaya hanggat mamatay ka pagsisilbihan kita.” Sabi nang matandang babae habang pinapasuot naman nito ang amerikana ni Carlsen.

“Ya, Kinakabahan ako, kinakabahan akong harapin silang lahat… akala nilang lahat mapagmataas na ako, mayabang, matapobre, pero ginagawa ko lang naman ito dahil kailangan kon g maging matapang para kay papa, kailangan hindi ako magpatalo, hindi ako lalampa-lampa, kasi alam ko wherever he is he will be proud of me.”

“Anak, kung nasaan man ang papa mo, sigurado ako proud na proud yun sayo, lumaki ka bilang isang matapang at matipunong bata, kaya ipakita mo na sa kanila kung anu ang tinay na pagkatao ni Carlsen Andrew Montenegro.” At ngiti ang ginanti niya sa babaeng tinuring na niyang pangalawang ina.

7:00pm

Waiter noong gabing iyon ang sideline ni Lance sa party ni Carlsen, dahil sa marami ang bisita nag imbita ang management nang resort na magdagdag nang waiter kahit sa gabing iyon lamang. Nakamaskara ang lahat nang waiter. Pati narin ang mga bisita.

Nagsimula narin ang salo-salo nang pormal na ipakilala si Carlsen sa madla.

“Let me now welcome the President and CEO of Montenegro Group of Companies and the Birthday boy Himself Mr. Calsen Andrew Montenegro.” Sabi nang Host noong gabing iyon.

Umabang talaga si Lance para makita ang taong may party nang biglang, “Mercado, tawag ka ni boss sa loob” pinatawag siya nang kanilang boss sa loob nang hotel. Agad din naman itong sumunod.

“Good evening everyone, I have lived my 21 years inside the company of my Father, Mr. Felix Montenegro na hanggang ngayon ay hindi pa bumabalik sa amin. I know he is still alive dahil buhay pa ang Companya na naipundar nang mga magulang niya para sa kanya, buhay niya ang Montenegro Companies at heto ako, living up to his expectations as a shepherd to his flocks, lahat nang to para sa kanya and he will always be remembered. Thank you everyone for coming and enjoy the night” speech ni Carlsen.

Nang bumaba ito sa podium sinalubong siya nang kanyang mama para halikan at pinakilala nito ang mga kasama nila, “My son I would like you to meet Diego and Melissa Trinidad, sila ang bumila nang bagong shares nang companya” agad namang nangamusta si Carlsen.

“It’s a pleasure meeting you sir and your lovely wife”

“Salamat iho, you should meet our son siya ang uupo sa board ninyo. Paparating na siya any minute now” Sabi ni Mr. Trinidad.

“I would love to sir, maiwan ko na po muna kayo at aasikasuhin ko pa po ang ibang bisita, again it’s a pleasure meeting you and enjoy the night”

Nakita niya si Valerie na nakikipagtawanan sa ibang bisita. “Oh Val nandito ka lang pala kanina pa kita hinaahanap” sabi ni Carlsen na humalik din kay Valerie pagkatapos noon. “Babe, Nagtatawanan lang kami nang mga tita mo, nakakatawa kasi yung childhood mong pinaguusapan namin.

Kasama niya pala ang mga tiyahin ni Carlsen na sina Elenor at Criselda, mga kapatid nang ama nito sa ama.

“Iho happy birthday” sabi nang tita Criselda niya sabay beso dito.

“Tita kasama niyo po ba si Tito Greg?”

“nasaloob nag uusap sa ibang investors baka daw makahanap siya nang bagong buyers”

“Tita Elenor… (sabay beso dito) kamusta na po kayo? Balita ko po meron na kayong bagong nobyo” sabi ni Carlsen.

“yun bah? Nako wala nay un, your tita is once again single iho” sabay tawa nilang tatlo na malakas na napansin ni Carlsen na naka pulang gown.

9:00

Lumalim na ang gabi nang may nadaanan si Lance na babaeng naka pula sa likod nang mga bushes, hiindi niya ito namukhaan dahil naka maskara ito.

“Naplanta mo ba talaga nang maayos ang bomba?... Good? Mamatay narin ang heredero nag Montenegro Companies hahaha… Aalis na ako dito in 120 seconds gusto kong pasabugin mo na ito, kung hindi siya mamamtay doon may mga goons pa naman ako na hahabol at papatay sa kanya” binaba nang babae ang phone at nag dalidaling umalis nang resort.

Nabahala si Lance sa narinig at hinanap agad ang may kaarawan din noon. “pare sino ba diyan ang may birthday ngayon?” tanong niya sa isang kasamahang waiter. “ayun pare ang naka gold na mask, siya lang ang may gold na mask sa lahat nang bisita.” Sabi nang kasama.

Lumapit ito dito “Mr. Montenegro, kailangan niyo na pong sumama sa akin” sabi ni Lance kay Carlsen.

“Bakit? Sino ka ba?”

“ako ang liligtas ninyo kung sasama lang po kayo sa akin” nakita ni Lance na may isang bisita na nakahalata na parang gusto niyang takasin si Carlsen kaya bumunot ito nang baril. At pinaputok ito sa itaas.

“Shit!” sigaw ni Carlsen sa pagkabigla, “Hali na po kayo at baka sumabog pa ang bomba” sabi ni Lance habang hinahatak si Carlsen papalayo, nagsitakbuhan naman ang mga bisita palabas nang resort.

Tumatakbo ang dalawa dahil hinabol na sila nang tatlong lalaki na naka maskarang itim na kanina pa sila pinapuputukan, nang biglang may sumabog nang malakas. Babalik sana si Carlsen dahil nagalala siya sa buhay nang ina at mga kapamilya pero pinigilan siya ni Lance.

Nakaabot na silang dalawa sa gubat hanggang sa mapadpad sila sa isang hanging bridge na merong ilog.

“malapit na sila! Kailangan nating tumalon” sabi ni Lance.

“What? Jump? Are you out of your mind? Ang taas kaya niyan?” pagsalungat ni Carlsen.

“Talon o buhay mo? Mamili ka” sabi ni Lance. “Just trust me…” Sabay hawak niya sa kamay nito.

At pinutukan sila nang humahabol sa kanila at sabay silang tumalon.

Nakarating sa hanging bridge yung tatlo at tinangka pa nong isang paputukan ang ilog. “Huwag na pare patay na yung mga yun di naman kalaliman yang ilog eh hali kana at bumalik na tayo.” Sabi nang isa sa kanila sa tumaya nang baril sa ilog.

Umalis lang sila nang lumitaw si Lance karga si Carlsen na hinimatay dahil siguro sa takot nang free fall mula sa taas.

Pinahiga niya si Lance sa gilid nang ilog, kinuha niya ang maskara niya at tiningnan kung humihinga pa ito. Humihinga pa naman ito. Gusto niya nang kunin ang maskara nito dahil takang taka na ito kung anu ang itsura nang binata.

Kinakabahan man ay ginawa parin ito ni Lance at nagulat sa kanyang nakita.

“Hindi, Imposible… paano nangyari to?” ang tanging nasabi nito.

_Abangan_

Read more...