Part 7 : Engkantadong Gubat

Sunday, February 20, 2011

By: Jayson
Genre: Homo-erotic, Fantasy
Note: Pasensya na po talaga at medyo natagalan bago ako nakapag post ng update sa kwento kong ito. salamat kay Mike Asfaq at  sa lahat ng nag email sa akin at nag request ng karugtong ng kwentong ito. At para doon sa sa mga mambabasa na nag request ding mabasa ang kabuuan ng kwento ni Fredo, wag po kayong mag alala, tatapusin ko ang kwentong iyon pagkatapos kong wakasan ang mahiwagang paglalakbay ng mga silahis nating bida. Malapit na po!

--ooOoo----ooOoo----ooOoo----ooOoo----ooOoo----ooOoo--


Kinaumagahan, sinlamig pa ng nyebe ang pakikitungo ng dalawa sa isat isa. Kumain sila ng agahan, nilinis ang sarili, nagbalot ng mababaon sa panibagong paglalakbay at humayo sa kweba. Ni hindi man lang nagkibuan o nag usap si Jed at Joseph. Nang sumapit ang tanghalian, nakaramdam na naman ng pamilyar na sensasyon sa katawan si Joseph, mainit at naglalaway siya habang tinitigan ang batang si Jed. Ang bata naman ay lalong naging mapang akit, nagpalitan lamang sila ng mga nakaw na sulyap ngunit hindi parin nag uusap.

“Ngayon munting nilalang, pagmasdan mong maigi ang susunod na mangyayari, sapagkat ang susunod na pagsubok ay sigurado akong kapana-panabik.”

“Paano pong kapana-panabik panginoon? Ano po ang ibig ninyong sabihin?”

“Ang nakatatandang lalaki ay napaka aktibo at malibog, marami na itong karanasan sa babae at sa lalaki. Kapag nahaharap ito sa sitwasyon kung saan susubukin ang pagpigil niya sa kanyang tawag ng laman ay sigurado akong mabibigo ito. Sapagkat mas makapapangyarin ang ibaba niya kaysa kanyang utak. Ngayong araw na ito haharapin nila si Lorena, ang pinaka magandang kataw at nakakaakit na espiritu ng tubig. At upang malagpasan ang pagsubok nito, dapat nilang labanan ang kalibugan at iwasan ang makipag talik sa kanya.”

“ano po ang mangyayari kung, isa sa kanila ay makikipagtalik sa kataw na si Lorena?”

“Iyan ang kapana-panabik munting nilalang sapagkat ang kataw na si Lorena ay magpapakita sa gitna ng lawa, ngunit may bantay itong lalaking espiritu ng tubig, si Agwador. Ang sinumang sumubok na lapitan ang kataw na si Lorena ay siguradong di na makakasilay ng umaga. Mararating lamang nila ang kinalalagyan ni Lorena gamit ang mahiwagang tungkod.”

“Sa tinging niyo po panginoon, tatablan sila sa awit at alindog ni Lorena?”

“Napakagandang tanong munting nilalang. Ang nakakatandang lalaki ay siguradong tatablan at di nito malalabanan ang pagnanasang makipagtalik kay Lorena; sigurado akong mabibighani siya sa awit ng kataw at hindi na makakapag isip pa ng matino. Ngunit ang bata, bagamat malibog din ito, wala pa naman itong karanasan sa mga babae kaya di ako sigurado kung tatalab sa kanya ang awit at alindog ni Lorena. Tingnan nalang natin.”

Gaya ng dati, walang hudyat ang pagdating ng susunod na pagsubok, Isang ikot pa lang sila sa tinhahak nilang daan ng matanaw nila ang isang malaking lawa at sa gitna nito ay isang malaking bato na mukhang maliit na isla. Sa ibabaw ng batong iyon, namataan nila ang isang nilalang, ang kalahati ng katawan nito ay isang nakakabighaning dalaga habang ang kalahati ang buntot ng isang isda na kulay ginto. Nang makita sila ng nilalang, bigla itong tumay at nagbagong anyo. Ang dating kulay ginto na buntot ay naging isang pares ng malalambot at mapuputing paa. Walang saplot ang dalaga at kahit mula sa malayo ay matatanaw ang isang napakagandang hubog ng katawan. Biglang binalot ang paligid ng isang mahika ng magsimulang umawit ang magandang nilalang. Isang awit na nakakapukaw ng nagsusumidhing damdamin at kalibugan. Nang marinig ito ni Joseph, napako ang mga mata niya sa dalaga, nagmistulang blanko ang mukha nito at dahan dahang tinungo ang lawa upang puntahan ang kataw na si Lorena.

Pinagmasdan ni Jed so Joseph habang nagsimula itong lumusong sa tubig, ang kamay  nito ay pilit na inaabot sa napakandang kataw. Biglang nahintakutan si Jed ng makita niyang nagsimulang umikot ang tubig sa paligod ni Joseph. Nilamon ng tubig ang lalaki at hindi na niya ato makita.Akala niya ay wala na ang lalaki ng bigla itong niluwa ng lawa sa may pang-pang, nagsusuka at halos di na makahinga, biglang may mataas na alon ang paparating na lalamon ulit sa lalaki ng dalidaling tumakbo si Jed, sinagip ang lalaki at dinala sa dalampasigan.

“Ano ang nangyari sayo?” tanong ni Jed, noong makaligtas na sila sa malaking alon.

“Lorena, Lorena ang kanyang pangalan. Hindi mo ba naririnig ang kanyang awit?”

“Narinig naman, pero ano naman ngayon? Anong mero sa kanyang awit”

“Kung ganun wala kapang karanasan sa babae?”

“Wala pa,” sagot ni Jed na medyo nahihiya, “May problema ba dun?”

“Syempre, si Lorena ay isang kataw, isang makapangyarihang uri ng serina; narinig ko na ang tungkol sa kanila noon kay Sir Jayson. Walang sino mang lalaki ang nakakalaban sa kanilang kapangyarihan, ang sino mang lalaking makarinig sa awit nila ay mahihipnotismo at tuluyang lalamunin ng tubig.”

“So, bakit wala man lang itong epekto sa akin?”

“Sapagkat, lalaki ang una mong karanasan at hindi ka pa nakaranas makipagtalik sa mga babae. Bilisan mo, hilingan mo sa tungkod mo na maging bingi ako ng sa ganun ay di ko marinig si Lorena kapag umawit itong muli!”

“Una, sabihin mo kung ano pa ang alam mo tungkol sa nilalang na ito.”

“wala akong masyadong alam, ngunit sabi ni sir Jayson, manghihina at tuluyang mawawalan ng kapangyarihan ang mga kataw kapag may isang lalaki ang makakalaban sa tawag ng laman.”

“Kung ganun, kahit mabingi kaman hindi pa rin mawawala ang kapangyarihan nito?”

“Sa tingin ko ay ganoon na nga.”

“Pero kapag makahanap tayo ng paraan na malaban ito, mawawala ang kanyang kapangyarihan tama ba?”

“Tama ka, pero imposible iyan, kailangan mong gamitin ang tungkod. Pwdeng hilingin mong maging bingi ako o gumawa ka ng isang malakas na ingay upang di ko marinig ang awit nito.”

“Per kapag ginawa natin yan, maaring malampasan natin ang kataw na si Lorena, ngunit papaano kapag may naligaw ditong ibang lalaki? Alam kong may iba pang paraan,” sabi ni Jed na nag-iisip.

Naupo si Jed sa tabi ni Joseph sa tabi ng dalampasigan ng lawa ng biglang may ideya siyang naisip. Sa punto namang iyon muling umawit si Lorena at si Joseph naman ay muling nahipnotismo at tumayo, blanko ang mukha at akmang lulusong ulit sa lawa. Biglang pinigilan ni Jed si Joseph, hinila nito ang soot na pantalon, kinapa ang alaga ni Joseph na sa puntong iyon ay tigas na tigas na. Blanko parin ang mukha ni Joseph at hindi man lang pumalag sa ginawa ni Jed. Tuluyang hinubad ni Jed ang pantalon ng lalaki at hinawakan ang matigas na laman sa loob nito. Sinalsal ng saglit hanggang sa tuluyan niya itong isubo. Nakaluhod si Jed sa harap ni Joseph habang ang kanyang ulo ay taas baba na nilalaro ang alaga ng lalaki. Ang blankong mukha ni Joseph ay biglang muling nabuhay at ang kanyang mga mata ay tuluyang pumikit sa kiliti at sarap na dulot ng mga dila ni Jed na dahan dahang humhagod sa ulo at sa kabuuan ng kanyang alaga. Lalo pang lumakas ang awit ni Lorena, ngunit tila nababaliw na sa sarap si Joseph at di na niya inintindi pa ang engkantadong awit ng kataw. Huminga siya ng malalim, hinawakan ang ulo ni Jed, nakapikit ang mata na nakatingala sa bughaw na kalangitan. Halos mabilaukan si Jed ng parang gripong dumaloy ang dagta ng alaga ni Joseph sa kanyang bibig, ngunit wala siyang sinayang at sinaid niya ang kahuli-hulihang patak ng dagta ng lalaki. Nanghina si Joseph at ng ibuka niya ang kanyang mata, napansin niyang napakahina na ng awit ni Lorena. Nakita nilang umikot ang tubig ng lawa palibot sa batong kinauupan ni Lorena at tuluyan itong lumubog sa tubig. Kasama sa paglubog nito ang isang babaeng may buntot.

“Hindi ko inakalang, sa ganoong paraan lamang matatalo si Lorena. Kahanga-hanga! Munting nilalang mukhang naubusan din ng lakas ang mga bisita natin, ihanda mo na ang kanila hapunan at magtatakip silim na rin.”

“Ano po ang iniisip nyo ngayon panginoon?”

“Paano kaya kung pagandahin mo ang kwebang matutulugan nila ngayong gabi, maghanda ka ng mas masarap na pagkain, naaliw ako sa magkaparehang ito at dapat lamang na komportable sila ngayong gabi.”

“Gaya ng inyong itos panginoon, masusunod po.”

Pagkgat ng dilim, gaya ng dati muling lumitaw sa isang pang-pang ang bunganga ng kweba. Agad nila itong pinasok at napanganga sila sa kanilang nakita. Imbes na mesa na may masasarap na pagkain ang una nila napansin ay ang isang tambak ng kayamanan na nakalatag lamang sa sahig ng kweba. Sa ibabaw ng kayaman ay may isang hayop na sinlaki ng kalabaw, may apat na paa, dalawng malalaking pakpak at ang ilong nito ay umuusok. Buti nalang tulog ang nilalang na iyon. Agad na lumabas ang dalaw sa kweba, dahan dahan upang di magising ang dragon na nakabantay dito.

“Hindi kapani-paniwala,!” sabi ni Jed.

“Hindi pa ako nakakita ng ganoon karaming kayamanan sa tanang buhay ko,” sabi naman ni Joseph. “Kung mananakaw ko lang  kahit ikasampong bahagi lamang ng kayamanang iyon, sigurado akong hindi na ako maghihirap.”

“Marahil ay tama ka, ngunit sa tingin ko di na rin magtatagal ang buhay mo kapag nagising mo ang bantay nitong dragon.”

“Tama ka Jed, pwede mo bang hilingin na magkaroon tayong muli ng dalawang espada upang mapatay natin ang halimaw na iyon?”

“Hindi na kailangan, hindi na kailangan. Hindi mo ba napansin na may dalawang espada sa kabilang dako kung saan nakalatag ang kayaman?

“Talaga meron?”

“OO meron, at sa tingin ko ay isanng patibong ang kayaman. Sadya itong pinakita sa atin upang magulihan tayo.”

“So, papasokin natin muli ang kweba ng dahan dahan, kuninnatin ang mga espada saka patayin ang dragon, pagkatapos iuwi na natin ang kayamanan.”

“Sa tingin ko ay hindi ganyan kadali ang lahat. Kahit pa na ipalagay nating pwede nating gawin yun, papano naman natin mabubuhat ang napakaraming kayamang iyon?”

“Eh di, kunin lang natin ang kaya nating buhatin, o ano, game ka bang subukan natin?”

“Joseph, sa tingin mo ay may pagpipilian kaya tayo?”

“Ano ang ibig mong sabihin?”

“Sa tingin ko ay kailangan talaga nating patayin ang dragon upang may matutulugan tayo ngayong gabi.”

“Bahala na, subukan nlang natin. Bakbakan na..”

-itutuloy-

Ano kaya ang susunod na mangyayari? i-koment lang po ninyo ang inyong opinyon...hehehe

6 comments:

joshX February 21, 2011 at 3:36 AM  

natuwa naman ako sa paraan ng pagtalo nila sa kataw na si Lorena...super erotic...

next chapter na po....

Anonymous,  February 24, 2011 at 9:55 AM  

cute..super like....

-sweetjohn

Anonymous,  February 24, 2011 at 9:57 AM  

sana naging komiks ito.. ng makita ko ang mga eksena na kapanapanabik... hhahah..

may dragonesa chuchubels pa tlga... hahaha nice one!

-Mico

Anonymous,  February 25, 2011 at 3:58 AM  

ay kalibog ng storya hehehe kakalurkey!!! mula simula hanggang sa ngaun walang patumanggang sexfabtaserye ang datingan hehehe

-Kearse
aka Charity

Anonymous,  February 25, 2011 at 3:59 AM  

What I want about this story is Fantasy.... Parang Pedro Penduko ang labanan... yun nga lang May mga hot scenes at ang nakakaloka ay ang HADA Portion na makakatalo sa isang makapangyarihang kataw... ahahahahah But to the writer you are very Good.... hmnnn sa lahat ng nabasa q sa Bi out loud.. isa ito sa mga ka abang abang.... I really like your story... excited na q sa susunod na scene....

Comment from:
Dawn Denryld Dayo

Clyde Menkent,  February 25, 2011 at 8:16 PM  

Hehehe supah like Pedro Penduko... I miss Dianne ung Wakwak , Eduard the Kataw, Marie the Sigben, Moy the Santelmo, Joseph the Dalakitnon and Pedro hehehe... nakakatuwa talaga... dapat madaming Engkanto para masaya may Amalanhig, Alan, Busaw, Balbal, Tiktik, Mambabarang, Anggitay, Tikbalang, Sarangay, Tiyanak, Diwata, Aswang, at kung anu anu pa wahahaha... I miss the world of weird creatures... hahaha ayun may Ikugan pa pala hahaha... tapos pugot, basta madami un...

Post a Comment

Enter your comments here!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Yummy Athletes

Indie Boys

Models

  © Blogger template Brownium by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP